This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Икки ракат намоз ўқишни биладиган одам ким?
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар.
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар.
Audio
❓Намозда 2чи ракатда, “Аттаҳият” дуоси ўкилиш керак. Ана шу дуони ўкиш эсдан чиқиб, 3чи ракат ўкиб кетилса, нима килиш жоиз?
---------------------
---------------------
ТУБАНЛАШИШ ПИЛЛАПОЯЛАРИ
1. Хаёл ўз вақтида тийилмаса, васвасага айланади.
2. Васваса иродага айланади.
3. Ирода кучайиб, қатъият касб этади.
4. Қатъият амалга ўтади.
5. Амал такрорланавериб, доимий одат ҳамда мустаҳкам ва барқарор ҳолат бўй кўрсатади.
Ана шу пайтда бу ҳолатдан ҳам, унгача олиб борган пиллапоялардан ҳам чиқиб кетиш осон кечмай қолади.
Арабчадан Муқим Маҳмуд таржимаси
2020-12-26
1. Хаёл ўз вақтида тийилмаса, васвасага айланади.
2. Васваса иродага айланади.
3. Ирода кучайиб, қатъият касб этади.
4. Қатъият амалга ўтади.
5. Амал такрорланавериб, доимий одат ҳамда мустаҳкам ва барқарор ҳолат бўй кўрсатади.
Ана шу пайтда бу ҳолатдан ҳам, унгача олиб борган пиллапоялардан ҳам чиқиб кетиш осон кечмай қолади.
Арабчадан Муқим Маҳмуд таржимаси
2020-12-26
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Намоз. Зикр. Ибодат. Бугун бошла.
📌АБУ ЗАР МЕНДАН ПУХТАРОҚ
Бир куни Абу Дардо розияллоҳу анҳу бозорга кўйлак харид қилиш учун чиқди. Йўлда у кишига Абу Зар розияллоҳу анҳу йўлиқди.
- Қаёққа кетаяпсиз, эй Абу Дардо? - деди.
- Кўйлак олмоқчиман.
- Неча пулга?
- Ўн дирҳамга.
Абу Зар бошини чангаллаб деди:
- Огоҳ бўлинглар! Абу Дардо исроф қиладиган бўпти!
Абу Дардо розияллоҳу анҳу воқиани айтар экан, шундай дейди: Буни эшитиб яширинадиган ер изладим. Аксига олиб ундай ер ҳам йўқ эди.
-Ундай қилманг, эй Абу Зар,- дедим. - Мана, пул ёнимда турибди. Ўзингиз олиб беринг унда.
- Олиб берганимни киясизми? - деди Абу Зар.
- Албатта, - дедим.
Шунда у бозорга мен билан келди ва менга тўрт дирҳамга бир кўйлак олиб берди.
Уйга қайтдим. Ярим йўлга етганимда аврати ярим очиқ турган одамни учратдим
- Оллоҳдан қўрқ, авратингни беркит, - дедим унга.
- Оллоҳга қасамки, - деди у. - Авратимни яширадиган нарсам йўқ.
Устимдаги кийимни ечиб унга бердим-да, қайта бозорга кетдим. У ердан яна тўрт дирҳамга бошқа кўйлак харид қилиб, кийиб олдим. Кейин яна қайтиб уйга жўнадим.
Қарасам, йўлда бир чўри турар, оёғи остида синиб чил-чил бўлган идиш ётар, ўзи эса изиллаб йиғларди.
- Нега йиғлаяпсан? - дедим.
- Идишим синиб кетди, - деди у. - Уйдагиларга ҳам кеч қолдим.
У билан бозорга қайтдим ва бир дирҳамга идиш тўла сарёғ сотиб олиб бердим.
- Эй шайх, - деди у. - Модомики бунча яхшилик қилдингиз, энди эгаларим олдига ҳам бирга юринг. Чунки кечикиб кетдим, уришларидан хавотирдаман.
У билан бирга хўжайинлари уйига бориб, чақирдим.
Уй эгаси пешвоз чиқиб:
- Буюринг, эй Абу Дардо, - деди. - Нима юмушингиз бор?
- Хизматчингиз кечикиб кетибди.Сизларга ёлғиз келса уришларингиздан қўрқди. Тегинмаслингиз учун бирга келишимни илтимос қилди, - дедим.
- Сиз бирга келганингиз учун Оллоҳ йўлида уни озод қилдим, бунга сизни гувоҳ қиламан, - деди!
Шунда ўзимга ўзим дедим: ўн дирҳамга мени кийдирган, бир мискинни кийдирган, бир чўрини озод қилган Абу Зар мендан пухтароқ экан..
🔰Тарихи Димашқ мухтасари, 26/20.
Бир куни Абу Дардо розияллоҳу анҳу бозорга кўйлак харид қилиш учун чиқди. Йўлда у кишига Абу Зар розияллоҳу анҳу йўлиқди.
- Қаёққа кетаяпсиз, эй Абу Дардо? - деди.
- Кўйлак олмоқчиман.
- Неча пулга?
- Ўн дирҳамга.
Абу Зар бошини чангаллаб деди:
- Огоҳ бўлинглар! Абу Дардо исроф қиладиган бўпти!
Абу Дардо розияллоҳу анҳу воқиани айтар экан, шундай дейди: Буни эшитиб яширинадиган ер изладим. Аксига олиб ундай ер ҳам йўқ эди.
-Ундай қилманг, эй Абу Зар,- дедим. - Мана, пул ёнимда турибди. Ўзингиз олиб беринг унда.
