الگوی معیوب و پرتکرار در دوستی‌هام:


#نیازمند_طرحواره‌درمانی
#نه_به_محبوبیت_بیشتر_مادر_دوست


پی‌نوشت:
بحث این بود که من شیرینی خشک رو به تر ترجیح میدم🥸

موقعیت؟
در حال مطالعه برای امتحان میانترم
میزان موفقیت؟
بنظرم در محتوای چت هویداست🦦

#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

به ۱۸ سالگی خودت چی می‌گی؟

بهش میگم که خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی و الان بنظرت میاد، قدرت اثرگذاری روی زندگیت رو داری.

و میگم که شاید الان باورش برات سخت باشه ولی کنکور به هیچ عنوان همه ماجرا نیست.

و آه بهش میگم که به خودت و علاقه خودت بیشتر اعتماد داشته باش بچه.

#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

از معدود چیزایی که این روزا بهش مطمئنم، تعریف مسخره از "آزادی بیان" و مظلوم بودن این لفظه؛ اینکه هرکس هروقت که بخواد فقط به نفع خودش ازش استفاده می‌کنه.

به سبب اتفاقات اخیر در کشورم عمیقا متاسفم؛
اما همزمان حیرت‌زده؛
اما به‌طور خاصی هم، امیدوار.

فقط خدا می‌دونه که این روزا تو فکر و ذهن و رویاهای شبانه من چه خبره (مثلا الان چه وقت پست گذاشتنه، زن؟)
ان شاءالله که آخرش خیره

#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

بچه‌ها نمیتونن باور کنن که تنها پناه‌هاشون تو این دنیا، یعنی والدینشون، "بد" هستن

پس وقتی بچه تو شرایط خشونت‌آمیز بزرگ میشه و والدین با بچه با خشونت رفتار می‌کنن، بچه فکر می‌کنه تقصیر خودشه.
میگه حتما یه کاری کردم که الان دارن تنبیهم می‌کنن، حتما لایق این رفتارشون هستم، وگرنه مامان/بابا که منو دوست داره، مراقبمه

ذهن بچه اگه بخواد واقعیت رو ببینه، از هم می‌پاشه
پس باور می‌کنه که من بدم، من مقصرم، من لایق خشونت و بد رفتاری‌ام، من باید تنبیه بشم

و این باور تا بزرگسالی هم روشون می‌مونه ها... روشون می‌مونه :)

حتی فقط بد رفتاری هم نه؛ ترک شدن، طرد شدن و خودکشی والد هم همین تاثیر رو داره.
"تقصیر منه که مامان/بابا ولم کرد و رفت"
"من دوست‌داشتنی نیستم"

اینجاست که درمانگر ویل هانتینگ بهش میگه "تقصیر تو نیست"
و اینجاست که الیسا به جیمز میگه "تقصیر تو نبود"
(ویل توسط والدینش ترک شده بود و جیمز خودکشی مادرش رو دیده بود)

و هم ویل، هم جیمز وقتی این جمله رو می‌شنون، برای اولین بار گریه می‌کنن 🙂💔

#Dropsof_psychology 🧠
#Dropsof_movies 🎬

ما می‌گیم آدمیزاده و می‌گذره و عادت می‌کنیم اما معین دهاز قشنگ‌تر می‌گه:

«در زندگی‌ام سختی‌هایی را تحمل کردم
که پیش از واقعه گمان نداشتم بتوانم
حتی بعدها باور نکردم که در آن ماجرا تاب آوردم
انسان خودش را نمی‌شناسد، خصوصا قدرت‌هایش را.»

بله آقای دهاز، ما نمی‌دونیم چند مرده حلاجیم.

#شب‌خوش

@yekravanshenaas

When darkness rolls on you,
push on through...✨️

یه جایی از تایلر جوزف (خواننده بند موردعلاقم، که اینجا می‌بینید) شنیدم که در جواب سوال "به کسی که قصد خودکشی داره، چی میگی که منصرف بشه؟" یه همچین چیزی گفت:
"میگم به خود آینده‌اش فرصت زندگی بده و بخاطر خود آینده‌اش و کسی که می‌تونه بشه و چیزهایی که بهشون برسه، ادامه بده."

