شبیه انیمه‌هاست🥲🍃

📍سواد کوه - مازندران

#Dropsof_beauty 📸

ورکشاپ پازل علاقه مدرسه هاوین که من دو سال پیش شرکت کردم، خیلی در پیدا کردن علاقه و مسیر شغلی مناسبم بهم کمک کرد و یکی از عواملی بود که در نهایت منجر به تغییر رشته‌ام شد.

امسال هزینه‌اش بالای ۲ میلیون شده ولی الان تخفیف ۸۵٪ گذاشته و شده ۳۳۶ تومن.

گفتم شاید شما هم مثل قدیم من سردرگم باشید و لازم داشته باشید بدونید علاقه‌اتون تو چه زمینه‌ایه، چه کاری خوشحالتون می‌کنه و باید برای چی تلاش کنید؟
یا کسی رو بشناسید که لازم داشته باشه و بتونید بهش اطلاع بدید
یا حتی والد باشید و بخواید الان یا در آینده به فرزندتون کمک کنید از اول در مسیر علاقه‌اش قدم بذاره

بخاطر همین لینک ثبت نامش رو براتون میذارم:

https://havinschool.com/course/passion-puzzle-workshop/?fbclid=PAAaZYM6OWeZmJ07MMwe9EQhfEEiZJ--1oLZamlCsbxIhH-wX_FqszVl8nYuM

دیروز، ۲۷ ژوئن، روز جهانی آگاهی بخشی درمورد PTSD بود.
یعنی اختلال استرس پس از سانحه.

افرادی که درگیر این اختلال هستن یک بحران یا سانحه شدید رو در گذشته تجربه کردن و انقدر براشون سنگین بوده که انگار ذهنشون تو اون سانحه گیر می‌کنه و هر از گاهی صحنه‌هایی از اون سانحه رو تو ذهنشون دوباره تجربه می‌کنن و دچار اضطراب شدید و حملات اضطرابی میشن، انگار که واقعا دوباره داره براشون اتفاق می‌افته.

نمونه خیلی رایجش در سربازهاییه که از جنگ برمی‌گردن، مثلا با هر صدای بلندی(مثل شکستن ظرف) واکنش شدیدی نشون میدن؛ همون واکنشی که تو جبهه به بمب و تیراندازی نشون می‌دادن و اون صحنه‌ها تو ذهنشون تکرار می‌شه.
یا قربانیان تجاوزی که وقتی کسی لمسشون می‌کنه، بدنشون یخ می‌کنه، قفل می‌شه، به نفس نفس می‌افتن، تپش قلب می‌گیرن و...

بعضیا هم به جای اینکه مضطرب بشن، بخاطر شوکی که تجربه کردن کلا بی‌حس میشن، انگار که یه آدم یخی یا آدم آهنی باشن، هیچ احساس و هیجانی بروز نمیدن.

اما اگه سانحه انقدر شدید بوده باشه که یادآوریش از حد توان روانی فرد فراتر باشه، یعنی تحمل یادآوریش رو نداشته باشه، بعنوان یه مکانیزم دفاعی، دچار فراموشی میشه و فقط صحنه‌هایی پراکنده از تجربه‌ای که بهش گذشته رو یادش میاد، طوری که خیلی نفهمه که داستان چی بوده و چی شده، تا کم‌کم یادش بیاد طوری که روانش توان پذیرشش رو داشته باشه.

در کل PTSD مدل‌ها و علائم مختلفی داره، اینا بعضی‌هاش بودن.

حالا می‌خواستم چندتا کتاب و فیلم و سریال معرفی کنم که شخصیت‌های اصلیشون دچار PTSD هستن:

کتاب
ناتور دشت
الینور آلیفنت کاملا خوب است
مزایای منزوی بودن
دروغ‌های کوچک بزرگ
ما دروغگو بودیم
صدای آرچر

سریال
The end of the f×××ing world
Big little lies
Fruits Basket

فیلم
A beautiful young mind (X&Y)
The perks of being a wallflower

#Dropsof_psychology 🧠
#Dropsof_books 📚
#Dropsof_movies 🎬

.
اینجا که از کتاب ما دروغگو بودیم گفته بودم، می‌خواستم مکانیزم دفاعی والایش رو بگم ولی فراموشی حاصل از PTSD رو هم گفتم

مثلا وقتی جیمز از سریال The end of the f×××ing world بچه بوده، مامانش جلوش خودکشی می‌کنه و از اون موقع دچار PTSD ئه، از اون مدلش که باعث بی‌حسی هیجانی میشه.

