خودشون می‌خوان مذاکره کنن، بعضی‌ها حتی میگن التماس می‌کنن، مذاکرات شروع می‌شه، جلسه بعدی هم قراره به‌زودی باشه، بعد علناً و با افتخار میگن که هیچ مذاکره‌ای در کار نیست، هیچ صحبتی نمیشه و فقط با «عمان» کار دارن!

بعدش هم همون چرت‌وپرت همیشگی‌شون رو تحویل می‌دن که می‌گن تنگه هرمز رو با قدرت خودمون اداره می‌کنیم، در حالی که از قبل کاملاً تحت کنترل نیروی دریایی آمریکاست و همون «محاصره» یا همون‌طور که بعضی‌ها می‌گن «دیوار فولادی ایالات متحده»!

هیچی به ایران نمی‌رسه مگر اینکه ما بخوایم، و هیچی هم نخواهد رسید مگر اینکه یه توافقی بشه یا اینکه کامل تسلیم بشن.

فرقی نمی‌کنه ایران بخواد قبول کنه یا نه، واقعیت اینه که ما داریم درباره‌ی راه‌حل مشکلی حرف می‌زنیم که خودشون دهه‌هاست ایجاد کردن، خیلی ساده‌ست:
ایران هیچ‌وقت سلاح هسته‌ای نخواهد داشت!

مذاکرات با ایران همین حالا در جریانه و مقامات ایرانی اصل مذاکره رو انکار نمیکنن ولی اونا خیلی دوست ندارن از مذاکره‌ای که میکنیم صحبت کنن.

به درخواست ایران، قطر، عربستان، امارات و دیگر کشورای عربی، گفت‌وگوها فعلا داره انجام میشه و این آخرین فرصت اوناست.

مراحل مذاکره به این صورته که اول درباره باز شدن تنگه هرمز صحبت میکنیم و بعد میریم سراغ برنامه هسته‌ای ایران.

اجازه نمیدیم که ایران از تنگه هرمز عوارض دریافت کنه. اگه قرار باشد کسی عوارض بگیره، اون ماییم چون ما کنترل کامل رو تنگه داریم.

میخوام تا آخرین فرصت ممکن به ایران شانس بدم، قبل از اینکه کار به قطع سَر برسه.

مذاکرات خیلی سریع به نتیجه میرسه یا توافق میشه یا تکلیف روشن میشه. موضوع اون قدرها هم پیچیده نیست.