دلم برات تنگ شده و این داستانمون رو غم انگیز میکنه.

جدی جدی من قراره بیست سال، سی سال، چهل سال دیگه نبینمت؟!
من همین الان تعجب می‌کنم چجوری بعد تو زندم؛ نفس میکشم.

‏تا اینجای زندگی بابت تمام قطع ارتباطایی که داشتم از خدا ممنونم.
(خدایا بوس بهت)

میلیارد ها خرج نذری می‌کنیم و در اخر آرزوی شفای بیماریو می‌کنیم که برای نداشتن پول درمان میمیره.
بخشی از منطق انسان.

هیچ علاقه ای به آدم خوبه بودن ندارم ناراحتم کنی ناراحتت میکنم.

بعضی وقتام يه جوری بی حوصله ام كه دوس دارم تو پروفايلم بزنم به جز فلانی ديگه كسی تكست نده.

در موردش باید با دوستم مسخرت کنم تا حالم خوب شه.

با حسودای زندگیتون مهربون باشید شما قهرمانای دست نیافتنیه اون کصخلایید.

از آدمایی ک مامانمو ناراحت میکنن متنفرم؛ حتی اگه اون آدم خودم باشم‌.

بعضی از دعواها اصلاً مال اون لحظه نیستن، مال وقتاییه که مدام گفتی ”عیبی نداره“ ولی داشته.

به عنوان کسی که کل زندگیش شرایط رو درک کرده و با همه چی کنار اومده بهتون میگم؛ خودخواه باشید.

کاش وقتی راهیتون میکنیم برید واقعا برید، برنگردید نچسبید در کون ما.