میگه ۸ سالم بود که فهمیدم اصلا حس طنز ندارم
و از وقتی می‌بینه هیچ هیجانی رو احساس نمی‌کنه، می‌افته دنبال کارایی که شاید باعث بشه احساسی رو تجربه کنه.

مثلا دست خودش رو می‌سوزونه که شاید چیزی احساس کنه
یا حیوونا رو می‌کشه که شاید چیزی احساس کنه
و وقتی می‌بینه اینا جواب نمیده، فکر می‌کنه که اگه آدم بکشه شاید چیزی احساس کنه..🔪

#Dropsof_psychology 🧠
#Dropsof_movies 🎬

https://www.instagram.com/reel/CnrzeS-oq8b/?igshid=MzRlODBiNWFlZA==

نگاه توروخدا این ویدیو رو☝🏻، آخه چرا بچه ۷-۸ ساله باید انقدر ابراز احساسات سختش باشه؟
چرا باید انقدر سختش باشه به مامانش بگه دوست دارم؟
در حدی که همه احساسات فروخورده غلیان کنه بیاد بالا و بشه بغض، و بترکه؟😢

مرد بالغ رو بگی سختشه قابل درکه چون یه عمر اینجوری زندگی کرده ولی این بچه‌ها آخه مگه چقدر زندگی کردن و تو این مدت چقدر باید سرکوب شده باشن که اینجوری کنن؟☹️

از مدل وایسادنشون و دستشون که به میزه گرفته تا مدل حرف زدنشون معلومه چقدر سختشونه و تحت فشارن فقط برای یه ابراز احساسات کوچولو، حالا بغضاشون که می‌ترکه بماند..🥺

اشکم در اومد هر بار نگاهش کردم🥺

لطفا لطفا به بچه‌ها، مخصوصا پسرا، اجازه ابراز احساسات مثبت و منفی رو بدید و نذارید سرکوب بشن
البته قبلش لازمه خودمون اینو یاد بگیریم اول🥲

ولی امیدوارم نور به زندگی خانم معلمه بتابه🥹

#Dropsof_psychology 🧠

چرا با تبلیغات LGBT مخالفم
(بر پایه حدودا یک ماه سرچ و تحقیق)

الان جامعه LGBT بخاطر همین تبلیغات گسترده تبدیل به جمعی شده که کسی نمیتونه چپ بهشون‌ نگاه کنه، نمیتونه کوچکترین انتقادی ازشون بکنه و حتی کسی حق نداره بگه من این رویه رو قبول ندارم و نمی‌پسندم وگرنه براش عواقب داره

همین باعث شده که اولا یکسری افراد سودجو (معمولا جنسی)، خودشون رو جا کنن تو این گروه حتی با تظاهر، تا پذیرفته بشن و کسی نتونه بگه بالا چشمت ابروئه تا بعد بتونن کارشونو بکنن و کسی هم نگه این کارا چیه می‌کنی!

دوما اینکه سیر تکاملی انسان اینجوری بوده که همیشه در تلاش برای عضویت در یک جمع و گروه باشه و هنوزم که هنوزه پذیرفته شدن توسط یک گروه بهش هویت می‌بخشه. حالا نوجوون ها و کلا افرادی که با عموم جامعه به هر دلیلی متفاوتن و احساس پذیرفته شدن نمی‌کنن، در جمع های مختلف احساس طرد شدن و تعلق نداشتن می‌کنن و دچار بحران هویتن، جامعه LGBT رو بعنوان یک پناهگاه می‌بینن که عه، اینجا دیگه قطعا پذیرفته میشم چون اینجا پر آدمای متفاوته، تازه کسی هم جرئت نمی‌کنه بگه نه تو جزوشون نیستی، و فقط به همین دلیل (که عضو گروهی باشن که ازش طرد نشن) وارد این گروه میشن و ممکنه اصلا هیچکدوم از ویژگی های اونارو نداشته باشن اما به این سمت کشیده بشن

