🔵 ساعت زمین: نماد همبستگی جهانی برای مقابله با تغییرات اقلیمی

تهیه و تدوین : دورنمای اقتصاد
انتشار با ذکر منبع آزاد است

مقدمه
ساعت زمین (Earth Hour) یک جنبش جهانی است که با هدف افزایش آگاهی درباره تغییرات اقلیمی و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، هر ساله در آخرین شنبه ماه مارس برگزار می‌شود. این رویداد نمادین با خاموشی چراغ‌های غیرضروری به مدت یک ساعت، میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان به اقدام جمعی برای حفاظت از محیط زیست فرا می‌خواند. این یادداشت به بررسی تاریخچه، اهداف، تأثیرات و انتقادات مرتبط با این کمپین می‌پردازد.

تاریخچه و شکل‌گیری
ساعت زمین در سال ۲۰۰۷ توسط صندوق جهانی طبیعت (WWF) و با مشارکت شهر سیدنی استرالیا آغاز شد. در اولین رویداد، بیش از ۲٫۲ میلیون نفر و ۲٬۱۰۰ کسب‌وکار در سیدنی با خاموش کردن چراغ‌ها به مدت یک ساعت، کاهش مصرف انرژی و حمایت از محیط زیست را نشان دادند. موفقیت این اقدام باعث گسترش سریع آن به سایر کشورها شد:
- ۲۰۰۸: ۳۵ کشور و ۴۰۰ شهر شرکت کردند، از جمله نمادهایی مانند برج ایفل و کولوسئوم.
- ۲۰۲۳: مشارکت به ۱۹۰ کشور و بیش از ۱۸٬۰۰۰ اثر تاریخی و ساختمان‌های معتبر مانند دروازه براندنبورگ برلین و اپرا هاوس سیدنی رسید.

این رویداد اکنون به عنوان بزرگترین حرکت داوطلبانه محیط زیستی جهان شناخته می‌شود.

اهداف و اهمیت
۱. آگاهی‌رسانی: تمرکز اصلی بر جلب توجه به بحران‌های اقلیمی مانند گرمایش جهانی و تخریب زیست‌بوم‌هاست.
۲. کاهش نمادین مصرف انرژی: اگرچه خاموشی یک ساعته تأثیر محدودی دارد، اما نمادی از امکان تغییر الگوهای مصرف است. بر اساس گزارش WWF، در سال ۲۰۲۲ این رویداد منجر به کاهش ۴٫۸٪ مصرف برق در برخی شهرها شد.
۳. ترویج اقدامات پایدار: بسیاری از شهرها از این فرصت برای معرفی پروژه‌های بلندمدت مانند استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر یا کاهش پلاستیک استفاده می‌کنند.

فعالیت‌های جانبی
ساعت زمین تنها به خاموشی چراغ‌ها محدود نمی‌شود. برنامه‌های متنوعی در این روز اجرا می‌گردد:
- برنامه‌های آموزشی: وبینارها و کارگاه‌های آنلاین درباره تغییرات اقلیمی.
- چالش‌های دیجیتال: مانند
#Connect2Earth
برای اشتراک‌گذاری تعهدات شخصی.
- اقدامات محلی: در برلین، گردشگران پیش از خاموشی دروازه براندنبورگ، در مراسمی با شمع‌های قابل بازیافت شرکت می‌کنند.

انتقادات و پاسخ‌ها
برخی منتقدان معتقدند این رویداد بیشتر «نمایشی» است و تأثیر واقعی کمی دارد:
- مصرف انرژی جبرانی: احتمال افزایش مصرف قبل یا بعد از خاموشی.
- عدم تمرکز بر راه‌حل‌های سیستماتیک: مثلاً کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی.

در پاسخ، طرفداران اشاره می‌کنند که ساعت زمین به‌عنوان «نقطه شروعی» برای گفت‌وگوهای گسترده‌تر عمل می‌کند. به گفته اندی ریدلی، بنیان‌گذار این رویداد، «هدف اصلی ایجاد جنبشی پایدار است که فراتر از یک ساعت ادامه یابد».
🔻🔻🔻🔻

🔺🔺🔺🔺
تأثیرات بلندمدت و دستاوردهای جهانی
ساعت زمین نه تنها یک اقدام نمادین، بلکه محرکی برای تغییرات سیستمی بوده است. به عنوان مثال:
- تصویب قوانین زیست محیطی: در فیلیپین، پس از مشارکت گسترده در ساعت زمین در سال ۲۰۱۲، قانون «حفاظت از جنگل‌های بارانی» به تصویب رسید.
- پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر: در هند، این رویداد الهام‌بخش پروژه‌های خورشیدی در روستاهای دورافتاده شد که تا سال ۲۰۲۳ به ۵۰۰ روستا برق رسانی کردند.
- حفاظت از گونه‌ها: در آفریقای جنوبی، بودجه جمع‌آوری‌شده طی ساعت زمین به حفظ زیستگاه کرگدن‌های سیاه اختصاص یافت.

بر اساس گزارش برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP) در ۲۰۲۳، کشورهایی که به طور مداوم در ساعت زمین مشارکت داشته‌اند، ۱۵٪ کاهش در سرانه انتشار کربن را تجربه کرده‌اند.

