🛋 اول دفتر
ایرلیور چیست؟
در باب تمایز ما با پلتفرمهای مشابه
ایرلیور (eReliever) یک پلتفرم آنلاین تخصصی در حوزه مشاوره، رواندرمانی و خدمات سلامت روان است که با هدف ارائه خدمات حرفهای، قابلدسترس و مقرونبهصرفه به فارسیزبانان خارج از کشور شکل گرفته است. این پلتفرم میکوشد امکان دریافت حمایت روانشناختی و رواندرمانی را برای ایرانیان و فارسیزبانانی فراهم کند که در موقعیت مهاجرت، دوری از وطن، تغییرات فرهنگی، فشارهای خانوادگی، تحصیلی، شغلی و هویتی زندگی میکنند.
تمایز ایرلیور در همین نقطه است: ما ایرانیان خارج از کشور را به عنوان یک گروه کلی و سادهشده نمیبینیم، بلکه به تنوع تجربهها، نیازها و دشواریهای آنان توجه میکنیم.
میکوشیم خدمات ما با این تکثر همگام شود؛ از مشاوره فردی و خانوادگی تا حمایت از کودکان، نوجوانان، والدین، زوجها، دانشجویان، مهاجران تازهوارد و افرادی که با سوگ، تنهایی، بحران هویت، اضطراب مهاجرت یا فشارهای بینفرهنگی روبهرو هستند.
ایرلیور میخواهد فضایی حرفهای، امن و قابل اعتماد فراهم کند؛ جایی که فارسیزبانان خارج از کشور بتوانند بدون مانع جغرافیایی، به زبان مادری و با درک عمیقتری از زمینه فرهنگی، خانوادگی و اجتماعی خود، از خدمات سلامت روان بهرهمند شوند. هدف ما فقط ارائه مشاوره آنلاین نیست، بلکه ساختن مدلی انعطافپذیر و متناسب با واقعیت متکثر زندگی ایرانیان در مهاجرت است.
#پرسشهای_رایج
#درباره_ما
ایرلیور چیست؟
در باب تمایز ما با پلتفرمهای مشابه
ایرلیور (eReliever) یک پلتفرم آنلاین تخصصی در حوزه مشاوره، رواندرمانی و خدمات سلامت روان است که با هدف ارائه خدمات حرفهای، قابلدسترس و مقرونبهصرفه به فارسیزبانان خارج از کشور شکل گرفته است. این پلتفرم میکوشد امکان دریافت حمایت روانشناختی و رواندرمانی را برای ایرانیان و فارسیزبانانی فراهم کند که در موقعیت مهاجرت، دوری از وطن، تغییرات فرهنگی، فشارهای خانوادگی، تحصیلی، شغلی و هویتی زندگی میکنند.
جامعه ایرانیان خارج از کشور، جامعهای یکدست و همسان نیست. تجربه مهاجرت برای یک دانشجوی تازهوارد در اروپا، یک خانواده ساکن آمریکای شمالی، یک پناهجو، یک مهاجر کاری، یک نوجوان نسل دوم، یا فردی که سالهاست در کشور میزبان زندگی میکند، یکسان نیست.جغرافیای کشور میزبان، زمان مهاجرت، وضعیت اقامت، طبقه اجتماعی، سن، جنسیت، ساختار خانواده، میزان ارتباط با ایران و حتی شدت درگیری فرد با زبان و فرهنگ کشور جدید، همگی بر نوع نیاز روانی و اجتماعی او اثر میگذارند.
تمایز ایرلیور در همین نقطه است: ما ایرانیان خارج از کشور را به عنوان یک گروه کلی و سادهشده نمیبینیم، بلکه به تنوع تجربهها، نیازها و دشواریهای آنان توجه میکنیم.
میکوشیم خدمات ما با این تکثر همگام شود؛ از مشاوره فردی و خانوادگی تا حمایت از کودکان، نوجوانان، والدین، زوجها، دانشجویان، مهاجران تازهوارد و افرادی که با سوگ، تنهایی، بحران هویت، اضطراب مهاجرت یا فشارهای بینفرهنگی روبهرو هستند.
ایرلیور میخواهد فضایی حرفهای، امن و قابل اعتماد فراهم کند؛ جایی که فارسیزبانان خارج از کشور بتوانند بدون مانع جغرافیایی، به زبان مادری و با درک عمیقتری از زمینه فرهنگی، خانوادگی و اجتماعی خود، از خدمات سلامت روان بهرهمند شوند. هدف ما فقط ارائه مشاوره آنلاین نیست، بلکه ساختن مدلی انعطافپذیر و متناسب با واقعیت متکثر زندگی ایرانیان در مهاجرت است.
#پرسشهای_رایج
#درباره_ما
🛋 شناختنامهی مهاجرت ایرانی. ۱
هدف این مجموعه کنجکاویها، ارایهی سرنخهایی برای شناخت منابع نگرانی و تنش در جامعهی مهاجر ایرانی است. شناخت منبع تنش، گام نخست برای برنامهریزی جهت بهزیستی روانی است.
#شناختنامه
#مهاجر_ایرانی
هدف این مجموعه کنجکاویها، ارایهی سرنخهایی برای شناخت منابع نگرانی و تنش در جامعهی مهاجر ایرانی است. شناخت منبع تنش، گام نخست برای برنامهریزی جهت بهزیستی روانی است.
#شناختنامه
#مهاجر_ایرانی
🛋 شناختنامهی مهاجرت ایرانی. ۱
دیده شدن و شنیده شدن و در یک کلام دریافت اعتبار و احترام کافی، در فرهنگ ما ایرانیان اهمیتی بسزا دارد.
#شناختنامه
#مهاجر_ایرانی
دیده شدن و شنیده شدن و در یک کلام دریافت اعتبار و احترام کافی، در فرهنگ ما ایرانیان اهمیتی بسزا دارد.
#شناختنامه
#مهاجر_ایرانی
🛋 شناختنامهی مهاجرت ایرانی. ۱
رسمیت یافتن تجربهی ایرانیان و آشنایی با ویژگیهای فرهنگی ایرانی در کنار پدیدار پیوند این فرهنگ با محیط جدید، ستون فقرات خدمات ما در ایرلیور است.
#شناختنامه
#مهاجر_ایرانی
رسمیت یافتن تجربهی ایرانیان و آشنایی با ویژگیهای فرهنگی ایرانی در کنار پدیدار پیوند این فرهنگ با محیط جدید، ستون فقرات خدمات ما در ایرلیور است.
#شناختنامه
#مهاجر_ایرانی
🛋 از زبان مشاوران
دکتر امیرحسین جلالی ندوشن هم بنیادگذار، و از مشاوران ایرلیور در ویدیویی که در ادامه میآید، میکوشد روایتی از تکثر و تنوع دیاسپورای ایرانی ارایه دهد. این ویدیو حدود یک سال پیش تهیه شده است، و دنبالهای دارد که در کانال یوتیوب eReliever موجود و قابل تماشا است. در این پیوند میتوانید این ویدیو و دیگر بخش آن را تماشا نمایید.
دکتر امیرحسین جلالی ندوشن هم بنیادگذار، و از مشاوران ایرلیور در ویدیویی که در ادامه میآید، میکوشد روایتی از تکثر و تنوع دیاسپورای ایرانی ارایه دهد. این ویدیو حدود یک سال پیش تهیه شده است، و دنبالهای دارد که در کانال یوتیوب eReliever موجود و قابل تماشا است. در این پیوند میتوانید این ویدیو و دیگر بخش آن را تماشا نمایید.
دیاسپورا به گروهی از مردم گفته میشود که از سرزمین اصلی یا تاریخی خود دور شدهاند و در کشورها یا مناطق مختلف جهان زندگی میکنند، اما همچنان نوعی پیوند واقعی، عاطفی، فرهنگی، زبانی، خانوادگی یا تاریخی با سرزمین مبدأ خود حفظ کردهاند.
