ما زبونمون کوتاه نبود دشمنون عزیز بود، ساکت شدیم؛ ساکت موندیم.

خستم مامان؛ کاش پشتت قایمم کنی وایسی جلوی آدما داد بزنی بسه دیگه بچم گناه داره.

من هرچی دلم خواست نشد، توام یکیش.

انقدر دیدم، انقدر دیدم، که یه خط حرف بزنی ته حرفتو، ذهنتو، عمق وجودتو، راه و روشتو، گذشته و حال و ایندتو میفهمم.

از من بشنو:
ماه‌ها و سالها در انتظار آدم درست بمونید، اما حتی یک دقیقه هم منتظر درست شدنه آدمها نمونید.

عزیزم اگه زودتر تو به خودت نیایی، من به یکی دیگه میام.

دیگران هرچقدر که تو‌رو کمتر ببینن، همونقدر بیشتر به‌ تو احترام خواهند گذاشت حتی خانوادت.

اگه کسی بهتون حس ناکافی بودن داد بهش احساس وجود نداشتن بدید.

‏توان و حوصله‌ی حضور در جامعه را تا پایان سال ندارم.

‏خلاصه اینکه پس از گول خوردن‌های فراوان و ضربه‌های متعدد بالاخره یجایی متوجه میشی هرکسی که قشنگ حرف می‌زنه قشنگ‌ عمل نمی‌کنه عزیزم.