📊بیشتر دوست دارید درباره چی محتوا ببینید؟
Anonymous Poll
27%
معرفی و تحلیل استارتاپ های ایرانی و خارجی بازار پت
37%
تحلیل و معرفی فرصت های بازار پت
17%
تکنیک های بازاریابی و فروش محصولات پت
20%
مسیر رشد و راهنمای قدم به قدم در بازار حیوانات خانگی
اکثرا سوالاتتون در رابطه با تولید و نحوه ورود به بازار بود من کلی میگم بهتون 🙏
👍2
فقط یک نکته بگم بهتون اینو یادتون باشه
دو نوع سرمایه کلا داریم
زمان / پول
هرکدوم که بیشتر دارید و میتونید خرجش کنید اولویت بزارید
من برای جفتش راه حل میدم که باز به دریافتی مالی تبدیل بشه❤️🔥
دو نوع سرمایه کلا داریم
زمان / پول
هرکدوم که بیشتر دارید و میتونید خرجش کنید اولویت بزارید
من برای جفتش راه حل میدم که باز به دریافتی مالی تبدیل بشه❤️🔥
👍2
بچهها یه گزارش از Bloomberg Intelligence دیدم که برام جالب بود.
پیشبینی کرده بازار جهانی پت تا سال ۲۰۳۰ از حدود ۳۲۰ میلیارد دلار به نزدیک ۵۰۰ میلیارد دلار برسه.
ولی چیزی که بیشتر از خود عدد برام جالب بود، دلیل این رشده.
ماجرا فقط این نیست که تعداد پتها بیشتر بشه؛ اتفاق مهمتر اینه که آدمها دارن بیشتر با پتها مثل یکی از اعضای خانواده رفتار میکنن و طبیعتاً حاضرن برای کیفیت زندگیشون بیشتر هزینه کنن.
یعنی بازار داره از «غذا و وسایل حیوانات» فراتر میره و حوزههایی مثل:
غذای پریمیوم و تخصصی
Fresh Food
خدمات دامپزشکی و تشخیص
دارو و مراقبتهای پیشگیرانه
محصولات بهداشتی
فروش آنلاین
دارن سهم بیشتری میگیرن.
یه نکته جالب دیگه هم اینه که وقتی طول عمر پت بیشتر میشه، در واقع ارزش اقتصادی هر پت هم بیشتر میشه؛ چون صاحبش برای سالهای بیشتری غذا، خدمات درمانی، محصولات و خدمات مختلف خریداری میکنه.
خلاصش میشه:
صنعت پت داره از یک بازار محصولمحور، به یک اکوسیستم بزرگ خدمات و محصولات تبدیل میشه.
سؤال اینه که:
ما قراره کجای این رشد باشیم؟
منبع : Bloomberg
پیشبینی کرده بازار جهانی پت تا سال ۲۰۳۰ از حدود ۳۲۰ میلیارد دلار به نزدیک ۵۰۰ میلیارد دلار برسه.
ولی چیزی که بیشتر از خود عدد برام جالب بود، دلیل این رشده.
ماجرا فقط این نیست که تعداد پتها بیشتر بشه؛ اتفاق مهمتر اینه که آدمها دارن بیشتر با پتها مثل یکی از اعضای خانواده رفتار میکنن و طبیعتاً حاضرن برای کیفیت زندگیشون بیشتر هزینه کنن.
یعنی بازار داره از «غذا و وسایل حیوانات» فراتر میره و حوزههایی مثل:
غذای پریمیوم و تخصصی
Fresh Food
خدمات دامپزشکی و تشخیص
دارو و مراقبتهای پیشگیرانه
محصولات بهداشتی
فروش آنلاین
دارن سهم بیشتری میگیرن.
یه نکته جالب دیگه هم اینه که وقتی طول عمر پت بیشتر میشه، در واقع ارزش اقتصادی هر پت هم بیشتر میشه؛ چون صاحبش برای سالهای بیشتری غذا، خدمات درمانی، محصولات و خدمات مختلف خریداری میکنه.
خلاصش میشه:
صنعت پت داره از یک بازار محصولمحور، به یک اکوسیستم بزرگ خدمات و محصولات تبدیل میشه.
سؤال اینه که:
ما قراره کجای این رشد باشیم؟
منبع : Bloomberg
❤4
یه تغییر جالب توی صنعت حیوانات خانگی داره اتفاق میافته که فکر میکنم در سالهای آینده جدیتر هم بشه:
صاحب حیوان دیگه فقط وقتی دنبال اطلاعات سلامت نمیگرده که حیوانش بیمار شده باشه.
یک مطالعه روی ۵۷۱ صاحب حیوان در بریتانیا نشون داد که ۷۸.۶٪ افراد برای پیدا کردن اطلاعات سلامت حیوانشون از اینترنت استفاده میکنن؛ در حالی که ۷۲٪ از دامپزشک بهعنوان منبع اطلاعات استفاده میکردن.
جالبتر اینکه دو موضوعی که بیشتر از همه سرچ میشدن، مشکلات پزشکی و تغذیه بودن. البته دامپزشکان همچنان از قابلاعتمادترین منابع برای صاحبان حیوانات محسوب میشدن.
