ملقب به توماس؛ 34 ساله،اهل چیانگ‌مای.
سختی‌های زیادی رو پشت سر گذاشته و در تمام این سال‌ها، تنها دلخوشی و تکیه‌گاهش، خودش و نواختن پیانو بوده. به قانون «قرار گذاشتن ممنوع!» پایبنده و معتقده روابط عاطفی تمرکز آدم‌ها رو از بین می‌بره و روی کیفیت کارشون تأثیر می‌ذاره. رشته‌اش ریاضی بوده و هنوز هم عاشقشه، اما مشکلات زندگی هیچ‌وقت اجازه ندادن دنبال علاقه‌اش بره. در نهایت شهرش رو ترک کرد و با تأسیس مدرسه‌ای در بانکوک، زندگی جدیدی رو شروع کرد.

ملقب به تیتی؛ 27 ساله،اهل پوکت‌. عاشق ادبیات و تاریخ تایلند. شاید سر کلاس‌های ریاضی و فیزیک همیشه خوابش می‌برد، اما شاگرد اول استاد ادبیات محبوبش‌ بود. بخش زیادی از اوقات فراغتش رو صرف نوشتن شعرهای ناگهانی کرده و بهترین دوستش نامپینگ، هنوز هم اصرار به چاپ اون‌ها داره. موسیقی اولین و آخرین پناه اونه‌ و بین خودمون بمونه.. طراحی‌ش حرف نداره! سال گذشته رو کاملا بیکار بوده و الان به پیشنهاد نامپینگ، به عنوان معلم ادبیات وارد مدرسه سوپاناکون‌ شده.

ملقب به پور؛ 28 ساله،اهل آیوتایا. عاشق اعداد و ارقامه و دنیا رو از دریچه‌ی فیزیک می‌بینه. معتاد قهوه‌ست و عکاسی از آسمون شب تنها سرگرمی‌ایه که هیچ‌وقت ازش خسته نمی‌شه. بیشتر وقت‌ها بی‌حوصله‌ست و از تدریس برای دانش‌آموزهای دبیرستانی خوشش نمیاد؛ برای همین اغلب بداخلاق و کم‌حرف به نظر می‌رسه. با این حال، دوستش اهم و مادرش اصرار کردن که امسال به عنوان معلم فیزیک وارد مدرسه سوپاناکون بشه و اون هم، فقط چون حوصله بحث کردن نداشت، بالاخره قبول کرد.