نقش فناوری و رسانه‌های اجتماعی
در عصر دیجیتال، ساعت زمین از پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام، تیک‌تاک و توییتر برای گسترش پیام خود استفاده می‌کند:
- چالش‌های وایرال: در سال ۲۰۲۴، چالش
#DarknessForLight
با مشارکت ۱۰ میلیون کاربر، از مردم خواست تا «نور امید» (ایده‌های پایدار) را در تاریکی به اشتراک بگذارند.
- راه‌اندازی اپلیکیشن «ساعت من»: این اپلیکیشن توسط WWF طراحی شد تا کاربران بتوانند ردپای کربن روزانه خود را ردیابی و کاهش دهند.

مشارکت بخش خصوصی و عمومی
همکاری بین دولت‌ها، شرکت‌ها و سازمان‌های مردمی یکی از کلیدهای موفقیت این کمپین است:
- شهرهای هوشمند: شهرهایی مانند کپنهاگ و سنگاپور از ساعت زمین برای نمایش فناوری‌های روشنایی کم‌مصرف استفاده می‌کنند.
- شرکت‌های چندملیتی: اپل، گوگل و مایکروسافت در سال ۲۰۲۳ تعهد دادند که دیتاسنترهای خود را در طول این ساعت به انرژی ۱۰۰٪ تجدیدپذیر متصل کنند.

ساعت زمین در ایران
ایران نیز از سال ۱۳۹۰ به این جنبش پیوست. در سال ۱۴۰۲، بیش از ۳۰ شهر ایرانی شامل تهران، اصفهان و شیراز با خاموشی نمادهایی مانند برج میلاد و سیوسه پل مشارکت کردند. سازمان‌های غیردولتی مانند «انجمن طرح سرزمین» کارگاه‌های آموزشی درباره کاهش مصرف پلاستیک و انرژی برگزار کردند. با این حال، چالش‌هایی مانند محدودیت‌های اینترنتی و نبود حمایت رسانه‌ای رسمی، گسترش آن را کند کرده است.

آینده ساعت زمین: از نماد تا اقدام
برنامه‌ریزان ساعت زمین قصد دارند این رویداد را از یک «رویداد سالانه» به یک «جنبش دائمی» تبدیل کنند:
- پروژه «۶۰+»: این ابتکار از مردم می‌خواهد علاوه بر خاموشی یک ساعته، هر ماه ۶۰ دقیقه را به فعالیت‌هایی مانند کاشت درخت یا پاکسازی طبیعت اختصاص دهند.
- اتصال به اهداف توسعه پایدار (SDGs): ساعت زمین اکنون به طور رسمی با هدف ۱۳ (اقدام برای اقلیم) و هدف ۷ (انرژی پاک) سازمان ملل همسو شده است.

جمع‌بندی
ساعت زمین به مثابه چراغی است که هر سال روشنی‌بخش ضرورت مبارزه جمعی با تغییرات اقلیمی می‌شود. این رویداد ثابت کرده است که نمادها می‌توانند پلی به سوی اقدامات ملموس باشند. در دنیایی که اختلافات سیاسی غالباً مانع همکاری می‌شوند، ساعت زمین یادآوری می‌کند که زمین خانه مشترک همه ماست و نجات آن نیازمند همبستگی بی‌مرز است.

منابع:

صندوق جهانی طبیعت (WWF). (۲۰۲۳).
*Earth Hour 2023 Report*. Retrieved from [https://www.earthhour.org](https://www.earthhour.org) 
۲. United Nations Climate Change. (۲۰۲۱). *The Role of Symbolic Acts in Climate Advocacy*. 
۳. Reuters. (۲۰۲۲). *Berlin’s Brandenburg Gate Goes Dark for Earth Hour*. 
۴. Ridley, A. (۲۰۱۵). *From Sydney to the World: The Story of Earth Hour*. Green Press. 
۵. International Energy Agency (IEA). (۲۰۲۰). *Global Energy Consumption Trends*. 

پی‌نوشت: برای مشارکت در جنبش ساعت زمین، می‌توانید به وبسایت [earthhour.org](https://www.earthhour.org) مراجعه یا فعالیت‌های محلی محیط زیستی را دنبال کنید.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 نجات اقیانوس‌ها از زباله

▫️سالانه حجم زیادی از زباله‌های پلاستیکی، آبیِ اقیانوس‌ها را به زباله‌دانی زیست‌ناپذیر تبدیل می‌کنند.

▫️به گزارش اکوایران، بویان اسلات، جوانی هلندی است که تصمیم گرفت به جنگ زباله‌ها در دل اقیانوس‌ها برود.

▫️نسیم بنایی از ایده نوآورانه اسلات برای پاکسازی اقیانوس‌ها می‌گوید.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #معرفی_کتاب

✔️ عنوان کتاب:
#راهبری_صنعت_آب_و_فاضلاب_با_رویکرد_اقتصاد_چرخشی

✍ مؤلفان:
 سیدحمیدرضا کشفی، سیدحسین سجادی‌فر، محمد داودآبادی

ناشر: مکث نظر
ویراستار: مجید قنادی
زبان: فارسی
رده‌بندی دیویی: 628.352
سال چاپ: 1400
نوبت چاپ: 1
تیراژ: 500 نسخه
تعداد صفحات: 344


🔻فصل اول: اقتصاد چرخشی و آب بدون درآمد

به مرور فایل فصل‌های مختلف به صورت رایگان برای استفاده علاقه‌مندان منتشر خواهد شد

