-
آب‌های زاینده‌رود
تا ساحلِ سبزی که برای نشستن بود
بالا آمده بودند و
آن‌جا
هنوز ننشسته بودم
که ناگهان این رگبار
این ابرهای بالای پلِ فلزی
هنوز ننشسته بودم و ناگهان این رگبار

///
شهریور ۴۰۱
https://www.instagram.com/p/CiKsQ9MN5iD/?igshid=MDJmNzVkMjY=

-
نور از نشیبِ موهات
ای ماه
که بر سرِ ما
روزها و شب‌ها می‌درخشی
ای ماهِ رخشنده‌ی کامل
بر راه‌پله‌ و
نردبانِ محلِ گذر
ای رفته بر بام و
نیفتاده
با استخوان‌های سفیدِ آفتاب‌ندیده
افشاندی

///
مهر ۱۴۰۱
https://www.instagram.com/p/CjXN0hXNYZE/?igshid=N2NmMDY0OWE=

-
ایستاده‌ای و
چشم‌هات درشتند
زیبایی و
پاییز زرد و سرخ است
ریسه‌ای از چراغ‌های ریزِ رنگی ریخته تا گردنت
برق می‌زنی
در شب
درختی و چه برگ‌هایی
کفتری هستی در زمهریر
با قلبی تپنده و‌ پرخون
از جلدت برون
از بال‌های بلندِ سفیدِ صدفی‌ات
افتاده کنارِ رود
من خواب رفته‌ام
مرا بلند کنید
و بر شاخه بگذارید

///
آبان ۴۰۱

#Bird
#jackson_pollock
https://www.instagram.com/p/ClDzU2otJN9/?igshid=NTFlZDUzZmM=

-
درباره‌ی مَثَلِ «خورَد گاوِ نادان زِ پهلوی خویش»
آرزو مختاریان
مجله‌ی #بخارا / شماره ۱۵۲/ مهر و آبان ۱۴۰۱

سپرِ آخیلوس
دبلیو. اچ. اودن

The Shield of Achilles
W.H.Auden

پ.ن
ترجمه/ ویراستِ دوم

می‌خندی‌وبهارمی‌رسد.pdf

توان گریستن / یی‌یون لی / آرزو مختاریان /مجله کاروان /شماره ۳۱/ زمستان ۱۴۰۱

#فصلنامه_بخارا #مقاله #آرزومختاریان #بخارا_شماره_۱۳۰ #ملول_است_امیرارسلان