سلام به همگی، امید که خوب باشید.
همیشه دنبال این قرص بودم تا اینکه امروز پیداش کردم. کیا یادشون میاد؟؟ کاشی کارمیون یا کاشی کارمین یا کاشی کالامین قرصی بود که در دهه ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۰ در ایران رایج بود و برای خیلی از بیمارها استفاده می‌شد. باورتون شاید نشه اندازه یک سکه ۱۰ پنیس انگلیس یا کمی حتی بزرگتر بود. به سختی از راه گلو پایین می‌رفت اما وقتی می‌خوردی حالت یک ساعت بعد خوب می‌شد.
یکی این قرص یادم مونده چون اون موقع دکترها از همین قرص به بچه‌ها تجویز می‌کردند و برام جای تعجبه که چطوری بچه کوچک باید این قرص را می‌بلعید. من با بدبختی و گریه می‌خوردم.
یکی دیگه داروی چهار گرد بود که یک پودر سفید بود که در یک ورق کاغذ پیچیده می‌شد و بعد اون پودر را یا در آب حل می‌کردی و یا برخی در دهان خود می‌ریختند و بعد با آب قورت می‌دادند. بسیار تلخ مزه بود.
الان که بادم میاد تلخیش رو می‌تونم حس کنم و فرق این چهار گرد با قرص کاشی کارمیون یا کاشی کارمین این بود که چهار گرد تلخ بود اما راحت می‌شد خورد ولی کاشی کارمیون یا همون کاشی کالامین سخت می‌تونستی قورت بدی حتی آدم احساس می‌کرد داره خفه می‌شه
https://t.me/drkhoob1