معرفتِ ما از راهِ آزمون و حذفِ خطا رشد می‌کند، و تفاوتِ عمده بین رشد معرفت در دوره‌ی پیش از علوم جدید و رشد علمی در این دوره این است که ما آگاهانه در تراز علمی خطاهایمان جست‌وجو کنیم، و اختیارِ آگاهانه‌ی روش انتقادی، ابزار عمده‌ی رشد می‌شود. روش انتقادی-یا رویکرد انتقادی-به‌طور کلی به جست‌وجوی مشکلات یا تناقضات، و حل و رفعِ موقتی آنها بستگی دارد. خصلتِ خاص این رویکرد، همان آزمون‌های انتقادی است، و می‌تواند به دوردست و به فراسوی علم راه یابد.

یکی از بهترین معانی «خرد» و «خردمندی» آن است که نسبت به انتقاد و منتقد، سعه‌ی صدر داشته باشیم-و آماده شویم که از ما انتقاد کنند و هر کسی نیز با اشتیاق از خودش انتقاد کند.

کارل پوپر/جست‌وجوی بی‌پایان
@tafakkor

🔶 برنامه‌مان چیست؟

🔷 ‏باتوجه به نبود کاندیدا در حوزه های رای‌گیری مختلف، احتمالا شاهد عدم شرکت و همچنین عدم ارائه لیست ازسوی بخش زیادی از مردم و احزاب اصلاح‌طلب خواهیم بود.
واقعیت اینست، نگرانی من بیش از آنکه مربوط به رای دادن/ندادن باشه، ‏درباره اینست که بنظرم میرسد هیچ برنامه ای برای بعد انتخابات نداریم. چه رای بدهیم چه رای ندهیم، چه کاندیدا داشته باشیم چه نداشته باشیم.
میگویند رای ندهید، اصلا نمی‌دهیم باشد، اما بعدش چی؟
چه میخواهیم و چه برنامه ای برای رسیدن بهش داریم؟
‏قبول دارم همه چیز انتخابات نیست، برای رسیدن به بعضی چیزها احتمالا الزاما همیشه نباید در دستگاه قدرت بعنوان سیاستگذار حضور داشت، اما برنامه ای داریم؟ دقیقا چه میخواهیم و چطوری قراره حاکمیت رو به این سمت بکشونیم؟
من نگرانم، نگرانم درباره آینده چون برنامه ای برایش نداریم!

☑️ @ehsanmnotes

📌 خبر : کارگزاران سازندگی برای انتخابات لیست می‌دهند.

🔘 برخلاف شعسا (شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان)، حزب کارگزاران سازندگی اعلام کرد که رای خواهند داد و گویا قرار است لیست بدهند.
همچنین لیستی از برنامه هایی که میخواهند در مجلس پیگیر آن باشند را نوشته اند.

☑️ @ehsanmnotes

🔘 گفتگوی من با «آی چیزها» درباره آپلا، اکوسیستم استارتاپی و ابهامات و نگرانی هایی که بر سر این اکوسیستم سایه انداخته اند.

🔸 احسان موسوی :«به عقیده من، آینده خیلی مبهم است. تا به امروز کسب‌وکارهای آنلاین خیلی سختی کشیده‌اند و هر سال وضعیت‌ سخت‌تر هم می‌شود. به‌قولی ما محکومیم که امیدوار باشیم و باید با امید پیش برویم.»



🌐 https://icheezha.ir/%da%af%d9%be%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%aa%d8%a7%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%a7%d8%ad%d8%b3%d8%a7%d9%86-%d9%85%d9%88%d8%b3%d9%88%db%8c%d8%8c-%d8%a8%d9%86%db%8c%d8%a7%d9%86%da%af%d8%b0%d8%a7%d8%b1-%d8%a2%d9%be/

☑️ @ehsanmnotes

در باب اصلاح سیستم آموزشی

قصد دارم مطالبی برای مشکلات سیستم آموزشی به تفصیل بنویسم. اما در ابتدا، اجازه دهید با این مطلب کوتاه و به ایجاز شروع کنیم، تا بعد در موردشان به تفصیل بنویسم.

