آپدیتهای بخش اورژانس
2.16K subscribers
96 photos
25 videos
20 files
118 links
دانایی توانایی است
رسانه آموزشی با محتوای علمی تخصصی، اصیل
و به روز بخش اورژانس
معرفی کیس، نحوه برخورد با بیماریهای اورژانس
توسط دکتر سیدحسینی دانشیار طب اورژانس
دانشگاه علوم پزشکی تهران
مدرس دوره های ATLS ،POCUS
ارتباط با مدیر کانال: @jshosseini
Download Telegram
گایدلاینهای AHA/ASA 2019 در خصوص رپرفیوژن تراپی در استروک ایسکمیک حاد
بخش چهارم

👈 مدیریت فشار خون بالا قبل از درمان با #آلتپلاز
فشار سیستولیک >۱۸۵ میلی‌متر جیوه یا فشار دیاستولیک >۱۱۰ میلی‌متر جیوه:
▫️لابتالول ۱۰ تا ۲۰ میلی‌گرم وریدی طی ۱ تا ۲ دقیقه؛ امکان تکرار یک‌بار وجود دارد یا
▫️انفوزیون نیکاردیپین با دوز ۵ میلی‌گرم در ساعت؛ افزایش تدریجی دوز به میزان ۲٫۵ میلی‌گرم در ساعت در فواصل ۵ تا ۱۵ دقیقه، حداکثر دوز ۱۵ میلی‌گرم در ساعت؛ پس از دستیابی به فشار خون مطلوب، دوز به ۳ میلی‌گرم در ساعت کاهش داده ‌شود یا
▫️کلویدپیین ۱ تا ۲ میلی‌گرم در ساعت وریدی؛ تنظیم دوز با دو برابر کردن دوز هر ۲ تا ۵ دقیقه (حداکثر دوز ۲۱ میلی‌گرم در ساعت).

در صورت لزوم، داروهای دیگر (مانند هیدرالازین یا انالاپریلات) نیز می‌توانند مدنظر قرار گیرند.

اگر فشار خون کاهش نیابد و همچنان بیش از ۱۸۵/۱۱۰ میلی‌متر جیوه باقی بماند، آلتپلاز نباید تجویز شود.

👈 مدیریت فشار خون در حین و پس از دریافت #آلتپلاز
فشار خون هر ۱۵ دقیقه در طول درمان و سپس برای ۲ ساعت دیگر پایش شود؛ سپس هر ۳۰ دقیقه به مدت ۶ ساعت، و پس از آن هر یک ساعت به مدت ۱۶ ساعت.

فشار سیستولیک ۱۸۰ تا ۲۳۰ میلی‌متر جیوه یا فشار دیاستولیک ۱۰۵ تا ۱۲۰ میلی‌متر جیوه
▫️لابتالول ۱۰ میلی‌گرم وریدی طی ۱ تا ۲ دقیقه؛ امکان تکرار هر ۱۰ تا ۲۰ دقیقه؛ حداکثر دوز ۳۰۰ میلی‌گرم یا
▫️لابتالول ۱۰ میلی‌گرم وریدی، سپس انفوزیون با سرعت ۲ تا ۸ میلی‌گرم در دقیقه

فشار سیستولیک >۲۳۰ میلی‌متر جیوه یا فشار دیاستولیک ۱۲۱ تا ۱۴۰ میلی‌متر جیوه
▫️لابتالول ۱۰ میلی‌گرم وریدی طی ۱ تا ۲ دقیقه؛ امکان تکرار هر ۱۰ تا ۲۰ دقیقه؛ حداکثر دوز ۳۰۰ میلی‌گرم یا
▫️لابتالول ۱۰ میلی‌گرم وریدی، سپس انفوزیون با سرعت ۲ تا ۸ میلی‌گرم در دقیقه یا
▫️انفوزیون نیکاردیپین با دوز ۵ میلی‌گرم در ساعت؛ افزایش دوز به میزان ۲٫۵ میلی‌گرم در ساعت هر ۵ دقیقه تا رسیدن به اثر مطلوب، حداکثر ۱۵ میلی‌گرم در ساعت

در صورت کنترل نشدن فشار خون، سدیم نیتروپروساید می‌تواند مدنظر قرار گیرد.

@emedupdates
9
AHA.ASA.2019.pdf
2.7 MB
گایدلاینهای AHA/ASA 2019 در خصوص رپرفیوژن تراپی در استروک ایسکمیک حاد
بخش پنجم و پایانی

فایل کامل گایدلاین مشترک انجمن قلب آمریکا و انجمن استروک آمریکا در مورد مدیریت استروک ایسکمیک حاد

به این ترتیب مرور مبحث رپرفیوژن تراپی در استروک ایسکمیک حاد به پایان رسید. امیدواریم مورد توجه عزیزان قرار گرفته باشد. لطفا این کانال را به دوستان و همکاران خود معرفی نمایید.

@emedupdates
14
اسامی شکستگی های شایع و خواستگاه آنها:
قسمت اول

دانستن وجه تسمیهٔ شکستگی‌های شایع در ارتوپدی تنها جنبه تاریخی یا سرگرم‌کننده ندارد، بلکه با تبدیل نام‌ها به تصویر و داستان، به درک بهتر مکانیسم آسیب و ماندگاری بیشتر مطالب در حافظه کمک می‌کند و یادگیری آن‌ها را ساده‌تر و کاربردی‌تر می‌سازد. این لیست ترجمه ای است از جدول شماره 41.1 کتاب روزن که در چند قسمت تقدیم میشود. همچنین در یک فایل جداگانه PDF در قسمت پایانی، کلیه تصاویر مرتبط با شکستگی ها ارایه خواهد شد. با ما همراه باشید.

👈 #هوانورد (Aviator)
شرح: شکستگی عمودی گردن تالوس همراه با دررفتگی مفصل ساب تالار و جابه‌جایی خلفی جسم تالوس.
ملاحظات : نخستین‌بار در خلبانان جنگ جهانی اول توصیف شد؛ ناشی از دورسی‌فلکشن اجباری پا در حوادث پروازی و همچنین تصادفات رانندگی پس از برخورد از جلو.

👈 #بارتون (Barton)
شرح: شکستگی- دررفتگی داخل‌مفصلی مچ دست.
ملاحظات: آسیب پیچیده و ناپایدار؛ در اغلب موارد نیازمند جااندازی جراحی؛ در سال ۱۸۳۸ توسط بارتون و پیش از عصر رادیوگرافی توصیف شد.

👈 #بارتون دورسال (Dorsal Barton)
شرح: شکستگی مایل داخل‌مفصلی لبه پشتی انتهای تحتانی رادیوس با جابه‌جایی کارپ‌ها همراه با قطعه شکسته.
ملاحظات: ناشی از ضربه پرسرعت بر سطح مفصلی مفصل رادیوکارپال، در حالی که مچ در دورسی‌فلکشن است.

