صبحتون زیبا و به آرامش این موسیقی دل‌انگیز

@dr_arsh402

‍ 📌 اجبار به تکرار

فروید به این نتیجه رسیده بود که؛ بیمار آنچه را نتواند به خاطر بیاورد (یعنی تمامی سرکوب شده‌ها و فراموش شده‌ها) را به صورت تکرار، بیرونی می‌کند. او تکرار می‌کند، بدون اینکه بداند مشغول تکرار است. برای بیمار، تکرارِ یک عمل تنها راه موجود برای یادآوری آن است. اما همین تکرار ریشه تمامی علائم و مشکلات بیمار است

@dr_arsh402

چک‌کردن چندبارۀ قفل درها رفتاری است که ممکن است مربوط به وسواس باشد. اما جدای از وسواس، گاهی افرادی که در گذشته با افراد نارسیست (خودشیفته) و کنترل‌گر و آزارگر در ارتباط بودند (چه در رابطه با والدین و چه در رابطۀ عاطفی) هم ممکن است تمایل به چک‌کردن چندبارۀ قفل در داشته باشند.

در کل می‌توان گفت فارغ از اینکه عامل شکل‌گیری این چندباره چک کردن چه باشد؛ این عادت، مکانیسمی است برای داشتن احساس امنیت و بازپس‌گرفتن احساس کنترل روی محیط.


#رواندرمانی #روانکاوی

@dr_arsh402

رابطه بیماران مرزی با هویت خود، از دو جهت با افراد روانپریش متفاوت است.

اولاً، احساس بی‌ثباتی و ناپیوستگی که افراد مرزی از آن رنج می‌برند‌، فاقد آن مقدار از ترس وجودی فرد اسکیزوفرن است. بیماران مرزی ممکن است دچار سردرگمی هویت شوند، اما می‌دانند که وجود دارند.
ثانیاً، افرادی که تمایلات روانپریش دارند، در مقایسه با بیماران مرزی احتمال کمتری دارد که به سؤالات مربوط به هویت خود و دیگران، با خصومت واکنش نشان دهند.آن‌ها آنقدر نگران از دست دادن حس وجود داشتن ادامه‌دار خود هستند، که نمی‌توانند از تمرکز مصاحبه‌گر روی آن مشکل ناراحت شوند.

ویژگی‌های سازمان شخصیت مرزی |

نانسی مک‌ویلیامز 

@dr_arsh402

یک فرد بسیار جاه‌طلب، با وجود تمام موفقیت‌هایش همیشه ناراضی باقی می‌ماند، همان‌طور که یک کودکِ حریص هرگز سیر نمی‌شود.
@dr_arsh402

بی‌میلی به دوست‌یابی و برقراری رابطه ممکن است ریشه در ترس از شرم داشته باشد. بسیاری از مردم منزوی می‌شوند چون به نظرشان ابراز علاقه به دیگران غیرممکن است. آن‌ها به‌جای اینکه بپذیرند که ممکن است طرد شوند (عشق یک‌طرفه)، به دنبال تنهایی می‌روند و معتاد به کار می‌شوند و زمانی که تمایل به برقراری ارتباط بیش‌ازحد برای‌شان تهدیدکننده می‌شود، به بی‌تفاوتی پناه می‌برند.

@dr_arsh402

اکثر ما هم ممکن است در زندگی‌مان دست‌کم یک‌بار در موقعیت آن گربه‌ای که دستش به گوشت نمی‌رسید قرار بگیریم. بی‌تفاوتی و تحقیرکردن به ما کمک می‌کند که وقتی احساس می‌کنیم طرد شدیم و دوست‌مان ندارند یا به جایگاهی که می‌خواستیم نرسیدیم، از احساس شرم در امان بمانیم. 


از کتاب شرم‌کاوی


نویسنده: #جوزف_برگو
مترجم: #حامد_حکیمی

@dr_arsh402

وجدان آدم تنها چیزیه که نمیتونه تابع نظر اکثریت باشه

کشتن مرغ مینا
هارپر لی

@dr_arsh402

اینکه ما حس می‌کنیم از طریق قصد و اراده‌‌ی خود افکارمان را کنترل می‌کنیم تنها یک توهم است که از طریق چیزی که فروید
بازنگری ثانویه می‌نامید ساخته می‌شود و اگر ما واقعا با خودمان روراست باشیم ناچار می‌پذیریم که افکارمان به شیوه‌های غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل کنترلی به راه خودشان می‌روند.

رابرت ساموئلز

@dr_arsh402

"مبین اعراب" یه تعریف داره از تنهایی،
میگه:
"مثل زلزله، ناگهانی نیست؛
تنهایی، فقط روزی یک آجُر از آدم کم میکنه."

