محمود اجل در سال 1281 در شهر همدان متولد و در سن هفت سالگی در سال 1288همراه پدرش به قلّه الوند صعود کرد و با این صعود چنان عشق و علاقه و شوری در او پدیدار شد که مدت پنجاه و پنج سال ( تا زمانی که توان کوه رفتن داشت ) به کوهنوردی ادامه داد.
زنده یاد محمود اجل اولین کوهنورد کلاسیک همدان و از اولین کوهنوردان نامی کشور بود که کوهنوردی نوین و فنی و علمی را در ایران شروع نمودند اساتید بزرگ کوهنوردی ایران : کاظم گیلان پور ، جلیل کتیبه ای ، کیغام میناسیان و محمود اجل پایه کوهنوردی نوین ایران را بنا نهادند و اولین صعود بر روی کوه های بزرگ کشور از جمله دماوند ، علم کوه ، اشترانکوه ، دنا ، زردکوه ، … را داشتند و با گزارشات جالب و ارزنده خود راه را برای کوهنوردان جوان آن زمان گشودند.
و در این راه مرحوم اجل علیرغم مشکگلات مالی و سختی های اندر سر راه با صعود کوه های کشور با شعر و نقاشی و کمی عکاسی و گزارش کوه فرهنگ کوهنوردی را ترویج می نمود. و نقش بسیار ارزنده ای داشت.
در سالهای 1290 تا 1304 با همکلاسی ها روزهای جمعه کوه خورزنه ( در شرق همدان ) را که امروز به شکل کلاسیک کلاسهای کوهنوردی در آن برگزار میگردد ، به کوه پیمایی و تمرین می پرداخته و از آنجا بعنوان اولین کلاس آموزش کوهنوردی یاد می کند.
در سال 1306 در مسافرتی به تهران با دیدن قلّه توچال ، شیفته آن شده و تصمیم به صعود آن گرفت. در یکی از روزها سوار بر الاغ شده با پرداخت 3 ریال فاصله تهران تا ده تجریش آن زمان و سپس ادامه راه را تا دربند را سه ساعته طی کرد و از آنجا با پرداخت ده شاهی سوار بر قاطر ، خود را به پس قلّه رسانده و با راهنمایی علف چین ها و یک شب مانی ، به قلّه صعود کرد.
نوگرایی و اشتیاق به کوهنوردی باعث شد با اراده ای استوار به شناسایی و صعود قلل مرتفع ایران که بعضاً تا آن زمان ناشناخته بودند و پای کوهنوردان بدان ها نخورده بود پرداخت. اگر چه اولین صعود بر قلل و ارتفاعات یا پیمایش غارها امتیاز محسوب می گشت ، وی کمترین ادعایی نداشت و خودستایی نکرد و آنچه نگاشت با هدف معرفی کوه ها و مناطق کوهستانی ایران بود.
اجل بسیاری از نقاط کوهستانی را شناسایی و به کرات صعود کرد. گاه با خرید قاطر به مدت دو تا سه ماه به کوه های دوردست رفت و بدون داشتن امکانات لازم به مطاله و شناسایی ارتفاعات شاخص کوهستانی پرداخت. اجل معتقد بود کسی که پا بر عرصه طبیعت و کوه می نهد ، میهمان طبیعت بوده و به حریم گلها ، گیاهان و جانوران پا گذارده است و ملزم است آن حریم را محترم شمارد و آرامش و سکوت طبیعت را حفظ کند و مجاز نیست به ترکیب طبیعی کوه دست اندازی کند و اصولاً یکی از شایستگیهای انسان را در حفظ محیط زیست ارزیابی می کرد. وی کوه نشینان را دوست می داشت و احترام ویژه ای برای آنان قائل بود. کوهنوردان جوان امروز که با همه امکانات ، کوه های دور افتاده ترین نقاط ایران را با آرامش و بدون مخاطره ای صعود می کنند ، آگاه باشند که این امر در سایه تلاش های اجل ها که تنها و با کوله پشتی که خود از پوست کوسفند درست می کردند و همچنین با لوازم دست ساز ، کوهنوردی را برای آنان هموار ساخته اند. یکی از همنوردان ایشان که از چهره های تأثیر گذار و شاخص کوهنوردی کشور می باشد اظهار داشت : اجل چهارصد قلّه از کوه های غرب کشور را در آن سال ها صعود کرده است.
