🍒خاطرات آلبالو گیلاسی🍒

1️⃣0️⃣8️⃣🍒🍒🍒🍒🍒🍒🍒
"آزار جنسی"

این روزها در توئیتر طوفانی برای افشای آزارهای جنسی به راه افتاده که برای ایران در نوع خود منحصر بفرد و بسیار جدید است.
هنوز بسیاری از مردم ما هنگامی که حرف از آزار جنسی می‌شود تنها "تجاوز" به ذهن‌شان متبادر می‌شود و نمی‌دانند که حتی چشمک زدن، متلک گفتن، چشم‌چرانی، و لمس کردن بی‌اجازه مصداق آزار جنسی است
در همه اقشار این بیماران جنسی وجود دارند اما می‌اندیشم که بدترین و تاسف‌بار‌ترین نوع آن، آزار جنسی کسی است که با اعتماد کامل بدنش را بعنوان بیمار در اختیار پزشک یا پیراپزشکی قرار داده تا او را معاینه کند، اما مورد آزار جنسی قرار گیرد.
در طول خدمتم از این موارد بسیار دیده‌ام که اگر توفیقی حاصل شود، بدان‌ها هم خواهم پرداخت، اما موردی را که اشاره می‌کنم، بدترین موردی بود که در عمرم با آن برخورد داشته‌ام. در میان همکاران پزشکی داشتیم که بدون شک یک بیمار جنسی بود. هنگامی که با خانمی مقبول از نظر او (زیبایی ملاکش نبود!) مواجه می‌شد، چونان یک موشک بالیستیک بر هدف قفل می‌کرد و مسخ می‌شد. چنان رفتار دراماتیک و عجیبی پیدا می‌کرد که از فرط مسخرگی و رسوایی، همه شاهدان را به خنده می‌‌انداخت، اما فی‌الواقع جای گریستن داشت.
جناب دکتر تمام فعالیت‌های طبیعی‌اش مختل و گویی هورمون‌های بدنش تغییرات اساسی میکرد. به دنبال هدف می‌افتاد و تا به دامش نمی‌انداخت از پا نمی‌نشست! مجرد یا متاهل، چاق یا لاغر، پیر یا جوان بودن هدف هیچ اهمیتی نداشت، مهم این بود که رادار، روی هدف قفل شده بود. از پس سال‌ها همکاری نزدیک و علیرغم اسکن دقیقِ رفتار و احوالات ایشان، باز هم موفق نشدم که درک کنم حساسیت رادارشان به چگونه زنی است!
بارها و بارها زنانی را مشاهده کردم که با گریه از درمانگاه و اتاق ویزیت ایشان خارج می‌شدند، و چه بسیار خانم‌هایی که به مطب شخصی ایشان مراجعه و گریان و عصبانی خارج می‌شدند. آن‌ها بهرحال برای کسی تعریف می‌کردند و به گوش بقیه می‌رسید، اما او بخاطر پزشک بودن، از مصونیت نانوشته‌ای برخوردار بود و لابد به ذهن همه خطور می‌کند که چرا گزارش نمی‌شد! نیازی به گزارش نبود، تقریبا تمام بیمارستان از صدر تا ذیل خبر داشتند. مطمئن هستم بسیار بیشتر از آنچه که ما می‌شنیدیم و خبر داشتیم، حراست و مدیران بالادستی اطلاع داشتند اما تا کسی شکایت رسمی در دادگستری و یا نظام‌پزشکی ثبت نمی‌کرد امکان برخورد با ایشان وجود نداشت، چون پزشک بود و کسی در باورش نمی‌گنجید از پزشک سوگندخورده‌ای چنین اعمالی سر بزند.
هفته‌ای نمی‌شد که دانشجوی دختری با گریه و شکایت از ایشان به من، بعنوان همکار نزدیکش، نیاورد . اما هیچ راه اصلاح و‌ چاره‌ای برای من متصور نبود، که اگر بود، حمل بر حسادت، سخن‌چینی یا رقابت می‌شد، اگرچه باکی نبود اما هیچگاه مؤثر نیفتاد. البته در بزنگاه‌هایی به دام هم افتاد ولی اراده‌ای برای برخورد قاطع نبود و تنها از برخی مزایای اجتماعی همچون تدریس به دانشجویان محروم شد.
دلم می‌خواست نامش را می‌نوشتم، اما اولا به این دلیل که بازنشسته و از حیّز هرگونه انتفاعی! افتاده، و ثانیا چون امثال او زیاد‌ند، نیازی به ذکر نامش نیست اما امیدوارم کسانی که مورد آزار ایشون قرار گرفته‌اند، این مطلب را ببینند و او را افشا کنند یا بطور خصوصی داستان‌شان را برای من بنویسند تا در اینجا به رشته تحریر در آورم.

@draghvami

https://t.me/draghvami