تایلر کسیه که برای مدت زیادی از نوجوونی با افسردگی و افکار خودکشی درگیر بوده و این مسائل مخصوصا تو آهنگ‌های قدیمیش کاملا مشهوده.

تایلر الان ۳۵ ساله، پدر سه‌تا کوچولو و عاشق همسرشه (از بعد ازدواجش همیشه یکی از آهنگ‌های هر آلبومش راجع به زنش بوده :)) )
و حالا تو یکی از آهنگ‌های جدیدترین آلبومش که تازه منتشر شده، می‌خونه:

"وقتی تاریکی تو رو در بر می‌گیره، ادامه بده
بعدها می‌بینی انقدر دووم آوردی و ادامه دادی که دیگه آهنگ‌های موردعلاقه‌ات جزو رده آهنگ‌های قدیمی قرار گرفتن (مدت زیادیه که داری ادامه میدی و از پسش براومدی)
می‌بینی دستت اومده که چه‌جوری به اون درگیری قدیمی برای بقا، غلبه کنی
و می‌بینی که نشستی بین جمعیت، سر اولین اجرای رقص دخترت" :)) ♡

خلاصه که بخاطر خود آینده‌ات، کسی که می‌تونی بشی و چیزایی که بدست بیاری:
"When darkness rolls on you, push on through" 🩵

[Song: Oldies Station - Twenty One Pilots]

#Dropsof_psychology 🧠
#Dropsof_poetry 📜

رابین ویلیامز در یکی از صحنه‌های فیلم انجمن شاعران مرده، دانش‌آموزانش را دور خودش جمع می‌کند و حرف‌هایی می‌زند که بعد از چندین و چندبار دیدن هنوز درخشان است. "ما شعر نمی‌خونیم یا شعر نمی‌گیم، چون زیباست؛ ما شعر می‌خونیم و شعر می‌‌گیم، چون ما عضوی از نوع بشریم. و نوع بشر سرشار از شور و اشتیاقه. پزشکی، حقوق، تجارت یا مهندسی، همه‌ی این‌ها برای زندگی ضروری‌اند؛ اما شعر، زیبایی، افسانه، عشق، اینا چیزایی هستند که ما به خاطرشون زنده می‌مونیم. یه نقل قول از ویتمن: ای من! ای زندگی! در میان این‌همه‌ پرسش‌های تکراری، در میان زنجیره‌ی بی‌پایان بی‌ایمانان، در شهرهای آکنده از ابلهان، به چه باید دل خوش کرد؟ ای من! ای زندگی!
و جواب اینه: به اینکه تو اینجایی، که زندگی هست، که یگانگی هست. که این نمایش بزرگ هنوز پابرجاست تا تو هم کلامی بر آن بیفزایی. کلام تو چه خواهد بود؟"
چندروز قبل برای دوستی نوشتم که این سوال پایانی و مسئولیتش من را به وحشت می‌اندازد. کلام تو چه خواهد بود؟



عکس از کتاب آزادی/گزیده اشعار اوکتاویو پاز/ترجمه‌ی حسن فیاد/انتشارات ثالث

این صحنه و دیالوگ موردعلاقم از فیلم موردعلاقمه،
و این بخش از شعری که می‌خونه؛
"The powerful play goes on and you may contribute a verse"
(این نمایش بزرگ هنوز پابرجاست تا تو هم کلامی بر آن بیفزایی)

هر دفعه که می‌شنومش به فکرم میاد که قرابت معنایی داره با این شعر معروف ژاله اصفهانی که اینم از شعرهای موردعلاقمه :)) :

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بجاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

و یکی از سوال‌های همیشگیم همینه که،
نغمه من چه خواهد بود؟
What will your verse be?