#سجادیفر

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 روستای بسیار زیبای هانی گرمله؛ کرمانشاه

#ایران_زیبای_من

شب خوش

🔵 #معرفی_دوره_آموزشی - ویدئو   

🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics

🔸 مدرسین دوره :

Esther Duflo and Benjamin Olken

🔸نام دانشگاه : MIT

✔️ Lecture 8: Private and Social Returns to Education

🔸Description: Covers empirical evidence on the returns to education. Large focus on methodological challenges of measuring the private and socials returns. Discusses the use of randomization as an instrument and the LATE Theorem.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #معرفی_دوره_آموزشی - متن    

🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics

🔸 مدرسین دوره :

Esther Duflo and Benjamin Olken

🔸نام دانشگاه : MIT

✔️ Lecture 8: Private and Social Returns to Education

🔸Description: Covers empirical evidence on the returns to education. Large focus on methodological challenges of measuring the private and socials returns. Discusses the use of randomization as an instrument and the LATE Theorem.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #معرفی_دوره_آموزشی - اسلاید    

🔸 عنوان دوره :
#Development_Economics

🔸 مدرسین دوره :

Esther Duflo and Benjamin Olken

🔸نام دانشگاه : MIT

✔️ Lecture 8: Private and Social Returns to Education

🔸Description: Covers empirical evidence on the returns to education. Large focus on methodological challenges of measuring the private and socials returns. Discusses the use of randomization as an instrument and the LATE Theorem.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #نکسوس
#تاریخ_مختصرشبکه‌های_اطلاعاتی_از_عصر_حجر_تا_هوش_مصنوعی
[۲۰۲۴]

5️⃣

🖌 نویسنده: یووال نوح هراری
🖋 مترجم: مهدی نجفی‌خواه
🎙 ویراست و خوانش: فرهاد ارکانی

🔶 فصل پنجم {بخش ششم}
➖ هیچ‌کس کامل نیست
➖ لیسنکوئیسم Vs تکامل
➖ از صادرکنندۀ قوی به واردکنندۀ صرف
➖ مزایای سیستم‌های توتالیتر
➖ توطئۀ پزشکان و مرگ استالین
➖ آونگ تکنولوژیک
➖ بروکرات‌های دیجیتال: اربابان جدید ما

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews

اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

https://t.me/homosapiensfa/1332

🔵 کوبا
▫️قبل از فیدل کاسترو
▫️بعد از فیدل کاسترو

زباله‌دان خفه‌کننده‌ای که فیدل کاسترو به جا گذاشت.

از کانال طوس طهماسبی

🔸قسمت اول:

کوبای پیش از کاسترو مرفه ترین کشور آمریکای مرکزی و سرآمد صنعت توریسم در آمریکای لاتین بود. کاسترو و رفقایش از توریسم شکوفا و پررونق کوبا نفرت داشتند، چرا که آن را ترویج‌گر فساد اخلاقی و تبعیض و موجب تحقیر کوبا توسط آمریکایی‌ها می‌دانستند. اولین اقدام آنان پس از کسب قدرت برچیدن بساط صنعت توریسم بود. آنها همچنین نمی‌خواستند که کوبا صرفا صادرکننده نیشکر باشد. می‌خواستند کوبا را به یک کشور صنعتی تمام عیار تبدیل کنند. کاسترو و چه‌گوارا می‌خواستند این سودای غریب را با دولتی کردن سراسری اقتصاد و بدون هیچ توجهی به ظرفیت‌های کوبا و بازار جهانی محصولات صنعتی عملی نمایند. نتیجه فاجعه‌بار و یک ورشکستگی کامل بود. تولید ناخالص ملی به کمتر از نصف دوران قبل از انقلاب کاهش یافته بود. تقریبا تمام تحصیل‌کرده‌ها، متخصصین و افراد طبقه متوسط به دنبال راهی بودند که بتوانند از کوبا مهاجرت کنند. در مدت زمانی کمتر از یک دهه پس از انقلاب کاسترو، یک پنجم جمعیت کوبا این کشور را ترک کردند!

پس از ناامیدی از صنعتی شدن، حالا کاسترو می‌خواست تولید نیشکر را به میزان چشمگیری افزایش دهد. آنها تلاش کردند با تبلیغات و رژه‌های پر سر و صدا درباره تولد انسان جدید در کوبا که از بیگانگی با جامعه خود رهیده و فراتر از انگیزه‌های حقیر مادی می‌اندیشد، جنبشی بزرگ تحت عنوان "کار داوطلبانه" به راه بیندازند که در عمل مشخص شد که علیرغم پیچیده‌ شدن در زرورق شعارها و عبارات سوپر اومانیستی مارکس و سارتر تفاوتی با بردگی و بیگاری ندارد و افراد تمایلی به آن ندارند. پروژه افزایش انفجاری تولید نیشکر هم به شکل مفتضحانه‌ای شکست خورد و نیشکر کوبا توان حضور در بازار جهانی را هم از دست داده بود.