دیاسپورا فقط به معنای افراد «مهاجر» نیست. مهاجر ممکن است تنها از کشوری به کشور دیگر رفته باشد؛ اما وقتی جمعی از مهاجران و نسلهای بعدی آنان، در کشورهای مختلف پراکنده میشوند و همچنان با زبان، خاطره، فرهنگ، تاریخ، رنجها، امیدها و تحولات سرزمین مبدأ رابطه دارند، میتوان از دیاسپورا سخن گفت.
دیاسپورای ایرانی یعنی مجموعه ایرانیان و فارسیزبانانی که در خارج از ایران زندگی میکنند؛ چه کسانی که بهتازگی مهاجرت کردهاند، چه کسانی که سالهاست در کشور دیگری ساکناند، و چه نسلهای دوم و سومی که شاید در ایران زندگی نکرده باشند، اما همچنان با ایران، زبان فارسی، خانواده، فرهنگ، خاطره یا هویت ایرانی پیوند دارند.
دیاسپورای ایرانی یکدست نیست. دانشجویان، پناهجویان، مهاجران کاری، خانوادهها، کودکان و نوجوانان مهاجر، نسل دوم، ایرانیان مقیم اروپا، آمریکای شمالی، استرالیا یا کشورهای منطقه، هرکدام تجربه و نیاز متفاوتی دارند. به همین دلیل، وقتی از دیاسپورای ایرانی حرف میزنیم، در واقع از جامعهای متکثر، پراکنده و چندلایه سخن میگوییم که هم با کشور میزبان درگیر است و هم با ایران، گذشته، خانواده، زبان و تحولات سرزمین مبدأ.
YouTube
دیاسپورای ایرانی: منشور چندرنگ جامعهی مهاجر ایرانی
تجربهی مهاجران ایرانی تحت تأثیر زمینههای پیش از مهاجرت است—چه ترومای ناشی از تحولات سیاسی، چه انگیزههای علمی و تحصیلی—و همچنین واقعیتهای پس از مهاجرت، از فشارهای انطباق فرهنگی گرفته تا مشکلات اقتصادی و اجتماعی. این گوناگونی، هرگونه رویکرد کلی و یکسانانگارانه…
🛋 معرفی درمانگران
مشاوران ساکن ایالات متحده
نیکتا میرکریمی
دکتر ساناز عسکری
مریم هادی
نینا جمشیدنژاد
دکتر مهرنوش اخلاقی
فهرست کامل مشاوران ایرلیور اینجا است.
#مشاوران
مشاوران ساکن ایالات متحده
نیکتا میرکریمی
دکتر ساناز عسکری
مریم هادی
نینا جمشیدنژاد
دکتر مهرنوش اخلاقی
فهرست کامل مشاوران ایرلیور اینجا است.
#مشاوران
🛋 معرفی درمانگران
مشاوران ساکن کانادا
آزاده قائمی
شیما غلامرضایی
دکتر اعظم حسینی
مونا عربپور
دکتر نگار اصغریپور
فهرست کامل مشاوران ایرلیور اینجا است.
#مشاوران
مشاوران ساکن کانادا
آزاده قائمی
شیما غلامرضایی
دکتر اعظم حسینی
مونا عربپور
دکتر نگار اصغریپور
فهرست کامل مشاوران ایرلیور اینجا است.
#مشاوران
🛋 دعوت به خانهی مهاجران ایرانی
لطفاً دوستان و آشنایان را به ایرلیور دعوت کنید. به ما بپیوندید.
https://t.me/eReliever
#دعوت
لطفاً دوستان و آشنایان را به ایرلیور دعوت کنید. به ما بپیوندید.
https://t.me/eReliever
#دعوت
🛋 تأملات
در باب یک وضعیت ظاهرا ابزورد؛
درمانگر زیر بمباران و ایرانی دور از ایران
دکتر امیر حسین جلالی ندوشن
با خود میگوییم وقتی شهر زیر تهدید است، وقتی صدای انفجار و خبر مرگ و کشمکش و فروپاشی روزمره شده، وقتی خانوادهها نگران امنیت، نان، آینده و زندهماندناند، اندوه من، اضطراب من، رابطهی شکستهی من، بدن خستهی من، یا احساس بیمعنایی من چه اهمیتی دارد؟
اما پرسش دشوارتر این است: اصلاً چگونه میشود در چنین وضعی رواندرمانی کرد؟ آیا درمانگری آن هم از ایرانِ زیر بمباران، در میانهی جنگ و تهدید و قطع اینترنت و ناامنی، کاری ابزورد نیست؟ آیا نشستن در یک جلسهی درمانی، وقتی بیرون از اتاق درمان واقعیت با خشونت تمام در حال فروریختن است، شبیه نوعی انکار نیست؟
پرسش کلان فوق، پاسخی ساده و سرراست ندارد. بله، در نگاه اول، رواندرمانی در زمان جنگ میتواند ابزورد به نظر برسد. دو نفر دربارهی خواب، اضطراب، رابطه، سوگ، خشم، شرم یا احساس گناه حرف میزنند، درحالیکه بیرون از آن اتاق یا پشت همان صفحهی آنلاین، جهان مطمئن سابق فرو ریخته است. این صحنه، واقعاً بازتابندهی بخشی از پوچی زمانه است. درمانگر هم منفک از واقعیت نیست؛ او نیز ممکن است همان صداها را شنیده باشد، همان خبرها را دنبال کرده باشد، همان نگرانی برای خانواده، فرزند، بیمارستان، خیابان و آینده را در خود حمل کند.
اما ابزورد بودن همیشه به معنای بیمعنا بودن نیست. گاهی درست در دل وضعیت ابزورد است که انسان ناچار میشود معنایی حداقلی و انسانیتر بسازد.
البته این رویه، فقط در صورتی معتبر است که درمانگر دچار وهم همهتوانی نشود. رواندرمانی زیر بمباران، رواندرمانی معمولی با دکور جنگی نیست. هدف آن هم لزوماً تحلیل عمیق، کاوشهای بلندپروازانه یا تفسیرهای پیچیده نیست. در چنین شرایطی، درمان باید فروتنتر، زمینیتر و متناسبتر شود. کار اصلی میتواند حفظ تماس با واقعیت، کاهش انزوای روانی، کمک به تنظیم هیجان، تحملپذیر کردن ترس، امکان سوگواری، جلوگیری از تصمیمهای تکانشی، و حفظ حداقلی از پیوند با زندگی باشد.
در امروز ایران، این دشواری مضاعف است؛ چون بحران موجود تنها بمباران یا جنگ نیست. ما با لایههای متراکمتری از فرسایش روبهرو هستیم: فرسایش اعتماد عمومی، فرسودگی اقتصادی، گسست نسلی، مهاجرتهای پیدرپی، خشونت نمادین، ناامنی آینده، و تجربهی مزمنِ شنیدهنشدن. بنابراین مراجع فقط از «یک حادثه» حرف نمیزند؛ او از زیستن در جهانی حرف میزند که مدتهاست قابلیت پیشبینی و تکیهگاهی خود را از دست داده است.
در چنین وضعی، درمانگر باید بداند که گاهی پرسش مراجع از جنس «چگونه اضطرابم را کم کنم؟» نیست؛ بلکه از جنس «آیا هنوز میشود انسان ماند؟» است. در اینجا درمانگر بیش از آنکه وعدهی آرامش بدهد، باید ظرفیت فکر کردن را زنده نگه دارد. جنگ، روان را به سمت واکنشهای خامی چون میل به حمله، فرار، کرختی، نفرت، دوپارهسازی، قهرمانسازی و دشمنسازی میبرد. کار درمانی، حتی در حدی کوچک، میتواند مقاومت در برابر همین پسرفت کارایی روانی باشد.
