تمام هفته جون می‌کنم که آخر هفته‌ ها بتونم با خیال راحت به شغل اصلیم، یعنی پرنسس بودن، ادامه بدم.

بنظرتون چتری پرده ای بزنم؟

اون دوستت که به هیچ پلنی نه نمیگه منم.

همکارم میگفت اگه نمیتونی زیر شکمت و تخت کنی بیشر غذا بخور تا بالای شکمت باهاش تراز بشه. :))

کندال جنر رو تو تبلیغ نشون میداد مامانم گفت چقدر خوشگلهه ولی تو از اینم خوشگل تری ^ ^.

من همیشه تو تصوراتم خاله مجرده بودم که پایه همه فسادای خواهر زاده هاش هست و کلا دافیه برای خودش حق من بچه اول خانواده بودن نبود.

باز اومدم ورکشاپ.

بزرگسالی یعنی، این لیوانه هم خوبه مثلش برا خونه م بگیرم ها.

من هروقت توی این شهر گم میشم مسیر و میرم و میرم درنهایت میرسم به شب های روشن.

تو تمام ورکشاپ هایی که تا امروز رفتم (عطرسازی، هنگدرام، توت بگ، گل مخملی و یوگا) این آخری که لیپ گلاس بود ضعیف ترینش بود.

باز من و این سقف منتها دیگه ابرو های خوشگل ندارم که نشونتون بدم.

زندگی با این آدم برای من همینقدر متنوع ست.

امروز بوسیدنی و دوست داشتنی بود از عصرش به بعد وقتی که این پسر اومد پیشم دنیا برام رنگی رنگی و قشنگ تر شد جوری که دلم میخواد تمام حس الانم و تک تک سکانس ها ذخیره بشه تو ذهنم، قبلش چنگی به دل نمیزد.

میگه اینو برای تو نگهداشتم حوصلم سر میرفت نصفشو خوردم.

پسر بچه ها پدیده های عجیبی ان، برای کادو تولدش جاسوییچی میخواست.
پ.ن: یکی از دوست داشتنی ترین اتفاق های زندگیم زندایی شدن بود.

سلام امروز روز چپ دست هاست 💅🏻 روزم مبارک.

انقدر این حالتی که دارم خودمو کشف میکنم و دوست دارمممم که میبوسمش کاملا و در آغوشش میگیرم.

باز خوبه شوهر دارم وگرنه خیلی حرص میخوردم بابت پولایی که به اندام گاو میزنم.

روزی که همه چیزش داره خوب پیش میره واکنش مامانم: بذار وسایلش و بردارم روانشو از سالم بودن خارج کنم.

از روزی که با خاله خانومیا و دایی کوچیکه سپری شد با یاد گرفتن بازی جدید.

بابت نداشتن پسر خاله ای هم سن و سال از خاله کوچیکم زیاد راضی نیستم کم کاری کردن واقعا.