یاسر محمدی نیا _ تاپ لنز
2.02K subscribers
581 photos
299 videos
20 files
1.2K links
سامانه هوشمند رشد کودک

بسنج . بازی کن . رشد بده
Download Telegram
یاسر محمدی نیا _ تاپ لنز
امان از این ویروس ناخوانده !! ☹️🫩 ۱ هفته تب و بدن درد شدید کلا زندگیم مختل شده بود . خانم خدام که اولش فکر میکرد سرما خوردگیه من دارم پیاز داغش رو زیاد میکنم😁 اینقدر ما آقایون مظلوم رو قضاوت نکنید بخدا همینطوریش دنیا علیه ماست . امروز دیگه گفتم بیام…
فرض کنید بچه‌تون بی‌حال شده، آبریزش بینی داره، سرفه می‌کنه و گلوش هم درد می‌کنه.

ممکنه سریع بگیم: «سرما خورده.»

ولی آیا هر بچه‌ای که این علائم رو داره حتماً سرما خورده؟

نه.

ممکنه یک ویروس دیگه باشه، ممکنه آلرژی باشه، ممکنه اصلاً دلیل دیگه‌ای داشته باشه.

پس چی کار می‌کنیم؟

اگر حالش خوبه، ممکنه چند روز مراقبش باشیم، استراحت کنه، مایعات بخوره و ببینیم وضعیتش چطور پیش میره.

اما اگر علائم شدید باشه، طول بکشه یا چیز غیرعادی ببینیم، می‌بریمش دکتر تا ببینیم واقعاً مشکل چیه.

حالا همین اتفاق برای حواس‌پرتی بچه‌ها هم می‌افته.

گاهی بچه‌ای که حواسش پرت می‌شه، واقعاً مشکل توجه داره.

اما همیشه این‌طور نیست.

ممکنه شب خوب نخوابیده باشه.
ممکنه نگران یا مضطرب باشه.
ممکنه تکلیف براش خیلی سخت باشه.
ممکنه چیزی رو خوب نبینه یا نشنوه.
ممکنه در خواندن، نوشتن یا فهمیدن دستورها مشکل داشته باشه.
ممکنه خسته باشه یا حتی یک مشکل جسمی داشته باشه.

و بله، در بعضی بچه‌ها هم ممکنه ADHD مطرح باشه.

پس همان‌طور که هر سرفه‌ای را سرماخوردگی نمی‌نامیم، هر حواس‌پرتی‌ای هم نباید سریع ADHD نامیده شود.

اول باید ببینیم:

چی باعث شده این بچه الان نتونه خوب توجه کنه؟

این دقیقاً جاییه که ما در TAPLENS می‌خوایم از یک نگاه ساده‌تر شروع کنیم:

اول رفتار رو می‌بینیم، بعد دنبال دلیلش می‌گردیم.

نه اینکه از اول یک برچسب روی کودک بزنیم.
یاسر محمدی نیا _ تاپ لنز
فرض کنید بچه‌تون بی‌حال شده، آبریزش بینی داره، سرفه می‌کنه و گلوش هم درد می‌کنه. ممکنه سریع بگیم: «سرما خورده.» ولی آیا هر بچه‌ای که این علائم رو داره حتماً سرما خورده؟ نه. ممکنه یک ویروس دیگه باشه، ممکنه آلرژی باشه، ممکنه اصلاً دلیل دیگه‌ای داشته باشه.…
خب شاید این سؤال برای شما هم پیش بیاد:

چه فرقی می‌کنه علتش چی باشه؟ بچه که حواسش پرته؛ چرا روی توجهش کار نکنیم؟

سؤال خوبیه.

واقعیت اینه که کار کردن روی توجه بد نیست.
اتفاقاً خیلی وقت‌ها لازمه.

مسئله از جایی شروع می‌شه که فکر کنیم هر بچه‌ای که حواسش پرته، فقط باید تمرین توجه انجام بده.

مثلاً بچه‌ای رو در نظر بگیرید که خوب نمی‌خوابه.

