"چیزی که متفاوته، بد نیست؛ فقط شبیه بقیه نیست."
[Anne with an E]

#Dropsof_movies 🎬

احتمالا این چند روزه برای بعضی از شما دوستان سوال پیش اومده که این اگه همون صباست، پس این چیزا چیه که میگه، درساش مگه روانشناسیه، صبا که هتلداری می‌خوند و گلدوزی می‌کرد🧐

می‌خواستم یه شفاف سازی بکنم که بله من هتلداری خوندم و الان برای ارشد دارم تغییر رشته میدم به "مشاوره" که شاید یه موقع داستانشو گفتم، کنکورم هم حدودا یک ماه دیگست🤓
و فکر می‌کنم از وجنات این کانال مشخص شده باشه علاقه واقعیم کدوم رشته است😂

هیچکدوم هم مال خودم نبود همه رو دادم رفته🥹

ولی دلم پیش این یکی گیر کرد به زور دادم رفت😂💔

چرا به کمتر از آنچه لیاقت داریم راضی می شویم؟
۱‌ در یک محیط ناسالم بزرگ شده ایم (همواره خواسته ها و نظرات دیگران برما تحمیل شده)
۲ تعیین حریم شخصی برای ما ترسناک است
۳ نمی دانیم چطور به خودمان عشق بورزیم
۴ ارزش خودمان را درک نکرده ایم
۵ از نظر احساسی به یک شخص سوء استفاده گر وابسته هستیم
۶ از اینکه تنها شویم میترسیم



1991 @kafiha

دوستان فرستادن😌♥️

#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

مامان قبل از من یه بچه از دست داده بود که خودشم از وجودش خبر نداشت.
از اونجایی که مامان و بابا فقط دوتا بچه می‌خواستن، اگه اون بچه می‌موند و بدنیا میومد، به احتمال زیاد من الان وجود نداشتم😅 (من بچه دومم)

فکر اینکه من بخاطر مردن یه آدم (نیمچه آدم؟) دیگه فرصت زندگی پیدا کردم خیلی برام جالب و عجیبه.
چرا اون باید می‌رفت و چرا من باید میومدم؟
بعضی وقتا فکر می‌کنم اگه واقعا اون بچه می‌موند و من نمیومدم، الان زندگی همه آدمایی که باهاشون در ارتباطم، از خانواده و دوست گرفته تا دورتر، چه فرقی می‌کرد؟

دوست دارم مثل فیلم It's a wonderful life، دنیایی رو ببینم که تاثیر من کلا ازش حذف شده، ببینم چه فرقی می‌کنه.
بهتر میشه؟
بدتر میشه؟
فرق خاصی نمی‌کنه؟
ممکن بود با نبودنم اتفاق بدی برای کسی بیوفته؟
یا برعکس، با نبودنم یه اتفاق بد برای یه کسی نیوفته؟

مثلا اگه هیچوقت وارد زندگی هیچکدوم از دوستایی که تاحالا داشتم نمی‌شدم،
اگه همه حرفام از ذهن همه آدمایی که شنیدنشون پاک می‌شد،
اگه بعضیارو ترغیب نمی‌کردم بعضی کتابارو بخونن، بعضی آهنگارو گوش بدن یا بعضی فیلمارو ببینن،
اگه تاثیر همه دعاهایی که کردم حذف می‌شد،
اگه تاثیر آسیب‌ها و ضرباتی که خواسته و ناخواسته به بقیه زدم حذف می‌شد،

و اگه خانوادم به جای یه دختر و یه پسر، دوتا پسر داشتن.. =))
اگه...
اگه...
اگه...

چی می‌شد؟✨

#Dropsof_psychology 🧠


والایش یعنی وقتی که ما تنش/اضطراب/خشم و کلا احساسات اضطراب آورمون رو به جای اینکه آشکارا بروز بدیم و سر کسی خالی کنیم، از یه راه مفید تخلیه کنیم. (یک مکانیزم دفاعیه)

مثل کسی که تنش و خشمش رو با ورزش بوکس تخلیه می‌کنه.
یا کسی که افسردگی/ناراحتی یا کلا احساساتی که نمیتونه بروز بده رو از طریق یک شعر/موسیقی/نقاشی نشون میده.

مثلا بروز احساسات و ارتباط مستقیم برای درونگراها نسبتا سخته، بخاطر همینه که اکثر نویسنده‌ها و شاعرا و احتمالا اکثر هنرمندا درونگرا هستن :))
حرف و احساساتشون رو میریزن تو داستان و شعر و آثار هنریشون و به جای ابراز مستقیم، اینجوری نشونشون میدن

خود من بعنوان یک درونگرا خیلی وقتا ترجیح میدم حرفمو از طریق یه شعر/آهنگ/بخشی از یه کتاب بزنم به جای اینکه صراحتا بگمش مخصوصا در شرایط ناراحت کننده و اضطراب آور =))

تو رمان "ما دروغگو بودیم"، شخصیت اصلی بخاطر بحرانی که پشت سر گذاشته فراموشی موقت گرفته و بدون اینکه قبلا سابقه‌ی نویسندگی داشته باشه، تو دوران فراموشیش می‌شینه یه داستان می‌نویسه و تو داستانش ناخودآگاه همون بحران شدیدی که گذرونده رو بیان می‌کنه تا اینکه همین کمکش می‌کنه حافظه‌اش برگرده

در واقع ناخودآگاه از والایش استفاده کرد و اون واقعه‌ای که نمی‌تونست بپذیره و براش اضطراب آور بود رو ریخت تو یه داستان و اینجوری تونست باهاش روبرو بشه

دلیل اینکه از رو نقاشی بچه‌ها میشه به اضطراب‌هاشون پی برد هم همینه، بچه‌ها هم از طریق والایش اضطراب‌هاشون رو تو نقاشیاشون نشون میدن

#Dropsof_psychology 🧠
#Dropsof_books 📚

"فروید گفته است که در زندگی تعداد انگشت شماری رویداد وجود دارند که کنار آمدن با آنها دشوارتر از کنار آمدن با نوجوانیست که می‌خواهد مرحله آزادسازی خود را پشت سر بگذارد."

اونوقت من دوست دارم با نوجوونا کار کنم😂

تو کتاب مبانی مشاوره که نویسندش آمریکاییه نوشته که تو کانادا تقریبا هر دقیقه یک نوجوان خودکشی می‌کنه و خودکشی تو کانادا دومین دلیل مرگ نوجوونا و تو آمریکا سومین دلیله.

وااقعا کنجکاوم دلیل خودکشیاشونو بدونم😶‍🌫
حتما سرچ می‌کنم بعدا