من اشتیاق دارم به زندگی، به دوست داشتن‌های عمیق، به دیوانگی‌های مدام، به عشق!
من اشتیاق دارم به مسیرهای نرفته، به مقصدهای بعید،
به هر آن‌چیزی که دیگران از آن دست کشیده‌اند، به آن فکر نکرده‌،
یا دست‌نیافتنی و محال پنداشته‌اند.
من اشتیاق دارم به بودن، به دوام آوردن، به لبخند زدن در نهایت دشواری.
من اشتیاق دارم همان راهی را بروم که می‌گویند نمی‌شود،
همان کاری را بکنم که می‌گویند نمی‌توانی و به مقصدهایی برسم که هیچ‌کس تا به حال نرسیده!
من هیجان دارم برای آن روزی که بعد از یک خستگی طولانی،
میان قلعه‌ی آرزوهام نشسته باشم، نفسی عمیق بکشم و بگویم:
سخت بود، خیلی سخت،
ولی من ثابت کردم که می‌شود، که غیرممکن نیست.
که هیچ چیز برای کسی که جسورانه می‌ایستد، می‌جنگد و جا نمی‌زند، غیر ممکن نیست.

نرگس صرافیان طوفان🌱

برای افتخار کردن به خودت
‏لازم نیست کار خاصی انجام بدی
‏بلکه لازمه تا قدر قدم های خودتو بدونی

بزرگ شدیما،
سختی کشیدیم،
ی سری شبا بود که فکر می کردیم تا صبحش دووم نمیاریم،
ولی صبح سر پا بودیم!
کج بودیم ولی باز روی پای خودمون بودیم
به نظرت نباید افتخار کنیم به خودمون؟🧡

ما نمیتونیم همه چیز رو کنترل کنیم
و قدرتی روی خیلی از اتفاقات بیرونی نداریم و لازمه بخشی از پیشامدهای زندگی رو بپذیریم و با وجود نگرانی و ترس و اضطراب ادامه بدیم چون زندگی گاهی بر خلاف میل ما پیش میره .

از دی شروع کن
از پنجاه سالگی شروع کن
از شنبه شروع کن
از ۱۰ شب شروع کن
از اول ماه شروع کن
دیر شروع کن
اما شروع کن …

باید که گذشت از گذرگاهِ هراس
گاهی حذر از خطر، خطرناک تر است

برای کمالگرا‌های عزیز:

«تا صدف قانع نشد پر دُر نشد...»

مدام به خودت بگو:

آسون
ساخته
نشدی
که
به
راحتی
ویران
بشی!

از من به شما وصیّت چندتا رفیق واسه ذخیره روزهای مزخرفتون نگه دارین. هیچ‌کسی مثل یک رفیق خوب دلسوز و به فکرتون نیست، یک جاهایی آدم حوصله خودشم نداره و نمیدونه چی به چیه، نمیدونه چی غلطه چی درسته، خودشو گم می کنه، اون می گرده پیدات می کنه. میدونی چرا؟! چون هیچ‌کسی مثل رفیق آدمو بلد نیست

یه شب که با خودت خلوت کردی و داری روزت رو مرور میکنی، لبخند میزنی. بالاخره به اون حسی که سال‌ها منتظرش بودی، رسیدی. راضی بودن از خودت، از ته دل. همه چی رواله. دغدغه مالی اونقدر کم‌رنگ شده که به چشمت نمیاد. دیگه از وسط ماه، استرس تموم‌شدن پولت رو نداری. اونی که دوسش داری، قبل خوابیدنش منتظر شب بخیرت میمونه. فهمیده هیشکی واسش، تو نمیشه. بالاخره بعد کلی دشمنی، کائنات رفیقت شدن و هر شب از دیدن خنده‌هاتون، ذوق میکنن. خدا رو حالا بیشتر از همیشه دوست داری چون حرکت کردی و برکت داد. واسه اینکه برسی به اون شب چقدر زمان لازمه؟ بهم قول بده هروقت خودت رو توی آینه دیدی بهش قول بدی که خیلی زود به اون شب میرسی. لیاقت تو اینه که تجربه‌ش کنی. واسه یه تغییر اساسی توی زندگیت گاهی وقتا فقط نیازه که یکی هلت بده جلو! این قول، میتونه همون محرک باشه. خودت خودتو هل بده 🧡

همین الان بیاید به خودتون قول بدید که توی سال جدید میلادی اون هدفی که همیشه دنبالش بودی رو محکم‌تر و بیشتر از قبل دنبال می‌کنی، جز خودت هیچ سگ دیگه‌ای نمی‌تونه بهت کمک کنه و بهت انگیزه بده :))

هیچ وقت نذارید عزیزانتون بفهمن آدم قوی وصبوری هستید، نذارید بفهمن که انعطاف پذیرید، نذارید بفهمن که بلدید حال خودتونو خوب کنید و به خودتون تکیه کنید، و از همه مهمتر نذارید بفهمن که همیشه موندنی هستید، چون یه روزی به خودتون میایید و می بینید که هیچ کاری براتون نمیکنن

قرار نیست زندگی‌ت شبیه عکسای پینترست باشه. قرار نیست همیشه مینیمال و شیک باشی. قرار نیست همیشه پوست صورتت صاف و بدون جوش باشه. قرار نیست همیشه زیر ابروهات تمیز و صورتت اصلاح شده باشه. قرار نیست همیشه خونه‌ت مرتب باشه. قرار نیست همیشه کیکی که می‌پزی خوب از آب درآد.قرار نیست همیشه همه چیت توی بهترین حالت خودش باشه، قرار نیست خودتو بذاری پشت ویترین تا آدما بیان تماشات کنن. پس دست از سر خودت بردار و زندگی رو برای خودت سخت‌تر نکن عزیزم.

