صبح بخیر زندگی

🌹

مراقب باشید - بسیار مهم:

یادتان باشد که
افکار بار الکتریکی دارند،
و احساسات بار مغناطیسی.
و ترکیب این دو
یک میدان الکترومغناطیسی ایجاد می‌کند
که سیگنالی قوی را به میدان کوانتوم
مخابره خواهد کرد.
پس مراقب باشید که در طول روز در حال مخابره چه چیزی هستید. مراقب باشید که در طول روز چه احساساتی را درونتان نگه می‌دارید. مراقب باشید که دارید چه چیزی را به زندگیتان دعوت می‌کنید.
ترس؟
✓ یا نور و ایمان و آگاهی؟ 💫✨

💎

اولین نشونه‌های فروپاشی سلامت روان همیشه حمله‌ی پانیک یا گریه‌ی ناگهانی نیست.
همه‌چیز آروم شروع می‌شه:
خسته بیدار شدن بعد از ساعت‌ها خواب، مشکلات گوارشی، کمبود انرژی
احساس گم‌شدگی
مشکل در به خواب رفتن
فراموشی چیزها
ریزش مو
جوش یا التهاب پوست
درد عضلانی
کنار کشیدن از آدم‌ها
جر و بحث با کسانی که دوستشون داری
ناتوانی در بلند شدن از تخت
دیدن کم‌رنگ شدن دوستی‌ها

بدن تو قبل از این‌که فریاد بزنه، آرام نجوا می‌کنه. هنوز وقت هست که گوش بدی✨

اشتباهاتی كه نبايد تو رابطه ی عاطفى انجام بدى !

۱. ادامه دادن وقتى کوچیکت ميكنن...
هيچ عشقى ارزش از دست دادن عزت نفس رو نداره ، احترام، پایه‌است. بدونش همه چی فرو میریزه
۲. فراموش كردن خودت...بدترين اشتباه اينه كه خودتو تو رابطه گم كنى.
اون آدم ممكنه بره، ولى تو بايد بمونى،
!اگه خودتو از دست بدى، چی برات ميمونه ؟
۳. موندن فقط چون «خيلى خاطره دارين»خاطره يعنى گذشته.
رابطه اى كه امروز درد داره، باياد ديروز درست نميشه،
خاطرات قشنگ ، دليل موندن توجاى اشتباه نيستن.
نکته آخر :
عشق واقعى تورو آرومتر، بااعتمادتر وپر رنگ تر میکنه
اگه رابطه اي باعث شده خودتو كمتر دوست داشته باشى، اون عشق نيست ، زنگ خطره.

در تروما و سوگ، احساسات خطی و تمیز نیستند؛ آشفته‌اند، متناقض‌اند، و اغلب همزمان اتفاق می‌افتند. ممکن است در یک لحظه دلتنگیِ عمیق را حس کنی و چند دقیقه بعد، خشم یا حتی بی‌حسی. ممکن است برای از دست‌رفته‌ات گریه کنی و همزمان از زنده‌بودنِ خودت احساس گناه داشته باشی. آرامش‌های کوتاه می‌آیند و بلافاصله جایشان را به موجی از اضطراب یا غم می‌دهند.
این تناقض نشانه‌ی ضعف یا سردرگمیِ شخصیت نیست؛ نشانه‌ی ذهنی است که دارد سعی می‌کند با واقعیتی غیرقابل‌تحمل کنار بیاید. مغز در تروما مدام بین «بقا» و «سوگواری» در رفت‌وآمد است.
در سوگ، حتی احساسات به‌ظاهر «نامربوط» هم طبیعی‌اند: خنده‌های ناگهانی، حس رهاییِ لحظه‌ای، یا بی‌تفاوتی. این‌ها خیانت به غم نیستند؛ مکانیسم‌های موقتی‌اند برای اینکه سیستم روانی زیر فشار فرو نریزد. سوگ یعنی همزمان دوست داشتن و از دست دادن، امید و ناامیدی در یک بدن.
اگر احساساتت با هم نمی‌خوانند، یعنی هنوز زنده‌ای و در حال پردازش. قرار نیست الآن معنای همه‌چیز را بفهمی. کافی‌ست اجازه بدهی این تناقض‌ها باشند؛ بدون قضاوت.
@ExistentialMeaningTherapist

نه گفتن موهبت بزرگیست که یاد گرفتنش جهانت را امن‌تر می‌کند. و روانت را آسوده‌تر.