تنها کمک بزرگ شوروی کوبایی‌ها را از مرگ و گرسنگی نجات داد. شوروی نیشکر کوبا را به قیمتی بالاتر از بازار جهانی می‌خرید و سالانه شش میلیارد دلار به کوبا کمک می‌کرد. این کمک‌ها تنها می‌توانست کوبایی‌ها را در یک شرایط معیشتی بسیار محدود و بخور و نمیر حفظ کند. کوبایی‌ها دیگر نمی‌توانستند حتی خواب رونق اقتصادی پیش از کاسترو را ببینند. پس از فروپاشی شوروی و قطع کمک این کشور، کوبا به وضعیت وحشتناکی دچار شد. دیگر بنزینی برای خودروها وجود نداشت و کشور به عصر ترابری اسبی بازگشت. سوء‌تغذیه بیداد می‌کرد و مردم به خوردن پوست جو و بادمجان و ریشه گیاهان روی آورده بودند. تولید ناخالص ملی یکبار دیگر نصف شد و زندگی مردم وابسته به کوپن‌های ارزاقی شد که روزانه تنها ۸۰ گرم نان ارائه می‌دادند.

آنطور که آندره فونتن مورخ مشهور جنگ سرد روایت می‌کند در سال ۱۹۹۴ چند نفر از استادان دانشگاه زن کوبایی به خبرنگار تلویزیون فرانسه گفته بودند که ناچارند برای تامین خرجی آخر ماه به فحشا تن دهند. اما کاسترو حاضر به هیچ عقب‌نشینی و تغییری نبود. او پروستریکا و گلاسنوست گورباچف را به شدت محکوم کرده و ضد انقلابی می‌خواند. او حتی جلوی ورود نشریات شوروی به کوبا را گرفته بود و می گفت آنها ترویج لیبرالیسم و سبک زندگی آمریکایی می کنند. کاسترو پس از سقوط دیوار برلین در یک سخنرانی پر آب و تاب اعلام کرد: "من حاضرم در دنیایی که امپریالیسم آمریکا می‌خواهد در آن رویای هیتلر را مبنی بر سلطه بر تمام سیاره عملی کند، آخرین مدافع سوسیالیسم باشم."
کاسترو مدتی بعد در سخنرانی دیگری گفت: "ما شکست‌ناپذیر هستیم. اگر لازم باشد همه اعضای دفتر سیاسی حزب برای نجات کشور، انقلاب و سوسیالسم، جان خود را فدا خواهند کرد...برای از بین بردن این انقلاب باید تمام ملت را بکشند."

کاسترو می‌خواست به زور اسلحه، دستگاه امنیتی بزرگ و فراگیر و نیز متشکل کردن هوادارانش در جامعه کوبا که البته به تدریج آب می‌رفتند، کوبایی‌ها را مجبور به زندگی در زباله‌دان خفقان‌آوری کند که در سال‌های حکومتش ساخته بود. کاسترو به هر اقدامی دست زد تا اصلاحات گورباچفی به کوبا رسوخ نکند. او آرنولدو اوچوا پرافتخارترین ژنرال ارتش کوبا را به همراه سه افسر بلند پایه دیگر به این سبب که گمان می‌کرد با گورباچف سر و سری دارند و به دنبال تغییر سیاسی در کوبا هستند، اعدام کرد. برای آنها پرونده جعلی قاچاق مواد مخدر درست کرده بودند.
🔻🔻🔻🔻

🔺🔺🔺🔺
🔵 کوبا
▫️قبل از فیدل کاسترو
▫️بعد از فیدل کاسترو

زباله‌دانی خفه‌کننده‌ای که فیدل کاسترو به جا گذاشت.

از کانال طوس طهماسبی

🔸قسمت دوم:

اما تا سال ۱۹۹۴ کاسترو فهمید که اگر دست به تغییری در اقتصاد نزند، کشور بر اثر فقر و قحطی نابود خواهد شد. او نمی‌خواست کلیت اقتصاد را تغییر دهد. تنها چاره‌ای که برایش مانده بود از دید انقلابیون کمونیست کوبایی بسیار دردناک و ناگوار بود: برپایی دوباره صنعت توریسم با همه مظاهرش از جمله کاباره‌ها و کازینوها که بیش از هر چیز مورد نفرت کمونیست‌های کوبایی بود. آنها تصورش را نمی‌کردند که روزی مجبور شوند منفورترین نماد دوران پیش از انقلاب را دوباره احیا کنند.

کاسترو این اقدام را با یک تبصره متفاوت انجام داد که از خوی توتالیتر و جبار حکومتش ریشه می‌گرفت. منطقه بزرگ توریستی جدید محصور بوده و کوبایی‌های معمولی اجازه ورود به آن را نداشتند. در واقع کاسترو یک اقتصاد دو بخشی ایجاد می کرد که یک بخش آن همچون جزیره‌ای محصور درون بخش دیگر قرار داشت. در این بخش مبادلات با دلار انجام می‌شد و در بعضی قسمت‌ها منطقه توریستی با سیم خاردار و نگهبانان مسلح به روی کوبایی‌ها بسته شده بود و در جاهای دیگر برسردر کافه‌ها و رستوران‌های شیکی که برای توریست‌ها ایجاد شده و نظیرش قبلا در کوبای کاسترو دیده نشده بود، تابلویی نصب کرده بودند که ورود کوبایی‌ها را ممنوع اعلام می‌کرد.