#تامل
در باب یک وضعیت ظاهرا ابزورد؛
درمانگر زیر بمباران و ایرانی دور از ایران
دکتر امیر حسین جلالی ندوشن
در شرایط امروز ایران، این پرسش که «مشکلات من چه اهمیتی دارد؟» فراتر از دغدغهای شخصی، نشانهی موقعیتی است که در آن رنج شخصی زیر سایهی رنج جمعی، جنگ، ناامنی، فروپاشی اعتماد، نابسامانی و نگرانی اقتصادی و فرسودگی ملی، کوچک شمرده میشود.
با خود میگوییم وقتی شهر زیر تهدید است، وقتی صدای انفجار و خبر مرگ و کشمکش و فروپاشی روزمره شده، وقتی خانوادهها نگران امنیت، نان، آینده و زندهماندناند، اندوه من، اضطراب من، رابطهی شکستهی من، بدن خستهی من، یا احساس بیمعنایی من چه اهمیتی دارد؟
اما پرسش دشوارتر این است: اصلاً چگونه میشود در چنین وضعی رواندرمانی کرد؟ آیا درمانگری آن هم از ایرانِ زیر بمباران، در میانهی جنگ و تهدید و قطع اینترنت و ناامنی، کاری ابزورد نیست؟ آیا نشستن در یک جلسهی درمانی، وقتی بیرون از اتاق درمان واقعیت با خشونت تمام در حال فروریختن است، شبیه نوعی انکار نیست؟
پرسش کلان فوق، پاسخی ساده و سرراست ندارد. بله، در نگاه اول، رواندرمانی در زمان جنگ میتواند ابزورد به نظر برسد. دو نفر دربارهی خواب، اضطراب، رابطه، سوگ، خشم، شرم یا احساس گناه حرف میزنند، درحالیکه بیرون از آن اتاق یا پشت همان صفحهی آنلاین، جهان مطمئن سابق فرو ریخته است. این صحنه، واقعاً بازتابندهی بخشی از پوچی زمانه است. درمانگر هم منفک از واقعیت نیست؛ او نیز ممکن است همان صداها را شنیده باشد، همان خبرها را دنبال کرده باشد، همان نگرانی برای خانواده، فرزند، بیمارستان، خیابان و آینده را در خود حمل کند.
اما ابزورد بودن همیشه به معنای بیمعنا بودن نیست. گاهی درست در دل وضعیت ابزورد است که انسان ناچار میشود معنایی حداقلی و انسانیتر بسازد.
درمانگر در زمان جنگ قرار نیست وانمود کند جهان امن است. قرار نیست با چند تکنیک آرامسازی، واقعیت بمباران، بیثباتی یا ترس را بزک کند. رواندرمانی در چنین وضعی، اگر صادقانه باشد، از همان ابتدا با این جمله آغاز میشود: «ما در جهانی ناامن نشستهایم و با اینهمه، میکوشیم کاملاً تسلیم ناامنی نشویم.»از این زاویه، جلسهی درمانی در زمان جنگ، کاری سهل و معمول نیست؛ عملی بر لبهی تیغ است. خطی است میان فروپاشی کامل و حفظ حداقلی از پیوستگی روانی. وقتی بیشتر چیزها تهدیدکننده و غیرقابلپیشبینی مینماید، تداوم یک رابطهی درمانی میتواند به مراجعهکننده بگوید: هنوز چیزهایی از نظم پیشین، از زبان، زمان و رابطه باقی مانده است. این پیام، در زمان جنگ، کماهمیت نیست.
البته این رویه، فقط در صورتی معتبر است که درمانگر دچار وهم همهتوانی نشود. رواندرمانی زیر بمباران، رواندرمانی معمولی با دکور جنگی نیست. هدف آن هم لزوماً تحلیل عمیق، کاوشهای بلندپروازانه یا تفسیرهای پیچیده نیست. در چنین شرایطی، درمان باید فروتنتر، زمینیتر و متناسبتر شود. کار اصلی میتواند حفظ تماس با واقعیت، کاهش انزوای روانی، کمک به تنظیم هیجان، تحملپذیر کردن ترس، امکان سوگواری، جلوگیری از تصمیمهای تکانشی، و حفظ حداقلی از پیوند با زندگی باشد.
از منظر روانکاوانه، جنگ را نباید تنها یک رخداد بیرونی دید. جنگ به درون سازمان روانی ما نفوذ میکند، و مرز میان بیرون و درون را مخدوش مینماید. تهدید بیرونی، تهدیدهای درونی را بیدار میکند: اضطرابهای ابتدایی، احساس بیپناهی، خشم خام، گناه زندهماندن، حس رهاشدگی، و گاهی نیاز شدید به چسبیدن به یک ابژهی امن.در چنین وضعی، درمانگر نمیتواند صرفاً نقش ناظر خنثی و دورایستاده را بازی کند. اما باید مراقبت کند که رابطهی درمانی را به محملی برای تخلیهی اضطراب شخصی خود تبدیل نکند. دشواری کار دقیقاً همینجاست، که درمانگر باید انسانی و حاضر باشد، اما جایگاه درمانگری را حفظ کند.
در امروز ایران، این دشواری مضاعف است؛ چون بحران موجود تنها بمباران یا جنگ نیست. ما با لایههای متراکمتری از فرسایش روبهرو هستیم: فرسایش اعتماد عمومی، فرسودگی اقتصادی، گسست نسلی، مهاجرتهای پیدرپی، خشونت نمادین، ناامنی آینده، و تجربهی مزمنِ شنیدهنشدن. بنابراین مراجع فقط از «یک حادثه» حرف نمیزند؛ او از زیستن در جهانی حرف میزند که مدتهاست قابلیت پیشبینی و تکیهگاهی خود را از دست داده است.
در چنین وضعی، درمانگر باید بداند که گاهی پرسش مراجع از جنس «چگونه اضطرابم را کم کنم؟» نیست؛ بلکه از جنس «آیا هنوز میشود انسان ماند؟» است. در اینجا درمانگر بیش از آنکه وعدهی آرامش بدهد، باید ظرفیت فکر کردن را زنده نگه دارد. جنگ، روان را به سمت واکنشهای خامی چون میل به حمله، فرار، کرختی، نفرت، دوپارهسازی، قهرمانسازی و دشمنسازی میبرد. کار درمانی، حتی در حدی کوچک، میتواند مقاومت در برابر همین پسرفت کارایی روانی باشد.
#تامل
❤2
🛋 معرفی درمانگران
مشاوران ساکن اروپا
هادی رحیمیدانش: سوئد
دکتر چهره نجد عباسی: اتریش
مک دابرام: سوئد
دکتر بهنام شریعتی: انگلستان
دکتر زهرا کفعمی: فنلاند
زهره خضراییمنش: سوئد
ریحانه سلیمانیون: آلمان
مانا گودرزی: انگلستان
دکتر بهاره فروزش: سوئد
غزل داودی بروجردی: ایتالیا
فهرست کامل مشاوران ایرلیور اینجا است.
#مشاوران
مشاوران ساکن اروپا
هادی رحیمیدانش: سوئد
دکتر چهره نجد عباسی: اتریش
مک دابرام: سوئد
دکتر بهنام شریعتی: انگلستان
دکتر زهرا کفعمی: فنلاند
زهره خضراییمنش: سوئد
ریحانه سلیمانیون: آلمان
مانا گودرزی: انگلستان
دکتر بهاره فروزش: سوئد
غزل داودی بروجردی: ایتالیا
فهرست کامل مشاوران ایرلیور اینجا است.