بسیاری از نوجوون ها طی یک دوره همچین حالتی رو (احساس تعلق نداشتن و متفاوت بودن) رو تجربه می‌کنن، قبلا با این احساس سر می‌کردن تا بلوغ بگذره و اوضاع درست می‌شد، برای بعضی ها هم درست نمی‌شد (که خب این یعنی احتیاج به مشاوره) اما الان با وجود این تبلیغات گسترده، جامعه LGBT خیلی نزدیک و دم دست شده، و یه جورایی راه حل "پذیرفته نبودن" و بحران هویت شده عضویت در LGBT، نه کمک تخصصی، نه تلاش برای حل مشکل

دلیل سوم اینکه اصلا خیلی از بچه ها در سنین کم، طی یه دوره ای ممکنه به هم جنس خودشون تمایلاتی داشته باشن یا علایق و رفتارهای منسوب به جنس مخالف رو نشون بدن، و این عادیه، یه دوره ایه و می‌گذره تموم میشه اما الان اگه بچه این تمایلاتی که برای هر بچه ای ممکنه پیش بیاد رو نشون بده یا بیان کنه، سریع میگن این بچه همجنسگرااست یا بایسکشواله یا ترنسه و شروع میکنن برچسب زدن و حالا اگه بچه تونست این برچسب رو از خودش جدا کنه؟ بنظرم با درصد بالایی، نمیتونه. مثل بچه ای که هی برچسب "بچه خوب" بهش زدن و تا بزرگسالیش نمیتونه خارج از این چارچوب عمل کنه و میترسه که یه موقع "خوب" نباشه پس نه نمیگه، پس کمالگرا میشه، پس دیگران رو به خودش اولویت میده و... (مگه اینکه درمان بگیره و اصلاحش کنه) اون بچه هم بخاطر مسائلی که اصلا ربطی به همجنسگرایی نداره بهش برچسب همجنسگرایی میخوره، شاید اون بچه هیچوقت همجنسگرا نمی‌شد ولی بخاطر این برچسب دیگه باور داره که هست حتی اگه واقعا نباشه و فقط میخواد طبق انتظارات دیگران عمل کنه

دلیل چهارم، قوانینی در کشورهای آمریکا، کانادا، انگلیس و... تصویب شده که بچه های زیر ۱۸ سال میتونن به خواست خودشون و بدون نیاز به تایید والدین، عمل تغییر جنسیت انجام بدن و واقعا براشون انجام میدن. و اگر والدین جراحی رو تایید نکنن یا حتی هویت جنسی‌ای که خود بچه میگه داره رو تایید نکنن، میرن زندان و حتی ممکنه حضانت بچه ازشون گرفته بشه!
و این درحالیه که کودک خیلی وقتا توانایی تمایز خیال از واقعیت رو نداره، بعد چجوریه که هویت جنسیش رو میتونه تعیین کنه و قطعا و ۱۰۰٪ پذیرفته‌است؟
و نکته دیگه اینکه این دوستانی که این عمل های جراحی رو روی بچه ها انجام میدن، از عوارض داروهایی که باید مصرف کنن و هورمون هایی که باید تزریق کنن چیزی بهشون نمیگن (افرادی که عمل شدن یا عمل رو انجام میدن اینو تایید کردن)