👈 #بارتون ولار (Volar Barton)
شرح: جدا شدن یک قطعه گوه‌ای‌شکل از سطح قدامی رادیوس (شکستگی لبه ولار) که همراه با کارپ‌ها به سمت ولار جابه‌جا می‌شود.
توضیح: مکانیسم مشابه بارتون دورسال، اما مچ در لحظه آسیب در فلکشن ولار است؛ به نام «بارتون معکوس» نیز شناخته می‌شود؛ بسیار نادرتر از بارتون پشتی.

👈 #بنت (Bennett)
شرح: شکستگی مایل قاعده متاکارپ اول همراه با دررفتگی بخش رادیال سطح مفصلی.
ملاحظات: معمولاً به‌علت نیروی مستقیم به انتهای متاکارپ؛ ساختارهای کپسولی پشتی در اثر دررفتگی پاره می‌شوند؛ حساسیت شدید در امتداد قاعده داخلی شست.

👈 #بازورث (Bosworth)
شرح: شکستگی - دررفتگی مچ پا که در آن فیبولا پشت تی‌بیا گیر می‌کند.
ملاحظات: آسیب نادر ناشی از نیروی شدید چرخش خارجی پا؛ در معاینه، پا به‌شدت نسبت به تی‌بیا در چرخش خارجی قرار دارد.

👈 #بوکسور(Boxer)
شرح: شکستگی گردن متاکارپ انگشت حلقه یا کوچک.
توضیح: ناشی از ضربه مشت گره‌کرده به جسم سخت، معمولاً در درگیری یا برخورد با دیوار از روی خشم یا ناکامی.

👈 #چنس (Chance)
شرح: شکستگی مهره‌ای (معمولاً کمری) که زائده خاری، پدیکل‌ها و جسم مهره را درگیر می‌کند.
توضیح: ناشی از نیروهای همزمان فلکشن و دیستراکشن ستون فقرات، معمولاً همراه با کمربند ایمنی کمری؛ ستون قدامی در کشش دچار شکست می‌شود همراه با ستون‌های میانی و خلفی؛ ممکن است به‌اشتباه به‌صورت شکستگی فشاری تشخیص داده شود.

👈 #شوفر (Chauffeur)
شرح: شکستگی منفرد زائده استیلوئید رادیوس.
ملاحظات: ناشی از نیروهای کششی در حین انحراف اولنار و سوپیناسیون مچ؛ نام‌گذاری برگرفته از رانندگانی که هنگام هندل‌زدن خودروهای قدیمی دچار ضربه ناگهانی برگشتی به رادیوس می‌شدند.

👈 #بیل‌زن_خاک_رس (Clay Shoveler)
شرح: شکستگی نوک زائده خاری مهره گردنی ششم یا هفتم.
ملاحظات: نخستین‌بار در بیل‌زن‌های استرالیایی که هنگام بلندکردن بارهای سنگین خاک دچار کشش شدید و شکستگی زائده خاری می‌شدند، توصیف شد.

👈 #کالیس (Colles)
شرح: شکستگی انتهای تحتانی رادیوس با جابه‌جایی پشتی و زاویه‌گیری ولار، با یا بدون شکستگی زائده استیلوئید اولنا.
ملاحظات: شایع‌ترین شکستگی مچ دست در بزرگسالان، به‌ویژه سالمندان؛ ناشی از سقوط روی دست باز؛ به «دفورمیتی چنگال نقره‌ای» نیز معروف است؛ در سال ۱۸۱۴ و پیش از رادیوگرافی توصیف شد.

👈 #کاتن (Cotton)
شرح: شکستگی سه‌قوزکی (تری‌مالئولار).
ملاحظات: شکستگی مالئول خارجی، شکستگی مالئول خلفی، و یا شکستگی مالئول داخلی یا پارگی لیگامان دلتوئید، همراه با گشادشدگی واضح مورتِس در رادیوگرافی مچ پا.

@emedupdates
👍31
اسامی شکستگی های شایع و خواستگاه آنها:
قسمت دوم

👈 #داشبورد (Dashboard)
شرح: شکستگی لبه خلفی استابولوم.
ملاحظات: نام‌گذاری بر اساس مکانیسم آسیب: برخورد زانوی سرنشین نشسته با داشبورد که سر فمور را به داخل استابولوم می‌راند.

👈 #دوپویترن (Dupuytren)
شرح: شکستگی- دررفتگی مچ پا
توضیح: ناشی از مکانیسمی مشابه شکستگی میسونوو (چرخش خارجی مچ پا) که منجر به پارگی لیگامان دلتوئید یا شکستگی مالئول داخلی، دیستاز مفصل تیبیوفیبولار تحتانی، و شکستگی غیرمستقیم تنه فیبولا می‌شود؛ میسونوو شاگرد دوپویترن بود.

👈 #اسکس_لوپرستی (Essex-Lopresti)
شرح: شکستگی سر رادیوس همراه با دررفتگی مفصل رادیواولنار دیستال.
ملاحظات: ناشی از فشردگی طولی (محوری) ساعد.

👈 #گالزی (Galeazzi)
شرح: شکستگی تنه رادیوس همراه با دررفتگی مفصل رادیواولنار دیستال؛ پارگی لیگامان‌های مفصل رادیواولنار تحتانی؛ جابه‌جایی سر اولنا از ناچ اولنار رادیوس.
ملاحظات: ناشی از سقوط روی دست باز با مچ در اکستنشن و پروناسیون اجباری ساعد؛ ذاتاً ناپایدار و مستعد جابه‌جایی مجدد پس از جااندازی.

👈 #دارآویز (Hangman)
شرح: شکستگی- دررفتگی اطلس و آکسیس، به‌ویژه پارس اینترآرتیکولاریس C2 و گسستگی اتصال C2-C3؛ جدایی از جسم مهره دوم و سوم از جلو به عقب.
ملاحظات: ناشی از هایپراکستنشن شدید هنگام کاهش ناگهانی سرعت؛ شایع‌ترین علت برخورد پیشانی با شیشه جلو خودرو؛ نام‌گذاری تا حدی نادرست است زیرا دارزدن معمولاً موجب مرگ بر اثر خفگی می‌شود نه آسیب نخاع.

👈 #هیوم (Hume)
شرح: شکستگی اولنای پروگزیمال همراه با دررفتگی قدامی سر رادیوس.
ملاحظات: اساساً نوعی آسیب مونتجیا با انرژی بالا.

👈 #جفرسون (Jefferson)
شرح: شکستگی انفجاری حلقه C1 (اطلس).
ملاحظات: بارگذاری محوری باعث خردشدن حلقه اطلس می‌شود؛ آسیب دکمپرسیو؛ همراه با پارگی لیگامان عرضی؛ ناپایدار.

