علموص بی‌پرده

چرا کار صابر خیلی مهمتر از چیزی هست که صحبت می‌شه؟بلاگفا، پرشین‌بلاگ، کلوب و… هر سایت فارسی‌ای که فکرش رو بکنید قبل‌ترش (۸۸) حتی روی جاهایی مثل FriendFeed و توییتر و فیس‌بوک هم با زور stylish و چندتا افزونه دیگه متن‌ها رو تاهوما می‌کردن.
دیگه چی بود؟ Arial؟ و Times new roman فونت زمخت که البته همه جا در دسترس بود.
چه تاریخیه؟ ۱۳۹۲. به خاطر خبرنگاری ارتباطم با نوشتن بیشتر شده. وقتی روزی ۵ ساعت به صفحه سفید ورد خیره میشید دیگه اینکه فونت چی باشه میشه مهمترین دغدغه کاری.
اون موقع چه فونت‌هایی بود؟ مثل همیشه Tahoma پرچم‌دار فونت‌های فارسی بود. تقریبا همه‌جا از این فونت استفاده می‌شد.و البته که همه ترجیح می‌دادن اگه دارن ایمیل یا وبلاگ می‌نویسن سریع سوئیچ کنن روی همون Tahoma چون حداقل خوانا تر بود.
دیگه چی؟ فونت‌های سری B که مال دوران چاپ بودن و به جز یکی دو مورد دیگه به درد استفاده روزمره نمی‌خورد و هیچ کدوم مناسب دوران وب و مانتورهای پیشرفته نبودهمون سال‌ها Adobe Arabic و BBCNasim و DroidNakhsh سه تا فونتی بودن که جدیدا اومده بودن. از نظر تکنیکی مدرن‌تر بودن. نه به کج و کولگی Arial و نه به سرگیجه تاهوما و نه به داغون بودن سری بی.
اما هیچ کدوم فارسی نبودن و خصوصیاتی داشتن که ما رو یاد زبان عربی می‌انداختن.کم و بیش در همون روزهای ۹۲ یه فونت دیگه‌ای به اسم IranianSans مطرح شد که به نظر می‌رسید تلاشی برای داشتن یه فونت استاندارد و آزاد بود اما مشکلات طراحی داشت. من اون زمان BBCNasim و ایرانیان سنز تنها گزینه‌هام برای استفاده روزمره بود تا اینکه با فونت میرزا آشنا شدم.
پس می‌بینید. در روزهایی بودیم که هیچ. «تاکید می‌کنم» هیچ فونت فارسی استانداردی در دنیا وجود نداشت. صابر در چنین جایی وارد شد فونت متن‌باز DejaVu که اون روزها روی لینوکس بود رو برداشت و با بهینه کردنش یه فونت فارسی ازش درست کرد و اون رو ۲۲ مهر ۹۴ به صورت آزاد منتشر کرد.‏صابر چندتا کار کرد:
۱- اولین بار بود که یه ایرانی در دنیای وب فونت طراحی می‌کرد
۲- اولین بار بود به ابعاد تکنیکال و مهندسی ماجرا هم نگاه می‌شد
۳- اولین بار بود که این فونت متن باز منتشر می‌شد
۴- از معدود دفعاتی بود در دنیا که یه فونت این قدر تحت توسعه بود و هر ماه نسخه جدید داشت. صابر البته طراح نبود و بیشتر مهندس بود. (فهم من از دنبال کردن روند توسعه فونت در اون سال‌ها) اما تعهدش به این کار و باورش به کار متن‌باز و توسعه مداوم باعث شد از سال ۹۴ تا امروز فونت وزیر همراه ۶-۷ فونت دیگه آروم آروم بشه اون فونت رویایی ما
فونت وزیر این سالها ۳۳ نسخه بهبود داشت.حتی اینجا هم دست از کار برنداشت. دیگه همه داشتیم آنلاین می‌نوشتیم و می‌خوندیم باز مجبور بودیم از یه سری فونت عربی مثل Lateef و Lalaeh و Markazi استفاده کنیم که تنها فونت‌های به درد بخور روی گوگل بودن و صابر پیگیر این بود که بتونه فونتش رو به گوگل اضافه کنه تا راحت‌تر دست همه برسهاین وسط کارهایی دیگه‌ای هم شد. ایران سنس به عنوان یه فونت مدرن حرفه‌ای کم کم داشت استفاده می‌شد اما خب تمرکزش کسب و کارها بود
تلاش‌هایی شد که ویکی‌پدیا صاحب یه فونت آزاد بشه و کارهاش رو هم یکی از بزرگترین طراح‌های فونت ایران انجام داد اما در نهایت با کلی حواشی متوقف شدصابر اما بدون هیچ حرفی، صحبت و مصاحبه و تصویری نسخه‌ای بعد از نسخه دیگه روی فونت وزیر کار می‌کرد. بدون هیچ چشم‌داشتی. بدون اینکه به درآمدش فکر کنه. بدون اینکه بگه «خب بسه دیگه الان وقتشه بعد از این همه سال یه پولی دربیارم حداقل» مگه میشه کسی ۸ سال فراتر از خودش روی چیزی کار کنه؟

#از_توییتر
https://twitter.com/amir_hhp/status/1724872071266943191?t=rGTsTp8CwEcsbH74ZAbwNg&s=19

@elmos_parde

❤33👍2🕊1

2.33K views04:04