#مشاوران
🛋 دربارهی ما
دربارهی خانهی مهاجران ایرانی: eReliever
درمانی ورای مرزها؛ بازکشف اصالت خود
ایرلیور (eReliever) پلتفرم آنلاین اختصاصی برای ارائه مشاوره و حمایت به مهاجران ایرانی است. ماموریت ما توانمندسازی افراد در جامعهی مهاجر و دیاسپورای ایرانی است تا چالشهای منحصر به فردی که با آنها مواجه هستند را بشناسند، پشت سر بگذارند و زندگی پرمعنا و سالمی داشته باشند.
در eReliever، ما پیچیدگیهای مهاجرت و نیازهای خاص مهاجران ایرانی را درک میکنیم. چه بخواهید با فرهنگ جدید سازگار شوید، یا با دینامیکهای خانواده کنار بیایید یا استرس خود را مدیریت کنید، ما اینجا هستیم تا راهنماییهای تخصصی را متناسب با تجربیات شما ارائه دهیم.
ما میدانیم که جستجوی مشاوره میتواند طاقتفرسا باشد، بهویژه وقتی که خدمات به راحتی در دسترس نباشد، به همین دلیل ما پلتفرمی کاربرپسند ایجاد کردهایم که پشتیبانی حرفهای را مستقیماً در دسترس شما قرار میدهد—فرقی نمیکند کجا هستید.
پلتفرم ما شامل مشاوران متخصص، در حیطه روانپزشکی و روانشناسی است که در کار با مهاجران ایرانی تخصص دارند. از طریق جلسات خصوصی و با رعایت رازداری، ما افرادی را که با چالشهای سلامت روان مانند اضطراب، افسردگی، مسائل هویتی و غیره دست و پنجه نرم میکنند، پشتیبانی میکنیم. هر جلسه به گونهای طراحی شده است که نیازهای خاص شما را برطرف کند و زمانبندی انعطافپذیر ما، دسترسی به مراقبتهای مورد نیاز شما را آسانتر از همیشه کرده است.
این تنها فاز اول پروژه ما است. گامهای بیشتری در پیش داریم و در آیندهای نزدیک، خدمات و منابع جدیدی برای حمایت از جامعهی مهاجر ایرانی معرفی خواهیم کرد.
به ما در eReliever بپیوندید و اولین قدم را برای بهبود سلامت روان خود بردارید. ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم تا چالشهای مهاجرت را پشت سر بگذارید و آیندهای سالمتر و شادتر بسازید.
همبنیانگذاران
#درباره
دربارهی خانهی مهاجران ایرانی: eReliever
درمانی ورای مرزها؛ بازکشف اصالت خود
ایرلیور (eReliever) پلتفرم آنلاین اختصاصی برای ارائه مشاوره و حمایت به مهاجران ایرانی است. ماموریت ما توانمندسازی افراد در جامعهی مهاجر و دیاسپورای ایرانی است تا چالشهای منحصر به فردی که با آنها مواجه هستند را بشناسند، پشت سر بگذارند و زندگی پرمعنا و سالمی داشته باشند.
در eReliever، ما پیچیدگیهای مهاجرت و نیازهای خاص مهاجران ایرانی را درک میکنیم. چه بخواهید با فرهنگ جدید سازگار شوید، یا با دینامیکهای خانواده کنار بیایید یا استرس خود را مدیریت کنید، ما اینجا هستیم تا راهنماییهای تخصصی را متناسب با تجربیات شما ارائه دهیم.
ما میدانیم که جستجوی مشاوره میتواند طاقتفرسا باشد، بهویژه وقتی که خدمات به راحتی در دسترس نباشد، به همین دلیل ما پلتفرمی کاربرپسند ایجاد کردهایم که پشتیبانی حرفهای را مستقیماً در دسترس شما قرار میدهد—فرقی نمیکند کجا هستید.
پلتفرم ما شامل مشاوران متخصص، در حیطه روانپزشکی و روانشناسی است که در کار با مهاجران ایرانی تخصص دارند. از طریق جلسات خصوصی و با رعایت رازداری، ما افرادی را که با چالشهای سلامت روان مانند اضطراب، افسردگی، مسائل هویتی و غیره دست و پنجه نرم میکنند، پشتیبانی میکنیم. هر جلسه به گونهای طراحی شده است که نیازهای خاص شما را برطرف کند و زمانبندی انعطافپذیر ما، دسترسی به مراقبتهای مورد نیاز شما را آسانتر از همیشه کرده است.
این تنها فاز اول پروژه ما است. گامهای بیشتری در پیش داریم و در آیندهای نزدیک، خدمات و منابع جدیدی برای حمایت از جامعهی مهاجر ایرانی معرفی خواهیم کرد.
به ما در eReliever بپیوندید و اولین قدم را برای بهبود سلامت روان خود بردارید. ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم تا چالشهای مهاجرت را پشت سر بگذارید و آیندهای سالمتر و شادتر بسازید.
همبنیانگذاران
هادی رحیمی دانش، همبنیانگذار، رئیس هیات مدیره
دکتر امیرحسین جلالی ندوشن، همبنیانگذار، مدیرعامل
دکتر بهروز ترابی، همبنیانگذار، مدیر ارشد فناوری
#درباره
❤1
🛋 معرفی رویدادهای مفید برای مهاجران
شنبه دوم ماه می ۲۰۲۶ یک رویداد رایگان ویژهی ایرانیان مقیم خارج از کشور برگزار خواهد شد. این رویداد در فضای گوگلمیت برنامهریزی شده، و ساعت ۱۹ تا ۲۰:۳۰ به وقت ایران برگزار خواهد شد.
گروه آموزشی مانژه، سومین رویداد رویاورزی اجتماعی را در ایران ویژهی ایرانیان مقیم خارج از کشور برگزار خواهد کرد.
رویاورزی اجتماعی (Social Dreaming) روشی است برای بهاشتراکگذاری رویاها و کار کردن روی آنها در یک فضای جمعی؛ با این هدف که از دلِ « تداعی در/بر رویاها» بتوان روندها و پویاییهای اجتماعی را دید و دربارهشان فکر کرد.
در این رویداد تجربی و تجربهمحور، رویا صرفاً «متریال شخصیِ روان فرد» نیست؛ بلکه رویاها در یک میدان اجتماعی/جمعی وارد گردش میشوند و از طریق تداعیها، پیوندها و موازیسازیهای فرهنگی/اجتماعی، فکر تولید میکنند.
جهت ثبتنام برای شرکت در این رویداد به نشانی زیر در «واتساپ» پیام بدهید.
https://wa.me/message/ENG3NLR7MBKLD1
#رویداد
شنبه دوم ماه می ۲۰۲۶ یک رویداد رایگان ویژهی ایرانیان مقیم خارج از کشور برگزار خواهد شد. این رویداد در فضای گوگلمیت برنامهریزی شده، و ساعت ۱۹ تا ۲۰:۳۰ به وقت ایران برگزار خواهد شد.
گروه آموزشی مانژه، سومین رویداد رویاورزی اجتماعی را در ایران ویژهی ایرانیان مقیم خارج از کشور برگزار خواهد کرد.
رویاورزی اجتماعی (Social Dreaming) روشی است برای بهاشتراکگذاری رویاها و کار کردن روی آنها در یک فضای جمعی؛ با این هدف که از دلِ « تداعی در/بر رویاها» بتوان روندها و پویاییهای اجتماعی را دید و دربارهشان فکر کرد.
در این رویداد تجربی و تجربهمحور، رویا صرفاً «متریال شخصیِ روان فرد» نیست؛ بلکه رویاها در یک میدان اجتماعی/جمعی وارد گردش میشوند و از طریق تداعیها، پیوندها و موازیسازیهای فرهنگی/اجتماعی، فکر تولید میکنند.