تنها عده‌ای محدود از کوبایی‌ها که معمولا با پارتی‌بازی انتخاب می‌شدند برای انجام امور خدماتی، مجوز ورود و کار در منطقه توریستی را داشتند. یک کوبایی که این اقبال بلند را پیدا میکند که در منطقه توریستی راننده یا خدمتکار باشد، ۱۵ تا ۲۰ برابر یک پزشک متخصص یا استاد دانشگاه کوبایی درآمد دارد! در دوران پیش از انقلاب یعنی در دوران حکومت باتیستا کوبایی‌ها می‌توانستند آزادانه با توریست‌ها ارتباط داشته و با آنها معامله یا خرید و فروش انجام دهند. در آن دوران بسیاری از کوبایی‌های فقیر از طریق فروش اجناس کوچک یا انجام برخی خدمات برای توریست‌ها وضع معیشتی خود را بهبود می‌بخشیدند اما حالا در دوران کاسترو، کوبایی‌ها با سیم خاردار و نگهبانان مسلسل به دست روبرو بودند. آنها باید از پشت سیم‌های خاردار و با حسرت خوشگذرانی توریست‌ها را تجسم کنند، چون در بیشر موارد موانع بیش از آن است که چیزی دیده شود.

کوبایی‌ها نمی‌توانند با خارجی‌ها معاشرت یا خرید و فروش کنند. آنها در صورت انجام این کار زندانی می‌شوند. کوبایی‌ها تا چهار سال پیش مطلقا به اینترنت و یا تلفن همراه دسترسی نداشتند. اکنون هم دسترسی آنها بسیار دشوار و محدود است. قیمت یک تیشرت با جنس نسبتا مرغوب در سال ۱۹۹۷ برابر با دو ماه حقوق یک کارگر کوبایی بود.

در کشوری چنین فقیر و تهیدست فیدل کاسترو در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی مداخلات نظامی بزرگ و پرحجمی را در چند کشور جهان سوم آغاز کرد. بزرگترین موارد آنگولا و اتیوپی بودند. ده‌ها هزار سرباز کوبایی برای مدتی نزدیک به دو دهه در این کشورها درگیر دفاع از حکومت‌های پوشالی کمونیست بودند که تنها به زور اسلحه آنها و رفقای روسی‌شان قدرت را به دست گرفته بودند. هزاران هزار کوبایی جانشان را در این جنگ‌ها از دست دادند. مطابق یادداشت‌هایی که از برخی سربازان کوبایی به جا مانده، آنها به غذا و خدمات پزشکی کافی دسترسی نداشتند و از درنده خویی برخی از متحدانشان نظیر سربازان هایله‌ماریام در اتیوپی در عذاب بودند. نیروهای نظامی کوبا به شکل محدود در کشورهای یمن جنوبی، مصر (پیش از ۱۹۷۴ ) سوریه و موزامبیک هم حضور داشتند. خلبانان و خدمه نظامی کوبایی در جنگ‌های اعراب علیه اسرائیل در سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۸۲ شرکت کردند. کاسترو این دخالت‌های نظامی را ماموریت انترناسیونالیستی نام داده و آن را موجب افتخار و پرستیژی بی‌رقیب برای کوبایی‌ها می‌دانست.

هیچ شکی وجود ندارد که اگر انقلاب کاسترو پیروز نشده بود، کوبا امروز اقتصاد بسیار نیرومندتر و آزادی‌های اجتماعی و سیاسی بسیار بیشتری داشت و قطعا کوبایی‌ها خوشبخت‌تر، مرفه‌تر و آزادتر از امروز زندگی می‌کردند.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 |ببینید| *در دل زمین، با دستانی خالی، اما با عظمتی بی‌پایان*

🔹 چاه ۲۵۵ متری گناباد، شاهکار بی‌نظیر مهندسی ایرانی، یادگاری از صبر، دانش و تلاش انسان ایرانی بدون هیچ فناوری؛ جایی که تاریخ، هنر و معماری در تاریکی ژرفای زمین به هم می‌رسند.

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #معرفی_کتاب

✔️ عنوان کتاب:
#راهبری_صنعت_آب_و_فاضلاب_با_رویکرد_اقتصاد_چرخشی

✍ مؤلفان:
 سیدحمیدرضا کشفی، سیدحسین سجادی‌فر، محمد داودآبادی

ناشر: مکث نظر
ویراستار: مجید قنادی
زبان: فارسی
رده‌بندی دیویی: 628.352
سال چاپ: 1400
نوبت چاپ: 1
تیراژ: 500 نسخه
تعداد صفحات: 344


🔻فصل دوم: تحلیل هزینه - فرصت

به مرور فایل فصل‌های مختلف به صورت رایگان برای استفاده علاقه‌مندان منتشر خواهد شد

#سجادیفر

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

اغلب گفته می شود که سه «دگرگونی» بزرگ در اندیشه، دیدگاه مرجعیت بشر را تهدید کرده است:

اول، «یوهان» کپرنیک اثبات کرد که زمین مرکز عالم نیست تا در پیرامون آن همه اجرام سماوی بچرخند.

دوم، «چارلز داروین» نشان داد که ما مرکز زنجیره حیات نیستیم، بلکه مانند همه مخلوقات، از اشکال دیگر حیات تکامل یافته ایم؛

و سوم، «زیگموند فروید» که ثابت کرد که ما اربابان خانه خود نیستیم، بیشتر رفتارهای ما توسط نیروهایی خارج از آگاهی و شعور ما کنترل و اداره می شوند.

