علموص بی‌پرده

«صدایی شنیده نشده»

✴️ یکی از خواسته‌های حداقلی در اعتراضات امسال، حذف قانون حجاب اجباری یا کمتر از آن حذف گشت ارشاد و برخورد با پوشش زنان بود. در چند ماه گذشته هم از ماشین‌های گشت ارشاد خبری نبود. ما هم در خیابان و هم در عکس‌های خیابان زنانی را دیدیم که حتی از کنار پلیس و یا یگان ویژه می‌گذرند، بدون این که کسی کاری به روسری نداشته‌شان داشته باشد.

🔹 شنیدن تعریف و تمجید از زنانی که پوشش مطلوب و رسمی حاکمیت را ندارند، اما در خط مبارزه با نظام سیاسی نیفتاده‌اند، یا گفتن این که آنها هم دختران ما هستند، در کنار دیده نشدن ون‌های سبز، برای عده‌ای شاهدی بود بر شنیده شدن صدای معترضان یا پذیرش تحولات اجتماعی.

🔹 اما در مواجهه با سیاست‌مداران باید کردارشان را دید و به گفتارشان دل خوش نکرد. شاید تصمیم‌گیران برای بالا نبردن تنش در جامعه فعلا ون‌ها را در پارکینگ پلیس نگه داشته باشند، اما به نظر نمی‌رسد این کار همیشگی باشد. تعطیلی موقت رستوران، ورود دادستان به ماجرای عکس‌های کارکنان دیجی‌کالا، برخورد با کارکنان بانکی که به زنی بدون پوشش سر خدمات بانکی داده و طرح‌های عجیب‌وغریب برای محروم کردن بخشی از زنان جامعه از خدمات عمومی، همه نشان از آن دارد که نظام سیاسی نه صدایی شنیده و نه تحولی را پذیرفته است.

🔹به خوبی می‌شود این استدلال را از نظام سیاسی و مدافعانش شنید که کوتاه آمدن از یک چیز، کوتاه آمدن از همه چیز است. این استدلال یعنی جامعه متفاوت با قرائت رسمی کشور نباید امیدی به هیچ اصلاحی یا دیده و شنیده شدن داشته باشد. زنانی هم که کم‌حجاب و بدحجاب خوانده می‌شوند، تنها به شرط وفاداری یا حضور در مراسمات رسمی دیده می‌شوند، آن هم در حد پز پذیرش حاکمیت از طرف اقشار مختلف.

🔹 از قرار معلوم در بر همان پاشنه می‌چرخد. آنهایی که شنیده شدن اعتراض را به زمان آرامش حواله می‌دادند، حالا در رفت‌وآمد بین قانون رسمی کشور و مبنای شرع و دین، صدا را نمی‌شنوند. نه تنها نمی‌شنوند که با توان بیشتری بر سرکوب خواسته‌ها کمر بسته‌اند، وگرنه کسی در سه دهه گذشته تذکر به پوشش از سوی عضو هیئت‌رئیسه دانشگاه را به خاطر ندارد.

@SharifToday

👍35🤬1

3.22K views19:18