ممکنه براش بازی‌های توجهی انجام بدیم و حتی کمی هم بهتر بشه، ولی اگر خوابش درست نشه، داریم فقط روی یکی از قسمت‌های ماجرا کار می‌کنیم.

یا بچه‌ای که اضطراب داره.

ممکنه سر کلاس حواسش پرت بشه، چون ذهنش درگیر نگرانیه. حالا اگر فقط بگیم بیا بازی توجه انجام بده، شاید کمی کمکش کنیم، ولی نگرانی هنوز سر جاشه.

یا بچه‌ای که خواندن براش سخته.

ممکنه موقع تکلیف مدام از جاش بلند بشه، حواسش پرت بشه یا اصلاً دلش نخواد ادامه بده.

اینجا شاید مشکل فقط توجه نباشه؛ شاید خودِ تکلیف براش خیلی سخته.

پس قرار نیست بگیم:

یا علت رو پیدا کنیم، یا روی توجه کار کنیم.

هر دو مهمن.

ما باید هم بپرسیم:

چی باعث شده توجه این بچه پایین بیاد؟

و هم بپرسیم:

خودِ مهارت‌های توجهی این بچه چقدر نیاز به تقویت دارن؟

حتی ممکنه هر دو با هم وجود داشته باشن.

مثلاً یک بچه ممکنه هم اضطراب داشته باشه و هم در کنترل توجه مشکل داشته باشه.

پس ممکنه هم به کمک برای اضطراب نیاز داشته باشه، هم تمرین‌های مناسب توجه.

یک مثال ساده:

فرض کنید چراغ ماشین روشن نمی‌شه.

ممکنه لامپش خراب شده باشه.

خب، لامپ رو عوض می‌کنیم.

اما اگر مشکل از فیوز باشه چی؟

هرچقدر هم لامپ عوض کنیم، مشکل اصلی حل نمی‌شه.

در مورد توجه بچه‌ها هم همینطوره.

توجه چیزی‌یه که می‌بینیم و می‌تونیم روش کار کنیم.

اما باید بفهمیم چرا توجهش پایین اومده.

پس وقتی یک بچه حواسش پرته، قرار نیست سریع بگیم:

خب، بریم تمرین توجه انجام بدیم.

اول یک قدم عقب‌تر می‌ریم.

می‌پرسیم:

خوابش چطوره؟

حال روحیش چطوره؟

یادگیریش چطوره؟

مشکلی در فهمیدن، شنیدن یا دیدن نداره؟

تکلیف براش مناسبه؟

و بعد بررسی می‌کنیم که خودِ مهارت‌های توجهی چطورن.

بعد می‌تونیم تصمیم بگیریم دقیقاً باید روی چی کار کنیم.

چون هدف فقط این نیست که بچه کمتر حواسش پرت بشه.

می‌خوایم بفهمیم:

چرا الان نمی‌تونه خوب توجه کنه و دقیقاً کدوم قسمت نیاز به کمک داره؟

این تفاوت نگاه TAPLENSه.

فقط به رفتار نگاه نمی‌کنیم؛ پشت رفتار رو هم می‌بینیم.
یاسر محمدی نیا _ تاپ لنز
خب شاید این سؤال برای شما هم پیش بیاد: چه فرقی می‌کنه علتش چی باشه؟ بچه که حواسش پرته؛ چرا روی توجهش کار نکنیم؟ سؤال خوبیه. واقعیت اینه که کار کردن روی توجه بد نیست. اتفاقاً خیلی وقت‌ها لازمه. مسئله از جایی شروع می‌شه که فکر کنیم هر بچه‌ای که حواسش پرته،…
و قسمت بد ماجرا اینه که گاهی سال‌ها با یک برداشت اشتباه جلو می‌ریم:

لجبازه.
تنبله.
حواس نداره.
بزرگ بشه درست می‌شه.

صبر می‌کنیم، فشار میاریم، دعوا می‌کنیم، مقایسه می‌کنیم...

