بولتن فرهنگی هنری تبریز

دومین روز جشنواره فیلم فجر استان، با استقبال مخاطبان و اکران ۳ فیلم به پایان رسید. #فجر۹۵روزدوم پوشش رویدادهای جشنواره فیلم فجر استانی را در بولتن ببینید: @ebultan

@ebultan

گزارش بولتن از دومین روز جشنواره فیلم فجر، به قلم علی رضاوند

آشفتگی یک جشنواره با داستان های دیوانه کننده! #فجر۹۵روزدوم

روز دوم جشنواره فجر منظم تر از روز اول بود اما گویا ناهماهنگی روز اول، سبب قهر عده کثیری از مخاطبینی شده بود که که اعتماد خود را نسبت به تمامی ارگان‌های شخصی و دولتی تبریز از دست دادند و جشنواره‌ای که در یک روز تعطیل جمعه و در یک هوای نسبتا مساعد، تنها چهل یا نهایتا پنجاه مخاطب را در بهترین سینمای تبریز به خود دید!

سوفی و دیوانه (مهدی کرم‌پور)

سوفی و دیوانه با تاسف اولین فیلمی بود که آن را تا آخر ندیدم یا نتوانستم ببینم! آنقدر که حتی اگر داستانش را هم لو بدهم اتفاق خاصی نمی افتد! امروز درک کردم وقتی منتقد پول می گیرد و فیلم را به زور میبیند چقدر اذیت میشود حال فکر کنید کسی که به عنوان مخاطب هزینه کرده و فیلم را میبیند آن هم در ردای جشنواره فیلم فجر چقدر بهایش سنگین‌تر است. کارگردانان ایران یک اشتراک دارند که آن را نمی‌فهمم، چه کسی گفته اگر از یک اتفاق در یک دوره نتیجه گرفتی باید روی آن آنقدر مانور دهی که نابودش کنی؟ مهدی کرمپور وقتی از "پل چوبی" و "طهران تهران" نتیجه گرفته با شدت و به شکل ملموس تلاش در تکرار نقاط قوتش داشته که این فیلم را نابود کرد. داستان از جایی شروع میشود که مثلا کارگردان دوست دارد ضربه بزند و از اوج شروع میکند که خنده دار است و نقش دختر که بازیگرش اولین بازی خود را دیده و معرفی شده وارد صحنه میشود و تا آخر هست. بازیگری که معرفی شده نه صدای مناسب دارد نه توانایی کنترل نبض فیلم که از ابتدا تا انتها دوئت برود هرچند جز ساز رضا یزدانی کل فیلم فالش و ناکوک بوده است. امیر جعفری با بازی در این فیلم مرا متعجب کرد و یک سوال بزرگ در ذهنم ساخت آیا بازیگران ما فیلم نامه را میخوانند؟ اگر فیلم نامه را میخوانند آیا کارگردانش را میشناسند؟ اگر میشناسند آیا در سیر ساخت فیلم کیفیت آن را نمیبینند؟ اگر میبینند چرا ادامه میدهند؟ و اگر ادامه میدهند اگر بدانند و ادامه بدهند اگر ببینند و ادامه بدهند باید به توانایی خیل عظیمی از بازیگران بزرگ که در فیلم های ضعیف نقش بازی میکنند شک کرد. داستان مضحک‌ترین بخش فیلم است. من اگر جای رضا یزدانی بودم به یک کلیپ غیر حرفه ای برای بودن در فیلم رضایت نمیدادم که در تلاش هست مخاطبانش را احمق فرض کند که فیلم من دیدگاه راک ( خاص ) به دنیای پاپیولر یا عام دارد. رضا یزدانی به شرطی میتوانست مفید و سازنده بازی کند که در طول داستان وارد جریان میشد.

متن کامل را در سایت بولتن از طریق لینک کوتاه زیر بخوانید:

http://tiny.cc/soofivadivane-fajr

همراه بولتن باشید با پوشش رویدادهای جشنواره فیلم فجر
@ebultan