در جهت کنار اومدن با جوش ها و پستی بلندی های صورتم خیلی وقته کرم پودر استفاده نمیکنم تا همونجوری که هستم خودم رو دوست داشته باشم.

دو دقیقه به ساعت بستن در هتل رسیدیم و متاسفانه بسته بودن با پسر در هتل و با کمک خمیر دندون باز کردیم رفتیم تو اتاقمون :)))

داشتیم سینمایی سوپر گرل و نگاه میکردیم میگه اگه من بودم براش ی پایان غیرمنتظره میذاشتم مثلا الان شخصیت بده توبه کنه بره مشهد زیارت خوبه :)

این شما و این My first bloom (حس کردم انگلیسی نگم حق مطلب ادا نمیشه) و اینکه اسم عطر جدیدم رو گذاشتم اوپالین بر وزن دوپامین چون از ساختنش خوشحال و خرسندم ^ ^

حالا که رفتم ورکشاپ نشستم با خودم فکر میکنم الان که چی مثلا؟ و این بدترین قسمت ماجراست.

سوار ماشین دوست پسرم که میشم مونده تک چرخ بزنم باهاش ولی سوار ماشین بابام که میشم دنده دو رو بلد نیستم برم حتی و ماشین هنگ میکنه این نحوه ی رفتار این دو نفر در زندگی من بوده کامل مشهود و واضح.

بابام میگه نگو پشمام بگو برگام واسه خانوما پشمالو بودن خوب نیست.

زن بدی نبودم. تو هتلی بدون امکانات آشپزخونه عمومی و رفت‌ و‌ آمد زیاد.

میگه تورو یادم میاد ورکشاپ قبلی هم ناخونات خوشگل بود بیا توت بگ بقیه رو هم بدیم دست تو :)

امروز کار واقعا سخت بوووود.
دلم برای باشگاه تنگ شده.
خیلی شلوغ بودم از هفته ی پیش تا حالا و هنوز ادامه داره شلوغی تا آخر هفته اما کاملا به جون میخرم و اصلا ناراحتی ای در این باره ندارم.

مسیر سرکار.

صدای درونم، یک فریاده.

وای من یکبار پسرعموم اومد کلی از کتابای کتابخونم انتخاب کرد که ببره بخونه بعد باز بیاره و تو رودربایستی گفتم ببر بعد از شام کتابا رو قایم کردم تا یادش بره اونم یادش رفت و نبرد 🙂‍↔️

فامیلای مادری از فامیلای پدری کم نمیارن فقط قیافه شون ملایم تره.

امروز روز کار کردنم نیست روزیه که میخوام سکوت کنم و میخوام که از اجتماع دور باشم دلیلشم اینه که حال گیری توسط حراست لعنتی دانشگاه داشتیم و من دیگه حوصله ی کار کردن ندارم چون اعصاب ندارم با مردم سر و کله بزنم و بخوام بهشون توضیح بدم اصلا و اصلا اعصاب ندارم برای همین مرخصی فردا رو به خودم هدیه میدم.

امروز ی کیس ۱۵ ساله ی متاهل داشتم. 💆🏻‍♀️

تمام هفته جون می‌کنم که آخر هفته‌ ها بتونم با خیال راحت به شغل اصلیم، یعنی پرنسس بودن، ادامه بدم.