سلام به آنهایی که

از شدت خوب بودنشان احساس کردیم خدا دوستمان دارد

ما فقط یک زندگی داریم با همین آدمهایی که دوستشان داریم یک فرصت برای قدردانی کامل از پدر یا مادری که برایمان فداکاری کرد کودکی که رشد روز به روزش را شاهدیم دوستی که در طوفانهای زندگی پایدار می ماند شریکی که کنارمان ایستاده حیوان خانگی ای که بی قید و شرط عشق میورزد و از همه مهمتر خود ما.

من از خودم هم سپاسگزاری میکنم.

این را به خاطر بسپار...

روز عادی تو رویای شخص دیگری ست.

پس هر روز تک تک ،روزها، سپاسگزار باش

وقتی درگیر استرس یا اضطراب شدی، مکث کن یک نفس بکش یادت بیاور که در این لحظه چشم اندازت محدود است. چیزی که افکارت را اشغال کرده احتمالاً آن قدر که احساس میشود مهم نیست

به چه می اندیشی؟

به خزانی که گذشت؟

به بهار که نبود؟

به امیدی که کنون رفت به باد؟

یا به عهدی که دگر رفت ز یاد؟

به چه می اندیشی؟

به دو چشمی که تو را هیچ ندید؟

به دو دستی که تو را هیچ نخواست؟

یا به قلبی که برایت سخن از عشق نگفت؟

به بهاری دیگر به امیدی دیگر یا رفیقی دیگر ...


به چه می اندیشی؟

تو نمی خواهی عزیزت بشوم

زور که نیست

یا نگاهم کند چشم تو

مجبور که نیست

تو مرا دیدی و از دور

به بیراهه زدی

تو نگو نه دل دیوانه ی

من کور که نیست

خواستم دل بکنم از تو

ولی حیف نشد

لعنتی غیر تو باهیچ کسی

جور که نیست

مشکل اینجاست نگفتی تو به من

می دانم

تو نمی خواهی عزیزت بشوم

زور که نیست

گفتم چیست نهان بر لب تو؟

گفت نمک

گفتم نمکت را بمکم؟

گفت نه مک!

گفتم صنما تو از سراپا نمکی

گفتا تو چه دانی نمکم تا نه مکی؟

گفتم چه شود که لب نهی بر لب من؟

گفتا بنهم به شرط آن که نه مکی

زیبایی
با وجود تمام غم هایی که در قلبت پنهون کردی

اون ورژنی که تو از من دیدی ؛ بقیه حتی
نمیدونن وجود داره .....

بودنت‌... با بودنم... معنای دیگر میدهد.