👈 #جونز (Jones)
شرح: شکستگی عرضی قاعده متاتارس پنجم که حداقل ۱۵ میلی‌متر دیستال‌تر از انتهای پروگزیمال استخوان و دیستال به محل اتصال پرونئوس برویس رخ می‌دهد.
ملاحظات: نباید با شکستگی آوالسیون (Avulsion) شایع استیلوئید متاتارس پنجم اشتباه شود؛ جونز این شکستگی را در ۱۹۰۲ پس از آسیب‌دیدگی خود هنگام رقص توصیف کرد.

👈 #له_فورت (Le Fort)
شرح: شکستگی‌های ماگزیلا
ملاحظات: انواع I، II و III

👈 #له_فورت_واگستاف (Le Fort-Wagstaffe)
شرح: شکستگی آوالسیون قشر قدامی مالئول خارجی
ملاحظات: آسیب نادرِ کنده‌شدگی محل اتصال لیگامان تیبیوفیبولار قدامی به فیبولا

👈 #لیسفرانک (Lisfranc)
شرح: شکستگی در اطراف مفصل تارسومتاتارسال (مفصل لیسفرانک)، معمولاً همراه با دررفتگی.
ملاحظات: لیسفرانک، جراح میدانی ارتش ناپلئون، قطع عضو از طریق این مفصل را در سربازی که پایش در رکاب گیر کرده بود توصیف کرد؛ از آن زمان مفصل به نام او شناخته می‌شود.

👈 #میسونوو (Maisonneuve)
شرح: شکستگی یک‌سوم پروگزیمال فیبولا همراه با پارگی لیگامان دلتوئید یا شکستگی مالئول داخلی و آسیب سندسموز.
ملاحظات: ناشی از چرخش خارجی مچ پا با انتقال نیرو از طریق سندسموز؛ نیرو در بالا با شکستگی فیبولا تخلیه می‌شود؛ در ۱۸۴۰ و پیش از رادیوگرافی به‌صورت تجربی توصیف شد.


@emedupdates
👍31🙏1
اسامی شکستگی های شایع و خواستگاه آنها:
قسمت سوم

👈 #مالگن (Malgaigne)
شرح: شکستگی ایلیوم نزدیک مفصل ساکروایلیاک همراه با جابه‌جایی سمفیز، یا دررفتگی مفصل ساکروایلیاک همراه با شکستگی هر دو راموس پوبیک همان سمت.
ملاحظات: آسیب لگنی حاصل ناپایدار است؛ در ۱۸۴۷ بر اساس یافته‌های بالینی توصیف شد.

👈 #مارش (March)
شرح: شکستگی خستگی یا استرسی متاتارس.
ملاحظات: ناشی از راهپیمایی‌های طولانی یا استفاده تکراری (مانند ماراتن)، یا کمتر شایع، از یک لغزش یا تلو تلو خوردن.

👈 #مونتجیا (Monteggia)
شرح: شکستگی محل اتصال یک‌سوم پروگزیمال و میانی اولنا همراه با دررفتگی قدامی سر رادیوس.
ملاحظات: معمولاً ناشی از سقوط روی دست باز همراه با پروناسیون اجباری ساعد یا ضربه مستقیم به سطح خلفی اولنا؛ در ۱۸۱۴ گزارش شد.

👈 #نایت‌استیک (Nightstick)
شرح: شکستگی اولنا، رادیوس یا هر دو.
ملاحظات: نام‌گذاری برگرفته از تلاش فرد برای محافظت از خود در برابر باتوم پلیس با بالا آوردن ساعد.

👈 #پیدمونت (Piedmont)
شرح: شکستگی بسته رادیوس در محل اتصال یک‌سوم میانی به یک‌سوم دیستال بدون شکستگی همراه اولنا.
ملاحظات: نام‌گذاری بر اساس مجموعه موارد ارائه‌شده در انجمن ارتوپدی پیدمونت در دورهام، کارولینای شمالی.

👈 #پات (Pott)
شرح: تعاریف متفاوت است؛ معمولاً شکستگی دو‌قوزکی یا شکستگی دیستال فیبولا در فاصله ۴-۷ سانتی‌متری بالای مالئول خارجی.
ملاحظات: شکستگی دقیق توصیف‌شده توسط پات در ۱۷۶۹ مشخص نیست؛ به‌طور کلی به شکستگی بخش تحتانی فیبولا اشاره دارد که اغلب با آسیب‌های همراه مچ پا همراه است.

👈 #رولاندو (Rolando)
شرح: شکستگی داخل‌مفصلی قاعده متاکارپ اول؛ اغلب Y یا T شکل یا به‌شدت خردشده.
ملاحظات: ناشی از بارگذاری محوری با متاکارپ در فلکشن نسبی؛ پیش‌آگهی بدتر از بنت و خوشبختانه نادرتر.

👈 #سالتر_هریس (Salter-Harris)
شرح: شکستگی صفحه رشد در کودکان یا نوجوانان.
ملاحظات: درجات I تا V بسته به میزان درگیری و/یا جابه‌جایی اپی‌فیز و متافیز.

👈 #اسمیت (Smith)
شرح: شکستگی خارج‌مفصلی انتهای تحتانی رادیوس با جابه‌جایی ولار قطعه دیستال.
ملاحظات: معکوس شکستگی کولس ولی بسیار نادرتر؛ گاهی «دفورمیتی بیل باغبانی» نامیده می‌شود؛ معمولاً ناشی از سقوط با وارد شدن نیرو به پشت دست؛ در ۱۸۴۷ توصیف شد.

👈 #استنر (Stener)
شرح: آوالسیون گوشه اولنار قاعده فالانکس پروگزیمال شست.
ملاحظات: معادل استخوانی پارگی لیگامان کولترال اولنار (شست شکاربان).

👈 #اشکی (Teardrop)
شرح: شکستگی گوه‌ای‌شکل بخش قدامی-تحتانی جسم مهره با جابه‌جایی قدامی.
ملاحظات: اغلب همراه با آسیب لیگامانی؛ ممکن است موجب آسیب عصبی شود.

👈 #قطعه_تورستون_هالند (Thurston-Holland fragment )
شرح: قطعه مثلثی متافیزی که همراه اپی‌فیز در شکستگی‌های سالتر-هریس نوع II دیده می‌شود.
ملاحظات: در ۱۹۲۹ توصیف شد؛ نام آن معمولاً با خط تیره نوشته می‌شود، هرچند از نظر فنی نباید چنین باشد.

👈 #تیلو (Tillaux)
شرح: شکستگی آوالسیون ایزوله بخش قدامی- جانبی اپی‌فیز دیستال تی‌بیا.
ملاحظات: در نوجوانان بزرگ‌تر (۱۲-۱۵ سال) رخ می‌دهد، زمانی که بخش‌های داخلی صفحه رشد بسته شده ولی بخش جانبی هنوز باز است؛ نیروی چرخش خارجی باعث کشش لیگامان تالوفیبولار قدامی می‌شود؛ در ۱۸۷۲ توصیف شد.