محمود اجل در سال 1327 و در سن چهل و شش سالگی به اتفاق همنوردان جوان (( گروه کوهنوردان آزاد )) را تأسیس کرده ، سپس شعباتی در شهرهای همدان ، رشت و کرمان نیز دایر نمودند.
تاریخ صعود برخی از صعودهای مهم محمود اجل:
صعود قلّه های منطقه الوند تا سال 1304 – قلّه توچال 1306 – دماوند 1326 – کوههای منطقه دنا 1329 – کوههای منطقه دنا 1330 – کوههای منطقه کرمان ( هزار ، لاله زار ، محمد آلال ، چپار) 1330 – شیرکوه و برفخانه 1330 – علم کوه و تخت سلیمان 1332 همراه با آقای گیلان پور –اشترانکوه 1334 – خان گرمز 1338 – آزاد کوه 1337 – کرکس 1339 جوپار احتمالاً سال 1330
اجل از مربیان دوره دوم کوهنوردی کشور بود و در سال 1333 در سن پنجاه و دو سالگی این دوره را پشت سرنهاد. ایشان همچنین در کلاس ها در امر آموزش فعالیت مجدانه ای داشت و مبانی اخلاقی و مهرورزی را سرلوحه امور قرار می داد و با طرح مباحث کوهنوردی و مسائل اجتماعی ابعاد این ورزش را توسعه و بسط می داد. در این کلاسها ضمن بهره مندی از کوهنوردی تجربه های مفیدی نیز انتقال پیدا می کرد.
کوهنوردان پیشکسوت امروز که تحت آموزش های وی هم قرار داشته اند فراموش نکرده اند که در دره های (( لالان )) و (( دارآباد )) در کلاسهای کوهنوردی چگونه خستگی ناپذیر و بدون کوچکترین چشم داشت اهتمام می ورزید. یکی دیگر از کوهنوردان با بازگو کردن خاطرات خود چنین بیان کرد: مرا بیاد گذشته ها انداختید ، یاد زمانی که با کوله پشتی سبکی به کوه می رفتیم و با کوله
زنده یاد محمود اجل اولین کوهنورد کلاسیک همدان و از اولین کوهنوردان نامی کشور بود که کوهنوردی نوین و فنی و علمی را در ایران شروع نمودند اساتید بزرگ کوهنوردی ایران : کاظم گیلان پور ، جلیل کتیبه ای ، کیغام میناسیان و محمود اجل پایه کوهنوردی نوین ایران را بنا نهادند و اولین صعود بر روی کوه های بزرگ کشور از جمله دماوند ، علم کوه ، اشترانکوه ، دنا ، زردکوه ، … را داشتند و با گزارشات جالب و ارزنده خود راه را برای کوهنوردان جوان آن زمان گشودند.
و در این راه مرحوم اجل علیرغم مشکگلات مالی و سختی های اندر سر راه با صعود کوه های کشور با شعر و نقاشی و کمی عکاسی و گزارش کوه فرهنگ کوهنوردی را ترویج می نمود. و نقش بسیار ارزنده ای داشت.
در سالهای 1290 تا 1304 با همکلاسی ها روزهای جمعه کوه خورزنه ( در شرق همدان ) را که امروز به شکل کلاسیک کلاسهای کوهنوردی در آن برگزار میگردد ، به کوه پیمایی و تمرین می پرداخته و از آنجا بعنوان اولین کلاس آموزش کوهنوردی یاد می کند.
در سال 1306 در مسافرتی به تهران با دیدن قلّه توچال ، شیفته آن شده و تصمیم به صعود آن گرفت. در یکی از روزها سوار بر الاغ شده با پرداخت 3 ریال فاصله تهران تا ده تجریش آن زمان و سپس ادامه راه را تا دربند را سه ساعته طی کرد و از آنجا با پرداخت ده شاهی سوار بر قاطر ، خود را به پس قلّه رسانده و با راهنمایی علف چین ها و یک شب مانی ، به قلّه صعود کرد.
نوگرایی و اشتیاق به کوهنوردی باعث شد با اراده ای استوار به شناسایی و صعود قلل مرتفع ایران که بعضاً تا آن زمان ناشناخته بودند و پای کوهنوردان بدان ها نخورده بود پرداخت. اگر چه اولین صعود بر قلل و ارتفاعات یا پیمایش غارها امتیاز محسوب می گشت ، وی کمترین ادعایی نداشت و خودستایی نکرد و آنچه نگاشت با هدف معرفی کوه ها و مناطق کوهستانی ایران بود.