جهت ثبتنام برای شرکت در این رویداد به نشانی زیر در «واتساپ» پیام بدهید.
https://wa.me/message/ENG3NLR7MBKLD1
#رویداد
🗣 افقهای نو
بار روانیِ منازعه ایران–اسرائیل–آمریکا بر دیاسپورای ایرانی
درگیری مسلحانه، زخمهای روانیای بر جای میگذارد که بسیار فراتر از مرزها امتداد مییابد؛ همانگونه که در مورد بار سلامت روانِ جنگ بر جمعیتهای آسیبدیده و آوارهشده بهزور دیده شده است. با این حال، باری که دیاسپورا تحمل میکند ــ آنها که اخبار فاجعه را تماشا میکنند، سوگوارند، از دور حمایت میکنند و مراقبت میورزند ــ همچنان به اندازهای کافی شناخته نشده است.
تظاهرات شایع در میان دیاسپوراهای خاورمیانهای شامل اختلال خواب، شکایات جسمانی، تشدید افسردگیِ پیشین، اضطراب یا نشانههای مرتبط با تروما، دلزدگی اخلاقی، فشار اخلاقی و فرسودگی بازماندگان، و اختلال در کارکرد ناشی از مصرف وسواسی اخبار و پایش شبانهروزی رویدادهاست.
برای ایرانیان خارج از کشور، منازعهی ایران–اسرائیل–ایالات متحده با وضعیتهای پیشینی سیاسی و اجتماعی متعددی تلاقی میکند؛ وضعیتهایی از جمله سرکوب فراگیر فراملی که از طریق پیوندهای هویتی و خویشاوندی امتداد مییابد.
واقعیتهای موازی ظاهر میشوند: زندگی روزمره در دیاسپورا و جنگ در ایران، چشماندازی پیچیدهی روانی میآفریند؛ چشماندازی که در آن، ظاهرِ عادیِ زندگی بیرونی با احساسات عمیق نگرانی، سوگ و خشم، در کنار امید و همبستگی، همزیستی دارد. دیاسپورای ایرانی در بسیاری از کشورها بسیج شده است، تظاهرات گستردهای سازمان داده که همبستگی، هویت مشترک و حمایت عاطفی را تقویت میکند. این امر به دگرگونکردن احساس درماندگی به کنش جمعی کمک میکند و پیوندهای فراملی را استحکام میبخشد.
این تابآوری نیرومند، که از طریق مشارکت نشان داده میشود، احساس توانمندی، معنا و کنترل را افزایش میدهد و به کاهش آشفتگی روانی کمک میکند.
اختلالها و ارتباطات دیجیتال نامطمئن، منبع مهمی از استرس برای دیاسپورا هستند؛ زیرا به پیوندهایی متکیاند که آنان را به عزیزانشان در ایران متصل میکند. این عدم قطعیتها دربارهی امنیت اعضای خانواده، فشار روانی و اضطراب دربارهی اخبار آینده را تشدید میکند؛ همچنین فرسودگی هیجانی و احساس درماندگی را در میان ایرانیان مقیم خارج افزایش میدهد. افزون بر این، برخی اعضای دیاسپورا با ترس از افزایش استرس ناشی از مقررات محدودکنندهی مهاجرت در کشورهای مختلف روبهرو هستند. این ترکیبِ ترسها دربارهی کشور مبدأ و وضعیت نامطمئن اقامت، فشار و فرسایش روانی آنان را بهطور چشمگیری افزایش میدهد.
بقیه را در صفحهی بعدی بخوانید....
#افقها
#دیاسپورا
بار روانیِ منازعه ایران–اسرائیل–آمریکا بر دیاسپورای ایرانی
شروین شهنواز، فرزانه بدینلو، کیوان بزرگمهر، زهره خضراییمنش، لارس لین، کارل بلانشه، و برنادت نیرمال کومار یادداشتی نوشته و منتشر کردهاند که به مسالهای روزآمد میپردازد؛ منازعه ایران–اسرائیل–ایالات متحده شکافهای سیاسی، تنشهای شدیدتر و گسستهای عمیقتر را تشدید کرده و فشار هیجانی را بر دیاسپورایی افزوده است که پیشتر نیز زیر فشار بوده است. در ادامه برگردان این یادداشت را میخوانید. مقاله به تازگی در مجلهی لنست سلامت منطقهای اروپا منتشر شده است.
درگیری مسلحانه، زخمهای روانیای بر جای میگذارد که بسیار فراتر از مرزها امتداد مییابد؛ همانگونه که در مورد بار سلامت روانِ جنگ بر جمعیتهای آسیبدیده و آوارهشده بهزور دیده شده است. با این حال، باری که دیاسپورا تحمل میکند ــ آنها که اخبار فاجعه را تماشا میکنند، سوگوارند، از دور حمایت میکنند و مراقبت میورزند ــ همچنان به اندازهای کافی شناخته نشده است.
شواهد اخیر نشان میدهد که دیاسپورا از طریق شبکههای خانوادگی و رسانههای دیجیتال، بهطور پیوسته در معرض رنج دیگران قرار میگیرد و همین امر آنان را در معرض خطر مشکلات سلامت روان قرار میدهد. استرسهای گستردهی مرتبط با تروما، موجب آسیب روانپزشکی جغرافیاییـاجتماعی در میان افراد دیاسپورا میشود.
تظاهرات شایع در میان دیاسپوراهای خاورمیانهای شامل اختلال خواب، شکایات جسمانی، تشدید افسردگیِ پیشین، اضطراب یا نشانههای مرتبط با تروما، دلزدگی اخلاقی، فشار اخلاقی و فرسودگی بازماندگان، و اختلال در کارکرد ناشی از مصرف وسواسی اخبار و پایش شبانهروزی رویدادهاست.
برای ایرانیان خارج از کشور، منازعهی ایران–اسرائیل–ایالات متحده با وضعیتهای پیشینی سیاسی و اجتماعی متعددی تلاقی میکند؛ وضعیتهایی از جمله سرکوب فراگیر فراملی که از طریق پیوندهای هویتی و خویشاوندی امتداد مییابد.
واقعیتهای موازی ظاهر میشوند: زندگی روزمره در دیاسپورا و جنگ در ایران، چشماندازی پیچیدهی روانی میآفریند؛ چشماندازی که در آن، ظاهرِ عادیِ زندگی بیرونی با احساسات عمیق نگرانی، سوگ و خشم، در کنار امید و همبستگی، همزیستی دارد. دیاسپورای ایرانی در بسیاری از کشورها بسیج شده است، تظاهرات گستردهای سازمان داده که همبستگی، هویت مشترک و حمایت عاطفی را تقویت میکند. این امر به دگرگونکردن احساس درماندگی به کنش جمعی کمک میکند و پیوندهای فراملی را استحکام میبخشد.
این تابآوری نیرومند، که از طریق مشارکت نشان داده میشود، احساس توانمندی، معنا و کنترل را افزایش میدهد و به کاهش آشفتگی روانی کمک میکند.
منازعه ایران–اسرائیل–ایالات متحده شکافهای سیاسی، تنشهای شدیدتر و گسستهای عمیقتر را تشدید کرده و فشار هیجانی را بر دیاسپورایی افزوده است که پیشتر نیز زیر فشار بوده است. در نتیجه، تجربهی طردشدگی، ترس بیشتر، فشار اخلاقی، و دوپارهسازی میان دیدگاههای موافق و ضد جنگ، تشدید شده است.
