خیلی جدی احساس میکنم 1403 منو حداقل 5 سال بزرگتر کرد. تا قبلش یه کودکی بودم که تو دنیای گوگولی خودش با تصور کلی آدم مهربون و خوب زندگی میکرد.
دخترا وقتی امیدشون تموم میشه میرن، نه فقط بخاطر اینکه امروز یا دیروز بد بوده، نه برای اون نمیرن برای اینکه میدونن فردا هیچی عوض نمیشه؛ اون موقع میرن.
با یه سریا نه دشمن شدیم نه دوست موندیم. فقط یهو هیچکس هم شدیم غریبه تر از عابرای توی خیابون.
𝘽𝙪𝙗𝙗𝙡𝙚
اصلیه همونیه ک تو اداشم نمیتونی دراری.
اصلیه منم ک هی جامو پر میکنی، ولی نمیتونی چکم نکنی.