یعنی حتی قبل از ورود AI هم رفتار صاحب حیوان داشت تغییر میکرد:
مشکل → جستوجو → یادگیری → تصمیمگیری → مراجعه
حالا هوش مصنوعی این فرآیند رو خیلی سریعتر کرده.
قبلاً برای جواب گرفتن باید چند سایت رو میخوندیم، اطلاعات رو مقایسه میکردیم و آخرش خودمون نتیجه میگرفتیم.
امروز میتونیم سؤال رو مستقیم از AI بپرسیم:
«گربه من ۸ سالشه، اضافهوزن داره و کمتر از قبل غذا میخوره؛ چه چیزهایی رو باید بررسی کنم؟»
AI میتونه در چند ثانیه اطلاعات اولیه، احتمالات و حتی پیشنهادهایی برای پیگیری ارائه بده.
البته این به معنی جایگزین شدن دامپزشک نیست.
اتفاقاً میتونه ارزش دامپزشک رو بیشتر کنه.
چرا؟
چون وقتی دسترسی به اطلاعات زیاد میشه، ارزش «اطلاعات خام» کمتر میشه و ارزش تشخیص درست، تفسیر اطلاعات، پیشگیری و تصمیمگیری تخصصی بیشتر میشه.
یک مرور علمی که در سال ۲۰۲۵ در Research in Veterinary Science منتشر شده هم به همین روند اشاره میکنه و نقش روبهرشد AI در مراقبت دیجیتال از سگها و گربهها رو بررسی کرده.
به نظرم نتیجه این تغییر برای صنعت دامپزشکی خیلی مهمه:
حرکت از «درمان بیماری» به «مدیریت سلامت»
یعنی به جای اینکه فقط زمانی وارد زنجیره سلامت بشیم که حیوان بیمار شده، بخش بزرگتری از بازار میتونه قبل از بیماری شکل بگیره:
پایش وزن و فعالیت
تغذیه مناسب
مراقبت دندان
واکسیناسیون و چکاپ
تشخیص زودهنگام
کنترل ریسک بیماری
سلامت گوارش
مراقبت از حیوانات سالمند
و البته مکملها، در مواردی که واقعاً شواهد و اندیکاسیون مناسبی وجود داشته باشه.
اما یک نکته مهم وجود داره:
پیشگیری هنوز برای خیلی از صاحبان حیوان یک رفتار بدیهی نیست.
یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۲۶ نشان داده که دو مانع مهم برای مراجعه پیشگیرانه به دامپزشک، این تصور است که «هزینهاش زیاده» و اینکه «ضروری نیست».
پس فرصت آینده فقط فروش مکمل یا خدمات پیشگیرانه نیست.
فرصت اصلی، آموزش صاحب حیوان برای تبدیل شدن از یک مصرفکننده واکنشی به یک مراقب proactive هست.
و اینجاست که AI میتونه بازی رو تغییر بده.
چون هرچه اطلاعات برای صاحب حیوان در دسترستر بشه، احتمال اینکه زودتر متوجه تغییرات وزن، رفتار، اشتها یا علائم حیوان بشه بیشتر میشه.
در نتیجه ممکنه آینده دامپزشکی کمتر درباره این سؤال باشه که:
«چطور این بیماری رو درمان کنیم؟»
و بیشتر درباره این سؤال باشه که:
«چطور زودتر متوجهش بشیم و اصلاً اجازه ندیم به مرحله شدید برسه؟»
به نظرم این تغییر، یکی از مهمترین فرصتهای آینده صنعت حیوانات خانگیه:
از Veterinary Treatment به Veterinary Wellness.
نه اینکه درمان کماهمیت بشه؛
بلکه چون AI و ابزارهای دیجیتال بخشی از اطلاعات اولیه رو در اختیار صاحب حیوان قرار میدن، ارزش واقعی متخصص بیشتر به سمت پیشگیری، تشخیص زودهنگام، تفسیر داده و تصمیمگیری تخصصی حرکت میکنه.
و احتمالاً برندههای آینده صنعت، فقط کسانی نیستن که بهترین دارو رو برای حیوان بیمار دارن؛
بلکه کسانی هستن که بتونن قبل از بیمار شدن حیوان، وارد زنجیره سلامت اون بشن.
منابع:
Kogan et al., Veterinary Record (2018) — بررسی رفتار صاحبان حیوانات در جستوجوی اطلاعات سلامت در اینترنت.
Arshad et al., Research in Veterinary Science (2025) — بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در سلامت دیجیتال سگها و گربهها.
Why do many pet owners avoid preventive veterinary consultations? (2026) — بررسی موانع مراجعه پیشگیرانه صاحبان حیوانات.
صاحب حیوان دیگه فقط وقتی دنبال اطلاعات سلامت نمیگرده که حیوانش بیمار شده باشه.
یک مطالعه روی ۵۷۱ صاحب حیوان در بریتانیا نشون داد که ۷۸.۶٪ افراد برای پیدا کردن اطلاعات سلامت حیوانشون از اینترنت استفاده میکنن؛ در حالی که ۷۲٪ از دامپزشک بهعنوان منبع اطلاعات استفاده میکردن.
