حاصل نزدیک به پنج دهه حاکمیت فساد و ناکارآمدی تو جمهوری اسلامی فقر، فساد و ‌انزوا برای ملت ایران بوده. تجربه این پنج دهه یک مسئله رو برای همه روشن کرده :
تو جمهوری اسلامی اصلاح ممکن نیست.

قطار ایران تو بهمن 57 از ریل تمدن و پیشرفت خارج شد و امروز جمهوری اسلامی اون رو با سرعت هرچه بیشتر به ته دره هدایت می‌کنه.

امروز وظیفه تک‌تک ایرانیان از جمله کارمندان دولت و بدنه اداری کشور اینه که به هر شکل ممکن با اخلال تو فعالیت‌های مخرب جمهوری اسلامی و‌ تضعیف اون، زمینه برکنار کردن رژیم و‌ نجات ایران رو فراهم کنن.

اگه این کار رو یک زن انجام بده، جایزه‌اش دو برابر یعنی 10 میلیارد تومان می‌شه.

سلاح اون فرد رو هم دو برابر قیمت ازش می‌خریم و با اسم خودش توی موزه نگه می‌داریم.

فشار آمریکا فقط تهران رو هدف قرار نمیده، کشورها و نهادهایی که به روابط مالی و تجاری با ایران ادامه میدن هم با پیامدهای اقتصادی روبه‌رو خواهند شد.

کشورهایی رو که نفت ایران رو خریداری و حمل می‌کنن یا از طریق صرافی‌ها، مناطق آزاد تجاری، شبکه بانکی، پروازها و ثبت کشتی‌ها به تهران کمک می‌کنن، «حامیان ایران» هستن و هر کشوری که به «شریان مالی» جمهوری اسلامی تبدیل بشه، باید انتظار داشته باشه که تو این انزوا شریک بشه.

هدف واشینگتن قطع تمامی شریان‌های اقتصادیه که حکومت ایران رو سرپا نگه می‌دارن تا نهایتا، تهران کاملا منزوی بشه.

هرگونه ارتباط باقی‌مانده با تهران می‌تونه به تشدید انزوای اقتصادی کشورها و نهادهای مرتبط منجر بشه، در حالی که کشورهایی که روابط مالی و تجاری خودشون با ایران رو قطع کنن، میتونن دسترسی بیشتری به سرمایه جهانی داشته باشن.

ما هر چقدر هم قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگه مردم گرسنه باشن و گردش مالی و رشد اقتصادی نداشته باشیم، دوام نمیاریم.

47 میلیون نفر درگیر گرسنگی و ناامنی غذایی در سراسر آمریکا.

از هر 8 شهروند آمریکایی، 1 نفر شب‌ها با سفره خالی میخوابه.

16 میلیون کودک آمریکایی قربانی فقر سازمان‌یافته و بحران معیشت شدن.

تو تمام شهرهای آمریکا گرسنگی یک مسئله‌ست.