دلیل پنجم، حتی نوجوون ها هم طی دوره ای ممکنه دچار سردرگمی باشن راجع به گرایش جنسیشون اما دوره بلوغ می‌گذره و به همون گرایش استریت(غیر همجنسگرایانه) میرسن (دیدم که میگم) اما الان طوری شده که اصلا اجازه نمیدن بلوغ بگذره، انقدر LGBT رو عام و رایج نشون دادن که اصلا نوجوون صبر نمیکنه از این دوران بگذره و سریع خودش رو همجنسگرا یا بایسکشوال یا هرچی میدونه و دوستاش و رسانه هم نه تنها تایید، بلکه تشویقش میکنن.
عضو LGBT بودن شده نشونه باحال و خاص بودن، و عضو همچین گروهی بودن خوراک نوجوون از همه جا رونده‌ی آسیب دیده‌ست.
و همچنین دوستان جراح هم اجازه نمیدن سن بلوغ متقاضی های تغییر جنسیت بگذره و سریع با داروهای متوقف کننده بلوغ شروع میکنن الی آخر. خب آخه وایسید جوابش دقیقا تو بعد از بلوغه!😐

ادامه 👇🏻

#Dropsof_psychology 🧠
#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

دلیل ششم، این "چیزی به LGBT نگید" دیگه انقدر افراطی و مسخره شده که الان تو آمریکا، کانادا و انگلیس و کشورهای دیگه ای که دقیقا نمیدونم، اگه مردی صرفا بگه من زنم، باید کاملا پذیرفته بشه و بعنوان یک زن درنظر بگیرنش و در ادامه میتونه با همون هیبت مردونه به رختکن و دستشویی های زنانه وارد بشه و حتی در رقابت ورزشی زنان هم شرکت کنه (یعنی کنار زنان، رقیب و حریف زنان بشه) و کسی حق نداره چیزی بگه. این مسئله تو همین مدت هم باعث بالا رفتن آمار تجاوز شده و هم باعث خورده شدن حق زنان در رشته های ورزشی شده. مثلا زنانی چون رقیب مرد داشتن حتی نتونستن به مسابقات قهرمانی راه پیدا کنن حالا مدال و مقام پیشکش

دلیل هفتم، نه تنها مردها میتونن اعلام کنن زن هستن و بالعکس، بلکه کلا هرکسی میتونه هرچیزی که میخواد باشه، مثلا یه گربه، یه گرگ و این کاملا عادی و پذیرفته شده تلقی میشه. یا بدتر، یه زن یا مرد بالغ میتونه ادعا کنه من کودکم و بذارنش قاطی بچه ها!(پدوفیلی در کمین است) والا قبلا همچین افرادی تحت درمان قرار می‌گرفتن

دلیل هشتم، گفتم هرکس بخواد کار غیرقابل قبولی کنه خودشو با خیال راحت می‌چپونه تو LGBT، یه نمونه‌اش پدوفیل‌ها هستن🙂
و گفتم کسی نمیتونه بهشون گیر بده: الان برای پذیرفته شدن پدوفیل‌ها هم برنامه هایی اجرا شده، از عوض کردن اسمشون شروع شده که مثلا بار منفی کمتری داشته باشه، اسم جدیدشون به جای پدوفیل شده
Minor attracted people (MAP)
یعنی افرادی که گرایش به کم سن و سال‌ها دارن🙂 بچه‌ها نه هااا جیزه، کم سن و سال‌ها!🤫
و تا جایی که من میدونم تا الان یه استاد دانشگاهی یه کتابم درمورد پذیرش این افراد نوشته. من یکی که تعجب نمیکنم اگه سال دیگه اینا هم به لیست LGBT اضافه شده باشن و رسما پذیرفته شده باشن

دلیل نهم، این وسط یه سری افراد ترنس واقعی وجود دارن، یعنی افرادی که واقعا دچار نارسایی جنسیتی هستن که بعد از کلی آزمایش و بررسی اثبات میشه که واقعا نارسایی دارن و باید عمل کنن. این ترنس‌های واقعی قاطی این "ترنس‌"های فیک و سودجو حقشون خورده میشه و به اینا هم مثل همون مردهایی که یهویی بیدار شدن فهمیدن زنن و باید دیگه از رختکن زنونه استفاده کنن، نگاه میشه و ممکنه کسی باورشون نکنه.

