همتون تویه سکانس عاشقانتون ب طرف مقابلتون میگید هیچوقت تنهام نذار بعد تا کوچک ترین مشکلی پیش میاد خودتون اولین نفر بحث رفتن رو پیش میکشید،خوبین؟؟ سالمین؟؟!

ماها اشتباه اصلیمون این بود که هرکی بدی کرد بهمون هردفعه کوتاه اومدیم؛
اگه همون دفعه ی اول میزدیم تو دهنشون الان سکوتمونو وظیفمون نمیدونستن.

یه روزی که از دست همه آدمایی که آزارم میدن فرار میکنم ،برای همشون یه نامه میزارم که:«شماها بی‌ارزش تر از اون چیزی بودید که آدم بخاد امید و عشقش و بهتون گِره بزنه یا حتی آدم حسابتون کنه،از قلبِ من که گذشت،اما لطفا به بقیه بگید چقدر بی‌لیاقتید،چقدر حرومزاده‌اید،امیدوارم دگ امثال شمارو نبینم.خدافظ.»

از من بدش میاد بد همش منو چک میکنه بدبخت تو طرفدار منی.

من متاسفم که جوری دوست داشتم که فکر کردی دارم محدودت میکنم،نه من فقط ترسیدم از دستت بدم.اما توعه اسکول ی چیز دیگ برداشت کردی.

هفته ها میرفتن تهش کرخت...

باهم قهر بودیم
اومد پیام داد بیخود میکنی انلاین میشی ؛ خواستم بگم اینجوری عاشق بشید.

چطوری میتونی بدترین حرفارو بهم بزنی اما باز تو چشام نگاه کنی؟چطوری میتونی اشکمو در بیاری اما باز تو چشام نگاه کنی؟چطوری میتونی بهم‌ دروغ بگی اما باز تو چشام نگاه کنی؟تو واقعا چطوری میتونی انقد پررو باشی که دوباره بیای سمت من؟من واقعا شبیه اسباب بازیم؟

‏از یه سنی به بعد تنها چیزی که تو رابطه نگهت میداره اعتماد و احترامه. ‏چون دیگه گوشت از حرفای قشنگ پره

همه‌ی این نیز‌ بگذردهایی که گفتی عمرت بود .

وقتی به خوبیام در حقتون نگاه میکنم... باخودم فکر میکنم چطور میتونید در حقم انقدر بیرحم باشید؟:)