همانقدر که نه گفتن را یاد می‌گیری گوش‌هایت را برای نه شنیدن آماده کن. بگذار دیگران هم این «نه» خاموش و بدنام را بر زبان آورند. بگذار «نه» از بدنامی و بدیُمنی در بیاید.

«نه» در حقیقت موجود خوب و سربزیری است. اما اگر همین «نه» سربزیر پشت آری‌های ساختگی‌مان پنهان شود بزودی از ما موجودی نقاب‌دار و بیمار می‌سازد که یک گردان عصبانی از «نه»های سرکوب شده روانش را اِشغال کرده است.

یاد بگیر نه بگویی و نه بشنوی.
کار سختی نیست، من توانستم.

📕 #یادداشت‌های_یک_دیوانه
✍🏻 #نیکلای_گوگول

اگه هنوزم منتظر «شنبه»‌ای که شروع کنی…
باید بگم اون شنبه هیچ‌وقت نمیاد! 🗓️❌

کمال‌گرایی باعث میشه:
• شروع نکنی چون همه‌چیز باید بی‌نقص باشه
• از ترس اشتباه، اصلاً وارد بازی نشی
• هیچ‌وقت از خودت راضی نباشی و لذت نبری

وقتشه زاویه دیدتو عوض کنی ✨

📣 دعوتت می‌کنم به کارگاه تخصصی
«سمت روشنِ نقص» (رهایی از کمال‌گرایی)

👤 با حضور دکتر اسماعیل سعدی‌پور
استاد تمام دانشگاه علامه طباطبایی

📅 جمعه ۲۲ اسفند | ۱۱ تا ۱۳
💻 حضوری و آنلاین

💰 حضوری: ۵۰۰
💰 آنلاین: ۴۰۰

📲ثبت‌نام

۰۹۳۹۱۴۸۷۰۵۳

اگه می‌خوای بالاخره شروع کنی، این همون نقطه شروعته 🌱

برای دریافت نکته‌های بیشتر درباره رشد فردی و اطلاع از برنامه‌ها،
حتماً عضو کانال تلگرامم شو 👇💛
https://t.me/Dr_Sadipour

💕💕

مادران زیادی هستند که به همسرشون برای نگهداری از کودک اعتماد ندارند مخصوصا وقتی فرزندشون در مرحله نوزادی قرار داره. یا برای مدت طولانی فرزندشون رو با همسرشون تنها نمیگذارند و اگر هم این اتفاق بیافته مدام با اونها تماس میگیرند تا خیالشون راحت باشه.
.
اما این بی اعتمادی از کجا میاد؟ چرا اکثر مادرها فکر میکنند تنها مرجع امن برای فرزندشون هستند و به پدر فرزندشون اعتماد ندارند؟
.
داستان از اونجایی شروع شد که به دختر بچه ها عروسک دادند و اونها رو تشویق به نقش مادری کردند. داستان از اون جایی شروع شد که به پسر ها اجازه ندادند بچه کوچیک بغل کنن اما به دختر بچه ها اجازه دادند. داستان از اونجایی شروع شد که گفتند بچه داره گریه میکنه، بدید به مامانش در صورتیکه پدرش همونجا می و حاضر بود. داستان از اونجا شروع شد که به پدر گفتند بده به مادرش غذا بده تو بلد نیستی...
و همه اینها و کلی اتفاق های دیگه باعث شد که اکثر ما مادرها نگران سپردن فرزندمون به پدرش باشیم و پدرها هم اعتماد به نفسشون رو برای بچه داری از دست بدن.
و میدونید نتیجه این اتفاق چی شد؟  فرسودگی بیشتر ما مادرها و فاصله گرفتن بیشتر پدرها از همسر و فرزندشون.
و متاسفانه این یک اشتباه بنیادی و اجتماعیه که توی همه جای دنیا کم و بیش دیده میشه.

یادمون باشه تا جایی که میتونیم زمان های پدر و فرزندی بدون حضور خودمون به وجود بیاریم و حتما انجام بعضی از کارهای مربوط به فرزندمون رو به پدرها بسپاریم تا هم خودمون فرصتی برای استراحت و رسیدگی به نیازهامون داشته باشیم و هم به شکل گرفتن بهتر رابطه پدر و فرزندی کمک کنیم.

شما هم جزو اون دسته از مادرهای نگران هستید یا با خیال راحت فرزندتون رو به پدرش می سپرید؟
.

❤️