شکی نیست شریک نظریه فروید که مورد اعتراف وی قرار نگرفته، «آرتور شوپنهاور» است. چرا که سال‌ها قبل از تولد فروید، شوپنهاور مطرح کرده بود که ما با نیروهای زیست شناختی پیچیده‌ای هدایت می‌شویم و سپس خود را با این تفکر فریب می‌دهیم که ما آگاهانه اعمال خود را انتخاب می‌کنیم.

شب خوش

🎯 فقر حتی ژنتیک ما را تغییر می‌دهد
— تاثیر فقر بر زیست‌شناسی ما بیشتر از چیزی است که فکر می‌کردیم.

کریستین اچ. کوپر (Christian H. Cooper) رئیس پیشین معاملۀ اوراق مشتقه با نرخ بهره در یکی از بانک‌های سرمایۀ نیویورک است و در حال حاضر روی توسعۀ یک صندوق کلان جهانی کار می‌کند. او همکار پروژۀ امنیت ملی ترومن و عضو دوره‌ای شورای روابط خارجی است.

🔴 کریستین کوپر، بانک‌دار، فعال اقتصادی و تاجر آمریکاییِ بسیار موفقی است. با درآمد سالانه‌ای نزدیک به یک میلیون دلار، و نوشته‌های تحسین‌شدۀ بسیار در معتبرترین رسانه‌های جهان و کتاب‌هایی پرخواننده که از غرب تا شرق سیاره خوانده می‌شود. در نگاه اول، هیچ نشانی از فقر در زندگی امروز او نیست، حتی اگر بدانیم که در خانواده و محله‌ای فقیر به دنیا آمده و بزرگ شده، احتمالاً تحسین و تمجیدش می‌کنیم که توانسته است با موفقیت از چرخۀ فقر بیرون بجهد و برای خودش ثروتی به هم بزند. بااین‌حال، خودِ او داستان زندگی‌ای را جور دیگری می‌بیند.

🔴 کوپر می‌گوید از روزهای سخت دوران کودکی‌اش، میراثی بزرگ در عمق جان او باقی مانده است: «نگرانی دائمی و همیشگی از آینده». احساسی که همواره تو را گوش‌به‌زنگ و محتاط نگه می‌دارد.

🔴 کوپر می‌نویسد: «بخش زیادی از وقتم را به غور در پرسش‌های اساسی می‌گذراندم. غذای بعدی‌ام از کجا خواهد آمد؟ فردا برق داریم؟ احساس شرمساری مادرم را وقتی جلوی صندوق خواربارفروشی سعی می‌کرد کوپن‌های غذایمان را مخفی کند، خیلی خوب می‌شناختم. یادم می‌آید که در هشت‌سالگی از دورنمای نااطمینانی دائمی دربارۀ هرچیزی از زندگی، از غذا گرفته تا لباس و تحصیلات، دچار هراس می‌شدم. می‌دانستم زندگی ما عادی نیست. یک جای کارِ این ریزجهان کوچکی که من در آن به دنیا آمده بودم می‌لنگید. فقط نمی‌دانستم که کجا.»

🔴 در سال‌های اخیر، تحقیقات جدید در حوزه‌های مختلف علوم شناختی تصویر تازه‌ای از آثار فقر ارائه کرده‌اند که کمک می‌کند آنچه بر کریستین کوپر گذشته است را خیلی بهتر درک کنیم.

🔴 برخلاف اسطوره‌ای اجتماعی که می‌گوید با تلاش و پشتکار می‌توان از چرخۀ فقر بیرون آمد، حالا می‌دانیم که فقر می‌تواند آثار خود را حتی در الگوهای ژنتیکی ما ثبت کند. دقیق‌تر بگوییم: شواهد جدید نشان می‌دهد استرس‌هایی که بچه‌های فقیر در اولین سال‌های زندگی خود تجربه می‌کنند، ممکن است در نحوۀ شکل‌گیری اعضای بدن، انواع سلول‌های تشکیل‌دهندۀ آن و حتی نحوۀ بیان کدهای ژنتیکی ما تأثیر بگذارد. در واقع فقر، مثل بیماری‌های دیگر، مجموعه‌ای از نشانه‌های رتبط‌به‌هم دارد که پیش‌بینی‌پذیر، درمان‌پذیر و حتی وراثت‌‌پذیرند.

🔴 هنوز تحقیقات در این زمینه کم‌شمارند، اما تصور اینکه آثار فقر ممکن است در انواع اختلالات روانی و جسمانی، حتی به نسل‌های بعدی به ارث برسد، می‌تواند ساختار سیاست‌گذاری‌های امروزی برای مبارزه با فقر را کاملاً دگرگون کند.