بعد وقتی رابطه با بچه خراب شد و دیگه کنترل اوضاع سخت شد، تازه می‌گیم:

بریم روانشناس، شاید کاری از دستش بربیاد.

نه.

قرار نیست علم رو بذاریم برای وقتی که دیگه دیر شده.

از اون طرف هم قرار نیست با دیدن چند علامت سریع بگیم: پس ADHD داره، دارو بدیم.

دارو برای بعضی بچه‌ها واقعاً لازمه؛ اما اول باید بفهمیم مسئله چیه.

خواب؟ اضطراب؟ یادگیری؟ زبان؟ محیط؟ توجه؟ یا ADHD؟

دشمن ما نه والدِ ناآگاهه، نه پزشک.
دشمن ما تشخیصِ عجولانه، خرافه و اهمال‌کاریه.

بچه قبل از اینکه به مرحله بحران برسه، باید دیده بشه.

اول بفهمیم؛ بعد مداخله کنیم.
Forwarded from کانال پشتیبانی باشگاه بازی های روانشناختی کودکان
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
جلسه پانزده گروه 5 سال
Forwarded from آفلاین مغز طلایی 5 سال
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
توضیحات اولیه برای کودکان
Forwarded from آفلاین مغز طلایی 5 سال
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
توضیحات اولیه برای کودکان ۲
اگه یه عمویی بیاد بگه بچه رو چرا میبرید روانشناس مگه بچه ما روانیه ! بعد خودش برداره بچه رو گاهی ببره کافه کنارش قلیون بکشه اسمش رو چی میشه گذاشت؟

یا مادر بزرگ بگه پولی که این روانشناس ها درمیارن از سگ !! نجس تره نبر این بچه رو اونجا ...

بعد بعد ۳ تا پسرش یا طلاق گرفتن یا در آستانه طلاق !


در یک دوران جالبی زندگی میکنیم

عمری باشه اینا رو برای نوه هام میگم
میگم ما هم با قشر روانشناس زرد می‌جنگیدندیم هم با افراد قهوه ای و نارنجی و بنفش
یاسر محمدی نیا _ تاپ لنز
https://t.me/+YrBYyPL_CgE1ZDNk اگه میخواید خودتون از صفر بازی سازی رو با کودکتون شروع کنید این کانال می‌تونه مسیر شما رو هدفمند کنه . یادمون باشه بازی ، زبان کودک هست
چکار کنیم بتونیم هم ردیف مراکز پیشرفته دنیا با کودکمون کار کنیم .

دقت کنید مباحثی که باعث یادگیری بهتر میشه و همچنین باعث پیگشیری از ضعف های یادگیری کودکان شما میشه در کمتر پیش دبستانی آموزش داده می‌شه.

من سعی کردم این موارد رو با زبانی ساده تر به عموم والدین آموزش بدم .
خیلی از والدینی که این روزها از فرزندشون تست میگیرم یک مساله جالبی رو در اونها می‌بینم.
میرن همه روش‌ها رو امتحان میکنن
نتیجه که نگرفتن میان سراغ ما
و به قول خودشون میگن رفتیم همه دورهامون رو زدیم باز اومدیم سراغ شما

و وقتی علت اصلی و مشکل اصلی فرزندشون رو بهشون میگم اون موقع متوجه می‌شن که چند سال الکی چرخیدن و دور زدن .

خودشون رو خسته کردن کودکشون رو عصبی کردن و با نتیجه ای که میخواستن روبرو نشون .


هفته پیش از کودکی تست آنلاین گرفتیم
دیدم این کودک بازداری هیجانی نداره
خود تنظیمی نداره
چند تا سوال رو که جواب میده بعد کلا خسته میشه
به محض اولین جواب غلط بهم میریزه

بعد کلا دیکه حواسش پرت می‌شه


اگه یادتون باشه ما گفتیم لایه اول آموزش توجه نیست
( البته این رو هم بگم خیلی از والدین و مراکز آموزشی حتی به توجه هم دقت نمیکنن و مستقیم سر وقت آموزش میرن )

قبل از توجه
بازداری هیجانی هست
خودکنترلی هست
که به کودک امکان میده سر کلاس بشینه ! به صحبت معلم گوش کنه
مطالب رو تو ذهنش دسته بندی کنه .


