«ست برام مثل خونه‌ست و اونجا خیلی راحتم؛ انگار همون نسخه‌ای از خودمم که دوست دارم باشم.»

ـ توی تعطیلات دلت براشون تنگ می‌شه؟

«تازه الان دلتنگی بیشتر شروع شده. فکر کنم باید این حس رو هم تجربه کرد.
البته یه چیزی بگم، ما که کلاً همیشه با هم بودیم. حتی توی تعطیلات هم اصلاً از هم جدا نشدیم. خیلی برام عزیزن، دیگه کاریش نمی‌شه کرد. 🥹🤍

ـ یه کم این موضوع رو هم تحسین کنیم؟ توی هر ستی معمولاً نهایتاً ۲-۳ تا دوست با هم صمیمی می‌شن، ولی اینکه یه گروه به این بزرگی این‌قدر با هم جور بشن و رفاقتشون رو بیرون از ست هم ادامه بدن، توی هر پروژه‌ای ممکن نیست. به نظرتون چطوری این اتفاق افتاد؟

«واقعاً هیچ ایده‌ای نداریم! خودمون هم برامون عجیب بود. 😂
یعنی هر کسی که قرار بود توی استانبول ببینیم، یکی‌یکی می‌رفت تعطیلات! ما هم هی منتظر بودیم ببینیم کی قراره همدیگه رو ببینیم؛ کی میاد؟ چرا هنوز اونجایی؟! 😂

اولش نمیشه باورش کرد ولی وقتی توی زندگی واقعی هم همین‌طوری شد، دیگه ماشاءالله بهتون🥹
مخصوصاً وقتی یه پروژه خارج از شهر باشه، یکی از قشنگ‌ترین و باارزش‌ترین قسمت‌هاش همین رفاقت‌هاست با بوراک هم در موردش حرف زدیم »

ـ کدوم صحنهٔ عادل و اسمه رو بیشتر از همه دوست داری؟

«شاید صحنهٔ فرودگاه. همون صحنه‌ای که برای اولین بار می‌فهمه الِنی رو...
یه صحنه هم توی قبرستونه، اون صحنه‌ای که توی خونه با هم روبه‌رو می‌شن و حرف می‌زنن...
راستش بیشتر صحنه‌های عادل و اسمه رو دوست دارم. چون صحنه‌هاشون خیلی سنگین و پر از حسه.»🥹

ـ به نظرت راز این هماهنگی و همکاری خوبتون با اوّلاش چیه؟🤍🧿

«خب اول از همه بخوام از طرف خودم جواب بدم، اینکه من با یکی نتونم کنار بیام واقعاً خیلی سخته. طرف باید در حد خیلی بالایی آدم بدی باشه!

اوّلاش هم خیلی منظم و منضبطه؛ مخصوصاً تا وقتی صحنه تموم بشه، اصلاً از جدیت و تمرکزش کم نمی‌کنه. ولی مثلاً توی زندگی اجتماعی، آدم خیلی خوش‌مشرب و خوش‌گذران و رفیق خیلی خوبیه.
فکر کنم ترکیب همهٔ این ویژگی‌هاست. اگر یکی از این ویژگی‌ها رو نداشت، احتمالاً نمی‌تونستیم این‌قدر خوب با هم کنار بیایم و هماهنگ باشیم.»

+به نظر من دنیز بیشتر از همه به اولاش می‌خنده...
-قبوله میخندم،گاهی میخندم💗🥹

چیزی هست که بگی اسمه انجام داد ولی اگه من بودم انجام نمیدادم؟
مثلاً این‌طوری ساکت بمونم و هیچی نگم و اینا... دخترم کنارمه، ولی نمی‌تونم بهش دست بزنم، نمی‌تونم بغلش کنم، هیچ کاری نمی‌تونم بکنم. از یه طرف هم سعی می‌کنم بهش حق بدم. اصلاً چون دارم نقش این شخصیت رو بازی می‌کنم، باید یه جوری بهش حق بدم؛ چون اگه خودم باورش نکنم، نمی‌تونم تماشاگر رو هم قانع کنم.
یه همچین باوری داره که خانواده‌ای که بیست ساله از هم پاشیده و تکه‌تکه شده، بالاخره باید یه شانسی داشته باشه. ولی وقتی می‌خوای درست‌ترین کار رو انجام بدی، ممکنه خودت زمین بخوری و باعث اتفاقات خیلی اشتباهی بشی. این در واقع همون بُعد انسانیشه.
ولی من خودم فکر می‌کنم این‌قدر تحمل نمی‌کردم همه چی رو. یعنی وقتی بچه‌ی خودم جلوم بود، احتمالاً همه‌چی رو خراب می‌کردم و از روی همه‌چیز رد می‌شدم تا بهش برسم. این‌طوری فکر می‌کنم.»❤️‍🔥

برای ما اسم های متفاوتی میاد و ما باید حدس بزنیم که کیه
ااا و واییی ها داره بینمون پرواز می‌کنه(واکنش بیننده ها به اولاش)🥹
+خانم هستم؟
نه نه، براتون قسم می‌خورم یه لحظه فکر کردم
یه‌دفعه کلاً یادم رفت کی بود
+الان واقعاً خیلی می‌ترسم
-من کلاً از مرحله پرت شدم، اصلاً هیچ ربطی نداره تو اصلاً زن نیستی، مردی
+یعنی من تو هیچ بخشی از زندگیم زن نبودم؟
-اصلاً ربطی نداره! من کلاً پرت شدم، همچین شوخی‌ای نداریم
-بازیگری؟
+ آره
تو سریال TBD بازی می‌کنی؟
ـ بازی می‌کنه.
با لهجه حرف می‌زنه؟
ـ همه با لهجه حرف می‌زنن
نقش اصلیه؟
ـ بله
اولا‌ش تونا آستپه؟
ـ بلههه
+کاش بیشتر ادامه می‌دادم...🥹

-تو باید نگاه کنی، بازش کن چشم هاتو😅
+من کلا خیلی بی ربطم به بازی 😂
ـ زنم؟
+زنِ تمام‌عیاری! 😂
ـ خوب بود، خوب بود، باشه!
بچه داره یا نه؟
ـ نه.
بازیگره؟
ـ آره.
مهمون برنامه‌مون بوده؟
ـ بوده.
آواز می‌خونه؟
ـ می‌خونه،اگه بخواد
یعنی ما می‌دونیم که خواننده هم هست؟
ـ آره
الان تئاتر کار می‌کنه؟
ـ نه
خوشگله؟
ـ تماشاگرها :« خیلی خوشگله.»
-خب، چون نتونستی بگی خوشگله، احتمالاً دنیز بایسال بوده! 🤍
-اگه یکی دیگه بود، همون لحظه می‌چسبوندی جواب رو😅