اجل بسیاری از نقاط کوهستانی را شناسایی و به کرات صعود کرد. گاه با خرید قاطر به مدت دو تا سه ماه به کوه های دوردست رفت و بدون داشتن امکانات لازم به مطاله و شناسایی ارتفاعات شاخص کوهستانی پرداخت. اجل معتقد بود کسی که پا بر عرصه طبیعت و کوه می نهد ، میهمان طبیعت بوده و به حریم گلها ، گیاهان و جانوران پا گذارده است و ملزم است آن حریم را محترم شمارد و آرامش و سکوت طبیعت را حفظ کند و مجاز نیست به ترکیب طبیعی کوه دست اندازی کند و اصولاً یکی از شایستگیهای انسان را در حفظ محیط زیست ارزیابی می کرد. وی کوه نشینان را دوست می داشت و احترام ویژه ای برای آنان قائل بود. کوهنوردان جوان امروز که با همه امکانات ، کوه های دور افتاده ترین نقاط ایران را با آرامش و بدون مخاطره ای صعود می کنند ، آگاه باشند که این امر در سایه تلاش های اجل ها که تنها و با کوله پشتی که خود از پوست کوسفند درست می کردند و همچنین با لوازم دست ساز ، کوهنوردی را برای آنان هموار ساخته اند. یکی از همنوردان ایشان که از چهره های تأثیر گذار و شاخص کوهنوردی کشور می باشد اظهار داشت : اجل چهارصد قلّه از کوه های غرب کشور را در آن سال ها صعود کرده است.
محمود اجل در سال 1327 و در سن چهل و شش سالگی به اتفاق همنوردان جوان (( گروه کوهنوردان آزاد )) را تأسیس کرده ، سپس شعباتی در شهرهای همدان ، رشت و کرمان نیز دایر نمودند.
تاریخ صعود برخی از صعودهای مهم محمود اجل:
صعود قلّه های منطقه الوند تا سال 1304 – قلّه توچال 1306 – دماوند 1326 – کوههای منطقه دنا 1329 – کوههای منطقه دنا 1330 – کوههای منطقه کرمان ( هزار ، لاله زار ، محمد آلال ، چپار) 1330 – شیرکوه و برفخانه 1330 – علم کوه و تخت سلیمان 1332 همراه با آقای گیلان پور –اشترانکوه 1334 – خان گرمز 1338 – آزاد کوه 1337 – کرکس 1339 جوپار احتمالاً سال 1330
اجل از مربیان دوره دوم کوهنوردی کشور بود و در سال 1333 در سن پنجاه و دو سالگی این دوره را پشت سرنهاد. ایشان همچنین در کلاس ها در امر آموزش فعالیت مجدانه ای داشت و مبانی اخلاقی و مهرورزی را سرلوحه امور قرار می داد و با طرح مباحث کوهنوردی و مسائل اجتماعی ابعاد این ورزش را توسعه و بسط می داد. در این کلاسها ضمن بهره مندی از کوهنوردی تجربه های مفیدی نیز انتقال پیدا می کرد.
کوهنوردان پیشکسوت امروز که تحت آموزش های وی هم قرار داشته اند فراموش نکرده اند که در دره های (( لالان )) و (( دارآباد )) در کلاسهای کوهنوردی چگونه خستگی ناپذیر و بدون کوچکترین چشم داشت اهتمام می ورزید. یکی دیگر از کوهنوردان با بازگو کردن خاطرات خود چنین بیان کرد: مرا بیاد گذشته ها انداختید ، یاد زمانی که با کوله پشتی سبکی به کوه می رفتیم و با کوله
باری سنگین از تجربه مراجعت می کردیم. همچنین نکته طنز آمیزی از مرحوم محمود اجل در یادها مانده است که در حین آموزش دوستان را از ترس برحذر می داشت و می گفت : نترسید ، اجل بالای سر شماست.
محمود اجل در سال 1337 و در سن پنجاه و شش سالگی به خاطر پاره ای مسائل به زادگاهش همدان مراجعت کرد و تا سال 1340 در آنجا سکونت کرد. حاصل سه سال اقامت در همدان آشنایی با کوهنوردان جوان و برنامه ریزی در صعود قلل و همچنین آموزش بود که اغلب زنده یاد حسن ابریشمی که از مربیان و پیشکسوتان همدان بود ایشان را یاری می رساند. بازگشت به تهران سالهای پایانی پنجاه و پنج سال کوهنوردی وی بود و بدین ترتیب در سال 1343 به خاطر کهولت سن و دردهای شدید مفصلی ، از کوهنوردی کناره گرفت. اما همچنان عاشقانه و در اندیشه کوه زیست که بازتاب آن در اشعارش انعکاس دارد.