@emedupdates
👍1
شکستگی های شایع.pdf
1.6 MB
اسامی شکستگی های شایع و خواستگاه آنها:
قسمت چهارم

حال که لیست شکستگی های شایع در سه قسمت ارایه شد. کلیه تصاویر مرتبط در یک فایل PDF جهت استفاده شما عزیزان تقدیم می گردد. امید است که مورد توجه قرار گیرد. لطفا این کانال را به دوستان و همکاران خود معرفی نمایید.

@emedupdates
9💯1
برخورد با #پیچ_خوردگی #مچ_پا (#ankle_sprain)

پیچ خوردگی مچ پا یکی از شایعترین آسیب های ارتوپدی در بخش اورژانس است. در این مجموعه مطلب به این موضوع خواهیم پرداخت.
علت کشیدگی و گاه پارگی کامل لیگامان های دور مچ پا است. لیگامان #تالوفیبولار_قدامی مهمترین لیگامان درگیر در پیچ خوردگی مچ پاست (80%). لیگامانهای دیگر #کالکانئوفیبولار و #تالوکالکانئال_لترال است. بنابراین بیشترین آسیب در ناحیه لترال مچ پاست، گرچه در مواردی نیز ناحیه مدیال مچ پا آسیب می بیند (5% موارد). علت معمولا اینورژن (Inversion) و پلانتر فلکشن (Plantar Flexion) ناگهانی مچ پاست.
در پیچ خوردگی های ناشی از ورزش حتما باید به لیگامانهای #سین_دسموز یا #تیبیوتالار دیستال دقت نمود. 20 درصد از پیچ خوردگی های ورزشی ناشی از آسیب این لیگامان است و معمولا زمان بهبودی طولانی تری نیز دارد. در این حالت معمولا دورسی فلکشن (Dorsiflexion) و اکسترنال روتیشن (External Rotation) عامل است.
در پیچ خوردگی پا مربوط به لیگامانهای داخلی شکستگی ها شایع تر است و بخصوص کل فیبولا باید از نظر شکستگی احتمالی بررسی شود.



@emedupdates
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیوی معاینه بیمار دچار پیچ خوردگی مچ پا

یادگیری این معاینات برای ارزیابی پیچ خوردگی مچ پا بسیار مهم است. بهتر است بدانیم که هر معاینه برای ارزیابی چه آسیبی هست.
#ankle_sprain

@emedupdates
3
با نماهای استاندارد رادیوگرافی مچ پا میتوان شکستگی‌ها را رد کرد و با اندازه‌گیری فاصله‌های مفصلی، بی‌ثباتی لیگامانی را شناسایی کرد.
به دلیل عدم تغییر در پروتوکل درمان رادیوگرافی‌های استرسی در بخش اورژانس توصیه نمی‌شود.
وجود شکستگی‌های آوالژن (کندگی) سرنخ مهمی برای تعیین محل آسیب لیگامانی محسوب می‌شود. محل‌های شایع شکستگی آوالژن شامل موارد زیر است:
قاعده‌های مالئول‌ها، زائده خارجی تالوس، بخش خارجی کالکانئوس، مالئول خلفی، بخش خارجی دیستال تیبیا، قاعدهٔ متاتارس پنجم

@emedupdates
👍2
درجه بندی پیچ خوردگی مچ پا و نکات درمانی

درجه بندی شدت پیچ خوردگی مچ پا از لحاظ اقدامات مورد نیاز درمانی بسیار مهم است. با توجه به اینکه شایعترین لیگامان درگیر، تالوفیبولار قدامی است، معاینه این لیگامان در درجه بندی بسیار اهمیت دارد.

👈 درجه 1: پیچ خوردگی خفیف
معاینه:
▫️تندرنس خفیف در لیگامان تالوفیبولار قدامی
▫️افیوژن کم یا بدون افیوژن
▫️تحمل وزن بلافاصله یا طی ۲۴ ساعت
▫️حمایت مچ پا با استفاده از آتل بند دار
پاتوفیزیولوژی: پارگی میکروسکوپی الیاف کمپلکس لیگامانی
درمان:
▫️محافظت، استراحت، یخ، کمپرس، بالا نگه داشتن (PRICE)
▫️تحمل تحمل وزن در حد توان
▫️تمرینات دامنه حرکتی (ROM)، حس عمقی (proprioceptive) و عملکردی (Functional) در حد تحمل

👈 درجه 2: پیچ خوردگی متوسط
معاینه:
▫️تندرنس متوسط لیگامان تالوفیبولار قدامی همراه با هماتوم
▫️ افیوژن کم تا متوسط
▫️ناتوانی در تحمل وزن بیش از ۲۴ ساعت
پاتوفیزیولوژی: پارگی کامل بخشی از الیاف لیگامانی
درمان:
▫️محافظت، استراحت، یخ، کمپرس، بالا نگه داشتن (PRICE)
▫️بی‌حرکت‌سازی با آتل بادی (Air cast)
▫️استفاده از عصا به مدت چند روز
▫️تمرینات دامنه حرکتی ، حس عمقی و تمرینات عملکردی در حد تحمل

👈 درجه 3: پیچ خوردگی شدید
معاینه:
▫️تندرنس شدید لیگامان تالوفیبولار قدامی همراه با هماتوم افیوژن
▫️ افیوژن زیاد
▫️ناتوانی در تحمل وزن بیش از ۲۴ ساعت
▫️ست دراور قدامی و تیلت تالار مثبت
پاتوفیزیولوژی: پارگی کامل تمام الیاف لیگامانی در کمپلکس لیگامانی
درمان:
▫️محافظت، استراحت، یخ، کمپرس، بالا نگه داشتن (PRICE)
▫️بی‌حرکت‌سازی با آتل گچی
▫️استفاده از عصا تا زمان تحمل وزن
▫️شروع با تأخیر تمرینات دامنه حرکتی
▫️تمرینات حس عمقی و تمرینات عملکردی در حد تحمل
▫️فاز توان‌بخشی طولانی‌تر ± جراحی با تأخیر