جالبتر اینکه دو موضوعی که بیشتر از همه سرچ میشدن، مشکلات پزشکی و تغذیه بودن. البته دامپزشکان همچنان از قابلاعتمادترین منابع برای صاحبان حیوانات محسوب میشدن.
یعنی حتی قبل از ورود AI هم رفتار صاحب حیوان داشت تغییر میکرد:
مشکل → جستوجو → یادگیری → تصمیمگیری → مراجعه
حالا هوش مصنوعی این فرآیند رو خیلی سریعتر کرده.
قبلاً برای جواب گرفتن باید چند سایت رو میخوندیم، اطلاعات رو مقایسه میکردیم و آخرش خودمون نتیجه میگرفتیم.
امروز میتونیم سؤال رو مستقیم از AI بپرسیم:
«گربه من ۸ سالشه، اضافهوزن داره و کمتر از قبل غذا میخوره؛ چه چیزهایی رو باید بررسی کنم؟»
AI میتونه در چند ثانیه اطلاعات اولیه، احتمالات و حتی پیشنهادهایی برای پیگیری ارائه بده.
البته این به معنی جایگزین شدن دامپزشک نیست.
اتفاقاً میتونه ارزش دامپزشک رو بیشتر کنه.
چرا؟
چون وقتی دسترسی به اطلاعات زیاد میشه، ارزش «اطلاعات خام» کمتر میشه و ارزش تشخیص درست، تفسیر اطلاعات، پیشگیری و تصمیمگیری تخصصی بیشتر میشه.
یک مرور علمی که در سال ۲۰۲۵ در Research in Veterinary Science منتشر شده هم به همین روند اشاره میکنه و نقش روبهرشد AI در مراقبت دیجیتال از سگها و گربهها رو بررسی کرده.
به نظرم نتیجه این تغییر برای صنعت دامپزشکی خیلی مهمه:
حرکت از «درمان بیماری» به «مدیریت سلامت»
یعنی به جای اینکه فقط زمانی وارد زنجیره سلامت بشیم که حیوان بیمار شده، بخش بزرگتری از بازار میتونه قبل از بیماری شکل بگیره:
پایش وزن و فعالیت
تغذیه مناسب
مراقبت دندان
واکسیناسیون و چکاپ
تشخیص زودهنگام
کنترل ریسک بیماری
سلامت گوارش
مراقبت از حیوانات سالمند
و البته مکملها، در مواردی که واقعاً شواهد و اندیکاسیون مناسبی وجود داشته باشه.
اما یک نکته مهم وجود داره:
پیشگیری هنوز برای خیلی از صاحبان حیوان یک رفتار بدیهی نیست.
یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۲۶ نشان داده که دو مانع مهم برای مراجعه پیشگیرانه به دامپزشک، این تصور است که «هزینهاش زیاده» و اینکه «ضروری نیست».
پس فرصت آینده فقط فروش مکمل یا خدمات پیشگیرانه نیست.
فرصت اصلی، آموزش صاحب حیوان برای تبدیل شدن از یک مصرفکننده واکنشی به یک مراقب proactive هست.
و اینجاست که AI میتونه بازی رو تغییر بده.
چون هرچه اطلاعات برای صاحب حیوان در دسترستر بشه، احتمال اینکه زودتر متوجه تغییرات وزن، رفتار، اشتها یا علائم حیوان بشه بیشتر میشه.
در نتیجه ممکنه آینده دامپزشکی کمتر درباره این سؤال باشه که:
«چطور این بیماری رو درمان کنیم؟»
و بیشتر درباره این سؤال باشه که:
«چطور زودتر متوجهش بشیم و اصلاً اجازه ندیم به مرحله شدید برسه؟»
به نظرم این تغییر، یکی از مهمترین فرصتهای آینده صنعت حیوانات خانگیه:
از Veterinary Treatment به Veterinary Wellness.
نه اینکه درمان کماهمیت بشه؛
بلکه چون AI و ابزارهای دیجیتال بخشی از اطلاعات اولیه رو در اختیار صاحب حیوان قرار میدن، ارزش واقعی متخصص بیشتر به سمت پیشگیری، تشخیص زودهنگام، تفسیر داده و تصمیمگیری تخصصی حرکت میکنه.
و احتمالاً برندههای آینده صنعت، فقط کسانی نیستن که بهترین دارو رو برای حیوان بیمار دارن؛
بلکه کسانی هستن که بتونن قبل از بیمار شدن حیوان، وارد زنجیره سلامت اون بشن.
منابع:
Kogan et al., Veterinary Record (2018) — بررسی رفتار صاحبان حیوانات در جستوجوی اطلاعات سلامت در اینترنت.
Arshad et al., Research in Veterinary Science (2025) — بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در سلامت دیجیتال سگها و گربهها.
Why do many pet owners avoid preventive veterinary consultations? (2026) — بررسی موانع مراجعه پیشگیرانه صاحبان حیوانات.
❤5