دلیل دهم، در pride month امسال پای اجراهای جنسی رو به بهانه آگاه سازی به مدارس باز کردن و همچنین راهپیمایی های کاملا عریان برگزار کردن، بدون توجه به اینکه بچه از اون خیابون رد میشه و اصلا نشون دادن آلت خودش یه نوع تعرضه.


اصلا یک دلیل اییینهمه حمایت از LGBT اینه که الان دیگه تاییدش امتیاز محسوب میشه و تایید نکردنش به شدت منفیه. فکر نکنید این کمپانی ها و سلبریتی ها و... همه‌اشون واقعا و کاملا موافق و حامی LGBT ان، قطعا تعدادیشون میترسن اگه تایید نکنن از چشم بیوفتن یا حرفه‌اشون تهدید بشه وگرنه واقعا اعتقادی بهش ندارن🙄
شده یه صنعت پرررر درآمد برای پزشکی (عمل تغییر جنسیت) و منبع امتیاز جمع کردن برای کمپانی‌ها که بازم یعنی همون سود بیشتر

اما تعداد زیادی از والدین به این روند تبلیغات LGBT و قوانین تصویب شده معترضن، و اعتراضاتشون رو با تظاهرات یا در جلسات مدارس اعلام می‌کنن و حتی یه سری از افراد عضو LGBT هم دیگه با تبلیغات LGBT موافق نیستن


حالا من چرا انقدر نگرانم؟
درسته اینجا هنوز! این چیزا قانونی و رسمی نیست اما رسانه داره کار خودش رو می‌کنه و در این عصر فقط یه گوشی موبایل و اینترنت برای تاثیرپذیری از هر نقطه جهان کافیه و لازم نیست یه پدیده لزوما وارد جامعه بشه و بخوایم یا نخوایم در آینده نزدیک همین چیزا حداقل زیرپوستی وارد جامعه ما هم میشه و بچه ها و نوجوونای ما رو هم درگیر می‌کنه، چه بسا که همین الانم بعضی از مواردی که گفتم وجود داره فقط رسمی نیست.

خدایی بترسید از روزی که پدوفیلی عادی تلقی بشه، دور نیست🤦🏻‍♀️

وصیت من به شما: مستند what is a woman رو ببینید، درمورد همین مسائله

#Dropsof_psychology 🧠
#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

با یک پدیده جدید هم آشناتون کنم:
gender affirming psychologist
یعنی روانشناس تایید کننده جنسیت

به قول جردن پیترسون این عبارت فقط تناقضه، تو اگه روانشناسی که اصلا حق نداری چیزی رو تایید کنی، کار تو اصلا تایید و رد کردن نیست، ته تهش کمکش کنی خود طرف هویت جنسیش رو پیدا کنه، نه اینکه بیاد بگه من فلانم تو هم بگی اگه خودت اینطور فکر میکنی پس حتما هستی، تاییده، بعدی😐

بازم به قول جردن پیترسون، اینا (جراحا که مراجعارو میفرستن تایید شن) از قبل نتیجه دلخواهشون رو ثبت کردن تو فقط بعنوان مهر زیر برگه داری عمل میکنی🙄

#Dropsof_psychology 🧠

بچه که بودم، بعضی روزا داداشم که از مدرسه می‌رسید دو طبقه می‌دوییدم پایین و از دو پله آخر می‌پریدم بغلش؛ آخرین بار کی بود و چی شد که دیگه نرفتم؟

برای مامانم زیاد کارت تبریک درست می‌کردم یا نامه می‌نوشتم، چی شد که دیگه ننوشتم؟

قبل از رسیدن مامان و بابا از سرکار خونه رو به مناسبت های مختلف تزئین می‌کردم که سورپرایزشون کنم، چی شد که دیگه نکردم؟

هر شب قبل خواب می‌رفتم طبقه پایین خونه مامانبزرگم و باهاش پازل درست می‌کردم، چی شد که دیگه نرفتم؟

گاه و بی گاه می‌رفتم تو اتاق داداشم فقط برای اینکه تو اتاقش باشم، چی شد که دیگه نرفتم؟

چی شد...؟

بزرگ شدم.

