شاید وقتی یه آدم که بهتون خیلی نزدیک بوده براتون تموم بشه، پیامش رو دیر سین کنید، دیر جواب بدید، باهاش حرف نزنید، یا حتی حذفش کنید. ولی اگه کسی برای من تموم بشه سرعت جواب دادنم به پیامش تغییر نمیکنه یا حتی حذف نمیشه، به جاش دیگه غر نمیزنم، دیگه عکسای جدیدمو با ذوق نشونش نمیدم، دیگه تند تند و با هیجان از روزمرگیام براش نمیگم، جواب همه ی چه خبر ها میشه سلامتی، جواب همه ی چیکار میکنی ها میشه هیچی و جواب همه ی چطوری ها حتی اگه خوب نباشم هم میشه خوبم تو چطوری؟ من ممکنه تو دلم آدمارو بذارم کنار و اونا هیچ وقت متوجهش نشن، ممکنه با خیلیا در ارتباط باشم ولی اون آدم برای من تموم شده باشه و بلعکس.

تو همه چیزو به شوخی بگیر ولی منم جدی جدی کیرت میکنم!

خیلی خوشحالم ک دیگ با من حرف نمیزنی مث اینکه اشغال خودش بره دم در.

همزمان هم دلم میخاد بلندشم برای آیندم بجنگم هم میخام بلند شم برم خودمو از رو پشت بوم بندازم پایین، میفهمین چی میگم؟ نه نه نه نمیفهمین!

درسته هر تنی لذت داره؛ اما هر آغوشی آرامش نداره.

تو مدرسه هر وقت از درس عقب بودیم زنگ ورزش، هنر رو از ما میگرفتن چون اون زنگ‌ها حالمون خیلی خوب بود؛ شادی تو خنده‌های اون زنگ‌ها بود که برامون معنا میداد. زندگی ام مثل مدرسه بود هروقت زورش بهمون نمیرسید، میومد آدم‌ها و لحظه‌هایی رو ازمون میگرفت که میدونست لحظه‌هامون با وجود هموناست که معنا داره.

من تنها کسی بودم که وقتی همه بودنتو انکار کردن، وجودتو جار زدم.

من اعصاب سرد شدناتونو ندارم یه دفعه گمشین!

تو رو نمیتونم داشته باشم ولی
میخوامت.

سالی که بدون وجود یه سریاتون شروع شه مسلما مبارکه.

°💭❄️°