اختلالها و ارتباطات دیجیتال نامطمئن، منبع مهمی از استرس برای دیاسپورا هستند؛ زیرا به پیوندهایی متکیاند که آنان را به عزیزانشان در ایران متصل میکند. این عدم قطعیتها دربارهی امنیت اعضای خانواده، فشار روانی و اضطراب دربارهی اخبار آینده را تشدید میکند؛ همچنین فرسودگی هیجانی و احساس درماندگی را در میان ایرانیان مقیم خارج افزایش میدهد. افزون بر این، برخی اعضای دیاسپورا با ترس از افزایش استرس ناشی از مقررات محدودکنندهی مهاجرت در کشورهای مختلف روبهرو هستند. این ترکیبِ ترسها دربارهی کشور مبدأ و وضعیت نامطمئن اقامت، فشار و فرسایش روانی آنان را بهطور چشمگیری افزایش میدهد.
بقیه را در صفحهی بعدی بخوانید....
#افقها
#دیاسپورا
👍1
🛋 افقهای نو
دنبالهی منازعهی ایران- اسراییل- آمریکا و دیاسپورا
در کوتاهمدت، خدمات سلامت و اجتماعی باید نیازهای سلامت روان جوامع دیاسپورا را در پاسخ کلی خود به منازعات جاری وارد کنند. این امر شامل ارزیابی اثرات روانپزشکی و روانشناختی و اطمینان از آن است که حمایت ساختاریافته هم برای بیماران و هم برای درمانگرانِ در دسترس ارائه شود تا خطر آسیب ثانویه یا جانشین کاهش یابد. در بلندمدت، سرمایهگذاری پایدار لازم است تا پژوهشها و خدماتی توسعه یابد که به نیازهای سلامت روان جمعیتهای دیاسپورا در دورههای بیثباتی پاسخ دهد، با هدف ارتقا، پیشگیری و درمان. در کادر ۱، اقدامات کوتاهمدت و بلندمدت پیشنهاد شده است.
کاهش آسیب روانشناختی در دیاسپورا، در نهایت، مستلزم راهحلهای سیاسی برای منازعات جاری است. بدون صلح و تنشزدایی، بار سلامت روان ناشی از این منازعات ممکن است به دیاسپورا و شبکههای آنان گسترش یابد و حتی کسانی را تحت تأثیر قرار دهد که ارتباط مستقیمی با مناطق درگیر ندارند. در جهانِ بههمپیوستهی ما، مهاجرت واقعیتی پایدار است که آیندهی ما را شکل میدهد. آثار جنگهای منطقهای بسیار فراتر از مناطق مستقیماً آسیبدیده میرود و بر سلامت روان افراد در مکانهای دوردست اثر میگذارد.
این اثرات غیرمستقیم نیازمند توجه بیشترِ متخصصان سلامت، پژوهشگران و سیاستگذاران است تا پیامدهای جهانی سلامت ناشی از درگیریهای مسلحانه بهطور مؤثر مورد رسیدگی قرار گیرد.
در یادداشت اصولی راهنما هم برای عمل بالینگران، خدماتدهندگان و جوامع تهیه شده است.
۱. اهمیت مواجههی غیرمستقیم را به رسمیت بشناسید و مراقبتی مرحلهبندیشده، پاسخگو به فرهنگ، و مبتنی بر پیوند میان مراقبت اولیه، سلامت روان و حمایت اجتماعی فراهم کنید.
۲. راهبردهای خودمراقبتی و مداخلاتی را بگنجانید که ارتباط با دوستان و خانواده را تقویت میکنند.
۳. ارزیابی حساس و دقیق برای مواجههی مستقیم و غیرمستقیم، مشکلات روانپزشکی، استرس حاد، سوگ، اختلالات خواب و افکار خودکشی را در نقطهی مراقبت انجام دهید؛ بهویژه در محیطهای مراقبت اولیه. همچنین اثر سرکوب فراملی و آسیب اخلاقی را اعتباربخشی و به رسمیت بشناسید.
۴. راهنمای مداخله بشردوستانه برنامه اقدام شکاف سلامت روان سازمان جهانی بهداشت، یعنی mhGAP-HIG، و کمکهای اولیه روانشناختی را در موقعیتهای مراقبت اولیه اجرا کنید. تقسیم وظایف در محیطهای کممنبع ضروری است و حمایت همتایان در برخی موقعیتها میتواند از حمایت حرفهای مؤثرتر باشد.
۵. مداخلات رواندرمانی مبتنی بر شواهد و متناسب با فرهنگ و زبان را برای تشخیصهای روانپزشکی مانند اختلال استرس پس از سانحه و سوگ طولانیمدت فراهم کنید.
۶. دسترسی به مداخلات روانشناختی اینترنتمحور و قابلگسترش جهانی را، با یا بدون حمایت درمانگر، فراهم کنید؛ از جمله مداخلات خودمراقبتی آنلاین.
۷. امید، کارآمدی اجتماعی و تابآوری را همراه با آشفتگی روانی ارزیابی کنید؛ فرصتهایی کمخطر و تأییدکنندهی هویت برای مشارکت اجتماعی و ارتباط ایجاد کنید تا تابآوری اجتماعی افزایش یابد.
۸. از بهزیستی ارائهدهندگان خدمات حمایت کنید و استرس تروماتیک ثانویه را از طریق سوپرویژن، حمایت همتایان و ایجاد مرزهای روشن مدیریت کنید؛ در عین حال، مواجههی مشترک با تروما در دیاسپورا را به رسمیت بشناسید.
۹. اثرات عملی بر کارکنان و دانشجویان دیاسپورا را به رسمیت بشناسید؛ حمایت سازمانی قابلمشاهده فراهم کنید، مانند سیاستهای انعطافپذیر و تعدیلهای موقت در حجم کار یا مهلتها.
۱۰. با سازمانهای مردمنهاد و دیگر نهادها همکاری کنید تا کانالی برای رساندن و دریافت پیامها میان دیاسپورا و اعضای خانواده و شبکههای اجتماعی در ایران ایجاد شود. صلیب سرخ سوئد و صلیب سرخ بینالمللی چنین کانالی را راهاندازی کردهاند.
۱۱. مقامهای مهاجرتی باید شرایط جاری در کشورهای مبدأ مهاجران را در تصمیمگیری دربارهی اقامت یا مجوزها در نظر بگیرند تا در این زمانهای دشوار، استرس اضافی بر مهاجران تحمیل نشود.
پایان. صفحهی دوم
زهره خضراییمنش مشاور همکار ایرلیور، ساکن سوئد از نویسندگان این یادداشت راهنما است.
#دیاسپورا
#افقها
دنبالهی منازعهی ایران- اسراییل- آمریکا و دیاسپورا
در کوتاهمدت، خدمات سلامت و اجتماعی باید نیازهای سلامت روان جوامع دیاسپورا را در پاسخ کلی خود به منازعات جاری وارد کنند. این امر شامل ارزیابی اثرات روانپزشکی و روانشناختی و اطمینان از آن است که حمایت ساختاریافته هم برای بیماران و هم برای درمانگرانِ در دسترس ارائه شود تا خطر آسیب ثانویه یا جانشین کاهش یابد. در بلندمدت، سرمایهگذاری پایدار لازم است تا پژوهشها و خدماتی توسعه یابد که به نیازهای سلامت روان جمعیتهای دیاسپورا در دورههای بیثباتی پاسخ دهد، با هدف ارتقا، پیشگیری و درمان. در کادر ۱، اقدامات کوتاهمدت و بلندمدت پیشنهاد شده است.
کاهش آسیب روانشناختی در دیاسپورا، در نهایت، مستلزم راهحلهای سیاسی برای منازعات جاری است. بدون صلح و تنشزدایی، بار سلامت روان ناشی از این منازعات ممکن است به دیاسپورا و شبکههای آنان گسترش یابد و حتی کسانی را تحت تأثیر قرار دهد که ارتباط مستقیمی با مناطق درگیر ندارند. در جهانِ بههمپیوستهی ما، مهاجرت واقعیتی پایدار است که آیندهی ما را شکل میدهد. آثار جنگهای منطقهای بسیار فراتر از مناطق مستقیماً آسیبدیده میرود و بر سلامت روان افراد در مکانهای دوردست اثر میگذارد.