به نظرم، برای درست کردن سیستم آموزشی، چه دبستانی، چه پیشدانشگاهی و چه دانشگاهی، اگر واقعاً به دنبال اصلاح‌ایم باید به سوی دو هدف زیر رفت، اهدافی که مطمئن‌ام برای بسیاری از خوانندگان عجیب به نظر آید:

۱- (عدم کنترل دولتی) تمرکززدایی و محول کردن تصمیمات به واحدهای محلی (توجه داشته باشید که تصمیم‌گیری = مسئولیت‌پذیری)! بهترین حالت این است که خود هر مدرسه یا دانشگاهی در مورد تمام سیاست‌های کوچک و بزرگ خود تصمیم بگیرد، چه در نحوه انتخاب دانش‌آموزان یا دانشجویان، نوع درسی که به آنان داده می‌شود، چگونگی و شکل امتحانات،..... می‌گویم تمام تصمیمات، چون واگذار کردنِ فقط قسمتی از تصمیمات موجب می‌شود که این واحدها از بار مسئولیت‌پذیری و عواقبی که تصمیماتشان دارد شانه خالی کنند.

۲- (عدم رانت دولتی) پیراستن ارزش بیهوده‌ای که مدرک تحصیلی می‌دهد. برای این کار، ابتدائاً دولت باید بپذیرد که از دادن هر گونه رانت به مدرک‌داران، مثلاً در قالب شرط مدرک برای استخدام، خودداری کند. دولت باید در باره ارزش مدارک تحصیلی مختلف یا ارزش واحدهای آموزشی اعطاکننده آنان، سیاستش فقط سکوت و بیطرفی کامل باشد.

اگر این دو شرط برآورده شوند، همه چیز کم‌کم و آهسته آهسته راه خود را پیدا خواهد کرد. بدون این دو، هر گونه اصلاح واقعی و پایایی به گمانم ممکن نخواهد بود. بدون این دو، انواع و اقسام طرح‌های "کارشناسی‌شده،" تنها دلیل وجودی‌شان این خواهد بود که "بوروکرات‌ها هم باید نان بخورند!"

⚪ آیزایا برلین

☑️ @ehsanmnotes

🎞 Chromophobia

🌐 https://www.youtube.com/watch?v=v2TaVi-oV2g&feature=youtu.be

#Totalitarianism #liberty

☑️ @ehsanmnotes

مدیر کل حقوقی سازمان فناوری اطلاعات برکنار شد

https://bit.ly/2SVegvA

@webnanews

🔘 انتخابات و سختی انتخاب
👤 دکتر عباس آخوندی

🔹 رای نه به دیگری را باید کنار گذاشت و صادقانه تنها به کسانی رای داد که به اصالتِ راه و رسم آنان باور داریم...

🔸 کسب سرمایه اجتماعی و داشتن نگاه بلندمدت از «شرکت در انتخابات و داشتن سهم در قدرت به هر قیمتی» مهمتر است.

🌐 https://virgool.io/@AbbasAkhoundi/election-qd68pxjdklzi

☑️ @ehsanmnotes

⚫️ ایران در لیست سیاه FATF قرار گرفت.

☑️ @ehsanmnotes

🔘 هادی قوامی(سخنگوی کمیسیون تلفیق بودجه): افزایش پایه حقوق از ۱میلیون و ۵۰۰هزار تومان به ۲میلیون و ۸۰۰هزار تومان می‌تواند تاثیر بسزایی دربهبود معیشت مردم داشته باشد، چرا که با اجرایی شدن این تصمیم، کف حقوق‌ها حدود ۸۰درصد افزایش می‌یابد

https://twitter.com/Eranico_com/status/1231990733235785728

🔹 اجبار بخش خصوصی به پرداخت این عدد، تاثیر زیادی برروی معیشت مردم خواهد گذاشت. البته تاثیری منفی که موجب افزایش بیکاری و احتمالا تعطیلی مجموعه های تجاری میشه.

