دقیقا مثل اون بچه ای هستم که برای تفریح با خانوادش میره جنگل زمانی که داره بازی میکنه یواش یواش از خانوادش دور میشه و زمانی که به خودش میاد میبینه وسط جنگله و خبری از کسی نیست هرچی داد میزنه کسی صداشو نمیشنوه هرچی صدا میکنه کسی جوابشو نمیده حتی راهی که اومده رو نمیتونه پیدا کنه که برگرده من گم شدم تو زندگیم نمیدونم کجاشم نمیدونم چیکار باید کنم هرچی داد میزنم هرچی بقیه رو صدا میکنم کسی نیست، کسی جوابمو نمیده.
هر آدمی بالاخره یه روز یه جا کم میاره ؛ ولی من انتظار داشتم واسه کم اوردن حداقل چهل سالم باشه.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
>> i uǝǝq ǝʌǝɹʎ qɐʎ 💭.
من از آدمایی که بهت میگن دوست دارم متنفرم چون هیچکس نمیتونه به اندازه من دوست داشته باشه.ازینکه دوسشون داری و بهشون توجه میکنی بدم میاد.از ادمای دورت متنفرم چون باعث میشن ازم فاصله بگیری، ولی یه زمانی میرسه که اون موقع از خودتم بدم میاد میدونی چرا؟چون تو تنها کسی بودی که واسش همه چیمو گذاشتم و به خاطر اونا گند زدی به احساساتم و اونجاست که نمیتونم ببخشمت.حتی اگه مثل همیشه باهات رفتار کنم، توهم مثل بقیه ای و ازت متنفرم .
آره من زود عصبانی میشم ، زودم میبخشم ولی کونتو پاره میکنم تا فراموش کنم باشه؟!
اگه یه بار اشتباه کنی میبخشمت اصلا چون تویی ده بارم تکرار کنی میبخشمت ولی وقتی سوراخ اشتباهاتتو تا شعاعه هزارمتری گشاد کردی انتظار اینم داشته باش دیگه نگاتم نکنم.
تقصير آدم ها نيست كه ميرن دوراشون رو ميزنن بر ميگردن؛ تقصير خودمونه كه هنوز سر جامون وايساديم!