و من فکر میکنم افسردگی هم دقیقا همینه!
خشت به خشت و آجر به آجر ازت کم میشه تا روزی که دیگه هیچ شباهتی به آدم قبل نداری

@dr_arsh402

اصطلاح «عُقده» به یادآوری‌های احساسی عمیق و برجسته‌ای اطلاق می‌شود که ممکن است به طور جزئی یا کامل ناآگاهانه باقی بمانند. عُقده‌ها بر اساس روابط بین‌فردی دوران کودکی شکل می‌گیرند و می‌توانند به ساختاردهی به تمام سطوح روان، از جمله هیجانات، نگرش‌ها و رفتارهای سازگارانه کمک کنند.

@dr_arsh402

وقتی مراجعی مدام دنبال راهکار می‌گرده در نقش نوزادمنشانه سِتاندن قرار دارد و درمانگری ک با اون همراهی میکند این نقش را بیشتر تقویت می‌کند و مانع از رشد مراجع میشود چراکه

رشد به معنی حرکت از نگرش نوزادمنشانه "ستاندن" به سوی نگرش بالغانه‌تر "بده‌بستان متقابل" میان دو فرد مستقل است

@dr_arsh402

انسان در درجه اول اشتیاق خود را دوست دارد، بعد شخصی که مشتاق اوست.
اروین یالوم

و برای همین هم، بعد از وصال به معشوق، میل آتشین به سردی تبدیل می‌شود. و حتی در مواردی خیلی قبل تر آن؛ با نزدیک تر شدن به محبوب، وی کمتر خواستنی می‌شود و رفتار و گفتار رنگ و بوی اوایل رابطه را ندارند.

انسان میل می‌ورزد و عاشق میل خود است، عاشق میل ورزیدن، میلی که هیچگاه تماما ارضا هم نمیشود و صرفاً کاهش و افزایش می‌یابد. و اگر میل محقق می‌شد، چه می‌شد؟!

خیلی از انسان ها دوست دارند که صرفاً دوست بدارند و نه بدست بیاورند و اگر روزی بدست بیاورند دیگر دوست داشتنی در کار نخواهد بود!
ترجیح ناهشیار میتواند این باشد که از دور داشته باشمش تا همیشگی باشد، یعنی در خیال، هرچند گهگاهی نیم نگاهی عاشقانه به او داشته باشم اما هیچ‌گاه خود را مالک تمام احساسات او و او را مالک تمام امیال خویش نمیخواهم.

@dr_arsh402

‏وقتی برای چیزی که باید سوگواری نکردی، حالا برای همه‌چیز سوگواری.

@dr_arsh402

جان بالبی می‌نویسد:

خوشبخت‌ترین حالت همۀ ما انسان‌ها، از گهواره تا گور، زمانی است که زندگی مجموعه‌ای منظم از سفر‌هایی کوتاه یا دراز باشد که مبدأ آن پایگاه امن ما باشد، پایگاهی که افرادی که به آن‌ها دلبسته‌ایم برایمان فراهم آورده‌اند.

@dr_arsh402

"مادرشوهرش را که بخشید، دردِ شانه‌هایش خوب شد."

پشتِ دردهایِ بی‌علت مکرر، خشمِ فروخفته‌ای‌ست که فرد نتوانسته آن را بیان کند و حالا، چاقویِ خشمِ فروخورده‌اش، درون خودش را سلاخی می‌کند و جای این بریدن‌ها، درد می‌گیرد.

چاقوها را با "بخشیدنِ" خود یا دیگری از دستت بیانداز تا التیام پیدا کنی.

@dr_arsh402

جان بالبی به بیانی فراموش‌نشدنی می‌گوید:
«آنچه را نتوان با مادر در میان گذاشت،
به خودمان هم نمی‌توانیم بگوییم.»

@dr_arsh402

مادری که از بدبختی‌های همیشگی خود شکایت می‌کند، می‌تواند فرزندش را به پرستاری برای زندگی تبدیل کند.

کودکان این اجبار را حس می‌کنند که تمام نابهنجاری‌های خانواده را جبران کنند و به اصطلاح بر شانه‌های لطیف خود فشار بیاورند. البته این نه‌تنها از روی نوع‌دوستی محض، بلکه برای این است که بتوان دوباره از آسایش ازدست‌رفته، مراقبت و توجه همراه با آن لذت برد.

مادری که از بدبختی‌های همیشگی خود شکایت می‌کند، می‌تواند فرزندش را به پرستاری برای زندگی تبدیل کند، یعنی یک مادر جایگزین واقعی ایجاد کند و از علایق کودک غافل شود.

@dr_arsh402

سوگ به دل آدم مربوط است، نه به منطق

@dr_arsh402

احساساتی که گفته نشد، به پرش پلک، لرزش دست و معده درد تبدیل شد.

@dr_arsh402