🔴 اگر این تحقیقات را جدی بگیریم، احتمالاً مؤثرترین کاری که برای فقرا می‌توانیم بکنیم، اجرای برنامه‌هایی است که سطح استرس آن‌ها را برای مدتی طولانی کاهش دهد. مقاله‌ای در سال ۲۰۰۹ نشان داد اگر کودکان فقیر تنها برای سه سال اول زندگی‌شان، تحت حمایت برنامۀ جامعی برای رشد جسمی و روانی باشند، می‌توانند به شکل بسیار مؤثری در برابر گرداب مشکلاتی که فقر به بار می‌آورد، مقاومت کنند. این شاید کلید حل این معما باشد که چرا شمار کسانی که از فقر خلاصی می‌یابند این‌قدر کم است؟

📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «چرا فقر شبیه نوعی بیماری است؟» که در نوزدهمین شمارۀ مجلۀ ترجمان علوم انسانی منتشر شده است. این مطلب در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۴۰۰ در وب‌سایت ترجمان نیز بارگذاری شده است. این مطلب نوشتۀ کریستین اچ. کوپر است و مجتبی هاتف آن را ترجمه کرده است. برای خواندن نسخۀ کامل این مطلب و دیگر مطالب ترجمان، به وب‌سایت ترجمان سر بزنید.

📌 ادامۀ مطلب را در سایت ترجمان بخوانید

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #تأملاتی_در_باب_اقتصاد_ایران(6-3)

--اثر روی واردات: اثر طبیعی کاهش ارزش ریال این است که کالاهای وارداتی گران‌تر می‌شوند با توجه به وابستگی به واردات نهاده (به عنوان کالاهای مرتبه بالاتر) این اثر به سرعت به کالاهای رده پایین‌تر گسترش می‌یابد و تورم را تشدید می‌نماید. این شرایط، اقتصاد شکننده ایران را وارد چرخه‌ای بی‌پایان از کاهش ارزش پول و تورم می‌کند.  از این رو بار دیگر سیاست‌گذار ناچار است این اثر را با ایجاد نرخ‌های ترجیحی خنثی نماید.

--ابزارهای بانک مرکزی: ایران ذخایر کافی برای مداخله مؤثر ندارد. در رژیم شناور مدیریت‌شده، بانک مرکزی باید با فروش ارز جلوی شوک‌ها را بگیرد، اما با ذخایر محدود، این امکان وجود ندارد. از سویی ابزار نرخ بهره نیز بلااستفاده است، حساب سرمایه ایران جاده‌ای یک‌طرفه است. همچنین همانگونه که گفته شد افزایش نرخ بهره رکود تورمی را تعمیق می‌نماید در نتیجه بانک مرکزی نمی‌تواند ارتباط قوی بین تورم و نرخ ارز را کنترل کند. به خاطر بیاوریم که مزیت استفاده از رژیم شناور این است که استقلال بین بازار خارجی و داخلی را حفظ کرده و بانک مرکزی بر اهداف داخلی تمرکز کند.

اما ارتباط تنگاتنگ افزایش قیمت دلار و تورم که چارچوب آن تشریح شد اثر دیگری نیز به همراه دارد، با توجه به وابستگی قیمت‌های کالاهای مرتبه بالا به دلار این موضوع بلافاصله در هزینه‌های تولید منعکس شده و نیاز به نقدینگی واحدهای تولیدی به ویژه تولیدکنندگان کالاهای مرتبه پایین را افزایش می‌دهد این امر منجر به فشار مضاعف بر بانک‌ها شده به رشد نقدینگی می‌انجامد و این رشد نقدینگی مجددا به کاهش ارزش پول منتهی شده و چرخه بی‌پایان دیگری را ایجاد می‌کند. بانک مرکزی به دلایل پیش گفته نه تنها قادر به استفاده از ابزار نرخ بهره نیست بلکه کنترل چندانی بر خلق نقدینگی نیز نخواهد داشت.

--وابستگی قیمت‌های داخلی و خارجی: در اقتصاد شکننده ایران، قیمت‌های داخلی (تورم) و خارجی (نرخ ارز) به شدت به هم وابسته‌اند. دو نقطه اتصال را مکانیسم اقتصادی ایجاد می‌نماید، اول تورم وارداتی دوم کاهش عرضه داخلی. اما نقطه اتصال سوم دستپخت سیاست‌گذار در اتصال اقتصاد داخلی به بازار خارجی با مفهومی به نام قیمت جهانی است. این وابستگی برخلاف اقتصاد غیرشکننده، قوی و غیرقابل‌کنترل است.

بدین ترتیب رژیم ارزی شناور مدیریت شده نه تنها در عمل قابل پیاده سازی در شرایط موجود نبوده بلکه اجرای آن خسارات سنگینی را نیز به اقتصاد ایران وارد می‌کند. در واقع تک نرخی شدن ارز چیزی است که در قانون پیش‌بینی شده اما در مرحله اجرا چالش‌هایی که برخی از آن دست ساخته خود سیاست‌گذار است مانع از اجرای آن است.

به نظر می‌رسد در شرایط تحریمی ادعاهایی از این جنس که با تک نرخی شدن ارز فارغ از امکان پذیری یا عدم امکان‌پذیری آن تمام مشکلات حل می‌شود بیشتر پاک کردن صورت مسئله است. در اقتصاد ایران اگرچه هنوز به صورت رسمی ریال از صحنه مبادلات حذف نشده است اما عملا full-blown dollarization جاری است و آثار این رژیم ارزی در اقتصاد مشهود است.