🔖ملاحظات درمانی و تعیین تکلیف بیماران:
درمان عملکردی در بیماران پیچ خوردگی مچ پا به معنی عدم بیحرکت سازی کامل است تا حرکات نسبی یا کامل مفصل قابل انجام باشد. این درمان معمولا با PRICE شروع میشود که بالاتر توضیح داده شده است. بنابراین در این بیماران بیحرکت سازی کامل مگر در مواردی که پیچ خوردگی شدید باشد و یا درد زیادی داشته باشد توصیه نمی‌شود.
طول مدت بهبودی معمولا 2 تا 4 هفته است و بیمارانی که پس از 10 روز همچنان امکان وزن گذاری ندارند باید دوباره ارزیابی شوند.
معمولا مشاوره ارتوپدی در بخش اورژانس نیاز نیست ولی در صورت ناپایداری مفصل و یا پیچ خوردگی شدید در ورزشکاران و یا شکستگی های همراه اندیکاسیون دارد. پس از درمان اولیه اکثریت بیماران را میشود بصورت سرپایی در طی یک هفته به ارتوپد ارجاع نمود.
در صورت وجود درد از ضدالتهاب های غیر استروئیدی (NSAIDs) به تنهایی یا همراه با استامینوفن می شود استفاده کرد.
اتل های حمایت مچ پای بند دار (Lace-up ankle splint support) به دلیل امکان باز کردن راحت تر معمولا بیشترین کاربرد را در درجات 1 و 2 پیچ خوردگی دارند. در پیچ خوردگی درجه 1 میتوان از بانداژ فشاری هم استفاده نمود. در پیچ خوردگی های جدید ترکیب بانداژ با آتل بنددار مدت زمان مورد نیاز به بهبودی را کاهش می‌دهد.
پس از بهبودی بهتر است بیماران به مدت دو ماه برای جلوگیری از پیچ خوردگی مجدد از کفش های مچ دار استفاده نمایند.

@emedupdates
3
آتل بند دار (lace up ankle support device) و اتل بادی (َAircast) مچ پا

این دو نوع اتل بهترین نوع اتل های آماده برای درمان عملکردی پیچ خوردگی مچ پا هستند.

@emedupdates
👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
چگونه یک #آتل_کوتاه_پا بگیریم؟

آتل کوتاه پا بیشترین کاربرد را در آسیب های ارتوپدیک اندام تحتانی دارد. بر اساس امکانات موجود و آسیب وارده می‌شود به روشهای مختلف آتل کوتاه پا گرفت. در این ویدیو چگونگی گرفتن آتل کوتاه خلفی پا نشان داده شده است. آتل خلفی را می شود با آتل یو (U splint) ترکیب نمود تا حرکات داخلی خارجی مچ پا هم محدود شود همانطور که در ویدیو نشان داده شده است.

@emedupdates
👍4
27 می، روز جهانی طب اورژانس

در 27 می سال 1994 در کنفرانسی در لندن، انجمن طب اورژانس اروپا اعلام موجودیت کرد. چند سال بعد موسسین این انجمن سالروز تاسیس این انجمن که در واقع مقدمه جهانی شدن این رشته تخصصی و خدمات تخصصی در بخش های اورژانس بود را به عنوان روز جهانی طب اورژانس پیشنهاد کردند. این پیشنهاد توسط سایر انجمن های علمی مورد پذیرش قرار گرفت.

👈 بیانیه نامگذاری این روز را از وبسایت مخصوص این روز و انجمن طب اورژانس اروپا میخوانیم:

27 می به‌عنوان روز طب اورژانس معرفی شده و توسط انجمن طب اورژانس اروپا در سطح جهانی ترویج می‌شود. هدف این روز آن است که مردم جهان و تصمیم‌گیرندگان را گرد هم آورد تا درباره طب اورژانس و مراقبت‌های پزشکی اورژانسی بیندیشند و گفت‌وگو کنند.

ما باور داریم که افزایش آگاهی درباره ضرورت وجود سیستم‌های مراقبت پزشکی اورژانس توسعه‌یافته، آماده و سازمان‌یافته در سراسر جهان اهمیت فراوانی دارد؛ سیستم‌هایی که بتوانند پس از هر نوع وضعیت اورژانس پزشکی، میزان بقا را افزایش داده و ناتوانی را کاهش دهند.

در روز ۲۷ می، ما شهروندان، بیماران، کارکنان نظام سلامت و مؤسسات سراسر جهان را تشویق می‌کنیم که درباره طب اورژانس گفت‌وگو کنند و پروژه‌هایی را برای یک سال پیشرفت در این رشته طراحی کنند.

در جاهایی که تخصص طب اورژانس هنوز توسعه نیافته است، در جاهایی که سیستم‌های پزشکی اورژانس ساختار مناسبی ندارند، در جاهایی که شایستگی‌ها استانداردسازی و تأیید صلاحیت نشده‌اند، و در جاهایی که منابع لازم برای طب اورژانس ناکافی است، باید صدایی نیرومند وجود داشته باشد تا خواستار تغییر شود؛ تغییری برای زندگی بهتر.

زیرا «شایستگی، تفاوت ایجاد می‌کند».

👈 مأموریت

توضیح دادن این موضوع به مردم که مراقبت پزشکی اورژانس زمانی بهتر انجام می‌شود که توسط نیروهای حرفه‌ای و شایسته ارائه شود: پزشکان متخصص طب اورژانس، پرستارانی که در زمینه مراقبت‌های اورژانسی و حاد آموزش دیده‌اند، امدادگران، تکنسین‌ها و نیروهای پشتیبان توانمند که در ساختارها و سیستم‌های سازمان‌یافته و اختصاص‌یافته به مراقبت پزشکی اورژانسی فعالیت می‌کنند.

نشان دادن این موضوع به مردم و دولت‌ها که چنین سازمان‌ دهی‌ از نظر میزان بیماری‌زایی، مرگ‌ومیر و مقرون‌به‌صرفه بودن، تفاوت ایجاد می‌کند.

👈 حوزه‌های اقدام

پاسخ سریع و شایسته به وضعیت‌های تهدیدکننده حیات، مانند: ایست قلبی، سکته مغزی، حمله قلبی، تروما، نارسایی تنفسی، خون‌ریزی و سپسیس.

پاسخ مؤثر و باکیفیت به تمامی موقعیت‌های فوری و اورژانسی دیگر.

سدی محافظ و پناهگاهی در برابر خشونت و سوءاستفاده.

واکنش، پاسخ و پیشگیری سازمان‌یافته در برابر بلایا و بحران‌های انسانی.

@emedupdates
10
به خاطر سپاری نام استخوانهای مچ دست با توجه به تشابه اسمی می تواند چالش برانگیز باشد. لذا توصیه می کنیم از طریق یادیار (Mnemonic) زیر آن را به خاطر بسپارید:

یادیار استخوان های مچ دست:
She 👉 Scaphoid
Looks 👉 Lunate
Three 👉 Triquetrum
Pets 👉 Pisiform
Try 👉 Trapezium
Trap 👉 Trapezoid
Cat 👉 Capitate
Hat 👉 Hamate

@emedupdates
11👎1
برخورد حرفه ای با همراهان بیمار در بخش اورژانس
بخش اول

👈 مقدمه:
حضور همراهان بیمار در بخش اورژانس کاملا طبیعی است. بحث و گاه تنش با همراهان چیزی نیست که برای هیچ کدام از ما اتفاق نیفتاده باشد؛ ماهیت بخش اورژانس همین است. همراهان بیمار گاه نگرانی های منطفی و جدی دارند و همین اضطراب و نگرانی گاه باعث دخالت های بی‌مورد در درمان می شود. در این مطلب می‌خواهیم مروری کنیم بر نحوه برخورد حرفه ای با همراهان بیمار. البته تمرکز ما در ادامه مطلب بر روی همراهانی خواهد بود که خود پزشک یا جزوی از سیستم درمانی هستند و بدون شک خالی از چالش نیست.

