دلنوشته تنهائی ام
دوستِ من تاکنون به این اندیشیده ای که:
ارزش کار های خوب در نزد خداوند، کارهائی است که در راهِ رضای خداوند انجام گرفته باشد ونه در راهِ معامله با خدا.
@dm_tari

خدایا
هرکس بزبانی صفت وحمد توگوید
این را به لطفت خودت، بعنوانِ مناجات شبانه ام پذیرا شو که در سکوت شب بدون جاری نمودن کلامی بَر زبان تنها بتو بیاندیشم.
ایمان دارم بقدری مهربانی که خواهی پذیرفت
چنین نیست؟
@dm_tari
☘️☘️

پروردگارِ من.
تو چنان وسیع النظر هستی که جهانِ به این گسترده گیِ غیر قابلِ تصور ودیدن را، حتی با چشمِ مسلح به پیچیده‌ترین تلسکوب های ساخته شده دست بشر قابلِ رؤیت با چشمانِ تنگِ ما کرده ای وما انسانهائی که تو به خاطر آفرینش ما به خویش آفرین گفتی چنان تنگ نظریم که گاهی تحملِ دیدن کمترین گستردگی در امور دیگران را نداریم.
خدایا به این انسانیکه آفریدنش سبب ستودنِ خودت از خودت شده بفهمان تنگ نظری وحسد ورزی در هیچ موردی مورد پذیرشت نیست وبا همه مهربانیت، خشمت را بر میانگیزد.
#تنگنظری
@ dm_tari

نمیدانم چرا؟
اما غمین وحزین ودلشکسته بگوشه ای خزیده وبا خویش میاندیشیدم که چرا چنین ام؟
شاید خدائی که همه تار وپودم چون حریر از عشق او دَرهم تنیده فراموشم کرده ومَنِ عُزلَت گزیده را از یاد بُرده، مرا که همواره دَر دِلِ خویش با دلش همنشین بوده ام .
ازسَرِ دلتنگی دست بَر دیوانِ حضرت حافظ بُردم تا با گشودنش وتَفَعُل بَر غزلی عُقدِه از دل بُگشایم.
آنچه از آن بَر آمد همه وجودم را به سجده افکند.
حاصل تَفَعُل این بود که:
الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد
مرا روزی مباد آندَم که بی یادِ تو بنشینم
خدایا!
سپاس تورا که هرگز بنده گانت را از یاد نمی بَری.
تهران، هنگام اذان مغربِ پانزدهمین روز رمضان ۱۴۰۳

@dm_tari

دلنوشته تنهائیم
لحظه ای در حال باش
و
ازخیال برون آی
خیال تورا یا به عرشِ اعلی بَرَد
یا به دوزخِ سفلی
در آن حال چه سفر کرده به اعلی باشی، یا فروفتاده در سفلی
بی شَک خودِ خودت نیستی
هستی؟
حَق آنست که در خود باقی بمانی ودرخود نِگری تاکیستی.
اگر چنین کنی وخویش را با میزانِ آنچه به حقیقتِ در میزانت درمییابی وزن کنی، دِینِ خویش را بَر خود ادا ساخته ای وَ مدیون هیچ کَس یا ناکَسی جز خود نخواهی بود.
آنگاه برای یافتنِ بیشتر از پیشِ خودت تلاش خواهی کرد.
این را تجربه کن، زیان نخواهی نمود.

ای قمرِ زیر میغ(اَبر) خویش ندیدی، دریغ

چند چو سایه دوی در پی این دیگران ؟
مولانا
۲۸ اسفند ۱۴۰۳ تهران

@dm_tari

دلنوشتهِ ما مَتَرسک ها، از زبانِ
دکتر عبدالجبار کاکائی.
👇👇

حاجت به اشارات و زبان نیست، مترسک
پیداست که در جسم تو جان نیست، مترسک
با باد به رقص آمده پیراهنت اما
در عمق وجودت هیجان نیست، مترسک
شب پای زمینی و زمین، سفرهٔ خالی ست
این بی هنری، نام و نشان نیست، مترسک
تا صبح در این مزرعه تاراج ملخ بود
چشمان تو حتی نگران نیست، مترسک
پیش از تو و بعد از تو زمان، سطر بلندی ست
پایان تو پایان جهان نیست، مترسک
این مزرعه آلودهٔ کفتار و کلاغ است
بیدار شو از خواب، زمان نیست مترسک
شاعر،دکتر عبدالجبار کاکائی
#مَتَرسک
@dm_tari

