کپسول اقتصادی

مشکل دوزیستی دولتی ها / فرق ساده‌اندیشی و ژست‌های شبه‌دانشگاهی با واقع‌نگری
————————————
🔸خاموشی رییس اسبق اتاق بازرگانی گفت وگویی دو قسمتی با تسنیم انجام داده که مهمترین نکات ان را می خوانید :
🔸برخی در اتاق بازرگانی و سایر بخش‌ها بوده‌اند و متاسفانه عمدتا با حفظ سمت در بخش خصوصی به بخش عمومی کوچ کرده‌اند. می‌دانید این یعنی چه؟ یعنی معلوم نیست بخش خصوصی در کجا تمام می‌شود و بخش دولتی از کجا شروع می‌شود. این التقاط باعث می‌شود ناخودآگاه منافع عده‌ای بر منافع عامه سایه بیندازد و نظم و منطق اقتصادی کارها به‌هم بخورد
🔸 نمی‌توان و نباید آدرس غلط داد و از زیر بار پاسخ دادن فرار کرد و نمی‌توان ظرفیت‌های کشور را با تک‌صدایی که نتیجه مشخص و غیرقابل دفاعی هم داشته بلااستفاده گذاشت.

🔸دولت اغتشاش فکری داشته و فهمی از برد ــ برد؛ که ماهیتی ذاتاً اقتصادی است ندارد، و دستور رهبری انقلاب برای تغییر ساختار اقتصادی ضمن اثبات ناکارآمدی دولت؛ نشان دیگری از پیشتازی فکری ایشان نسبت به فهم کارشناسی کشور است.

🔸یعنی چه که خاطره خوبی از همکاری با بخش خصوصی ندارند؟ باید دید با چه‌کسانی از بخش خصوصی کار کرده‌اند که می‌گویند «خاطره خوبی نداریم» و البته لازم است اضافه کنم که مشکل اصلی در دوزیست بودن تعداد قابل‌توجهی از مقام‌های دولتی است که هم در بخش خصوصی حضور دارند و هم در بخش دولتی، این بدترین کار ممکن است.
🔸6 سال است اختیار تصمیم‌گیری را به کسانی سپرده‌اند؛ معروف به لیبرال؛ که حتی لیبرالیسم را هم نفهمیده‌اند. در کجای لیبرالیسم در تجارت خارجی، در 10 ماه 50 بخشنامه متفاوت صادر می‌کنند؟ در کجای لیبرالیسم انحصار ایجاد کرده و بخش خصوصی را از اقتصاد حذف و به بخش باند دولتی ــ خصوصی می‌سپارند؟

🔸اگر کسانی که نماینده نهادهای اقتصادی ما در خارج هستند افرادی خودکم‌بین در برابر خارجی‌ها و فاقد وزانت کافی باشند؛ که عمدتاً هستند؛ طرف‌های خارجی ما را جدی نمی‌گیرند و در برخورد با ما نازلترین منافع ما را در نظر می‌گیرند و یا حتی منافع سخیف عده‌ای خودکم‌بین که در مذاکره به‌فکر رفت‌وآمد به اروپا هستند.

🔸این بودجه را یک بچه‌پولدار نوشته که قرار است کسی دیگر خرجش را بدهد.
🔸شرکت‌های دولتی زیان‌ده 6 برابر شده‌اند، و بدون اینکه مدیرانی که این شرکت‌ها را زیان‌ده کرده‌اند برکنار شده و جایشان را به مدیران تواناتر بدهند، بودجه آنها را 50 درصد اضافه می‌کنند، این یعنی تشویق ناکارآمد مدیریت کردن و بی‌عرضگی.
🔸این‌که ارزش پول ملی کاهش پیدا کند توان رقابت کالاهای داخلی زیاد می‌شود که یک دو دو تا چهار تای ساده ریاضی است، اما همه داستان این نیست. نباید هم؛ پیاز افزایش نرخ ارز را بخوریم و هم؛ شلاق کاهش صادرات غیرنفتی را؛ و در نهایت جریمه تورم را هم پرداخت کنیم. کدام منطق اقتصادی چنین مدل همه‌سرباختی را پیشنهاد می‌کند؟

🔸کالاهای خارجی بیش از 3.5 برابر در برابر کالاهای داخلی گرانتر شده‌اند اما چرا شاهد جهش صادراتی و یا لااقل جایگزینی واردات در ابعاد قابل توجه نیستیم؟ اینجاست که فرق ساده‌اندیشی و ژست‌های شبه‌دانشگاهی با واقع‌نگری خود را نشان می‌دهد. رها کردن اقتصاد از مدیریت میدانی درست، عدم توجه به کاهش هزینه‌ها با بهره‌وری، عدم شناسایی سرچشمه‌های تولید کالاهای واسطه‌ای در داخل، و عدم نقش‌آفرینی دولت در تأمین مدیریت‌شده و بدون هدر دادن نرخ ارز در تأمین کالاهای سرمایه‌ای؛ باعث شده است تا مسابقه افزایش قیمت کالاهای داخلی هم کلید بخورد
🔸کاهش واردات باعث سخت شدن صادرات هم شده است.
🔸این‌که هم صادرات کاهش یافته و هم واردات و تراز تجاری مثبت شده نشان می‌دهد که کیک اقتصاد کوچک‌تر شده یعنی کوچک شدن سفره‌های مردم و این یعنی علامت هشدار به تصمیم‌گیران و مدیران اقتصادی که در سیاست‌های اقتصادی خود بازنگری کنند، اما متأسفانه برای سیاست‌های غلط خود قداست قائلند و اثری از تغییر رویه مشاهده نمی‌کنیم
🔸وقتی صادرات و واردات با هم و همزمان کاهش پیدا می کند معنایی جز رکود ندارد.
🔸سهمیه‌بندی کانتینری توسط کشتیرانی جمهوری اسلامی اتفاق افتاده است و این یعنی زیان صادرکننده.
🔸معیشت مردم نباید وسیله بازی‌های سیاسی و جناحی شود.
https://t.me/ecocap