وویس های بعدی رو لطفا گوش کنید
Audio
قطعا آینده کودکتون براتون مهم هست که در این کانال هستین
اما اگه قصدتون این هست کودکتون برای مدرسه به بهترین شکل آماده بشه این فایل رو با دقت گوش کن .

نکته مهم
این موارد فقط برای مدرسه نیست
برای کل زندگی هست .
دو فایل دیگه رو دارم آماده میکنم
بازخورد شما عزیزان که فایل ها رو گوش میکنید برام مهمه.
لطفا نظرتون رو بگید و در ادامه باقی فایل ها ارسال میشه
این پیام خطاب به والدینی هست که میگن خودش درست می‌شه.

برای رانندگی قبول داریم بدون تمرین نمی‌شه...
اما پای مدرسه که می‌رسه، یک‌دفعه انتظار داریم بچه خودش همه‌چیز رو بلد باشه!

تمرکز کن.
حرف معلم رو یادت بمونه.
تکلیفت رو شروع کن.
وسط کار بلند نشو.
اشتباهت رو پیدا کن.

و انتظار داریم تمرینات وقتی سخت شد همینطوری ادامه بدن .

خب... کی این‌ها رو بهش یاد داده؟ 🤔

تحصیل هم یک مهارته؛ تقریباً مثل رانندگی.

ما هیچ‌وقت انتظار نداریم یک نفر بدون آموزش و تمرین، خودش بشینه پشت فرمون و رانندگی بلد باشه. 🚫

پس چرا از بچه انتظار داریم بعضی از مهم‌ترین مهارت‌های مدرسه رو خودبه‌خود بلد باشه؟

حالا احتمالاً یک سؤال میاد:

پس اون بچه‌هایی که پدر و مادرشون خیلی باهاشون کار نکردن و خودشون خوب پیش می‌رن چی؟

جوابش ساده س.

بچه‌ها شبیه هم به دنیا نمیان. 🌱

یکی از بچگی در فوتبال خیلی قویه. 🧗‍♂🚴‍♀
یکی موسیقی رو زود یاد می‌گیره. 🎵
یکی کلام خیلی خوبی داره. 🗣️
یکی عاشق ساختن و طراحی کردنه. 🧩
یکی خیلی سریع الگوها رو پیدا می‌کنه. 🔍

فرزند شما هم احتمالاً جاهایی توانمندی‌های خیلی خوبی داره؛
حتی جاهایی که شاید هنوز خودتون هم کشفش نکردید.

اما...

این به این معنی نیست که تمام ابزارهایی که مدرسه از او می‌خواهد، باید خودبه‌خود آماده باشند. 🎒

مثلاً ممکنه کودک:

🧠 خیلی خوب بفهمه، ولی نتونه مدت کافی پای یک کار بمونه.

📝 مفهوم رو بلد باشه، ولی وقتی معلم سه کار پشت سر هم می‌گه، وسط راه یکی رو فراموش کنه.

⏱️ جواب رو بدونه، ولی آن‌قدر عجله کنه که اشتباه جواب بده.

😣 حافظه خوبی داشته باشه، ولی وقتی کار سخت می‌شه سریع بگه:

نمی‌تونم.

اینا با خنگ بودن یا ضعیف بودن فرق دارن.

پشت خیلی از این رفتارها، چند مهارت مهم قرار دارن:

🎯 توجه
🧠 حافظه کاری
🛑 کنترل عجله
🧩 برنامه‌ریزی
💪 تحمل سختی
🔄 توان ادامه دادن و عوض کردن روش

بعضی بچه‌ها این مهارت‌ها رو زودتر می‌سازن.
بعضی‌ها دیرتر.
بعضی‌ها هم واقعاً به فرصت تمرین بیشتری نیاز دارن.