دل نوشته ای در آستانهِ شبِ قَدر


خدایا!
چرا
آدمیانی بخود اجازه میدهند خویشتن را مخزن الاسرارِ الهی بنمایند وسپس بگویند نمیتوانند آن اسرار رافاش کنند
آیا نباید از آنان پرسش کرد اگر وجودِ خود مبارک خوانده شما به مخزن الاسرارخداوند شدن متبَرِک گردیده چه اصراری دارید باخود نمائی آنرا به رُخ خلق الله بِکشانید؟ منصف باشید وخود بفرمائید اگر نام این عَمَلتان ریا نیست، نامش چیست؟
خدایا!
به ریاکاران بفهمان آنانی مخزن الاسرار توهستند که بی خودنمائی در راه عبودیت تو گام برمیدارند وخویشتن را تافتهِ جدا بافتهِ تو نمیدانند.
#ریاکاری
@dm_tari
۲۹اسفند۱۴۰۳

ای خدایِ
گشاینده و دانندهِ تمامیِ راز ها ورمزهایم.
دَر شَبِ قَدرَت
بگشای این رازِدرونسوز واین رمزِ فراگرفتهِ همه تاروپودم را.
که
چرا روز بیدارم وگیج و در حیرت که دراین خراب آباد خاکی چه میکنم؟
وشب مَستی نوشیده ازقدحِ عشقت  که از پا فتاده ولی سخت هوشیار که چرا قَدرِ نِعمَتِ نوشانیدن آن می را که از جامِ عشقت برکامم میریزی، نمیدانم.
ایکاش همدمِ همقَدمی دیوانه از عشقت، چو خود حیرانِ واز پای افتاده ام، همراهم میکردی تا بَر هم تکیه دهیم واز يکديگر بپرسیم که:
هستیم دودیوانه، دراین شبِ تاریکِ  وسَرمستی وحیرانی، مارا که بَرد خانه؟!
@dm_tari

برای خرید سَری ببازار زدم
باپرسش از قیمتها دست از پا درازتر قصد بازگشت کردم!
قبل از بیرون زدن از بازار از صاحب فروشگاه سؤال کردم همه چیز که به فراوانی در بازار هست، پس چرا میگوئید کاسبی نیست
،مشکل در کجاست؟ لبخند تلخی زد وگفت:
مشکل درکمبودِ یک کالای اساسی است وآن یک روده راست است که درکمتر کسی یافت میشود!!
عبرت پذیر باشیم
با قرآن بَر سَر گذاردن، روده ای راست نمیشود!!
برای رفع مشکلِ کمبودِ روده راست
باید با خدا روراست بود
#صداقت
تهران، در آستانه دومین شَبِ قَدرِ رمضان، یکمِ فروردین ۴۰۴
@dm_tari

😔😔

خدایا!
تورا سوگند به فرقِ شکافته شده از شمشیرِ جهلی که بَر علی فرود آمد و قسم به محاسنِ از خون خضاب شده علی به ریاکارانِ بی وجدان بفهمان ستمگرتر از ابن ملجم آنانی هستند که ازعلی واهدافِ والایِ علی استفاده ابزاری کرده ومیکنند.
@dm_tari

خدایا
غفورا
ستارالعیوبا
شب قَدر است وامیدِ ما طاغیان سَر پیچیده از بندِگیت، آنست که تَرَحُم بَرما روا داری و بخشنده ناسپاسی هایمان گردی.
خدایا، ببخش برما گناهانی را که به هَلاکتمان خواهد انداخت
خدایا ببخش بَرما گناهانی را که مارا ازنعمت هایت دور خداهد ساخت
خدایا ببخش بَرما گناهانی را که عذاب را بَر ما نازِل خواهد ساخت
ای صاحبِ جَلالَت و کَرامت.
به مهربانیت ای مهربان ترین مهربانان
dm_tai

خود را به خدا بسپار!
نه از سَرِ تَرس
نه از سَرِ سُستی
نه از سَرِ جهل
نه از سَرِ غرور وسَرمستی
فقط وفقط از سَرِ تسلیم به آنچه بَر تو تقدیر کرده.
آنگاه خواهی دید هیچ قدرتی نخواهد توانست آرامش را از دل وجانت بِرُباید.
@dm_tari

دلنوشته دردمندانه ام.
هنگامیکه عزیزِ بی بدیلی را ازدست میدهیم، گوئی همه چیزرا ازدست میدهیم!
میدانید چرا؟
چون تا اورا داشتیم قدرش نمیدانستیم.
چو میپنداشتیم هرگاه ما بخواهیم به اودسترس خواهیم داشت
و
چنین بود که از نقشِ تقدیر وقضا وقَدَر وفلکِ همواره درگردش که با ما واو چه خواهد کرد غافل بودیم.
غافل از آنکه بهنگامِ مواجِهِ با ایفای نقشِ تقدیر وقضا وقَدَر و گردشِ فَلکی که عنانِ اختیارشان در دستان ما نیست باید بنالیم وبگرییم ودرنهان وآشکار بخوانیم
که:
فلک کِی بِشنَود آه و فغانم
به هر گردش زند آتش به جانم
یک عمری بگذرانم با غم و درد
به کام دل نگردد آسمانم
پس بیائید
تا
آسمان وفلک به کامِ دلِ ما میچرخد، قدر یکدیگر بدانیم تا درحسرت قدرناشناسی نمانیم
#حسرت
@dm_tari

