عشق چیزی نیست که من دنبالش باشم؛
اما اگر قرار باشد عاشق شوم، باید ارزشش را داشته باشد؛
باید کسی باشد که بتواند تاریکیِ مرا در آغوش بگیرد…

حریم امن.

نمی‌دانم از چه بگویم؛
از خنجری که بر قلبم می‌زنی،
یا از دستانی که نوازشم می‌کنی؛
آب می‌دهی مرا تا قربانی‌ام کنی؟!

یه نخ سیگار بده.
این موزیک، سیگار می‌طلبه.
@Duchar

معانقه.

اما عزیز من،
طولانی‌ترین شبِ سال برای من رفتنِ تو بود،
نه یلدا.

ناراحت باشم که الان با یکی دیگه‌ای؟
نه عزیز من.
اون‌جا هم خیانت می‌کنی،
اون‌جا هم دوهزاری بودنت رو ثابت می‌کنی.
فقط با اون نه؛ با بعدی‌هام هم همین‌طوری.
همین چرخه رو مدام تجربه می‌کنی.
من چیزی رو از دست ندادم،
تو منو از دست دادی.
حالا باید بچرخی بین دست‌ها
تا بفهمی طلا تو دست خودت بوده
اما قدرش رو ندونستی.
مسئله هم تو نیستی؛
ذاتته که بی‌ریشه‌ست.
هستی،
ولی وجودیت نداری.

آرامش.

و انسان دیر می‌فهمد که بعضی آدم‌ها
نه برای ماندن،
بلکه برای غرق کردنِ روحِ ما آمده‌اند.

لبخند.

او هرگز متعلق به من نبود؛ فقط خیالِ مورد علاقه‌ام بود.

خونه.

می‌دانستم که می‌روی،
اما می‌خواستم بدانم، می‌شود یک‌بار چیزی را بخواهم و بشود؟
نشد، مثل همیشه…

تو
جهان را بر من سخت کردی!
بعید است خدایِ من
بر تو آسان بگیرد…

گِرِه.

آنچه تو از آن می‌رنجی شاید مرا نرنجاند؛
اما دیدنِ رنجِ تو حتماً مرا آزار می‌دهد…

و تو مرا
به هر شکلی که دوستت داشتم،
شکستی.

نور.

و عزیزِ من،
صبرِ من سرانجامی نخواهد داشت؛
تو با گذرِ زمان، وفادار نخواهی شد.

آدم‌های تمام‌شده را دیگر از نو شروع نکنید؛
نه آن‌ها مثل قبل خواهند بود،
نه تو، و نه حتی رابطه‌تان.

اولین نخ سیگار…
همیشه قرار بوده آخرین هم باشد،
برای همه‌ی آن‌هایی که سال‌هاست نخ به نخ دود می‌کنند از همان نخِ اول!
مثل من که از همان حادثه‌ی اولین نگاه…
هر شب دوست داشتنت را تمام می‌کنم در خودم،
ولی هر روز صبح با طلوعِ خورشید آغاز می‌شوی!