و این یعنی یک خبر خوب: 🌿

خیلی از چیزهایی که امروز برای کودک سخت‌اند، قابل تمرین و قابل رشدند.

برای همین من با این جمله خیلی مشکل دارم:

حالا بره مدرسه، خودش درست می‌شه. 🤷‍♂️

شاید درست بشه.

اما چرا آینده‌ی یادگیری بچه رو بسپاریم به شاید؟

اگر مهارتی نیاز به رشد داره، پیداش کنیم. 🔎
اگر نیاز به تمرین داره، براش فرصت تمرین بسازیم. 🎯
اگر جایی قویه، از همون نقطه قوت برای رشد بخش‌های دیگه کمک بگیریم. 🌟

آمادگی مدرسه یعنی قبل از اینکه از کودک انتظار عملکرد داشته باشیم، ابزارهای لازم برای عملکرد رو هم براش بسازیم.

نه با فشار بیشتر.
نه با مقایسه.
نه با ترساندن.

با شناخت بهتر، تمرین درست‌تر و فرصت رشد بیشتر. 🌱

در TAPLENS، آمادگی مدرسه یعنی کمک کنیم کودک با توانایی‌های خودش، آماده‌تر و مطمئن‌تر وارد مسیر یادگیری بشه.
تو مدرسه حواسش خیلی پرته؛ پس ADHD داره!
نه. همین‌جا یکی از مهم‌ترین اشتباه‌ها اتفاق می‌افته. 🧠

برای تشخیص ADHD فقط دیدن بی‌توجهی یا شیطنت کافی نیست.

در کودک باید الگوی بی‌توجهی و/یا بیش‌فعالی–تکانشگری وجود داشته باشه و چند شرط مهم هم بررسی بشه:

🔸 علائم دست‌کم ۶ ماه ادامه داشته باشن.
🔸 چند علامت قبل از ۱۲ سالگی وجود داشته باشن.
🔸 علائم در حداقل دو محیط دیده بشن؛ مثلاً خانه + مدرسه.
🔸 واقعاً در درس، روابط یا زندگی کودک اختلال عملکرد ایجاد کرده باشن.
🔸 و مهم‌تر: مشکل با وضعیت دیگری بهتر توضیح داده نشه.

برای کودکان زیر ۱۷ سال، معمولاً حداقل ۶ علامت از حوزه بی‌توجهی و/یا بیش‌فعالی–تکانشگری لازم است.

سه عبارت طلایی رو یادتون بمونه:

🕛 Before 12 years old
🏠🏫 ≥ 2 Settings
⚠️ Impairment

پس:

در مدرسه حواسش پرته ≠ ADHD

چون هنوز نمی‌دونیم در خانه چه اتفاقی می‌افته، از چه زمانی شروع شده، چقدر عملکرد کودک رو مختل کرده و آیا دلیل دیگری پشت رفتار وجود داره.

رفتار، سرنخه؛ تشخیص نیست.

#نکته
#والدین_آگاه
#تاپلنز

#یاسر_محمدی_نیا
کد نظام روانشناسی ۴۶۹۹۵
#دکتر_بازیها
#زندگی_را_بازی_کنیم 🌱

برای دریافت بروز ترین کارگاه های آموزشی ویژه نوزاد تا کودکان دبستانی
کانال من رو دنبال کن
👇👇👇
https://t.me/+UZqtYBhqapZzwFsL
نکته مهم برای والدین 📚

اگر کودکی در خواندن، نوشتن یا ریاضی ضعیف است، این به‌تنهایی یعنی «اختلال یادگیری» ندارد.

برای SLD معمولاً چند چیز باید با هم دیده شود:

🔹 مشکل دست‌کم حدود ۶ ماه ادامه داشته باشد، حتی با آموزش و کمک هدفمند.
🔹 ضعف تحصیلی واقعاً معنادار باشد و روی عملکرد کودک اثر بگذارد.
🔹 مشکل در سال‌های مدرسه خودش را نشان داده باشد.
🔹 و مهم‌تر از همه: علت بهتری مثل مشکل بینایی یا شنوایی، ناتوانی ذهنی، آموزش ناکافی، مسئله زبانی یا شرایط محیطی وجود نداشته باشد.