جا دارد این شعر شمس لنگرودی رو یکبار باهم بخوانیم:

آرام باش عزیز من
آرام باش.
حکایت دریاست زندگی،
گاهی درخشش آفتاب،
برق و بوی نمک،
ترشح شادمانی،
گاهی هم فرو می‌رویم،
چشم‌های‌مان را می‌بندیم،
همه جا تاریکی است.
آرام باش عزیز من
آرام باش
دوباره سر از آب بیرون می‌آوریم
و تلالو آفتاب را می‌بینیم
زیر بوته‌ای از برف
که این دفعه
درست از جایی که تو دوست داری طالع می شود.

اگه زندگی خودت رو نسازی یه نفر دیگه
برای اهداف خودش ازت سوء استفاده میکنه

امیدوارم رها بشید، از رنج‌هایی که در موردش با هیچ‌کس صحبت نمی‌کنید.
امیدوارم برنده بشید، توی جنگ هایی که در سکوت باهاشون دست و پنجه نرم می‌کنید.
امیدوارم برسید، به همون هدفی که صبح تا شب بهش فکر می‌کنید.
امیدوارم اونجوری که دوست دارید حل بشه، همون مشکلی که توی خلوت و شلوغی توی ذهنتونه و داره وجود شمارو داغون می‌کنه بدون اینکه بقیه بفهمن.

امیدوارترین آدم‌ها هم گاهی ناامید می‌شن.
پر انرژی ترین آدم‌ها هم گاهی دلسرد می‌شن.
و قوی‌ترین آدم.ها هم گاهی در اوج ضعف
و در نهایت ناتوانی به سر می‌برن.
ولی این طبیعیه؛
و نمیشه همیشه تخت گاز حرکت کرد!
پس در روزایی که در اوج منفی‌ها غرق هستی،
به خاطر بیار که این روزها هم میگذرن...

ترس از آینده همیشه با من بوده.
این حس که نمی‌دونی فردا چه اتفاقی میفته،
می‌تونه خیلی آزاردهنده باشه.
اما وقتی به اون فکر می‌کنم،
می‌بینم که همیشه تو تلاش بودم تا خودم باشم،
حتی وقتی دنیا به نظر می‌رسید که نمی‌دونه من کی‌ام.
تو مسیر فهمیدن و درک خودم،
متوجه میشم که شاید مهم‌ترین چیز این باشه که
اصلاً از خودم فرار نکنم.
درک اینکه هر لحظه از زندگی من مهمه و ارزش داره،
به من کمک میکنه تا ترس از آینده رو کنترل کنم و
از هر چیزی که تو آینده می‌خواد اتفاق بیفته،
با آرامش بیشتری روبه‌رو بشم.

خستگی روانی چهره نداره
ولی علائم داره:

همون‌طور که یه آدم افسرده ممکنه لبخند هم بزنه یا حتی بخنده، آدمی که خسته‌ی روحی هست هم ممکنه ماسک بزنه، خودشو به‌زور جلو بکشونه، یا حتی خستگیش رو انکار کنه.
چه جلوی بقیه، چه حتی جلوی خودش

علائم خستگی روحی می‌تونن اینا باشن:

بی‌انگیزگی، کاهش شدید اعتمادبه‌نفس و خودباوری، حس ناکافی‌بودن
ناتوانی در انجام کارهای معمول، یأس، حتی کلافگی، بهانه‌گیری، خشم یا پرخاش بی‌دلیل، بی‌خوابی، استرس و ...

مهمه که خستگی روحی با مزمن‌شدن علائم‌ش
اشتباه گرفته نشه

‏ماهیچه وقتی خسته بشه دیگه دمبل یا بارفیکس رو بالا نمی‌کشه. والسلام.

اما روح خسته مثل لاستیک کم‌باده.

می‌ره، می‌ره، می‌ره، حتی وقتی بادش تموم بشه هم خودشو با فداکاری روی آسفالت می‌کشونه و می‌ره... و یه راننده‌ی بی‌توجه ممکنه متوجهش نشه.

واسه همین تشخیص خستگی روحی خیلی سخت تره.

عشق بزرگ‌ترین توهمش اینه که فکر کنیم همیشه اون آدم رو می‌شناسیم. که وقتی سلیقه‌هاش، عادت‌هاش، نحوه‌ی خوردن قهوه‌ش رو فهمیدیم، دیگه همه چیز رو درباره‌ش می‌دونیم. اما آدم‌ها هیچ‌وقت ثابت نمی‌مونن. مدام در حال تغییرن، رشد می‌کنن، عوض می‌شن، گاهی اونقدر آروم که حتی متوجهش نمی‌شیم—تا وقتی که یه روز صبح بیدار می‌شی و می‌بینی کنار کسی هستی که برات غریبه شده.

و شاید همین نکته‌ی اصلی عشقه. شاید موندن در عشق این نیست که به اون چیزی که بود، چنگ بزنیم، بلکه اینه که با آدمی که داره می‌شه، همراه بشیم.

عشق، تکامل می‌یابد.