🔹اجبار بخش دولتی به افزایش 80 درصدی حقوق، یک سوال رو ایجاد میکنه... منبع این پول کجاست؟ که احتمال زیاد تورم‌زا خواهد بود.

☑️ @ehsanmnotes

🔸 علی فیاض‌بخش بعنوان مدیرعامل و اکبر هاشمی بعنوان رییس هیئت مدیره سرآوا انتخاب شدند.

🌐 https://saravapars.com/fa/%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D8%B9%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%88-%D9%87%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D8%B1%D8%A2%D9%88%D8%A7-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7/

☑️ @ehsanmnotes

🔘 چگونه زندگی کردن، بزرگترین مساله هاست.

🔹 پوپر میگفت، زندگی سراسر حل مسأله است. بنظرم، چگونه زندگی کردن خودش از بزرگترین مساله هاست.
و البته آنچه که به تجربه فهمیدم، گویا بهترین روش هم همان روش پوپری‌ست.
«ابطال کردن فرضیه ها»
برای من، از جذابیت های زندگی، تجربه کردن های مختلف است. چیزهای زیادی را تجربه کردم و چیزهای خیلی زیادتری هستند که باید تجربه‌شان کنم.

🔹 سبک زندگی‌مان را، شغل‌مان را، هرطور که هستیم را، تجربه می‌کنیم، اگر نخواستیمش، ابطالش می‌کنیم و فرضیه ای دیگر را می‌آزماییم.
معتقدم در چگونه زندگی کردن، ما درحال رقابت کردن با سایرین نیستیم، تنها رقیب‌مان خودمانیم. اینکه بتوانیم بهتر از قبل زندگی کنیم.

🔸 حدود ۴ سال پیش ( اوایل سال ۹۵ ) به مدت تقریبا ۶ ماه، من در پوچی بزرگی غرق شدم. تاحدی که آب میخوردم و میگفتم «خب که چی؟»
قدم میزدم، موسیقی گوش میدادم، مطالعه میکردم و یا حتی کار میکردم و میگفتم «خب که چی؟»
این پوچی، بشدت اعصاب و روان مرا خرد کرده بود. دوست روانشناسی دارم، تلاشی کرد اما نتوانست کمک خاصی به من بکند. چرا که، راه حل در دست خودم بود.
من باید میفهمیدم که چه چیز، آرامم میکند؟ چه چیز راضی ام میکند؟ این چیزی نبود که شخص دیگری بهم بگه.

🔸 شروع کردم به فکر کردن و آزمودن. حال خوب، چیزی بود که دنبالش بودم تا بتونم باهاش زندگی کنم و ازش لذت ببرم.
و بهترین جعبه ابزاری که برایم بود، همان آزمودن و ابطال کردن بود.
سفر رفتم، چیزهای مختلفی خوندم و کارهای مختلفی کردم. با آدم های گوناگونی معاشرت کردم.

🔹 در آن دوران فهمیدم الان چه چیزهایی میتوانند حالم را بهتر کنند، میتوانند به زندگی ام معنا دهند. هرچند احتمالا همیشه باید درحال تجربه های جدید باشم تا چیزهای جدید کشف کنم، در حرکت بودن جذاب ترین کار برای من بوده تابحال.
و معقدم اینها آنقدر شخصی اند که هرکسی باید خودش دست به کار شود و آنرا پیدا کند. هیچ نسخه واحدی وجود ندارد.

☑️ @ehsanmnotes

وقتی گروهی رو قرنطینه می‌کنید، اولا یا باید داوطلب همکاری با شما باشند، یا باید زورتون بهشون برسه؛ ثانیاً، تامین همه نیازهای غذایی و درمانی اون گروه در این دوره با شماست.

وقتی یک آپارتمان، یک ساختمون، یا یک بیمارستان رو قرنطینه می‌کنیم احراز این دو شرط شدنیه. هزینه بر هست، ولی دولت از عهده‌اش برمیاد، حتی دولت کنونی.