این روزا یه مقدار خسته‌ام از بزرگ بودن
از آگاه بودن به ظلم آدما، از قضاوت‌ها، ظاهر بینی‌ها، از فکر آینده، از مسئولیت، از فهمیده نشدن، از حس وسط موندن و از دو طرف کشیده شدن، از حس غربت.

پی‌نوشت: الان تو فاز واپس‌روی ام و دلم مامانبزرگم و بازی‌هایی که باهم می‌کردیم رو می‌خواد و وقتی که بی‌خبر از عالم رو زمین اتاقش دراز می‌کشیدم، با صدای چرخ خیاطیش در پس زمینه، به ذرات غبار هوا که تو آفتاب برق می‌زدن نگاه می‌کردم🥲

که البته الان دیگه نه مامانبزرگ هست و نه اون خونه

#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

آقای چاووشی، شما خیلی مردی🥲

"عیبی نداره، بذار بگن که آوازه خون بود و واسه تو روضه خون شد

پیر و جوونش، خرد و کلونش، مثل یه ایلی که جوون از دست داده" 🖤

@mohsenchavoshi

بعضی وقتا فکر می‌کنم کاش منم روز عاشورا بودم و به داد غریبی امام حسین می‌رسیدم و حتی کشته می‌شدم، به‌به..

اما بعضی وقتا هم فکر می‌کنم خداروشکر که اون موقع نبودم!
چون از کجا معلوم منم میرفتم جزو اون ۷۲ نفر و نه اون چند هزار نفر مقابل؟
از کجا معلوم تبلیغات دروغ رو منم اثر نمی‌کرد؟
از کجا معلوم مقام و ثروت، چشم دل منو هم کور نمی‌کرد؟
از کجا معلوم منم نمی‌ترسیدم؟
چطور انقدر از خودم مطمئنم که اگه اون موقع بودم، حتما تو لشکر امام حسین می‌بودم؟

بودن کسایی که امام حسین و حقانیتش رو قبول داشتن ولی نرفتن کمکش
و بودن کسایی که ته دلشون امام حسین رو قبول داشتن اما از ترس یا از حب دنیا تو جبهه مقابلش وایسادن

چقدر احتمال داشت منم جزو اینا نباشم؟ که تعدادشونم خیلی خیلی بیشتر از افرادی بود که طرف حق بودن

قبلا فکر می‌کردم چطور نوه پیامبر جلو چشمشون بوده و راست راست باهاش جنگیدن؟ دیگه حقانیت از این واضح تر؟!
تازه اینا کسایی بودن که خودشون پیامبر رو هم دیده بودن و حرف‌هاش رو شنیده بودن یا نه حداقل پدراشون اون موقع بودن و اینطور نبود که خیلی از اون دوران گذشته باشه

اما تازه فهمیدم که چرا، میشه..
میشه حق جلو چشمت باشه و خودتم اینو بدونی اما نخوای که ببینیش، نخوای که بپذیریش، چون برات صرف نداره، چون چیزای دیگه‌ای هست که بیشتر دوست داری و برات مهمترن

هی خدا.. فقط میتونم بگم خودت عاقبتمونو بخیر کن
من یکی که می‌ترسم تو این دنیا برای خودم باشم
من تنهایی عقلم نمی‌کشه
من کمک می‌خوام✋🏻

کمک که بتونم جزو اون ۷۲ نفر باشم تو زمان خودم،
کمک که منم اشتباهات مردم ۱۴ قرن پیش رو تکرار نکنم،
که گمراه نشم، که گول نخورم
که اولا حق رو ببینم و بعد وقتی دیدم، براش عمل کنم و چیزی برام دوست داشتنی‌تر نباشه

نور بنداز جلو پام✨

#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

وای از روزگار تنهایی
یا رب، کو دم مسیحایی💔

اولین بار که حلوا خوردم بچه بودم، تو یه جای روضه طور بود خونه یکی از همسایه‌ها که مامانبزرگم منو با خودش برده بود. حلوا رو لای نون لواش گذاشته بودن آخ خیلی خوشمزه بود :)