#Dropsof_poetry 📜
#Dropsof_movies 🎬

افراد معمولا به سختی و استیصال رسیدن که تصمیم گرفتن برن مشاوره
اما واکنش من وقتی یکی از دوستام بهم خبر میده که میره مشاوره🥸:

"به‌بهه، به سلامتیی، چه زیبا چه زیبا، آفرین، خوشحال شدمم😃🥹" 😐😂

چون دیدن این که برای خودشون و سلامت روانشون ارزش قائل میشن، خوشحالم می‌کنه😌
و بهشون افتخار می‌کنم😌✨️

#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️
#Dropsof_psychology 🧠

"مامان و بابا شبیه ماه و خورشیدن؛ چون همیشه پشتمونن، هیچوقت تنهامون نمیذارن و حواسشون بهمون هست."

برگرفته از یکی از مصاحبه‌هام با بچه‌ها
این تابلو رو که تو ویترین مغازه دیدم، یادش افتادم

#از_بچه‌ها 👦🏻

۱۲ ژوئن، روز جهانی مبارزه با کار کودک

شاید تاحالا شده باشه وقتی به بچه‌های دستفروش سر چهارراه‌ها و متروها، به بچه‌های زباله‌گرد، و به هر کودک کار دیگه‌ای که نگاه کردید، با خودتون فکر کرده باشید که "چجوری میشه واقعا بهشون کمک کرد؟ تا کی فقط پول بدیم بهشون؟ با این پول چیکار می‌کنن؟" و...

اگر می‌خواید به کودکان کار کمک اصولی بکنید، طوری که کمک کنه مشکلاتشون بصورت ریشه‌ای حل بشه، راهش کمک کردن به NGOهاست؛ یعنی سازمان‌های مردم‌نهاد و غیردولتی

۲ ماهی هست که خدا این رزق رو به من داده که در یکی از این NGOها مشغول باشم؛ در یک مدرسه کودکان کار و آسیب‌دیده اجتماعی

اونجا از بچه‌ها چی می‌شنوم؟
"من کار می‌کنم تا خواهر کوچولوهام مجبور نشن برن سر کار چون ممکنه کسی بهشون فحشی چیزی بده."
"بابام بهم میگه تو نذار بچه‌هات برن سر کار که آیندشون خراب نشه."
"از بابام بدم میاد چون منو به‌زور می‌فرسته سر کار."
"بابام سر و صورت ما رو زخمی می‌کرد تا مردم دلشون بسوزه و بهمون پول بدن."

اما این بچه‌ها هم عاشق فوتبالن، تیم‌های موردعلاقه این بچه‌ها هم از بین استقلال، پرسپولیس، بارسا و رئاله، این‌ها هم دوست دارن پلیس و مهندس بشن.

این مدرسه برای این بچه‌ها خاطرات و مزایایی به ارمغان آورده که اکثر بچه‌ها دوست ندارن مدرسه تعطیل باشه، حتی تو تابستون. ترجیح میدن وقتشون رو بیشتر تو مدرسه بگذرونن تا سر کار یا محیط‌های خونه‌هاشون.

یه روز صبح یکی از مسئولینشون به یکی دیگه‌اشون گفته: فلانی رو می‌بینی؟ دیشب به باباش مواد نرسیده، خونه رو ریخته بهم. ولی می‌بینش الان چجوری داره می‌دوئه و بازی می‌کنه؟ وقتی اون داره اینجوری برای زندگیش می‌جنگه، ما نمی‌تونیم کم بیاریم.

مدرسه برای یک خیریه است و از طرف هیچ نهادی حمایت نمیشه و فقط با کمک‌های مردمی پیش میره. بخاطر هزینه‌های بالا، مجبورن سال دیگه تعدادی از بچه‌ها رو نپذیرن.
مدرسه دخترونه هم دارن که بازسازی لازم داره و اگر نتونن هزینه بازسازیش رو تهیه کنن، آموزش و پرورش مدرسه رو ازشون می‌گیره.

اگر دوست دارید این بچه‌ها هم بتونن زندگی‌های عادی داشته باشن، به تحصیلات، خورد و خوراک، سلامت جسم و روانشون رسیدگی بشه، می‌تونید به این مدرسه کمک کنید.

