بست هاي سند باك
💥 https://t.me/educaation💥
استفاده از زیپ در زندگی روزمره ما آن‌قدر عادی شده که شاید اصلا تا به حال فکر نکرده باشیم این وسیله از کجا آمده و چه کسی برای اولین بار با اختراع این وسیله ما را از شر بستن دکمه‌ها و بندهای زیاد یا گره زدن راحت کرد.
داستان تولد زیپ از سال ۱۸۵۰ و با یک ایده هوشمندانه از طرف «الیاس هاو» مخترع چرخ خیاطی شروع می‌شود.
۴۳ سال بعد از الیاس هاو، ویت کامب جودسون در آگوست۱۸۵۳، زیپ را در دفتر تختراعات تاریخ به نام خود ثبت کرد.
زمان جودسون پوشیدن چکمه‌های بلند چرمی مد بود و جودسون که همیشه با مد پیش می‌رفت مجبور بود هر روز مدت زیادی از وقتش را صرف بستن دکمه‌های چکمه‌هایش بکند. همین باعث شد تا جودسون به فکر راهی آسان‌تر باشد و بالاخره توانست وسیله‌ای شبیه زیپ را اختراع کند که «قفل قلاب » نام داشت.
💥 https://t.me/educaation💥
جودسون تنها یک نمونه از این وسیله برای استفاده شخصی ساخت و با این اختراع خودش را از شر بستن ان همه دکمه خلاص کرد.
دو سال گذشت و جودسون اختراعش را برای اولین بار در نمایشگاه جهانی شیکاگو در مقابل دیدگان ۲۰ میلیون نفر به نمایش گذاشت ولی استقبال چندانی از اولین نمونه‌های زیپ نشد و جودسن تنها توانست ۲۰ عدد از آنها را به فروش برساند و این ۲۰ عدد هم تنها از طرف پستچی‌ها خریداری شد تا در کیف نامه‌هایشان را با آن ببندند.
جودسون در سال ۱۹۰۹ از دنیا رفت و هیچ‌وقت نفهمید همین بست‌های ساده که چندان هم مورد توجه قرار نگرفته بود، بعدها زمینه تولد یکی از مهمترین وسایل صنعت خیاطی و بسیاری دیگر از صنایع را پدید خواهد اورد.
💥 https://t.me/educaation💥
بعد از جودسون، «گیدئون ساندباک» به ساخت زیپ‌هایی مدرن‌تر و کاربردی‌تر و توسعه دادن ایده‌های قدیمی جودسون روی آورد.
ولین بست با ایده ساندباک در سال ۱۹۰۹ با نام «پلاکو» وارد بازار شد و در صنعت خیاطی و به خصوص برای شلوارهای مردانه مورد استفاده قرار گرفت و اولین سفارش انبوه را هم ارتش آمریکا برای لباس‌ها و وسایل سربازان به ساندباک داد.
بی‌اف گودریچ که یک کمپانی مشهور کفش و لوازم لاستیکی داشت، در سال ۱۹۱۳ تعداد ۱۵۰ هزار از این بست‌ها را برای تولید کفش‌های پلاستیکی جدیدش سفارش داد.
در آن زمان به این بست‌ها، بندهای بی قلاب می‌گفتند و نام «زیپ» را گودریچ روی انها گذاشت. او از صدای باز و بسته شدن بست‌ها خوشش می‌امد و با تقلید از این صدا نام «زیپ» را روی آنها گذاشت و کفش‌هایش را با نام چکمه‌های زیپی به فروش رساند و این نام روی بست‌های ساندباک باقی ماند.
زیپ نزدیک به ۲۰ سال اول فعالیتش تنها روی چکمه‌ها و بسته‌های تنباکو نصب می‌شد تا اینکه در سال ۱۹۳۰ یک تاجر آمریکایی پیشنهاد استفاده از زیپ در لباس‌های کودکان را ارائه داد و این پیشنهاد خیلی زود شهرت این نوع بست را دوچندان کرد، چرا که با استفاده از زیپ کودکان می‌توانستند خودشان به تنهایی لباس‌هایشان را بپوشند.
💥 https://t.me/educaation💥
رفته رفته زیپ وارد دنیای مد شد و به جایی رسید که ستال ۱۹۳۷ به طور کامل جای دکمه را گرفت و هنوز هم یکی از پرکاربردترین نوع بست‌ها در صنایع مختلف است.
