Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
صعود آلپی چولاتسه توسط یولی اشتک و فردی ویلکنسون
@Dobisel
@Dobisel
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مستند کوتاهی از جرزی کوکوشکا به زبان پسرش
@dobisel
@dobisel
سخنی با دوستان
در پی اعتراض جمعی از وبلاگ نویسان در رابطه با استفاده از مطالبشان به عنوان منبع تغذیه خبر(بدون اشاره به نام منبع خبری) توسط برخی کانال های تلگرام مدتی قبل کمپینی به نام منع کپی پیست بی ذکر منبع در فضای مجازی شکل گرفت که اساس آن ترغیب و تشویق صاحبان وبلاگ ها، کانال ها و گروه های مجازی برای آوردن منبع خبر یا مطالب استفاده شده بود. این کمپین متاسفانه دوام زیادی نداشت و از همان ابتدای کار با مشکلات زیادی مواجه و در نهایت با حذف کمپین به کار خود پایان داد. عده ای از کانال های متخلف مدعی این بودند که هدف از کارشان نشر علم و افزایش آگاهی در جامعه کوهنوردی است و پاسخ وبلاگ ها این بود که این کار عین دزدی است، چه جیب مردم را بزنیم و چه مطالبشان را سرقت کنیم. دزد را از هر طرف بخوانیم دزد است و حتی در مقالات علمی دانشگاه ها هم که مهمترین هدفشان انتشار مطالب علمی است منابع ذکر می گردد.
حقیقت ماجرا این است که در ایران نظارت دقیقی روی اجرای قانون کپی رایت و ... وجود ندارد اما آیا این خلاء قانونی کم توجهی ها و بعضا بی اخلاقی ها را توجیه می کند؟ آیا چون سیستم نظارتی دقیقی وجود ندارد ما مجاز به هر نوع سوء استفاده ای هستیم؟ برداشت شخصی من این است که ننوشتن نام منبع عکس، حذف نام عکاس از پای عکس، به نام زدن و مصادره مطالب دیگران ابدا تصادفی نیست و هدف از آن جذب مخاطب و مطرح کردن نام کانال یا گروه به هر روش ممکن است و چون در این آشفته بازار فضای مجازی هدف وسیله را توجیه می کند دوستان به راحتی و با اتکا به هر روش ناسالمی در پی جذب مخاطب بیشترند. چه خوب است اصلاح امور را از خود آغاز کنیم و بعد به فکر اصلاح محیط پیرامونمان باشیم. در کانال دوبی سل منابع تهیه فیلم از یوتیوب، گزارش برنامه ها و عکس ها از آرشیو شخصی (همراه با ذکر نام عکاس)خواهد بود و در صورت استفاده از مطالب سایر دوستان قطعا به منبع خبر یا گزارش اشاره خواهد شد و استفاده از مطالب کانال یا وبلاگ دوبی سل نیز با ذکر منبع بلامانع است.
ذکر صحیح منبع حداقل کار ممکن برای احترام به خالق یک مطلب خواهد بود.
منع کپی پیست بی ذکر منبع یک شعار نیست، یک وظیفه اخلاقی است. اصلاح را از خود آغاز کنیم.
نیما اسکندری
@dobisel
در پی اعتراض جمعی از وبلاگ نویسان در رابطه با استفاده از مطالبشان به عنوان منبع تغذیه خبر(بدون اشاره به نام منبع خبری) توسط برخی کانال های تلگرام مدتی قبل کمپینی به نام منع کپی پیست بی ذکر منبع در فضای مجازی شکل گرفت که اساس آن ترغیب و تشویق صاحبان وبلاگ ها، کانال ها و گروه های مجازی برای آوردن منبع خبر یا مطالب استفاده شده بود. این کمپین متاسفانه دوام زیادی نداشت و از همان ابتدای کار با مشکلات زیادی مواجه و در نهایت با حذف کمپین به کار خود پایان داد. عده ای از کانال های متخلف مدعی این بودند که هدف از کارشان نشر علم و افزایش آگاهی در جامعه کوهنوردی است و پاسخ وبلاگ ها این بود که این کار عین دزدی است، چه جیب مردم را بزنیم و چه مطالبشان را سرقت کنیم. دزد را از هر طرف بخوانیم دزد است و حتی در مقالات علمی دانشگاه ها هم که مهمترین هدفشان انتشار مطالب علمی است منابع ذکر می گردد.
حقیقت ماجرا این است که در ایران نظارت دقیقی روی اجرای قانون کپی رایت و ... وجود ندارد اما آیا این خلاء قانونی کم توجهی ها و بعضا بی اخلاقی ها را توجیه می کند؟ آیا چون سیستم نظارتی دقیقی وجود ندارد ما مجاز به هر نوع سوء استفاده ای هستیم؟ برداشت شخصی من این است که ننوشتن نام منبع عکس، حذف نام عکاس از پای عکس، به نام زدن و مصادره مطالب دیگران ابدا تصادفی نیست و هدف از آن جذب مخاطب و مطرح کردن نام کانال یا گروه به هر روش ممکن است و چون در این آشفته بازار فضای مجازی هدف وسیله را توجیه می کند دوستان به راحتی و با اتکا به هر روش ناسالمی در پی جذب مخاطب بیشترند. چه خوب است اصلاح امور را از خود آغاز کنیم و بعد به فکر اصلاح محیط پیرامونمان باشیم. در کانال دوبی سل منابع تهیه فیلم از یوتیوب، گزارش برنامه ها و عکس ها از آرشیو شخصی (همراه با ذکر نام عکاس)خواهد بود و در صورت استفاده از مطالب سایر دوستان قطعا به منبع خبر یا گزارش اشاره خواهد شد و استفاده از مطالب کانال یا وبلاگ دوبی سل نیز با ذکر منبع بلامانع است.
ذکر صحیح منبع حداقل کار ممکن برای احترام به خالق یک مطلب خواهد بود.
منع کپی پیست بی ذکر منبع یک شعار نیست، یک وظیفه اخلاقی است. اصلاح را از خود آغاز کنیم.
نیما اسکندری
@dobisel