آدم مفیدی شدم و در تعجبم، سه روز در هفته باشگاه تفریحات کافه، کتاب، پادکست و کمتر درگیر بودن تو سوشال مدیا و تفریحات ناسالم نهایتا سریال دیدن چه بچه ی خوبی !

میگه لاکت با اتوبوس ست شده 🩵

ی لباس دادم خیاط بدوزه بعد رفتم پرو اصلا چنگی به دل نمیزد خلاصه از ترس اینکه بهم نیاد نمیرفتم تحویلش بگیرم و مدتها تو خیاطی مونده بود و من جرات نداشتم، بعد از گرفتنش الان سه روزه که همش همون و میپوشم.

عکس واضح از ناخونام منتها رنگش اینجا متفاوت تر از واقعیشه.

انقدر بین نیشابور و مشهد با اتوبوس و ماشین و قطار و انواع اقسام راه ها رفت و آمد کردم که الان بعد از مدتهاااا که سوار شدم، راننده ای که دارم باهاش میرم رو میشناسم چون قبلا دیدمش 😂

چون فعلا نمیتونم باشگاه برم برای یوگا (خداییش هر روز سخته باشگاه رفتن) تو خونه اینا رو انجام میدم تا ببینیم چی میشه.

در جهت کنار اومدن با جوش ها و پستی بلندی های صورتم خیلی وقته کرم پودر استفاده نمیکنم تا همونجوری که هستم خودم رو دوست داشته باشم.

دو دقیقه به ساعت بستن در هتل رسیدیم و متاسفانه بسته بودن با پسر در هتل و با کمک خمیر دندون باز کردیم رفتیم تو اتاقمون :)))

داشتیم سینمایی سوپر گرل و نگاه میکردیم میگه اگه من بودم براش ی پایان غیرمنتظره میذاشتم مثلا الان شخصیت بده توبه کنه بره مشهد زیارت خوبه :)

این شما و این My first bloom (حس کردم انگلیسی نگم حق مطلب ادا نمیشه) و اینکه اسم عطر جدیدم رو گذاشتم اوپالین بر وزن دوپامین چون از ساختنش خوشحال و خرسندم ^ ^

حالا که رفتم ورکشاپ نشستم با خودم فکر میکنم الان که چی مثلا؟ و این بدترین قسمت ماجراست.

سوار ماشین دوست پسرم که میشم مونده تک چرخ بزنم باهاش ولی سوار ماشین بابام که میشم دنده دو رو بلد نیستم برم حتی و ماشین هنگ میکنه این نحوه ی رفتار این دو نفر در زندگی من بوده کامل مشهود و واضح.

بابام میگه نگو پشمام بگو برگام واسه خانوما پشمالو بودن خوب نیست.

زن بدی نبودم. تو هتلی بدون امکانات آشپزخونه عمومی و رفت‌ و‌ آمد زیاد.

میگه تورو یادم میاد ورکشاپ قبلی هم ناخونات خوشگل بود بیا توت بگ بقیه رو هم بدیم دست تو :)

امروز کار واقعا سخت بوووود.
دلم برای باشگاه تنگ شده.
خیلی شلوغ بودم از هفته ی پیش تا حالا و هنوز ادامه داره شلوغی تا آخر هفته اما کاملا به جون میخرم و اصلا ناراحتی ای در این باره ندارم.

مسیر سرکار.