با یه سریا نه دشمن شدیم نه دوست موندیم. فقط یهو هیچکس هم شدیم غریبه تر از عابرای توی خیابون.

مرز بین عشق و نفرت همون شبی بود که تا صبح برات گریه کردم.

اصلیه منم ک هی جامو پر می‌کنی، ولی نمی‌تونی چکم نکنی.

‏خیلی خوب تحمل کردی؛ جایزه‌ت گریه‌ی قبل از خوابه.

ما زبونمون کوتاه نبود دشمنون عزیز بود، ساکت شدیم؛ ساکت موندیم.

خستم مامان؛ کاش پشتت قایمم کنی وایسی جلوی آدما داد بزنی بسه دیگه بچم گناه داره.

من هرچی دلم خواست نشد، توام یکیش.

انقدر دیدم، انقدر دیدم، که یه خط حرف بزنی ته حرفتو، ذهنتو، عمق وجودتو، راه و روشتو، گذشته و حال و ایندتو میفهمم.

از من بشنو:
ماه‌ها و سالها در انتظار آدم درست بمونید، اما حتی یک دقیقه هم منتظر درست شدنه آدمها نمونید.

عزیزم اگه زودتر تو به خودت نیایی، من به یکی دیگه میام.

دیگران هرچقدر که تو‌رو کمتر ببینن، همونقدر بیشتر به‌ تو احترام خواهند گذاشت حتی خانوادت.