بر کسی پوشیده نیست که جنبش دانشجویی ایران و جامعهٔ دانشگاهی کشور به مثابه بازوی تولید اندیشه و نوآوری، نقشی بنیادین و کلیدی در شکل‌گیری انقلاب شیروخورشید ایفا کردند. دانشجویان با وجود فضای امنیتی و سرکوب سیستماتیک، کوشیدند تا از طریق برگزاری تظاهرات‌های اعتراضی، اعتصاب، دیوارنویسی و آگاهی‌رسانی‌های گوناگون، صدای هم‌میهنان و ملت خود باشند.

بر اساس بررسی‌های انجام‌شده توسط خبرنامهٔ امیرکبیر، تا کنون دانشجویان ده‌ها دانشگاه از سراسر کشور، با صدور بیانیه‌هایی صریح، مستقل و جداگانه، همبستگی خود را با شاهزاده رضا پهلوی، رهبر انقلاب شیروخورشید ابراز و از ایشان اعلام حمایت کرده‌اند.

امروز، هم‌زمان با ۲۲ بهمن‌ماه و چهل‌وهفتمین سالگرد رخدادی که در حافظهٔ تاریخی ما ایرانیان بیش از هر چیز یادآور شکست، فروپاشی و انحطاط است، بازخوانی این بیانیه‌ها فرصتی شایسته برای شناسایی گسست عقیدتی و سیاسی نسل جوان از ارزش‌ها و روایت‌های انقلاب پنجاه‌وهفت به شمار می‌رود. ادبیات این متن‌ها، آشکارا ملی‌گرایانه، پادشاهی‌خواهانه و معطوف به حقیقت خیابان است؛ ادبیاتی که نه از نوستالژی، بلکه از آگاهی تاریخی و مشاهدهٔ مستقیم پیامدهای یک ایدئولوژی شکست‌خورده سرچشمه می‌گیرد.

آنچه از دل این بیانیه‌ها برمی‌آید، نه صرفاً حمایت از یک چهرهٔ سیاسی، بلکه مطالبهٔ بازگشت به شکوه گذشته، عقلانیت، حاکمیت قانون و برقرارسازی پیوند دوبارهٔ هر ایرانی با هویت ملی و تاریخی خویش است. جنبش دانشجویی امروز، با عبور آگاهانه از کلیشه‌های گذشته و نفی کامل ساختارهای غیر دموکراتیک و فرسودهٔ حاکم، جایگاه خود را به‌عنوان یکی از نقش‌آفرینان اصلی تحولات آیندهٔ ایران تثبیت کرده و بار دیگر نشان داده است که دانشگاه، همچنان یکی از بسترهای اصلی پرورش نیروهای هستی‌بخش و وفادار به ایران است.

خبرنامهٔ امیرکبیر تا کنون توانسته برخی از این بیانیه‌های پیش‌گفته را مورد بررسی و درستی‌سنجی قرار دهد. اگرچه باید گفت که بر اساس گزارش‌های پراکنده، شواهد میدانی و آنچه از منابع دانشجویی به دست آمده، دامنهٔ این حمایت‌ها به‌مراتب گسترده‌تر از موارد ثبت‌شده است اما به دلیل فضای شدید امنیتی، فقدان سازماندهی قبلی و فشارهای انضباطی، امکان انتشار علنی همهٔ این بیانیه‌ها فراهم نبوده است. فهرست این دانشگاه‌ها، به این گزارش پیوست می‌شود.

خبرنامهٔ امیرکبیر،
پاینده ایران

۱. دانشکده ملی مهارت، رشت
۲. دانشگاه آزاد، قزوین
۳. دانشگاه آزاد، بجنورد
۴. دانشگاه آزاد، تهران جنوب
۵. دانشگاه آزاد، تهران غرب
۶. دانشگاه آزاد، تهران مرکز
۷. دانشگاه آزاد، رشت
۸. دانشگاه آزاد، علوم و تحقیقات
۹. دانشگاه آزاد، کرج
۱۰. دانشگاه بوعلی سینا
۱۱. دانشگاه تهران
۱۲. دانشگاه خلیج فارس
۱۳. دانشگاه خوارزمی
۱۴. دانشگاه سمنان
۱۵. دانشگاه صنعتی ارومیه
۱۶. دانشگاه صنعتی اصفهان
۱۷. دانشگاه صنعتی امیرکبیر
۱۸. دانشگاه علم و صنعت ایران
۱۹. دانشگاه علم و فناوری مازندران
۲۰. دانشگاه علوم پزشکی آزاد تهران
۲۱. دانشگاه علوم پزشکی شیراز
۲۲. دانشگاه فرح پهلوی (الزهرا)
۲۳. دانشگاه فردوسی مشهد
۲۴. دانشگاه محقق اردبیلی
۲۵. دانشگاه مراغه
۲۶. دانشگاه ملی ایران (بهشتی)
۲۷. دانشگاه پهلوی (شیراز)
۲۸. دانشگاه چمران اهواز
۲۹. دانشگاه گیلان
۳۰. دانشگاه یزد

بر کسی پوشیده نیست که جنبش دانشجویی ایران و جامعهٔ دانشگاهی کشور به مثابه بازوی تولید اندیشه و نوآوری، نقشی بنیادین و کلیدی در شکل‌گیری انقلاب شیروخورشید ایفا کردند. دانشجویان با وجود فضای امنیتی و سرکوب سیستماتیک، کوشیدند تا از طریق برگزاری تظاهرات‌های اعتراضی، اعتصاب، دیوارنویسی و آگاهی‌رسانی‌های گوناگون، صدای هم‌میهنان و ملت خود باشند.

