هم پسرمه ، هم بابامه ، هم پناه و تکیه گاهمه خلاصه که تنها دار و ندارِ دختر کوچولوشه .

امروز فهمیدم ی سریا توی خوشحالی هاشون محل نمیدن بهت .

‏نمیخوام ناراحتتون کنم ولی کم‌ کم این " دوست دارم بزرگ شدم فلان کار … " رو رها کنین .
بزرگ شدیم دیگه ؛ تمامه ، بگا رفتیم !

‏دقیقا‌همون‌کصشری بودی که به همه ثابت‌کردم نیستی .

من نمیتونم به تو بفهمونم ، نمیتونم به کسی بفهمونم که تو من چی می‌گذره . من حتی نمیتونم اون رو برای خودم توضیح بدم .

بعدا ؟ من کصخلم بعدا هم قبوله .

‏کاش الان یه سگی بود بهش تکست بدم " شبت بخیر قندعسلممم " ولی خب متاسفانه هیشکی اونقدر عسل نیست که به دلم بشینه .

و تو چنان آمدی که گویی همیشه بودی 💛

من واقعا لیاقته محبت و مهربونی رو دارم میشه لطفاً مادرجنده نباشی .

فهمیدی ناراحتم ازت گذاشتی ناراحت بمونم حالا چرا شاکی میشی که مثل بقیه شدی ؟