اجل در عین حال در تحلیل های اجتماعی خود نیز پا برجا بود و در توصیه هایش به جوانان کوهنورد تأکید می کرد که از زندگی اجتماعی غفلت نورزند و در عین حال کوه را بعنوان مظهر پاکی و تندرستی ، دوستدار باشند.
@dobisel
اجل شخصیتی ممتاز در جامعه کوهنوردی داشت و از احترام والائی برخوردار بود و با طبع بلند و عزت نفس زندگی کرد و مستقل و آزاداندیش بود. زنده یاد باقر خورشیدی که از کوهنوردان شاخص و بنام خطه خراسان بود ، اورا پدر ، مرشد و پیر و استاد قلمداد کرد.
محمود اجل در اشعارش مسئولین کوهنوردی را از شعار منع می کرد و تشکیلات کوهنوردی کشور را به مشورت با هم و شورا تشویق می نمود. زنده یاد اجل پس از عمری تلاش سازنده و تشویق به مثبت اندیشی برای پیشبرد و اعتلای ورزش کوهنوردی و در سال 1342 به خاطر کهولت سن و دردهای شدید مفصلی از کوهنوردی بازایستاد و در تاریخ۶۲/۲/۱۸ غریبانه به دیار باقی شتافت ، یادش گرامی باد.
کوهنوردان برجسته و قدیمی همدان موفقیت های خود را مرهون استفاده از تجربیات استاد محمود اجل میدانند و به او ارج نهاده و احترام میگذارند.
منبع : گروه کوهنوردی عاشقان طبیعت
@dobisel
محمود اجل در سال 1337 و در سن پنجاه و شش سالگی به خاطر پاره ای مسائل به زادگاهش همدان مراجعت کرد و تا سال 1340 در آنجا سکونت کرد. حاصل سه سال اقامت در همدان آشنایی با کوهنوردان جوان و برنامه ریزی در صعود قلل و همچنین آموزش بود که اغلب زنده یاد حسن ابریشمی که از مربیان و پیشکسوتان همدان بود ایشان را یاری می رساند. بازگشت به تهران سالهای پایانی پنجاه و پنج سال کوهنوردی وی بود و بدین ترتیب در سال 1343 به خاطر کهولت سن و دردهای شدید مفصلی ، از کوهنوردی کناره گرفت. اما همچنان عاشقانه و در اندیشه کوه زیست که بازتاب آن در اشعارش انعکاس دارد.
اجل در عین حال در تحلیل های اجتماعی خود نیز پا برجا بود و در توصیه هایش به جوانان کوهنورد تأکید می کرد که از زندگی اجتماعی غفلت نورزند و در عین حال کوه را بعنوان مظهر پاکی و تندرستی ، دوستدار باشند.
@dobisel
اجل شخصیتی ممتاز در جامعه کوهنوردی داشت و از احترام والائی برخوردار بود و با طبع بلند و عزت نفس زندگی کرد و مستقل و آزاداندیش بود. زنده یاد باقر خورشیدی که از کوهنوردان شاخص و بنام خطه خراسان بود ، اورا پدر ، مرشد و پیر و استاد قلمداد کرد.
محمود اجل در اشعارش مسئولین کوهنوردی را از شعار منع می کرد و تشکیلات کوهنوردی کشور را به مشورت با هم و شورا تشویق می نمود. زنده یاد اجل پس از عمری تلاش سازنده و تشویق به مثبت اندیشی برای پیشبرد و اعتلای ورزش کوهنوردی و در سال 1342 به خاطر کهولت سن و دردهای شدید مفصلی از کوهنوردی بازایستاد و در تاریخ۶۲/۲/۱۸ غریبانه به دیار باقی شتافت ، یادش گرامی باد.
کوهنوردان برجسته و قدیمی همدان موفقیت های خود را مرهون استفاده از تجربیات استاد محمود اجل میدانند و به او ارج نهاده و احترام میگذارند.