👈 بیایید با چند پاسخ کاربردی و حرفه ای شروع کنیم:

وقتی همراه زیاد وسط حرف شما می‌آید:
«می‌فهمم که شما نگران هستید و حضورتان برای بیمار ارزشمند است. اجازه بدهید اول صحبت‌های خود بیمار را کامل بشنویم، بعد حتماً از شما هم سؤال می‌کنم.»

وقتی همراه به جای بیمار جواب می‌دهد:
«ممنون از توضیحات شما. برای اینکه تصمیم درمانی دقیق‌تر باشد، لازم است پاسخ را از خود بیمار هم بشنوم.»

وقتی همراه نسخه، آزمایش یا تصمیم درمانی را تحمیل می‌کند:
«نگرانی شما قابل درک است، اما تصمیم درمانی باید بر اساس معاینه، شرح‌حال و وضعیت خود بیمار گرفته شود. من توضیح می‌دهم چرا این مسیر را انتخاب می‌کنیم.»

وقتی همراه پرخاشگر یا کنترل‌گر می‌شود:
«من کاملاً متوجه نگرانی شما هستم، اما برای اینکه بتوانیم به بیمار کمک کنیم، لازم است گفتگو آرام و منظم پیش برود. اگر چند نفر
هم‌زمان صحبت کنند، احتمال خطا بالا می‌رود.»

وقتی چند همراه با هم حرف می‌زنند:
«برای جلوگیری از سردرگمی، لطفاً یک نفر به عنوان نماینده خانواده صحبت کند. بعد از شنیدن بیمار، پرسش‌های شما را هم پاسخ می‌دهم.»

وقتی دخالت همراه به ضرر بیمار است:
«من به نگرانی خانواده احترام می‌گذارم، اما اولویت اصلی ما حق، امنیت و نظر خود بیمار است. اگر بیمار توان تصمیم‌گیری دارد، تصمیم نهایی باید با مشارکت خود ایشان باشد.»

اگر همراه اجازه نمی‌دهد بیمار حرف بزند:
«برای ارزیابی درست، لازم است چند دقیقه با خود بیمار صحبت کنم»
 
👈 ساختار پیشنهادی برخورد:

1️⃣ قدردانی و همدلی کنید،
«می‌دانم نگرانید و می‌خواهید کمک کنید.»

2️⃣ مرز بگذارید:
«ولی لازم است صحبت‌ها مرحله‌به‌مرحله پیش برود.»

3️⃣ نقش بدهید:
«شما لطفاً داروهای قبلی، حساسیت‌ها و سوابق مهم را تکمیل کنید.»
 
🔖 می‌توانید تقریباً در بیشتر موقعیت‌ها از این چمله بندی استفاده کنید:
«نگرانی شما کاملاً قابل درک است. برای اینکه بهترین تصمیم را برای بیمار بگیریم، ابتدا باید صحبت و نظر خود بیمار را کامل بشنویم. بعد من توضیح می‌دهم چه گزینه‌هایی داریم و شما هم می‌توانید سؤال‌هایتان را بپرسید.»

@emedupdates
👍10👎21🤔1
برخورد حرفه ای با همراهان بیمار در بخش اورژانس
بخش دوم

👈 برخورد حرفه ای با همراهی که خود پزشک است:
وقتی همراه بیمار خودش پزشک است یا جزوی از سیستم درمانی است، مدیریت دشوارتر می‌شود؛ چون از یک طرف او دانش پزشکی، حساسیت، و احتمالاً نگرانی واقعی دارد، از طرف دیگر ممکن است با دخالت زیاد، روند درمان را به‌هم بزند، بیمار را مضطرب کند، یا اختیار پزشک معالج را تضعیف کند. بهترین برخورد نه دفاعی است، نه تسلیم‌شدن کامل؛ باید محترمانه، مرزبندی‌شده و حرفه‌ای باشد.
 
1️⃣ اول جایگاه او را محترمانه تأیید کنید.
اگر همراه پزشک است، برخورد سرد یا تحقیرآمیز معمولاً او را بدتر می‌کند. بهتر است در همان ابتدا احترام بدهید، اما فرمان ویزیت را دست خودتان نگه دارید.
مثلا بگویید: «خیلی خوب است که شما هم پزشک هستید و قطعاً نگرانی‌تان برای بیمار قابل درک است. برای اینکه ویزیت منظم پیش برود، اجازه بدهید اول شرح‌حال و معاینه را کامل کنم، بعد حتماً نکات شما را هم می‌شنوم.»

2️⃣ نقش‌ها را مشخص کنید:
گاهی همراه پزشک ناخودآگاه از نقش «همراه» وارد نقش «پزشک دوم» می‌شود. باید آرام نقش‌ها را تفکیک کرد.
می‌توانید بگویید: «من کاملاً متوجه نگاه تخصصی شما هستم. در عین حال در این موقعیت من پزشک مسئول درمان هستم و بهتر است تصمیم‌گیری‌ها به شکل منظم و با رضایت خود بیمار انجام شود.»
یا کمی نرم‌تر: «برای اینکه بیمار بین چند نظر دچار سردرگمی نشود، اجازه بدهید مسیر تشخیصی و درمانی را مرحله‌به‌مرحله با هم جلو ببریم.»

3️⃣ از او اطلاعات بگیرید، نه دستور

همراه پزشک می‌تواند منبع خوبی برای اطلاعات باشد، به‌خصوص اگر بیمار مسن، مضطرب، کودک، یا ناتوان در شرح‌حال دادن باشد. اما باید مسیر را خودتان هدایت کنید. به‌جای اینکه وارد بحث دفاعی شوید.
بپرسید: «شما به‌عنوان کسی که بیمار را خوب می‌شناسید، چه نکته‌ای در شرح‌حال برایتان مهم بوده؟»
یا: «نگرانی اصلی شما از نظر تشخیصی چیست؟ دوست دارم بدانم چه چیزی باعث شده بیشتر حساس شوید.»

4️⃣ بحث علمی را کوتاه، دقیق و خارج از فضای تنش نگه دارید.
اگر همراه پزشک با شما وارد بحث تخصصی شد، لازم نیست کنفرانس علمی برگزار کنید. مخصوصاً جلوی بیمار، بحث طولانی بین دو پزشک می‌تواند اضطراب‌زا باشد.
می‌توانید بگویید: «سؤال شما کاملاً علمی و قابل بحث است. برای اینکه بیمار خسته یا نگران نشود، اجازه بدهید اول برنامه درمان را برای خود بیمار توضیح بدهم، بعد اگر نکته تخصصی باقی ماند جداگانه کوتاه مرور کنیم.»
یا: «من بر اساس یافته‌های فعلی، فعلاً این مسیر را منطقی‌تر می‌دانم. اگر یافته جدیدی اضافه شود، حتماً تصمیم را بازبینی می‌کنیم.»