این شماره کارت خیریه‌ مدرسه‌ست
6273817010177404
خیریه حضرت ابوطالب

این پیج اینستای مدرسه (کلیک)

و این کانال ایتای مدرسه (کلیک)

برید ویدئوهاشون رو ببینید، شما هم عاشق این وروجکا می‌شید🥹

#از_بچه‌ها 👦🏻
#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

اگر و تنها اگر

«معالجه‌ی پزشکی؟ نه، ممنون، مُسّکن می‌خورم»


«غذای سالم خونگی؟ نه، ممنون، پیتزا سفارش می‌دم»

«بخیه زدن زخم عمیق؟ نه ممنون، روش رو با دستمال می‌بندم»،

«سفر؟ نه ممنون یه دور تو خیابونا می‌زنم»

«یار باوفای ماندگار؟ نه ممنون، چند وقت یک بار وصل می‌شم به یه ناشناس چت می‌کنیم.»


آن‌گاه:
«تراپی؟ نه، ممنون، می‌رم کافه/ قدم می‌زنم/ قهوه می‌خورم/ آشپزی می‌کنم و...»



خوشحالی‌های موقت، درمان نیست.



#روان‌شناسی

حق آقا حق

میدونم این جمله "تراپی؟ نه ممنون، فلان می‌کنم" اغلب جنبه فان داره، ولی در هر صورت رو مخمه😒

#Dropsof_psychology 🧠

🔴 اسپویل سریال در انتهای شب



زنه میگه نه معتاد بود، نه دست بزن داشت، نه خیانت می‌کرد
طلاق گرفتم چون نمی‌خواستم مامانش باشم.

یعنی میگه نقش مادر رو براش داشتم
خب مامانش نمی‌شدی😐
خب این با یه مشاوره رفتن حل می‌شد😐
بعد تازه اینکه مثل مامانش بودی تقصیر خودت بود زن
عه‌عه‌عه
نه به طلاق اصلا، اونم با این دلیلای آبکی😒
حتما واقعا همینجوریه که آمار طلاق انقدر بالاست دیگه🤦🏻‍♀

اعصاب نمیذارن واسه آدم شب امتحانی🥸

#Dropsof_movies 🎬

دارم گروه‌درمانی می‌خونم،
نوشته که اگه اعضای گروه ترس‌ها، دلخوری‌ها و تردیدهای خودشون رو پنهان کنن و تو گروه نگن، باعث گسستگی گروه میشه.

بنظرم تو روابط هم همینه.
اگه دلخوری‌هامون از هم رو نگیم، ترس‌ها و تردیدهامون رو نگیم، شاید در ظاهر آروم و خوب بنظر بیایم، ولی رفته رفته از هم دور میشیم و رابطه دچار گسستگی میشه؛ می‌خواد رابطه دوستی باشه، رابطه عاطفی باشه، والد-فرزندی باشه یا هرچی.

جالبه، نه؟ ما برعکس فکر می‌کنیم. می‌گیم نه نگم حالا ولش کن ناراحت میشه، اوضاع خراب میشه.

درسته که شاید گفتن دلخوری‌ها خودش آشفتگی و درگیری به بار بیاره، ولی وقتی بگیدشون می‌تونید روشون کار کنید تا حلشون کنید؛ دقیقا مثل اتفاقی که تو گروه‌درمانی میوفته.

"انسجام نه تنها در اثر وجود لحظات شاد و مفرح و صمیمانه، بلکه در اثر کار روی مسائل معنادار و دردناک بوجود می‌آید."
[گروه‌درمانی - ماریان و جرالد کری]

آلن دوباتن هم میگه که سردی زوجین نسبت به هم بخاطر یکی-دوتا اتفاق بزرگ نیست؛ اغلب بخاطر اتفاقات ریز ریزیه که پیش اومده و راجع بهش صحبت نکردن، حلشون نکردن و حالا این همه خشم رو هم انباشته شده و می‌بینن که عه، چرا سرد شدیم با هم؟

#Dropsof_psychology 🧠