منبع : گروه کوهنوردی عاشقان طبیعت
@dobisel
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from کوهنوردی با مسعود فرحبخش
در هیاهوی صعود کوهنوردان ایرانی به قلل هشت هزاری و همینطور ورود عظیم قیچی ساز به باشگاه هشت هزاری ها، خبر حادثه ای که در رسانه های کوهنوردی درج شد کام مان را تلخ کرد. کوهنوردی میان سال از تهران به نام احمد نیک بیان در ارتفاعات قله کارل مارکس تاجیکستان به اعماق شکافی یخی سقوط کرد و تا کنون پس از گذشت پنج روز از سرنوشت وی خبری در دسترس نیست. اما وقتی کمی موشکافانه به این خبر دقت کنیم متوجه می شویم که این خبر تکان دهنده تر از یک اتفاق تلخ است.
در اینجا سوالی مطرح می شود و آن که چرا در منطقه ای که دارای شکاف های یخی فراوان است، نفرات تیم هم طناب نبودند؟
سوال مهم تر دیگر اما زمانی مطرح می شود که متوجه می شویم بعد از پنج روز هیچ کوهنورد دیگری در منطقه نبود که به یاری این تیم سه نفره ایرانی برسد. سوال اصلی تر اینکه چرا برای صعود به قله، این فصل از سال که منطقه خالی از کوهنورد است و در واقع زمانی که فصل صعود نیست، انتخاب می شود؟
متاسفانه تاریخ کوهنوردی ما پر از این سوالات بی جواب است که بعد از مدتی به باد فراموشی سپرده می شوند. اما در این مورد وقتی به سرپرست برنامه کارل مارکس نگاه کنیم متوجه می شویم که سوالات چندان بی جواب هم نیستند.
متاسفانه امروزه استادهای مجازی سر از تلگرام و دنیای مجازی در آورده اند. استاد نماهایی که فقط به فکر پربار کردن جیب خود هستند و نه سطح فنی خود و کوهنوردان را چون اسکناس های رنگارنگ می بینند. القابی که به این استادنما ها نسبت داده می شود بعضا در کوله های 80 لیتری هم جا نمی شود! راهنمای صعود به قلل ناشناخته، رکورد دار سنی صعود به قله فلان در جهان و...
قابل توجه کریستف کلمب های فضای مجازی که با عینک برشکاری و مشما پیچ کردن کفش در زمستان به عنوان سرپرست صعودهای برون مرزی به دماوند صعود می کنند، لطفا هنگام فتح الفتوح هایتان در مناطقی که شکاف یخی وجود دارد آموزش های مقدماتی یخ و برف را فراموش نکنید و همطناب شوید. البته اگر این آموزش ها را نمی دانید که هیچ...
تقاضا داریم شمایی که دائما به مناطق ناشناخته سفر می کنید، تلفن ماهواره ای تهیه کنید تا بعد از چهار روز از حادثه به دنبال تلفن سکه ای برای ارتباط با ایران نباشید و زمانی خبر به تهران برسد که کار از کار گذشته باشد
شما مسئول مستقیم حال خراب خانواده و دوستانی هستید که با چشمانی گریان و قلبی مضطرب منتظرند تا خبری از عزیزشان به دستشان برسد و چشم به معجزه ای دارند
جناب سرپرست برنامه کارل مارکس لطفا دست به دعا شوید تا آن معجزه فردا و بعد از رسیدن تیم امداد به محل حادثه در روز ششم رخ دهد تا فقط بخشی از اشتباهات فراوان و ضعف های شما جبران شود. شما به عنوان کسی که خود راهنمای صعود به قلل ناشناخته جهان، طراح مسیرهای کوهنوردی و رکورد دار سنی صعود به قله نوشاخ در سطح جهان (صعودی که در صحت آن تردید فراوان وجود دارد) معرفی می کنید مسئول اصلی این حادثه برای همنوردتان هستید.
مسعود فرح بخش، نیما اسکندری
4 خرداد 96
پی نوشت: با توجه به گزارش انجمن پزشکی کوهستان فردا جمعه و در روز ششم حادثه تیمی از امدادگران جاده ای به محل حادثه در ارتفاع 5000 متر می رسند
@dobisel
@iran5610
در اینجا سوالی مطرح می شود و آن که چرا در منطقه ای که دارای شکاف های یخی فراوان است، نفرات تیم هم طناب نبودند؟
سوال مهم تر دیگر اما زمانی مطرح می شود که متوجه می شویم بعد از پنج روز هیچ کوهنورد دیگری در منطقه نبود که به یاری این تیم سه نفره ایرانی برسد. سوال اصلی تر اینکه چرا برای صعود به قله، این فصل از سال که منطقه خالی از کوهنورد است و در واقع زمانی که فصل صعود نیست، انتخاب می شود؟
متاسفانه تاریخ کوهنوردی ما پر از این سوالات بی جواب است که بعد از مدتی به باد فراموشی سپرده می شوند. اما در این مورد وقتی به سرپرست برنامه کارل مارکس نگاه کنیم متوجه می شویم که سوالات چندان بی جواب هم نیستند.