5️⃣ بیمار را از مرکز خارج نکنید.
خطای رایج این است که وقتی همراه پزشک وارد بحث می‌شود، پزشک معالج شروع می‌کند با همراه حرف زدن و بیمار عملاً کنار زده می‌شود.
حتماً مستقیم از بیمار بپرسید: «آقای/خانم …، خودتان ترجیح می‌دهید توضیحات درمانی را مستقیم با شما مطرح کنم یا مایلید همراهتان هم در بحث باشد؟»
یا: «اجازه می‌دهید در حضور همراهتان درباره جزئیات بیماری صحبت کنیم؟»

@emedupdates
👍101🤔1
برخورد حرفه ای با همراهان بیمار در بخش اورژانس
بخش سوم

👈 برخورد حرفه ای با همراهی که خود پزشک است:

6️⃣ اگر دخالت زیاد شد، محترمانه اما محکم توقف بدهید.
اگر همراه پزشک مرتب حرف بیمار را قطع می‌کند، نسخه پیشنهاد می‌دهد، تصمیم شما را جلوی بیمار زیر سؤال می‌برد، یا اجازه نمی‌دهد درمان جلو برود، باید واضح مرز بگذارید.
جمله‌های مناسب: «اجازه بدهید صحبت بیمار کامل شود، بعد حتماً نکات شما را می‌شنوم.»
یا «برای اینکه چیزی از قلم نیفتد، من لازم دارم شرح‌حال را مستقیم از خود بیمار بگیرم.»
یا «متوجه نگرانی شما هستم، اما اگر هم‌زمان چند نفر مسیر ویزیت را هدایت کنند، احتمال خطا بیشتر می‌شود.»
و اگر باز هم ادامه داد: «من احترام زیادی برای نظر شما قائلم، ولی برای ادامه ویزیت لازم است نظم گفت‌وگو حفظ شود. لطفاً اجازه بدهید معاینه و تصمیم‌گیری بالینی طبق روال انجام شود.»

7️⃣ اگر با تصمیم شما مخالف است، مسیر رسمی بدهید.
همراه پزشک ممکن است بگوید: «من فکر می‌کنم باید CT/MRI/آنتی‌بیوتیک/بستری/فلان آزمایش انجام شود.»
اینجا نباید عصبی شوید. باید درخواست را به زبان پزشکی و مستند برگردانید.
مثلاً بگویید: «درخواست شما را متوجه شدم. با یافته‌های فعلی، اندیکاسیون قطعی برای آن نمی‌بینم، چون … . اگر علامت X، یافته Y یا تغییر Z ایجاد شود، حتماً انجامش را در نظر می‌گیریم.»
یا اگر پیشنهادش منطقی است، بگویید:  «نکته خوبی است. با توجه به این مورد، انجام این بررسی می‌تواند کمک‌کننده باشد.»

8️⃣ اگر همراه پزشک رفتار تهدیدآمیز یا تحقیرآمیز دارد
گاهی همراه پزشک می‌گوید: «من خودم پزشکم، می‌دانم شما باید چه کار کنید.»
یا: «این کارتان اشتباه است.»
یا: «من فلانی را می‌شناسم.»
اینجا باید آرام و بی‌طعنه پاسخ داد. در جنگ با جمله «من خودم پزشکم» هیچ‌کس برنده نیست، بیمار بازنده است.
پاسخ حرفه‌ای: «تخصص و تجربه شما محترم است. در عین حال، من مسئول ارزیابی و تصمیم‌گیری در این ویزیت هستم و لازم است بر اساس معاینه، شواهد و شرایط فعلی بیمار تصمیم بگیرم.»
اگر لحنش تند است بگویید: «من آماده‌ام نگرانی‌های شما را بشنوم، اما ادامه گفت‌وگو باید با احترام متقابل باشد.»
اگر ادامه داد: «با این شکل گفت‌وگو، امکان تصمیم‌گیری دقیق کم می‌شود. اجازه بدهید یا ویزیت را با نظم ادامه بدهیم، یا در صورت تمایل، برای نظر دوم ارجاع مناسب انجام شود.»

9️⃣ مستندسازی کنید.
در چنین مواردی، مستندسازی حرفه ای بسیار مهم است.
🔖 در پرونده بنویسید:
بیمار با همراه پزشک مراجعه کرد. توضیحات تشخیصی/درمانی به بیمار داده شد. نظر یا نگرانی همراه شنیده شد. تصمیم نهایی بر اساس یافته‌های بالینی و با رضایت بیمار گرفته شد.
اگر بیمار یا همراه چیزی را نپذیرفتند، دقیق ثبت شود.
اگر پیشنهاد همراه پذیرفته نشد، علت بالینی آن ثبت شود.
مثلاً: «همراه بیمار که پزشک می‌باشد، نگرانی درباره … مطرح کرد. توضیح داده شد که با توجه به … فعلاً اندیکاسیون … وجود ندارد. علائم هشدار و برنامه پیگیری توضیح داده شد. بیمار متوجه شد و موافقت کرد.»

@emedupdates
👍103
برخورد حرفه ای با همراهان بیمار در بخش اورژانس
بخش چهارم و پایانی

👈 جمله‌های آماده برای موقعیت‌های مختلف:

🔖 برای شروع ویزیت:
«خوشحالم که شما هم با دید پزشکی کنار بیمار هستید. اجازه بدهید ابتدا شرح‌حال و معاینه را کامل کنم و بعد حتماً نظر شما را می‌پرسم.»

🔖 وقتی حرف بیمار را قطع می‌کند:
«اجازه بدهید اول روایت خود بیمار را کامل بشنویم؛ بعد نکات تکمیلی شما بسیار کمک‌کننده خواهد بود.»

🔖 وقتی نسخه یا اقدام خاصی را تحمیل می‌کند:
«درخواست شما را می‌فهمم. من باید ببینم بر اساس یافته‌های فعلی اندیکاسیون پزشکی دارد یا نه.»

🔖 وقتی جلوی بیمار شما را زیر سؤال می‌برد:
«برای حفظ آرامش و اعتماد بیمار، بهتر است بحث تخصصی را منظم و بدون ایجاد نگرانی جلو ببریم.»

🔖 وقتی حرفش درست است:
«نکته درستی است، ممنون که مطرح کردید. آن را در تصمیم‌گیری لحاظ می‌کنم.»

🔖 وقتی حرفش درست نیست:
«نگرانی شما قابل درک است، اما با اطلاعات فعلی من این برداشت را ندارم، چون … . البته اگر شرایط تغییر کند، تصمیم را بازبینی می‌کنیم.»