مامانبزرگم وقتی دید دوست دارم بعضی وقتا برام درست می‌کرد
بخاطر همین، حلوا همیشه منو یاد مامانبزرگم مینداخت و میندازه

تاسوعای پارسال برای اولین بار خودم حلوا درست کردم، با نظارت و تایید مامانبزرگ
مامانبزرگ وقتی یه چیزی رو دوست داشت یه جووری با آب و تاب ازش تعریف می‌کرد که یه جون به جونات اضافه می‌شد، حلوای منم یکیش بود :))

و خداروشکر که پارسال این کارو کردم، چون آخرین عاشورا و تاسوعای مامانبزرگ بود. دو ماه بعدش از پیشمون رفت و حلوای امسالم شده خیراتش

تصمیم گرفتم حلوای تاسوعایی رو هر سال بعنوان یه سنت ادامه بدم ایشالا، بعنوان خیرات مامانبزرگ‌ها و بابابزرگ‌هام🥲🖤


پی‌نوشت: الان بابام اومد گفت امروز سالگرد بابابزرگم بوده، اصلا یادم نبود🥹

#Dropsof_me 🧚🏻‍♀️

" به روایت تاریخ، عمر سعد تا روز ۸ محرم در تردید است.
هم خدا را می‌خواهد هم خرما،
هم دنیا را می‌خواهد هم آخرت.
هم می‌خواهد حسین (ع) را راضی کند هم یزید را.
هم امارات ری را می‌خواهد، هم احترام مردم را.
نه حاضر است از قدرت بگذرد، نه از خوشنامی.
هم آب را می‌خواهد هم آبرو.

دست آخر اما عمر سعد تنها کسی است که به هیچکدام از چیزهایی که می‌خواهد، نمی‌رسد.
نه سهمی از قدرت می‌برد، نه از خوشنامی.

ما آدم‌های معمولی راستش نه جرئت و اراده حسین (ع) شدت را داریم، نه قدرت و ابزار یزید شدن را.
اما در درون همه ما یک عمر سعد هست!

من بیش از همه از عمر سعد شدن می‌ترسم..."

[دکتر علی شریعتی]

.
واقعا هم همینه، هروقت چندتا چیز متناقض رو باهم بخوای، به هیچکدوم نمی‌رسی یا در بهترین حالت با کیفیت کمی بهشون می‌رسی.

مثلا نمیشه هم آرامش و سکون رو بخوای و هم رسیدن به مدارج بالای یک حوزه‌ای.

نمیشه هم بخوای ازدواج کنی هم بخوای کاملا مستقلانه تصمیم بگیری.

اصلا نمیشه همه رو از خودت راضی نگه داری، مهم هم نیست چقدر براش تلاش کنی.
نتیجه‌اش میشه گم کردن بخشی از هویت خودت.
انقدر مثل خمیر خودت رو به خواست دیگران شکل دادی که دیگه شکلی از خودت نداری.

یکی می‌گفت موافق بودن با یه چیزی خود به خود منجر به مخالف بودن با یه چیزای دیگه‌ای میشه.
بعد چطور میخوای هر دو قطب رو باهم نگه داری؟ این یعنی به هیچکدوم از طرفین واقعا وفادار نیستی.


خلاصه خدایا این عمر سعد درون منو بکش لامصبو، خیلی اذیت می‌کنه بعضی وقتا😒🔪

#Dropsof_psychology 🧠

.
کنترلگر مهربان یه نقاب "خیرخواهی" داره که نباید باورش کرد و در واقع سر و تهش همون کنترلگریه.
شاید ظاهر کنترلگر مهربان ملایم باشه، ولی در نهایت بازم داره سعی میکنه طوری باشی که اون میخواد!

مثلا بدون اینکه کسی ازش بخواد، کارای بقیه رو براشون انجام میده مثلا اتاق کسی رو مرتب می‌کنه، به زور وقت دکتر و مشاور برای دیگران می‌گیره و...