متاسفانه امروزه استادهای مجازی سر از تلگرام و دنیای مجازی در آورده اند. استاد نماهایی که فقط به فکر پربار کردن جیب خود هستند و نه سطح فنی خود و کوهنوردان را چون اسکناس های رنگارنگ می بینند. القابی که به این استادنما ها نسبت داده می شود بعضا در کوله های 80 لیتری هم جا نمی شود! راهنمای صعود به قلل ناشناخته، رکورد دار سنی صعود به قله فلان در جهان و...
قابل توجه کریستف کلمب های فضای مجازی که با عینک برشکاری و مشما پیچ کردن کفش در زمستان به عنوان سرپرست صعودهای برون مرزی به دماوند صعود می کنند، لطفا هنگام فتح الفتوح هایتان در مناطقی که شکاف یخی وجود دارد آموزش های مقدماتی یخ و برف را فراموش نکنید و همطناب شوید. البته اگر این آموزش ها را نمی دانید که هیچ...
تقاضا داریم شمایی که دائما به مناطق ناشناخته سفر می کنید، تلفن ماهواره ای تهیه کنید تا بعد از چهار روز از حادثه به دنبال تلفن سکه ای برای ارتباط با ایران نباشید و زمانی خبر به تهران برسد که کار از کار گذشته باشد
شما مسئول مستقیم حال خراب خانواده و دوستانی هستید که با چشمانی گریان و قلبی مضطرب منتظرند تا خبری از عزیزشان به دستشان برسد و چشم به معجزه ای دارند
جناب سرپرست برنامه کارل مارکس لطفا دست به دعا شوید تا آن معجزه فردا و بعد از رسیدن تیم امداد به محل حادثه در روز ششم رخ دهد تا فقط بخشی از اشتباهات فراوان و ضعف های شما جبران شود. شما به عنوان کسی که خود راهنمای صعود به قلل ناشناخته جهان، طراح مسیرهای کوهنوردی و رکورد دار سنی صعود به قله نوشاخ در سطح جهان (صعودی که در صحت آن تردید فراوان وجود دارد) معرفی می کنید مسئول اصلی این حادثه برای همنوردتان هستید.
مسعود فرح بخش، نیما اسکندری
4 خرداد 96
پی نوشت: با توجه به گزارش انجمن پزشکی کوهستان فردا جمعه و در روز ششم حادثه تیمی از امدادگران جاده ای به محل حادثه در ارتفاع 5000 متر می رسند
@dobisel
@iran5610
Forwarded from DUSHANBE-NEWS
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مهدی عباسی از اعضای تیم کوهنوردی ایران که در ارتفاعات پامیر تاجیکستان دچار حادثه شدند
@dushanbenews
@dushanbenews
Forwarded from IRANCANYON.COM
#حس_یک_تصویر
#کارگاه
#Biner_Block
فرود بر روي تک رشته
رشته هاي طناب در کارگاه ثابت میباشد
و کارگاه کاملا استاتیک میباشد
@IRANCANYON
@IRANCANYONS
#کارگاه
#Biner_Block
فرود بر روي تک رشته
رشته هاي طناب در کارگاه ثابت میباشد
و کارگاه کاملا استاتیک میباشد
@IRANCANYON
@IRANCANYONS
برگی از تاریخ کوهنوردی ایران زمین
صعود زمستانی قله حوض دال دنا
استاد عباسی(پیر البرز)، استاد معرفت، استاد لسان(بهمن ماه سال ۴۲)
عکس از آرشیو شخصی استاد عباسی
Www.dobisel.blogfa.com
@dobisel
صعود زمستانی قله حوض دال دنا
استاد عباسی(پیر البرز)، استاد معرفت، استاد لسان(بهمن ماه سال ۴۲)
عکس از آرشیو شخصی استاد عباسی
Www.dobisel.blogfa.com
@dobisel