در شرایطی که عملا هیچ چشم‌اندازی از رفع تحریم مشاهده نمی‌شود ادعای بازارگرایان برای عبور از این شرایط نه ممکن است و نه مطلوب مگر آنکه هزینه‌های بسیار بالای انسانی چنین راهکارهایی را پذیرفت. لذا حداکثر تلاش سیاست‌گذار بایستی بر تجهیز منابع ارزی و کنترل‌های دقیق بر مصارف آن باشد. کنترل خروج سرمایه، تخصیص دقیق به نیازهای وارداتی، استفاده از سیاست‌های رفاهی برای تأمین معیشت با آزمون‌های سخت‌گیرانه وسع احتمالا بتواند تا ایجاد شرایطی برای قرار گرفتن در مسیر عادی اقتصاد کشور را اداره نماید.

همچنین دولت به منظور اطمینان از بازگشت حداقل بخش زیادی از ارز صادراتی بخش خصوصی به ویژه صادرکنندگان کالاهای صنعتی می‌تواند این دسته را از پیمان سپاری معاف نموده و کنترل‌های خود را معطوف به بخش‌های خصولتی نماید از سویی حداکثر مشوق‌های مالیاتی را برای صادرکنندگان در نظر گرفته و کسری آن را از طریق شناسایی پایه‌های جدید مالیاتی جبران نماید این موضوع اگر چه نامطلوب اما ممکن است. شایان ذکر است بدون کاهش هزینه‌های دولت در بخش‌های غیرضروری موفقیت چندانی نیز حاصل نخواهد شد. به عبارتی استفاده از ابزارهای این چنینی در شرایط جنگی نباید هیچ استثنایی را شامل شود.

در چنین شرایطی سوء استفاده و رانت ناگزیر و نتیجه‌ای طبیعی است لذا برخورد با فساد در رأس هر اقدامی قرار دارد بدین ترتیب شاید بتوان اعتماد عمومی برباد رفته و سرمایه اجتماعی مضمحل شده را اندکی ترمیم کرد.

مسئله مدیریت انرژی و مسئله مهاجرین دو موضوع حیاتی دیگری است که باید مدنظر قرار  گیرد.

🔸منبع: کاتالاکسی

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 اثر تماشاگر Bystander Effect
چگونه پخش شدن مسئولیت روی رفتار ما تأثیر می‌گذارد؟ 

🔸 فرض کنید صبح زود در یک جاده‌ی خلوت در حال رانندگی هستید. در کنار جاده ماشینی حامل یک خانواده را می‌بینید که از جاده خارج شده و چپ کرده و به نظر می‌رسد که سرنشینان نیاز به کمک فوری دارند.

چقدر احتمال دارد که به آن‌ها کمک کنید یا با گروه‌های امداد تماس بگیرید؟

حالا فرض کنید همین اتفاق در طول روز در یک جاده‌ی شلوغ و پرترافیک می‌افتد. این بار عکس‌العمل شما چیست؟ آیا باز هم به کمک می‌شتابید و با گروه‌های امداد تماس می‌گیرید؟ یا با خودتان می‌گویید: «بالاخره در میان کسانی که از این‌جا عبور می‌کنند، کسی هست که بایستد و کمک کند.»
به نظر می‌رسد با زیاد شدن تعداد تماشاگران، احتمال و انگیزه‌ی کمک کردن کاهش پیدا می‌کند. این همان چیزی است که به عنوان اثر تماشاگر یا ‌Bystander Effect شناخته می‌شود.

🔻متن کامل را در سایت متمم بخوانید

#خطای_شناختی
#اقتصاد_رفتاری

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
اینستاگرام:
👇👇
https://www.instagram.com/econ.views

🔵 #معرفی_کتاب

✔️ عنوان کتاب:
#راهبری_صنعت_آب_و_فاضلاب_با_رویکرد_اقتصاد_چرخشی

✍ مؤلفان:
 سیدحمیدرضا کشفی، سیدحسین سجادی‌فر، محمد داودآبادی

ناشر: مکث نظر
ویراستار: مجید قنادی
زبان: فارسی
رده‌بندی دیویی: 628.352
سال چاپ: 1400
نوبت چاپ: 1
تیراژ: 500 نسخه
تعداد صفحات: 344


🔻فصل سوم: قراردادهای مبتنی بر عملکرد کاهش هدر رفت آب

به مرور فایل فصل‌های مختلف به صورت رایگان برای استفاده علاقه‌مندان منتشر خواهد شد

#سجادیفر

▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️

✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد 
👇👇👇👇 
@ECONVIEWS 
اینستاگرام: 
👇👇 
https://www.instagram.com/econ.views

دﻭﺗﺎ ﺩﺳﺘﺎﺷﻮ ﻣﺸﺖ ﮐﺮﺩ ﺟﻠﻮﻡ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ :
ﺍﮔﻪ ﺑﮕﯽ گل ﮐﺪﻭﻣﻪ ﻣﯿﻤﻮﻧﻢ.

ﭼﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻮﺩ.
ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﺶ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻣﻮ ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩ.

ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻧﺶ ﻣﺤﮑﻢ ﺯﺩﻡ ﭘﺸﺖ ﺩﺳﺖ ﭼﭙﺶ
ﻭ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﯾﻦ ﮔﻠﻪ
ﺩﺳﺘﺸﻮ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ
گل بود.

ﺍﺷﮑﺎﻡ ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻡ.
ﺣﻮﺍﺳﺶ ﻧﺒﻮﺩ، ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺍﺷﮑﺎﻣﻮ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩ.
ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ تو ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﻫﻢ گل بود

آن‌که تو را می‌خواهد به هر بهانه‌ای مي‌ماند

✍ #حسین_پناهی

شب خوش