این اثرات غیرمستقیم نیازمند توجه بیشترِ متخصصان سلامت، پژوهشگران و سیاستگذاران است تا پیامدهای جهانی سلامت ناشی از درگیریهای مسلحانه بهطور مؤثر مورد رسیدگی قرار گیرد.
در یادداشت اصولی راهنما هم برای عمل بالینگران، خدماتدهندگان و جوامع تهیه شده است.
۱. اهمیت مواجههی غیرمستقیم را به رسمیت بشناسید و مراقبتی مرحلهبندیشده، پاسخگو به فرهنگ، و مبتنی بر پیوند میان مراقبت اولیه، سلامت روان و حمایت اجتماعی فراهم کنید.
۲. راهبردهای خودمراقبتی و مداخلاتی را بگنجانید که ارتباط با دوستان و خانواده را تقویت میکنند.
۳. ارزیابی حساس و دقیق برای مواجههی مستقیم و غیرمستقیم، مشکلات روانپزشکی، استرس حاد، سوگ، اختلالات خواب و افکار خودکشی را در نقطهی مراقبت انجام دهید؛ بهویژه در محیطهای مراقبت اولیه. همچنین اثر سرکوب فراملی و آسیب اخلاقی را اعتباربخشی و به رسمیت بشناسید.
۴. راهنمای مداخله بشردوستانه برنامه اقدام شکاف سلامت روان سازمان جهانی بهداشت، یعنی mhGAP-HIG، و کمکهای اولیه روانشناختی را در موقعیتهای مراقبت اولیه اجرا کنید. تقسیم وظایف در محیطهای کممنبع ضروری است و حمایت همتایان در برخی موقعیتها میتواند از حمایت حرفهای مؤثرتر باشد.
۵. مداخلات رواندرمانی مبتنی بر شواهد و متناسب با فرهنگ و زبان را برای تشخیصهای روانپزشکی مانند اختلال استرس پس از سانحه و سوگ طولانیمدت فراهم کنید.
۶. دسترسی به مداخلات روانشناختی اینترنتمحور و قابلگسترش جهانی را، با یا بدون حمایت درمانگر، فراهم کنید؛ از جمله مداخلات خودمراقبتی آنلاین.
۷. امید، کارآمدی اجتماعی و تابآوری را همراه با آشفتگی روانی ارزیابی کنید؛ فرصتهایی کمخطر و تأییدکنندهی هویت برای مشارکت اجتماعی و ارتباط ایجاد کنید تا تابآوری اجتماعی افزایش یابد.
۸. از بهزیستی ارائهدهندگان خدمات حمایت کنید و استرس تروماتیک ثانویه را از طریق سوپرویژن، حمایت همتایان و ایجاد مرزهای روشن مدیریت کنید؛ در عین حال، مواجههی مشترک با تروما در دیاسپورا را به رسمیت بشناسید.
۹. اثرات عملی بر کارکنان و دانشجویان دیاسپورا را به رسمیت بشناسید؛ حمایت سازمانی قابلمشاهده فراهم کنید، مانند سیاستهای انعطافپذیر و تعدیلهای موقت در حجم کار یا مهلتها.
۱۰. با سازمانهای مردمنهاد و دیگر نهادها همکاری کنید تا کانالی برای رساندن و دریافت پیامها میان دیاسپورا و اعضای خانواده و شبکههای اجتماعی در ایران ایجاد شود. صلیب سرخ سوئد و صلیب سرخ بینالمللی چنین کانالی را راهاندازی کردهاند.
۱۱. مقامهای مهاجرتی باید شرایط جاری در کشورهای مبدأ مهاجران را در تصمیمگیری دربارهی اقامت یا مجوزها در نظر بگیرند تا در این زمانهای دشوار، استرس اضافی بر مهاجران تحمیل نشود.
پایان. صفحهی دوم
زهره خضراییمنش مشاور همکار ایرلیور، ساکن سوئد از نویسندگان این یادداشت راهنما است.
#دیاسپورا
#افقها
👍2
ایرلیور: خانهی مهاجران ایرانی برگزار میکند
همیاری در جنگ، ناپایداری و گمگشتگی
گروه حمایتی برای ایرانیان مهاجر
تسهلیگر
آزاده قائمی: رواندرمانگر. تورنتو
شنبه ها ساعت ۸.۳۰ صبح به وقت شرق آمریکا و کانادا
۲.۳۰ ظهر به وقت اروپای مرکزی
اطلاعات تکمیلی و ثبتنام: واتساپ
+1 (647) 886‑9759
#گروه_حمایتی
#مسولیت_اجتماعی
همیاری در جنگ، ناپایداری و گمگشتگی
گروه حمایتی برای ایرانیان مهاجر
تسهلیگر
آزاده قائمی: رواندرمانگر. تورنتو
شنبه ها ساعت ۸.۳۰ صبح به وقت شرق آمریکا و کانادا
۲.۳۰ ظهر به وقت اروپای مرکزی
اطلاعات تکمیلی و ثبتنام: واتساپ
+1 (647) 886‑9759
#گروه_حمایتی
#مسولیت_اجتماعی
👍3❤1
دیاسپورای ایرانی: منشور ...
Iranian Diaspora Home
🛋 مفهومپردازی دیاسپورا
تبارشناسی روانشناختی دیاسپورای ایرانیان(۱)
دیاسپورای ایرانی مفهومی یکدست و ساده نیست. ایرانیانِ بیرون از مرزها، فراتر از «مهاجرانی دور از وطن»، مجموعهای متکثر از نسلها، طبقات، زبانها، خاطرهها، زخمها، آرزوها و شیوههای متفاوتِ نسبتگرفتن با ایراناند. زمان مهاجرت، علت ترک وطن، کشور میزبان، تجربه تبعیض یا پذیرش، نسبت با زبان فارسی، پیوند با خانواده و خاطره جمعی، همگی شکلهای گوناگونی از ایرانیبودن در تبعید، مهاجرت یا جابهجایی میسازند.
در این صوت استخراج شده از یک گفتار تصویری، دکتر امیرحسین جلالی ندوشن، روانپزشک و رواندرمانگر، از مفهوم دیاسپورای ایرانی و مختصات روانشناختی و تبارشناختی آن سخن میگوید: از نسبت مهاجرت با هویت، فقدان، سوگ، خاطره، زبان، نسلهای بعدی و امکان بازسازی پیوند با ریشهها. این گفتار تلاشی است برای فهم ایرانیان خارج از کشور نه بهعنوان جمعیتی همگن، بلکه بهمثابه جامعهای چندلایه که در مرز میان گذشته، اکنون و آینده، شکلهای تازهای از تعلق و زیستن را تجربه میکند.
بخش اول را بشنوید، و بخش دوم را در ادامه پی بگیرید.
#مفهومپردازی
#ایرلیور
#دیاسپورا
تبارشناسی روانشناختی دیاسپورای ایرانیان(۱)
دیاسپورای ایرانی مفهومی یکدست و ساده نیست. ایرانیانِ بیرون از مرزها، فراتر از «مهاجرانی دور از وطن»، مجموعهای متکثر از نسلها، طبقات، زبانها، خاطرهها، زخمها، آرزوها و شیوههای متفاوتِ نسبتگرفتن با ایراناند. زمان مهاجرت، علت ترک وطن، کشور میزبان، تجربه تبعیض یا پذیرش، نسبت با زبان فارسی، پیوند با خانواده و خاطره جمعی، همگی شکلهای گوناگونی از ایرانیبودن در تبعید، مهاجرت یا جابهجایی میسازند.