این روزها خیلی گفته میشه که قرنطینه نکردن قم یکی از اشتباهات مهلک وزارت بهداشت بود. این حرف چقدر درسته؟
ببینیم قرنطینه کردن شهری به ابعاد قم به چه صورته؟

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

1⃣ یک شبه، سازمانی عریض و طویل باید شکل بگیره تا نیاز روزانه قم به برنج، لوبیا، سیب، پرتقال، گشنیز، جعفری، ترب، شلغم و البته زنجبیل و لیموترش رو محاسبه کنه، تامین کنه، و بر توزیع رایگان اون در سطح شهر نظارت کنه.
چرا توزیع غذای متمرکز؟ چون با قرنطینه شهر، زنجیره تامین بخش خصوصی عملا تعطیل میشه. اگه دولت غذا نرسونه، تو شهر قحطی میشه.
چرا رایگان؟ چون برخی از مردم بخاطر قرنطینه دیگه درآمد ندارند.
فقط هم غذا نیست. سوخت، دارو و خدمات درمانی هم باید تامین بشه.

طبعا مردم به این سازمان عریض و طویل اعتماد ندارند، لذا بیش از نیازشون تقاضا میکنند و انبار میکنند. پس باید بیشتر از مصرف عادی قم، غذا، دارو و سوخت بهشون رسوند. این به کمبود و افزایش قیمت در بقیه کشور منجر میشه. پس قمی‌ها ناراضی هستند که زندانی شده‌اند، و بقیه ناراضی هستند که همه چیز گرون شده. در نتیجه دولت مجبور به واردات اقلام خوراکی میشه، اونهم با وجود تحریم آمریکا و پاندمی کرونا!

در عمل، علیرغم تلاش این سازمان عریض و طویل، غذا و دارو درست توزیع نمیشه. برخی گرسنه می‌مونند، به خیابون می‌ریزند، آشوب میکنند، و در مقابل قرنطینه مقاومت میکنند.

یادمون باشه کسانی در بین این مردم زندگی میکنند که در حد لیسیدن ضریح علیه توصیه‌های دولت مقاومت میکنند. برای اینکه چنین افرادی هم مجبور به همکاری با قرنطینه بشوند، قوه قهریه لازمه.

یعنی به نیروی نظامی نیاز میشه، تا هم مبادی شهر رو حفظ کنه، و هم کامیونهایی که غذا، سوخت و دارو توزیع میکنند رو حفاظت کنه. در این بین، معمولا شلیک چند تیر اجتناب ناپذیر میشه که خودش تبعات اجتماعی وخیمی داره.

پس از طرفی پروژه لجستیک عظیمی باید ظرف چند روز از صفر به صد برسه، تا بشه شهر قم رو قرنطینه کرد. از طرفی دیگه، یک سیستم امنیتی نظامی باید شکل بگیره تا از این پروژه لجستیک حمایت کنه. این پروژه لجستیکی عظیم، و این مدیریت متمرکز رو باید همین کشورِ در تحریم و همین حکمرانی عاجز، اجرایی کنه!

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

2⃣ اهالی شهر هم باید با قرنطینه همکاری کنند. برخی از این مردم از محل مسافر کشی تو راه تهران-قم، کاشان-قم، اصفهان-قم و غیره ارتزاق می‌کنند. برخی در زمین کشاورزی خارج از قم کار می‌کنند. برخی کارگر کارگاهی تو جاده کاشان یا اصفهان هستند. برخی هم کارگر فرودگاه امام هستند. همه اینها به دنبال منفذی برای خروج از شهر خواهند بود.

این قرنطینه هم منافذ بسیاری خواهد داشت. خاطرتان باشه، کلی راننده کامیون، ناظر توزیع، و پزشک و پرستار باید روزانه وارد شهر بشن و از اون خارج بشن. پس قرنطینه منافذی خواهد داشت.

منافذ قرنطینه باید کنترل بشه تا مریضی خارج نشه. طبعا چنین کاری بدون خطا نیست و بعضی از مریض‌ها خارج می‌شن. علاوه بر اون، برخی مردم ریسک بیمار بودن‌شون رو مخفی خواهند کرد، تا جواز عبور از منافذ قرنطینه پیدا کنند. این منجر به شیوع بیماری به خارج از محدوده قرنطینه میشه.

