………………………………………………

سامان اگه‌ سیاره بود نپتون بود، هپروت، بیخیال، جالب و خنده دار، قشنگ و مسخره

هی مکث، و بعد با سرفه از جمله سهروردی برام میگه
با این تفسیر که ارسطو و سقراط و افلاطون و نیچه یعنی همین! اینور تر یکی دیگه نشسته داره حین گوش دادن رژش رو پاک میکنه ولی نگاهش به دهن منه که باز شه و حرف بزنم.
میگم من مباحثه دوس دارم
: بحث دو جهت داره، یک برای اثبات کردن، دو برای قضاوت نشدن
گلوم داره به صدام خش میندازه و در آستانه خفگی ازم میپرسه
: میشه این چیز هایی که میگی رو بیشتر توضیح بدی؟

ما در حال گسترش چیز هاییم. و در حال
انقباض چیز هاییم. و همه ی ذرات جهان اطرافمون به هیچ وحدت و یگانگی ای، در هیچ لحظه و ثانیه ای، مگر در متناقض ترین حالت خودشون، نمی‌رسن
ما به تکامل رسیدن چیز های اطرافیم
در ناقص ترین سیر ممکن

بعد یهو چرت و پرتام تموم میشن و اینسری اون یکی که اونطرف تره اصلا منتظر نیست من حرف بزنم
اون یکی ام تو عینکش حین ها کردن برای دید بهتر روش رو ازم برگردونده، شاید اینجاست که واقعا وسط یک اوج، استیصال یَقَم رو گرفته
سیگارمم دیگه کام نمیده و خاموشه
اونجا دوباره و دوباره و دوباره فکر میکنم
به چشم های مرده جسد های گلوله بارون
که نیمه باز به بیرون خیره موندن، از درون هیچ
به اطرافی که درش *اکنون و مداومت وجود داره
سهروردی میگه : ما باز می‌گردیم به آنجایی که ازش آمده ایم

مقابله - ناآگاهانه
مبارزه - آگاهانه

عقل لازم است
امّا کافی نیست

شیخ مقتــول

آمده‌ام‌مثــل‌کسـی‌‌که‌از‌‌روی تاریکی‌پریــده‌اسـت

نازنین نظام شهیدی | دو سه سال بعد از این شعر، بعد از دریافت جایزه شعر کارنامه | فوت کرد

Fuck you all !