در این صوت استخراج شده از یک گفتار تصویری، دکتر امیرحسین جلالی ندوشن، روانپزشک و رواندرمانگر، از مفهوم دیاسپورای ایرانی و مختصات روانشناختی و تبارشناختی آن سخن میگوید: از نسبت مهاجرت با هویت، فقدان، سوگ، خاطره، زبان، نسلهای بعدی و امکان بازسازی پیوند با ریشهها. این گفتار تلاشی است برای فهم ایرانیان خارج از کشور نه بهعنوان جمعیتی همگن، بلکه بهمثابه جامعهای چندلایه که در مرز میان گذشته، اکنون و آینده، شکلهای تازهای از تعلق و زیستن را تجربه میکند.
بخش اول را بشنوید، و بخش دوم را در ادامه پی بگیرید.
#مفهومپردازی
#ایرلیور
#دیاسپورا
👍2❤1
دیاسپورای ایرانی. بخش دو...
Iranian Diaspora Home
🛋 مفهومپردازی دیاسپورا
تبارشناسی روانشناختی دیاسپورای ایرانیان(۲)
دیاسپورای ایرانی مفهومی یکدست و ساده نیست. ایرانیانِ بیرون از مرزها، فراتر از «مهاجرانی دور از وطن»، مجموعهای متکثر از نسلها، طبقات، زبانها، خاطرهها، زخمها، آرزوها و شیوههای متفاوتِ نسبتگرفتن با ایراناند. زمان مهاجرت، علت ترک وطن، کشور میزبان، تجربه تبعیض یا پذیرش، نسبت با زبان فارسی، پیوند با خانواده و خاطره جمعی، همگی شکلهای گوناگونی از ایرانیبودن در تبعید، مهاجرت یا جابهجایی میسازند.
در این صوت استخراج شده از یک گفتار تصویری، دکتر امیرحسین جلالی ندوشن، روانپزشک و رواندرمانگر، از مفهوم دیاسپورای ایرانی و مختصات روانشناختی و تبارشناختی آن سخن میگوید: از نسبت مهاجرت با هویت، فقدان، سوگ، خاطره، زبان، نسلهای بعدی و امکان بازسازی پیوند با ریشهها. این گفتار تلاشی است برای فهم ایرانیان خارج از کشور نه بهعنوان جمعیتی همگن، بلکه بهمثابه جامعهای چندلایه که در مرز میان گذشته، اکنون و آینده، شکلهای تازهای از تعلق و زیستن را تجربه میکند.
بخش دوم را شنیدید.
بخش اول را اینجا بشنوید.
#مفهومپردازی
#ایرلیور
#دیاسپورا
تبارشناسی روانشناختی دیاسپورای ایرانیان(۲)
دیاسپورای ایرانی مفهومی یکدست و ساده نیست. ایرانیانِ بیرون از مرزها، فراتر از «مهاجرانی دور از وطن»، مجموعهای متکثر از نسلها، طبقات، زبانها، خاطرهها، زخمها، آرزوها و شیوههای متفاوتِ نسبتگرفتن با ایراناند. زمان مهاجرت، علت ترک وطن، کشور میزبان، تجربه تبعیض یا پذیرش، نسبت با زبان فارسی، پیوند با خانواده و خاطره جمعی، همگی شکلهای گوناگونی از ایرانیبودن در تبعید، مهاجرت یا جابهجایی میسازند.
در این صوت استخراج شده از یک گفتار تصویری، دکتر امیرحسین جلالی ندوشن، روانپزشک و رواندرمانگر، از مفهوم دیاسپورای ایرانی و مختصات روانشناختی و تبارشناختی آن سخن میگوید: از نسبت مهاجرت با هویت، فقدان، سوگ، خاطره، زبان، نسلهای بعدی و امکان بازسازی پیوند با ریشهها. این گفتار تلاشی است برای فهم ایرانیان خارج از کشور نه بهعنوان جمعیتی همگن، بلکه بهمثابه جامعهای چندلایه که در مرز میان گذشته، اکنون و آینده، شکلهای تازهای از تعلق و زیستن را تجربه میکند.
بخش دوم را شنیدید.
بخش اول را اینجا بشنوید.
#مفهومپردازی
#ایرلیور
#دیاسپورا
👍2
🪜پویش «خانهای میان دو زبان»
مهاجرت فقط جابهجا شدن نیست؛
کودک مهاجر جهان خود را از نو میسازد
مهاجرت برای کودکان و نوجوانان، به تغییر خانه، مدرسه یا زبان محدود نمیماند. آنها گاهی همزمان باید با چند جهان زندگی کنند: جهان خانه و خانواده، جهان مدرسه و جامعهی میزبان، زبان مادری، زبان تازه، خاطرههای والدین، و آیندهای که قرار است خودشان بسازند.
نسل دوم مهاجران، یعنی کودکانی که در سرزمینی دیگر به دنیا میآیند یا از سالهای نخست زندگی در آن رشد میکنند، با پرسشهای پیچیدهتری روبهرو هستند: من به کجا تعلق دارم؟ زبان من کدام است؟ ریشههایم را چطور حفظ کنم، بیآنکه از جامعهای که در آن زندگی میکنم جدا بمانم؟ چگونه میان فرهنگ والدین و فرهنگ پیرامونم پلی سالم بسازم؟
سلامت روان کودکان و نوجوانان مهاجر، فقط به درمان اضطراب یا افسردگی محدود نیست؛ به شنیدهشدن، ساختن حس تعلق، کسب امنیت عاطفی، حفظ پیوند با ریشهها، و امکان رشد در دو یا چند جهان فرهنگی مربوط است.
آگاهی از اهداف و برنامهها و رزرو مشاوره
eReliever.com
اینستاگرام ایرلیور
ایرلیور در لینکدین
#ایرلیور
#پویش
#سلامت_روان
#مهاجر
#کودکان
#نوجوانان
مهاجرت فقط جابهجا شدن نیست؛
کودک مهاجر جهان خود را از نو میسازد
مهاجرت برای کودکان و نوجوانان، به تغییر خانه، مدرسه یا زبان محدود نمیماند. آنها گاهی همزمان باید با چند جهان زندگی کنند: جهان خانه و خانواده، جهان مدرسه و جامعهی میزبان، زبان مادری، زبان تازه، خاطرههای والدین، و آیندهای که قرار است خودشان بسازند.
نسل دوم مهاجران، یعنی کودکانی که در سرزمینی دیگر به دنیا میآیند یا از سالهای نخست زندگی در آن رشد میکنند، با پرسشهای پیچیدهتری روبهرو هستند: من به کجا تعلق دارم؟ زبان من کدام است؟ ریشههایم را چطور حفظ کنم، بیآنکه از جامعهای که در آن زندگی میکنم جدا بمانم؟ چگونه میان فرهنگ والدین و فرهنگ پیرامونم پلی سالم بسازم؟
سلامت روان کودکان و نوجوانان مهاجر، فقط به درمان اضطراب یا افسردگی محدود نیست؛ به شنیدهشدن، ساختن حس تعلق، کسب امنیت عاطفی، حفظ پیوند با ریشهها، و امکان رشد در دو یا چند جهان فرهنگی مربوط است.
ایرلیور، خانه مهاجران ایرانی، در «پویش خانهای میان دو زبان» از ۷ تا ۱۴ می ۲۰۲۶، به مناسبت روز ملی آگاهی از سلامت روان کودکان در آمریکا، به این پرسشها و تجربهها میپردازد.در این هفته همراه ما باشید.
آگاهی از اهداف و برنامهها و رزرو مشاوره
eReliever.com
اینستاگرام ایرلیور
ایرلیور در لینکدین
#ایرلیور
#پویش
#سلامت_روان
#مهاجر
#کودکان
#نوجوانان
👍4