💥 https://t.me/educaation💥
💥 https://t.me/educaation💥
استفاده از زیپ در زندگی روزمره ما آن‌قدر عادی شده که شاید اصلا تا به حال فکر نکرده باشیم این وسیله از کجا آمده و چه کسی برای اولین بار با اختراع این وسیله ما را از شر بستن دکمه‌ها و بندهای زیاد یا گره زدن راحت کرد.
داستان تولد زیپ از سال ۱۸۵۰ و با یک ایده هوشمندانه از طرف «الیاس هاو» مخترع چرخ خیاطی شروع می‌شود.
۴۳ سال بعد از الیاس هاو، ویت کامب جودسون در آگوست۱۸۵۳، زیپ را در دفتر تختراعات تاریخ به نام خود ثبت کرد.
زمان جودسون پوشیدن چکمه‌های بلند چرمی مد بود و جودسون که همیشه با مد پیش می‌رفت مجبور بود هر روز مدت زیادی از وقتش را صرف بستن دکمه‌های چکمه‌هایش بکند. همین باعث شد تا جودسون به فکر راهی آسان‌تر باشد و بالاخره توانست وسیله‌ای شبیه زیپ را اختراع کند که «قفل قلاب » نام داشت.
💥 https://t.me/educaation💥
جودسون تنها یک نمونه از این وسیله برای استفاده شخصی ساخت و با این اختراع خودش را از شر بستن ان همه دکمه خلاص کرد.
دو سال گذشت و جودسون اختراعش را برای اولین بار در نمایشگاه جهانی شیکاگو در مقابل دیدگان ۲۰ میلیون نفر به نمایش گذاشت ولی استقبال چندانی از اولین نمونه‌های زیپ نشد و جودسن تنها توانست ۲۰ عدد از آنها را به فروش برساند و این ۲۰ عدد هم تنها از طرف پستچی‌ها خریداری شد تا در کیف نامه‌هایشان را با آن ببندند.
جودسون در سال ۱۹۰۹ از دنیا رفت و هیچ‌وقت نفهمید همین بست‌های ساده که چندان هم مورد توجه قرار نگرفته بود، بعدها زمینه تولد یکی از مهمترین وسایل صنعت خیاطی و بسیاری دیگر از صنایع را پدید خواهد اورد.
💥 https://t.me/educaation💥
بعد از جودسون، «گیدئون ساندباک» به ساخت زیپ‌هایی مدرن‌تر و کاربردی‌تر و توسعه دادن ایده‌های قدیمی جودسون روی آورد.
ولین بست با ایده ساندباک در سال ۱۹۰۹ با نام «پلاکو» وارد بازار شد و در صنعت خیاطی و به خصوص برای شلوارهای مردانه مورد استفاده قرار گرفت و اولین سفارش انبوه را هم ارتش آمریکا برای لباس‌ها و وسایل سربازان به ساندباک داد.
بی‌اف گودریچ که یک کمپانی مشهور کفش و لوازم لاستیکی داشت، در سال ۱۹۱۳ تعداد ۱۵۰ هزار از این بست‌ها را برای تولید کفش‌های پلاستیکی جدیدش سفارش داد.
در آن زمان به این بست‌ها، بندهای بی قلاب می‌گفتند و نام «زیپ» را گودریچ روی انها گذاشت. او از صدای باز و بسته شدن بست‌ها خوشش می‌امد و با تقلید از این صدا نام «زیپ» را روی آنها گذاشت و کفش‌هایش را با نام چکمه‌های زیپی به فروش رساند و این نام روی بست‌های ساندباک باقی ماند.
زیپ نزدیک به ۲۰ سال اول فعالیتش تنها روی چکمه‌ها و بسته‌های تنباکو نصب می‌شد تا اینکه در سال ۱۹۳۰ یک تاجر آمریکایی پیشنهاد استفاده از زیپ در لباس‌های کودکان را ارائه داد و این پیشنهاد خیلی زود شهرت این نوع بست را دوچندان کرد، چرا که با استفاده از زیپ کودکان می‌توانستند خودشان به تنهایی لباس‌هایشان را بپوشند.
💥 https://t.me/educaation💥
رفته رفته زیپ وارد دنیای مد شد و به جایی رسید که ستال ۱۹۳۷ به طور کامل جای دکمه را گرفت و هنوز هم یکی از پرکاربردترین نوع بست‌ها در صنایع مختلف است.
💥 https://t.me/educaation💥