بر اساس بررسی‌های انجام‌شده توسط خبرنامهٔ امیرکبیر، تا کنون دانشجویان ده‌ها دانشگاه از سراسر کشور، با صدور بیانیه‌هایی صریح، مستقل و جداگانه، همبستگی خود را با شاهزاده رضا پهلوی، رهبر انقلاب شیروخورشید ابراز و از ایشان اعلام حمایت کرده‌اند.

امروز، هم‌زمان با ۲۲ بهمن‌ماه و چهل‌وهفتمین سالگرد رخدادی که در حافظهٔ تاریخی ما ایرانیان بیش از هر چیز یادآور شکست، فروپاشی و انحطاط است، بازخوانی این بیانیه‌ها فرصتی شایسته برای شناسایی گسست عقیدتی و سیاسی نسل جوان از ارزش‌ها و روایت‌های انقلاب پنجاه‌وهفت به شمار می‌رود. ادبیات این متن‌ها، آشکارا ملی‌گرایانه، پادشاهی‌خواهانه و معطوف به حقیقت خیابان است؛ ادبیاتی که نه از نوستالژی، بلکه از آگاهی تاریخی و مشاهدهٔ مستقیم پیامدهای یک ایدئولوژی شکست‌خورده سرچشمه می‌گیرد.

آنچه از دل این بیانیه‌ها برمی‌آید، نه صرفاً حمایت از یک چهرهٔ سیاسی، بلکه مطالبهٔ بازگشت به شکوه گذشته، عقلانیت، حاکمیت قانون و برقرارسازی پیوند دوبارهٔ هر ایرانی با هویت ملی و تاریخی خویش است. جنبش دانشجویی امروز، با عبور آگاهانه از کلیشه‌های گذشته و نفی کامل ساختارهای غیر دموکراتیک و فرسودهٔ حاکم، جایگاه خود را به‌عنوان یکی از نقش‌آفرینان اصلی تحولات آیندهٔ ایران تثبیت کرده و بار دیگر نشان داده است که دانشگاه، همچنان یکی از بسترهای اصلی پرورش نیروهای هستی‌بخش و وفادار به ایران است.

خبرنامهٔ امیرکبیر تا کنون توانسته برخی از این بیانیه‌های پیش‌گفته را مورد بررسی و درستی‌سنجی قرار دهد. اگرچه باید گفت که بر اساس گزارش‌های پراکنده، شواهد میدانی و آنچه از منابع دانشجویی به دست آمده، دامنهٔ این حمایت‌ها به‌مراتب گسترده‌تر از موارد ثبت‌شده است اما به دلیل فضای شدید امنیتی، فقدان سازماندهی قبلی و فشارهای انضباطی، امکان انتشار علنی همهٔ این بیانیه‌ها فراهم نبوده است. فهرست این دانشگاه‌ها، به این گزارش پیوست می‌شود.

خبرنامهٔ امیرکبیر،
پاینده ایران

۱. دانشکده ملی مهارت، رشت
۲. دانشگاه آزاد، قزوین
۳. دانشگاه آزاد، بجنورد
۴. دانشگاه آزاد، تهران جنوب
۵. دانشگاه آزاد، تهران غرب
۶. دانشگاه آزاد، تهران مرکز
۷. دانشگاه آزاد، رشت
۸. دانشگاه آزاد، علوم و تحقیقات
۹. دانشگاه آزاد، کرج
۱۰. دانشگاه بوعلی سینا
۱۱. دانشگاه تهران
۱۲. دانشگاه خلیج فارس
۱۳. دانشگاه خوارزمی
۱۴. دانشگاه سمنان
۱۵. دانشگاه صنعتی ارومیه
۱۶. دانشگاه صنعتی اصفهان
۱۷. دانشگاه صنعتی امیرکبیر
۱۸. دانشگاه علم و صنعت ایران
۱۹. دانشگاه علم و فناوری مازندران
۲۰. دانشگاه علوم پزشکی آزاد تهران
۲۱. دانشگاه علوم پزشکی شیراز
۲۲. دانشگاه فرح پهلوی (الزهرا)
۲۳. دانشگاه فردوسی مشهد
۲۴. دانشگاه محقق اردبیلی
۲۵. دانشگاه مراغه
۲۶. دانشگاه ملی ایران (بهشتی)
۲۷. دانشگاه پهلوی (شیراز)
۲۸. دانشگاه چمران اهواز
۲۹. دانشگاه گیلان
۳۰. دانشگاه یزد