✅مسدود ساختن دروازه عقل به بهانه سختیِ پیمودن راه تفکر واندیشه  ودلخوش داشتن به گشاده بودنِ روزنهِ تقلیدو پیرویِ کورکورانه از جَهل با توجیه راحتیِ راه،  سرانجامی چون نشستن در کشتیِ سوراخ در بسترِ اقیانوسی وسیع، بدون داشتن کمترین اطلاعی از راه ورسمِ کشتیبانی و مهارتِ در شناوری  خواهد داشت.
آیا جز این است؟
@dm_tari

به چه میاندیشید؟
به او!
بسیار بسیار بسیار
نزدیکتر از آنست که میپندارید!
از من بشنوید وعاشقانه آغوش بگشائید و بگذارید او شما را
سخت در آغوش گیرد و
در گوشِ جانتان زمزمه کند
که خدایت امشب به میهمانیِ تو آمده، بامهر وعشق اوراپذیرا باش
و دستانت را برای دعا به اوبسپار که اجابتش هدیه او به توست.
تردید مکن!
@dm_tari
☘☘

دل نوشته ای از اعماق دِلَم.
خدایا!
این توفیق وسعادت را به بندگانِ
خدا باورت، وبه ناباوران وجودِ مقدست، بیکسان مرحمت کُن تا نسبتِ بیکدیگر چنین بیاندیشند وچنین بخواهند که:

هر که ما را یاد کرد ایزد مر او را یار باد
هر که ما را خوار کرد از عمر برخوردار باد
 
هر که اندر راه ما خاری فکند از دشمنی
هر گلی از باغ وصلش بشکفد بی خار باد
 
در دو عالم نیست ما را با کسی گرد و غبار
هر که ما را رنجه دارد، راحتش بسیار باد
❣️❣️❣️❣️

گرچه همه این حقیقتِ روشنتر از روز را میدانند
اما
نمیخواهند تلخیِ آنرا باور کنند!
بهوش باشیم تا در هرمقام  وجایگاه ولباسی که هستیم به تَوَهُمِ وبَلایِ خود بزرگ پنداری مبتلا نشویم
کافيست دقایقی از مرگ ما بگذرد، دیگر کسی مارا به عنوان وجایگاه ومقام  معرفی نخواهد کرد،غسل دهنده و گور کَن و تشییع کننده مارا  به چشمِ مَیِت مینگَرَند ونه چیز دیگر، گرچه به زبان نیاورند.
آیا عبرت گیرنده ای هسست؟
#عبرت
@dm_tari

دوستِ من.
شُکوهِ شخصیتِ دوستداشتنی تودرقلبم چنان جایگاهی دارد
که، کوچکترین اجازه ای به لبانم برای شِکوِه نمیدهد.
هرچند با سنگین ترین وسخترین سنگهایِ زبانت قلبم را شکسته باشی. شاید روزی بتوانم همه زَر های عالم را بدست آورم، اما تمام آن زَر ها نمیتوانند ارزشِ یک ذَرِه محبتت را برایم داشته باشند.
تا هستیم دوستانِ دوستداشتنی را دوست بداریم.
#دوستی
@dm_tari
❣️❣️

خدایا!
ماهِ نزولِ رحمت وبرکاتِ خاص تو رو به پایان است.
به همه بندگانت که سعادت وتوفیق مرحمت فرمودی وطول عمر دادی تازنده مانده و یک ماه از عمرِ خویش را در آن سپری سازند، بفهمان که تو را نمیشود بنفع هیچ شخص وشخصیت ومرام ومَسلکی ، مصادره کرد زیرا توخدایِ همه انسانها هستی، چه باورمند بتو باشند چه تورا باور نداشته باشند.
خدایا!
به ما بفهمان اگر همین یک مورد را بفهمیم بی شک جهانِ بهتری خواهیم داشت.
#فهمیدن
@dm_tari

نیمه شب بود!
وخواب از چشمم رمیده.
با چشمی گشوده مانده درحسرتِ خواب ولبانی بسته ودر  کام کشیده، در اندیشه وخیال باخدای خویش سخن میگفتم که چرا چنین دیوانه ام از مهرت، مِهری که لایقش نیستم وتو در کشتزار وجودم کِشته ای تابا حیرت از آنهمه لطافتش دیوانه ترم کنی.
خدا! آیا رواست دیوانه دیوانه تر وعاشقت عاشقترت شود؟
چون چنین اندیشیدم، باشگفتی دریافتم گوئی ندائی در درونم پاسخ میدهد، ای دیوانه برخیز وبَر خاکِ سجده خویش را فروفِکَن وآنگاه دیوانه تر وعاشق تَر وشوریده سَر تر، فریاد کن که: بِزَن ای عاشقِ دیوانه به دیوانه سَری چند!
سحرگاه ۱۲ فروردین ۱۴۰۴

@dm_tari