پس در عمل، کرونا از قرنطینه خارج میشه. اما مردم سالمی که نمیتوانند به محل کارشون در خارج از شهر برسند، باعث میشن فعالیت تولیدی در خارج از قم هم مختل بشه. مثلا بسیاری از کارمندان فرودگاه امام نخواهند تونست برند سرکار. مردم با چمدانهای گم شده مواجه خواهند بود. فرودگاه مملو از مسافر میشه، ولی کارمند کافی نیست. برخی به پروازشون نمی رسند. خلاصه نارضایتی به سایر شهرها هم کشیده میشه.


بزرگترین مشکل در بین مریضهای سایر شهرها بروز میکنه. مردم سایر شهرها که می‌بییند در قم چه وضعیه، از ترس قرنطینه‌ شدن شهرشون، مریضی خودشون رو قایم میکنند، و کمک درمانی دریافت نمی کنند. این به شیوع بیش از پیش مریضی در خارج از قم، و افزایش مرگ و میر منجر میشه.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

این سناریو رو میشه با جزییات بیشتری هم پرداخت، ولی نکته اصلی دیگه مشخصه. قرنطینه، قضیه دوغ درست کردن با آب دریاست. شدنی نیست، اگرچه، اگه میشد چی میشد.

قرنطینه وقتی موثره که فقط شامل فرد مریض بشه، و داوطلبانه و با همکاری کامل او باشه. قرنطینه اجباری یک شهر پر از آدم سالم و مریض، قطعا به بحرانی بزرگتر از بحران ناشی از اپیدمی منجر میشه.

به زعم من، مقاومت وزارت بهداشت در برابر اصرارها برای قرنطینه قم درست بود. اگه قم قرنطینه شده بود، الان کشور در آشوب می‌بود.

☑️ پویا ناظران در این یادداشت به علت نادرست بودن عمل قرنطینه و خسارات آن پرداخته

🔘 وام قرض‌الحسنه عیدانه در مهربانه

🌐 https://www.instagram.com/p/B9rEzGhl0YN/?igshid=1280hgaf2wbjb

☑️ @ehsanmnotes

◼️ فریبرز رئیس‌دانا، اقتصاددان سوسیالیست ایرانی، صبح امروز بدلیل ابتلا به کرونا درگذشت.

◾️ روحش شاد

☑️ @ehsanmnotes

◾️ به مناسبت دوم فروردین 1399، دومین سالگرد درگذشت دکتر داریوش شایگان، نگاهی می‌اندازیم به برخی اندیشه‌های ایشان

▪️ روحش شاد و یادش گرامی!

❄️دموکراسی نزد شایگان

✍️ #حسن_سلامی (پژوهشگر و روزنامه نگار)
منبع: صفحه آخر روزنامه ایران تاریخ ۱۲ بهمن ۹۶

🔅شایگان در نوشته هایش دموکراسی را از منظر فلسفه سیاسی و با پرداختن به ارزش و حیطه ی «آزادی» تحلیل کرده است. او تمایل خود را به دموکراسی با تکیه بر جنبه کثرت گرای آن نشان داده است . چنان که می گوید:
«من از آن جهت به دموکراسی معتقدم که راه و چاره دیگری جز آن سراغ ندارم. به علاوه، از آن جا که آدم تعدد اندیشی (کثرت گرا) هستم، عقاید و گوناگونی در دموکراسی را دوست دارم. حزب واحد برایم مثل روح سیاسی واحد است که هر قدر متعالی و والا باشد، مرا به ترس و لرزه می اندازد».(۱)


🔅شایگان با وجود انتخاب دموکراسی به عنوان یکی از بهترین روش ها و رویه های سیاست، کتمان نمی کند که برای او دموکراسی، مطلوب نهایی و آرمانی نیست و آگاهی خود را از نقدهایی که به دموکراسی در غرب وارد شده است، به این صورت بیان می کند:

🔅«می دانم که دموکراسی بهترین راه حل نیست، اما زیانش از بقیه کمتر است. نیز می دانم که دموکراسی را به دشواری می توان به جایی (مثلا کشور دیگری) منتقل کرد، زیرا نیاز به برخورداری از فرهنگ شهروندی و اجتماعی دارد که بسیاری از کشورها از آن محرومند چرا که آن روند تاریخی مشابه را طی نکرده اند. نیز می دانم که دموکراسی جذابیت اولیه خود را از دست داده است، مگر نه آن که این روزها سخن از افسردگی دموکراتیک در میان است. آری، اکثر این حرف ها موجه اند. اما دقیقا به این دلیل که بار آرمان شهرپردازانه ی دموکراسی، سبک و تقریبا هیچ است و به این دلیل که دموکراسی همچون زمینه ای بی طرف است که دیگر گرایش ها در آن جلوه و نشو و نما می کنند، از این رو به دموکراسی معتقدم». (۲)

🔅شایگان دموکراسی را محصول روشنگری و نگاه نقادانه می داند که با «انسان اجتماعی» همخوانی بیشتری دارد. او دموکراسی را به قلمرو یا عرصه ی «تحلیل فرهنگی» می برد و می گوید دموکراسی نیازمند تغییر روحیه فرهنگی و رویّه ذهنی است:

🔅«یعنی روحیه مدارا، قبول دیگری و نظام چند حزبی و کثرت گرا که در طرز رفتار و سلوک انسان ها ریشه دوانده باشد. نیز باید انسان از حالت رعیّت وار به در آید و به سوژه – من مبدل شود. از آن ‘خود’ِ جمعی که در توده ی بی شکل جماعت، حل شده است به شهروندی خودمختار و صاحب حق تبدیل گردد». (۳)

🔅شایگان پس از انقلاب اسلامی راه خود را از سنت گرایانی مانند احمد فردید و سید حسین نصر که غرب و مدرنیته و دستاوردهای آن از جمله دموکراسی را نفی می کردند جدا ساخت و در باره بسیاری از نظرات خود در کتاب «آسیا در برابر غرب» تجدید نظر کرد.

🔅او با تصدیق انعطاف پذیری فرهنگ ها و تمدن ها اعلام کرد که هوادار این نظر نیست که غرب و مدرنیته و دستاوردهای آن در حال انحطاط است و باید آن را رها کرد. به جای آن به این باور رسید که « امروز مشکلات غرب دیگر تنها به غرب منحصر نمی شوند بلکه به مشکلات سیاره زمین تبدیل شده اند؛ مشکلات ما نیز هستند و این مشکلات تنها با همگرایی کوشش ها از همه جوانب حل خواهد شد».(۴)

🔅وی در جای دیگر در باب مسایل و مشکل های جهان اسلام می گوید: «مشکل جهان اسلام در عکس العمل های دفاعی آن، در گرفتگی ها یا انسداد فکری آن و بیش از همه در این ادعا نهفته است که برای تمام مسایل جهان پاسخ های حاضر و آماده ای دارد. ما باید مقداری فروتنی، مقداری درک نسبی بودن ارزش ها را یاد بگیریم». (۵)
شایگان سال ها و در عمر علمی خویش کوشید تجدد و مدرنیته و دستاوردهای آن از جمله دموکراسی را با دین و سنت آشتی دهد و جهان بینی اسطوره پرداز شرقی را با عالَم عقلانی و ژرف اندیش غربی پیوند زند.

پی نوشت ها:
۱٫ داریوش شایگان، زیر آسمان های جهان، ترجمه نازی عظیما، تهران، نشر فروزان، ۱۳۷۶، ص ۴۶

۲ و ۳و ۴٫ پیشین، ص ص ۴۷ و ۱۳۰ و ۲۸۹

۵٫ گفت وگوی رامین جهانبگلو با داریوش شایگان، مجله ی کِلک، شماره ۵۳ ، سال ۱۳۷۳، ص ص ۲۷۱-۳۰۳

☑️ @ehsanmnotes