اتاقشونو مرتب میکنه چون خودش بدش میاد اتاقی بهم ریخته باشه اما اینطور نشون میده که من دارم کمکش می‌کنم.
نه! اون اگه بخواد خودش مرتب میکنه یا اگه کمک بخواد خودش میگه. تو داری بجاش تصمیم می‌گیری

کنترلگر مهربون با نقاب "من خیرتو میخوام" تو تصمیم گیری‌های دیگران دخالت می‌کنه
چرا؟ چون فکر می‌کنه طرف خودش نمی‌فهمه چی براش خوبه چی بد

یا اگه کسی فلان طور باشه، کنترلگر مهربون باهاش راحت نیست پس خودش دست به کار میشه که تغییرش بده
یعنی مثلا کنترلگر مهربون احساس ناراحتی می‌کنه از اینکه یکی از عزیزانش از بی‌خوابی رنج می‌بره، اما خود طرف نمیره دکتر و دنبال درمان نیست. کنترلگر مهربون اذیت میشه که ببینه عزیزش داره اذیت میشه و اعصابش از اهمیت ندادن فرد بیمار به سلامتی خودش خرد میشه پس برای اینکه حال خودش بهتر باشه طرف رو مجبور میکنه بره دکتر یا خودش براش وقت می‌گیره.
چرا؟ تا حال اون خوب بشه و در نتیجه خود کنترلگر دیگه اذیت شدن اونو نبینه و ناراحت نشه
درحالیکه خود اون شخصه که باید تصمیم بگیره با مشکلش چیکار کنه، شاید مشکل خوابش واقعا اونقدری برای خودش اذیت کننده نباشه، یا اصلا به هر دلیلی نمیره دنبال درمان، زندگی خودشه، خودش باید به این درک برسه که بهتره درمان بگیره، نه توی کنترلگر مثلا خیرخواه!

ما فقط تا حد یکی دو بار پیشنهاد دادن اجازه ورود به تصمیم گیری‌های دیگران رو داریم
نه اینکه مجبورشون کنیم طوری که ما دوست داریم عمل کنن، نه اینکه خودمون براشون تصمیم بگیریم و عملیش هم بکنیم.

ادامه👇🏻

#Dropsof_psychology 🧠

.
بخش زیادی از کنترلگرهای مهربون جزو دسته مهرطلب‌ها قرار می‌گیرن.

یعنی اگه کاری برات انجام میده، با این هدفه که دوستش داشته باشی و حتی در آینده براش جبران کنی.

این افراد همونایی‌ان که وقتی می‌بینن محبت‌هاشون بی‌جواب مونده، شاکی میشن و فکر می‌کنن وقتشونو تلف کردن.

مخصوصا که اکثرا در حد ایثار و از خود گذشتن برای دیگران کار انجام میدن و بخاطر همین هزینه هایی که دادن و نیازهای خودشون که نادیده گرفتن، خیلی براشون سنگین میاد که در مقابل چیزی دریافت نکنن یا نه حتی دریافت کنن ولی کمتر از چیزی که دادن.

مثلا انتظار دارن تو هم همون قدر انرژی بذاری براشون که خودشون گذاشتن و وقتی این اتفاق نمیوفته، میرن تو نقش قربانی که آی من بدبخت این همه برای دیگران وقت میذارم از خودم می‌گذرم که بهشون کمک کنم ولی خودم هیییچ، هیچکس به داد من نمی‌رسه، منو فقط برای خدمت میخوان و...

خب عزیزم مشکل دقیقا همینه که از خودت می‌گذری برای بقیه. چرا مثلا؟😐
چون فکر می‌کنی بعدا بقیه هم بخاطر تو از خودشون می‌گذرن اما خییر، بقیه زرنگن.
اینکه از خودت و نیاز خودت بزنی برای بقیه و حتی کاری کنی که خودت دوست نداری برای اینکه بقیه خوششون بیاد، کاملا خیانت به خودته (عزت نفس رو پودر می‌کنه) و طبیعتا دیگران این کارو نمی‌کنن تو هم که می‌کنی اشتباه می‌کنی، خیرخواه و مهربون هم نیستی، بلکه معامله‌گر هستی و کنترلگر.

#Dropsof_psychology 🧠