🔖 وقتی خیلی دخالت می‌کند:
«برای اینکه روند ویزیت دقیق و ایمن باشد، لازم است یک نفر مسئول هدایت تصمیم درمانی باشد. من نظر شما را می‌شنوم، اما تصمیم نهایی باید بر اساس ارزیابی بالینی این ویزیت باشد.»

🔖 وقتی بیمار تحت فشار همراه است:
«دوست دارم نظر خود بیمار را هم مستقیم بشنوم. تصمیم درمانی در نهایت باید با آگاهی و رضایت خود ایشان باشد.»

🔖 وقتی در مورد بیمار نظر علمی می‌دهد:
«نظر تخصصی شما برای من محترم است، اما برای حفظ نظم و ایمنی درمان، اجازه بدهید ارزیابی و تصمیم‌گیری را طبق روال بالینی جلو ببرم و در پایان حتماً نگرانی‌های شما را مرور کنیم.»
 
👈 جمع‌بندی عملی
با همراهی که پزشک است، این مدل برخورد بهترین است:
احترام بگذارید، گوش کنید، از اطلاعاتش استفاده کنید، اما کنترل ویزیت را حفظ کنید. اصل طلایی این است: او را دشمن نبینید، اما اجازه ندهید شما را اداره کند.

 منبع 1 منبع 2 منبع 3

به این ترتیب مطلب برخورد حرفه ای با همراهان بیمار در بخش اورژانس به پایان می‌رسد. امیدوارم مورد توجه شما قرار گرفته باشد. لطفا این کانال آموزشی را به دوستان و همکاران خود معرفی فرمایید.

@emedupdates
20
سندروم سفارشی چیست؟
بخش اول:

👈 مقدمه:
در مطلب قبلی به رفتار حرفه ای با همراه بیمار اشاره شد. در ادامه به همراه پزشک پرداختیم. در این مطلب می خواهیم بر روی سندروم سفارشی تمرکز کنیم که بی ارتباط با مطلب قبلی نیست.

سندروم سفارشی یا  سندروم افراد مهم (VIP Syndrome) ، یعنی اینکه بیمار به دلیل جایگاه اجتماعی، ثروت، شهرت، نسبت خانوادگی، رابطه با مدیر بیمارستان، یا حتی اینکه همراهش پزشک است، از مسیر معمول و استاندارد درمان خارج می‌شود. نکته تلخ ماجرا این است که این «توجه اضافه» الزاما مراقبت بهتر نیست؛ گاهی باعث مراقبت بدتر و خطرناک‌تر می‌شود.

سندروم سفارشی گاه به صورت شوخی بین پزشکان رواج دارد اما در ادبیات پزشکی این اصطلاح پیشینه دارد و  از دهه ۱۹۶۰ مطرح شده و به وضعیتی اشاره دارد که موقعیت خاص بیمار روی تصمیم‌های درمانی اثر می‌گذارد؛ یعنی پزشک یا سیستم درمانی به جای اینکه طبق پروتکل، شواهد، اندیکاسیون و قضاوت بالینی جلو برود، تحت فشار احترام، ترس، رودربایستی یا توقع بیمار و اطرافیان مسیر را عوض می‌کند. در منابع جدیدتر هم همین هشدار تکرار شده است. تلاش خیرخواهانه برای مراقبت ویژه از بیمار توصیه‌شده می‌تواند ناخواسته به آسیب، خطا و خروج از استاندارد منجر شود. 
 
👈 خاستگاه مشکل کجاست؟
مشکل این نیست که با بیمار محترمانه‌تر رفتار کنیم. همه بیماران باید محترمانه دیده شوند. مشکل وقتی شروع می‌شود که برای بیمار مهم:

شرح‌حال ناقص گرفته می‌شود چون «خودش پزشک است.»
معاینه کامل انجام نمی‌شود چون «زشت است از استاد این سؤال‌ها را بپرسیم.»
تشخیص‌های جدی کنار گذاشته می‌شود چون «بعید است برای ایشان این اتفاق افتاده باشد.»
اقدامات غیرضروری انجام می‌شود چون «خانواده اصرار دارند.»
اقدامات ضروری انجام نمی‌شود چون «ناراحت می‌شود.»
رزیدنت یا پرستار از ترس، چیزی را گزارش نمی‌کند.
پزشک ارشد بدون دیدن کامل بیمار، تلفنی دستور می‌دهد.
حریم خصوصی بیمار به هم می‌ریزد چون همه کنجکاوند.
مستندسازی ناقص می‌شود چون «خودمان می‌دانیم».
بیمار مستقیم به فوق‌تخصص مراجعه می کند و مسیر پایه تشخیص از بین می‌رود.

چند توضیح برای ایجاد سندروم سفارشی وجود دارد:

1️⃣ حذف مراحل معمول:
بیمار مستقیم می‌رود پیش ارشدترین پزشک، اما کسی شرح‌حال پایه را دقیق نمی‌گیرد. این بسیار خطرناک است. پزشکی خیلی وقت‌ها با همان سؤال‌های ساده نجات پیدا می‌کند: درد از کی شروع شد؟ تب داری؟ دارو چی خوردی؟ آلرژی؟ سابقه؟ دفع؟ بارداری؟ مصرف مواد؟ سؤال‌هایی که برای بیمار مهم ممکن است «پیش پا افتاده» به نظر برسند، ولی دقیقاً همان‌ها گاهی جان بیمار را نجات می‌دهند.
2️⃣ بیش‌درمانی:
برای راضی کردن بیمار یا همراه پزشک، آزمایش، تصویربرداری، مشاوره، آنتی‌بیوتیک، بستری یا مداخله غیرضروری انجام می‌شود. نتیجه؟  یافته های تصادفی، اضطراب، هزینه، عارضه، درمان اضافه
3️⃣ کم‌درمانی
برعکسش هم هست. مثلاً کسی جرات نمی‌کند به بیمار معروف بگوید باید معاینه کامل شود، باید بستری شوید، باید نمونه‌برداری شود، باید درباره مصرف الکل/مواد/روابط جنسی/روان‌پزشکی سؤال کنیم. یعنی برای حفظ شأن ظاهری، درمان واقعی قربانی می‌شود.
4️⃣ شکستن سلسله‌مراتب سالم تیمی
پرستار، رزیدنت، پزشک کشیک یا مسئول بخش ممکن است چیزی ببیند، ولی چون بیمار «خاص» است، حرفش شنیده نشود.
5️⃣ دخالت اطرافیان
همراهی که خودش پزشک است می‌تواند ناخواسته سندروم سفارشی بسازد. چون بقیه تیم ممکن است به‌جای بیمار، با همراه پزشک وارد مذاکره شوند. بیمار کم‌کم از مرکز تصمیم‌گیری حذف می‌شود. این از نظر اخلاقی هم مشکل دارد.

@emedupdates
10👍2