Ehsan's Notes

🔸گزیده ای از سخنان ایراد شده در شورای اسلامی شهر تهران روز یکشنبه ۲۱ آبان‌ماه ۹۷

@AbbasAkhoundi

5 views22:52

☄️ هفته نامه شنبه را بخوانیم.
🔆 این بار : آپلا در گفتگو با شنبه!
@uplaw_ir
@ehsanmnotes

66 views12:58

☑️ امیر شهلا، عضو شورای شهر مشهد در کانال تلگرامی خود درباره رفتن آقای تقی زاده خامسی از شهرداری و سرپرستی آقای کلایی نوشت :

🔸مردم‌خوب‌مشهد! سلام
«آقای‌خاص» رفت، اما به خیلی‌ها آموخت کسی از اعتماد به جوانان لطمه نمی‌بیند. «قاسم‌تقی‌زاده‌خامسی» را باید در زمره شهردارانی دانست که در عمر کوتاه مدیریت‌اش، یک سبک‌نو مدیریتی را برای مشهد به‌یادگار گذاشت. او‌ مشهد را در سخت‌ترین ایام‌مالی تحویل گرفت. در روزگاری که شهر در لیست‌سیاه بانک‌ها و بورس قرار داشت و تأمین منابع، برای زنده‌ماندن پروژه‌ها، تقریبا ناممکن می‌نمود. او حتی یک‌خط درمورد آن‌چه تحویل‌اش شد، ننوشت. بلکه باغیرت، آستین‌همت بالا زد، تیم ساخت، مشورت گرفت و با ارتباطاتی که خیلی‌اش به خود او بسته‌بود، گره‌ها را گشود. «تقی‌زاده» جوان‌باور بود و با اعتماد به نسلی که سخت تشنه اعتمادکردن بود، تعریف تازه‌ای از مدیریت‌شهری و مدل‌نوینی از «حکمرانی‌خوب» را برای اداره شهر ارایه‌داد. همین اعتقادقلبی بود که برای مشهد، سرمایه ساخت و امروز، یک جوان ۳۸ساله را کلیددار شهربهشت نموده‌است. دیروز و امروز(۱۳۹۷/۸/۲۷) سه تن از معاونین جوان او آمدند و راهبردهای خود را برای اداره «مشهد پس‌از تقی‌زاده» با اعضای شورا درمیان نهادند. یکی از دیگری بهتر و برنامه‌ای از برنامه‌ای منسجم‌تر. باید شهادت داد این نسل، برای پویایی و شکوفایی مشهدالرضا(ع) فکر کرده و فکر دارد. نسلی که با علم‌روز آشناست، ریسک را می‌پذیرد و برای اثبات شایستگی‌هایش، انگیزه‌مند است. نسلی که تنها، سرمایه‌اعتماد می‌خواست و به لطف «آقای‌خاص»، آن را به دست آورد. حالا جوانان‌شهر، پرروحیه و باانگیزه، از انتخاب شورای‌منتخب‌شان، چشم به آینده دارند. آینده‌ای که نه‌فقط تار و پود فردای مشهد را می‌سازد، بلکه لیاقت‌های فروخورده و مکتوم یک نسل را ثابت می‌کند. نسلی که کمتر دیده‌شد و هنوز برای خیلی‌ها اعتمادنکردنی است.
دربرابر «محمدرضا کلایی» که حالا این نسل رمنده و رونده را نمایندگی می‌کند، دو جور می‌شود صف آراست. یا همچون «آقای‌خاص» و «شورای‌پنجم»، اعتمادش کرد و با قدم یا قلم، به توفیق و سرآمدی‌اش کمک‌نمود، یا همچون «گلامِ‌ کارتن گالیور»، در گوش‌اش «من می‌دونم نمیشه» و «من می‌دونم کارمون تمومه» سر داد و ثابت‌کرد: «دیدید گفتیم؟».
برای آقای‌کلایی و دو هم‌نسل همراه‌اش، شهریار آل‌شیخ و رضا خواجه‌نایینی، آرزوی موفقیت می‌کنم. حالا چشم‌های امیدوار یک‌نسل به آن‌ها زُل زده تا همه نداشته‌هایش را که در واژه «اعتماد» خلاصه می‌شود، در داشته امروز آن‌ها جست‌وجو کند. آن‌ها «باید» بتوانند. «آقای‌خاص!» از شما متشکریم.

@ehsanmnotes

54 viewsedited 22:51