پس این جمله را یادتان بماند:

نمره پایین ≠ اختلال یادگیری

ممکن است کودک فقط آموزش کافی ندیده باشد، پایه‌اش ضعیف باشد، زبان را خوب نفهمد، توجهش پایین باشد یا هنوز مهارتی خاص را کامل نساخته باشد.

ضعف درسی یک سرنخ است؛ تشخیص نیست.

#نکته
#والدگری_هوشمند
#تاپلنز



#یاسر_محمدی_نیا
کد نظام روانشناسی ۴۶۹۹۵
#زهرا_خدام
کد نظام روانشناسی ۴۶۹۹۶
#دکتر_بازیها
#زندگی_را_بازی_کنیم 🌱

برای دریافت به روز ترین مطالب آموزشی در روزهای سخت و دشوار و آموزش مهارت های زندگی و شناختی لطفا این کانال رو به والدین دیگر معرفی کنید .

👇👇👇
https://t.me/+UZqtYBhqapZzwFsL
.
یک مهارت مهم برای دانشجوی روان‌شناسی: قبل از تشخیص، دنبال داده‌های گمشده بگرد.

یعنی اگر کسی گفت:

این کودک ADHD داره.
اول نپرس فقط چه علائمی دارد.

بپرس: چه اطلاعاتی هنوز نداریم؟

برای ADHD معمولاً این‌ها مهم‌اند:

- تاریخچه رشد کودک
- گزارش والد
- گزارش معلم
- علائم در بیش از یک محیط
- میزان اختلال در عملکرد

مثلاً اگر فقط معلم می‌گوید سر کلاس حواسش پرته، اطلاعات هنوز کافی نیست.

برای اختلال یادگیری خاص SLD:

- سابقه تحصیلی
- وضعیت خواندن، نوشتن و ریاضی
- استمرار مشکل
- کیفیت آموزشی که کودک گرفته
- مداخلات قبلی
- علت‌های جایگزین

یعنی ضعف املا به‌تنهایی SLD نیست.


برای کم توان ذهنی ID:

- ارزیابی توانایی‌های ذهنی
- ارزیابی رفتار سازشی
- تاریخچه رشد

یعنی IQ به‌تنهایی کافی نیست.

برای کودک اتیسم ASD:

- تاریخچه رشد
- الگوی ارتباط اجتماعی
- رفتارهای محدود و تکراری
- اثر این الگوها بر زندگی کودک
- اطلاعات از چند منبع

قاعده مهم:

تشخیص خوب فقط از جمع کردن علامت‌ها ساخته نمی‌شود؛ از کامل کردن شواهد ساخته می‌شود.

همین یک سؤال را عادت کنید:

Evidence Missing چیست؟
چه چیزی هنوز نمی‌دانم که برای قضاوت لازم است؟

#کلینیک_تخصصی_کودک
#نکته



#یاسر_محمدی_نیا
#دکتر_بازیها
#زندگی_را_بازی_کنیم 🌱


https://t.me/+UZqtYBhqapZzwFsL
الان نتایج تست یکی از دخترای گلم رو میزارم قبلش میخوام بگم

وقتی نقشه راه داشته باشی میدونی از کجا شروع کنی و مسیر و هدفت کجاس .

سر در گم نیستی

کودکت دچار بحران نمیشه ولی اگه شد سریع میتونی درستش کنی

سر درس نخوندنش باهاش جر و بحث نداری اما وقتی وقتی احساس کردی داره ضعیف پیش میره جای ایجاد تشنج میری دنبال راهکار .

این مساله برمی‌گرده به انتخاب های تو

سارا ۱۰ سالشه و مادر الان به جای گشتن دنبال معلم خصوصی و گشتن دنبال درمانگر از ما میخواد برای اهداف شغلی و پرورش استعداد هاش کار کنیم .