من خیلی میترسیدم خیلی؛ از تاریکی از تنها خونه موندن همه چی. ولی شبی ک رفتی دیگه نترسیدم دیگه هیچی اذیتم نکرد دیگه تو تاریکی نشستم و فهمیدم هیچی وحشتناک تر و ترسناک تر از آدما وجود نداره. مرسی بابت همه چی.
با بعضیا حتی اگه حرف بزنم و بگو بخندم کنم بازم یه جایی تو درونم تا اخر دنیا باهاشون قهره.
اين بار واقعی ولت كردم رفتم، انقد واقعى كه حتی اگه بشنوم داري ميميري حتى دلیلشو نمیپرسم!
این همه باهات خوب بود ندیدی بعد چسبیدی به همون یه باری که حالش بد بود و حوصله خودشم نداشت؟!
آفرین عقب مونده.
آفرین عقب مونده.
من امروز گریه نمیکنم.
ولی فردا وقتی پشت چراغ قرمز گیر کردم گریه میکنم، دیر به کلاسم برسم گریه میکنم، رفتم دیدم آب داغ نیست گریه میکنم، کسی بهم نگاه کرد گریه میکنم. ولی من امروز اصلا گریه نمیکنم.
ولی فردا وقتی پشت چراغ قرمز گیر کردم گریه میکنم، دیر به کلاسم برسم گریه میکنم، رفتم دیدم آب داغ نیست گریه میکنم، کسی بهم نگاه کرد گریه میکنم. ولی من امروز اصلا گریه نمیکنم.
خیلی گشتم حس خونه رو توی ادمها پیدا کنم ولی متاسفانه همه اون ادمها بهم احساس اینو دادن که توی مستراب هستم.