- Олиб берганимни киясизми? - деди Абу Зар.
- Албатта, - дедим.
Шунда у бозорга мен билан келди ва менга тўрт дирҳамга бир кўйлак олиб берди.
Уйга қайтдим. Ярим йўлга етганимда аврати ярим очиқ турган одамни учратдим
- Оллоҳдан қўрқ, авратингни беркит, - дедим унга.
- Оллоҳга қасамки, - деди у. - Авратимни яширадиган нарсам йўқ.
Устимдаги кийимни ечиб унга бердим-да, қайта бозорга кетдим. У ердан яна тўрт дирҳамга бошқа кўйлак харид қилиб, кийиб олдим. Кейин яна қайтиб уйга жўнадим.
Қарасам, йўлда бир чўри турар, оёғи остида синиб чил-чил бўлган идиш ётар, ўзи эса изиллаб йиғларди.
- Нега йиғлаяпсан? - дедим.
- Идишим синиб кетди, - деди у. - Уйдагиларга ҳам кеч қолдим.
У билан бозорга қайтдим ва бир дирҳамга идиш тўла сарёғ сотиб олиб бердим.
- Эй шайх, - деди у. - Модомики бунча яхшилик қилдингиз, энди эгаларим олдига ҳам бирга юринг. Чунки кечикиб кетдим, уришларидан хавотирдаман.
У билан бирга хўжайинлари уйига бориб, чақирдим.
Уй эгаси пешвоз чиқиб:
- Буюринг, эй Абу Дардо, - деди. - Нима юмушингиз бор?
- Хизматчингиз кечикиб кетибди.Сизларга ёлғиз келса уришларингиздан қўрқди. Тегинмаслингиз учун бирга келишимни илтимос қилди, - дедим.
- Сиз бирга келганингиз учун Оллоҳ йўлида уни озод қилдим, бунга сизни гувоҳ қиламан, - деди!
Шунда ўзимга ўзим дедим: ўн дирҳамга мени кийдирган, бир мискинни кийдирган, бир чўрини озод қилган Абу Зар мендан пухтароқ экан..
🔰Тарихи Димашқ мухтасари, 26/20.
Ихлос - амалларни
<unknown>
#audio
🎤Устоз Салоҳиддин домла Шарипов
Минор масжидига ташриф…
"Ихлос - амалларни одамларнинг мулоҳазасидан поклашдир"
•┈┈┈•☪️•┈┈┈•
https://t.me/joinchat/AAAAAEt7gNhJjLeIX92JLA
🎤Устоз Салоҳиддин домла Шарипов
Минор масжидига ташриф…
"Ихлос - амалларни одамларнинг мулоҳазасидан поклашдир"
•┈┈┈•☪️•┈┈┈•
https://t.me/joinchat/AAAAAEt7gNhJjLeIX92JLA
ДИН ИЛМ ВА АМАЛДИР!
Баъзилар динни фақатгина баданий ибодатдан иборат деб ўйлашади. Ҳолбуки, дин илм ва ибодатдир. Илмсиз дин фалокатдир.
Ўйлаб кўринг, бир пайтлар шундай кишилар чиқдики, саҳобалар уларнинг қилган амаллари олдида ўз амалларини оз ҳисоблаб қолишди. Аммо у кишиларда ибодат бўлсада англаш йўқ эди, фиқҳ йўқ эди, илм йўқ эди. Оқибат шу бўлдики, улар Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва салламдан сўнг башариятнинг энг гултожлари бўлган саҳобалар розиёллоҳу анҳумга қарши қилич кўтаришди.
Имом Молик роҳимаҳуллоҳ айтадилар:
"Бир қавм ибодатни исташди, илмни зое қилишди. Оқибатда Муҳаммад алайҳис саломнинг умматига қилич яланғочлаб қарши чиқишди. Агар улар илм олишганида илм уларни бундан тўсган бўлар эди!".
Ҳасан Басрий роҳимаҳуллоҳ айтадилар:
"Илмсиз амал қиладиган киши ислоҳдан кўра кўпроқ фасод қилади. Илмни шундай талаб қилингки, ибодатга зарар етмасин. Ибодатни шундай қилингки, илмга зарар етмасин!".
Ибодатнинг кўпи илмдан беҳожат қилмайди. Дин ва дунёни тушуниш албатта илмдадир!
Набий саллоллоҳу алайҳи ва саллам:
"Олимнинг обиддан афзаллиги худди тўлин ойнинг бошқа юлдузлардан афзаллиги кабидир", дейдилар.
Бугун ҳам мусулмон умматини қони тўкилишида динсизлар билан бир қаторда илмсиз мусулмонларнинг, ақидаси бузуқ обидларнинг ҳам яхшигина ҳиссаси бор.
ЗЕРО БИР МУСУЛМОННИНГ НОҲАҚДАН ҚОНИ ТЎКИЛГАНИДАН, АЛЛОҲ УЧУН БУ ДУНЁНИНГ ЙЎҚ БЎЛИБ КЕТИШИ ЕНГИЛРОҚДИР!
@Abdulqodir_Polvonov
Баъзилар динни фақатгина баданий ибодатдан иборат деб ўйлашади. Ҳолбуки, дин илм ва ибодатдир. Илмсиз дин фалокатдир.
Ўйлаб кўринг, бир пайтлар шундай кишилар чиқдики, саҳобалар уларнинг қилган амаллари олдида ўз амалларини оз ҳисоблаб қолишди. Аммо у кишиларда ибодат бўлсада англаш йўқ эди, фиқҳ йўқ эди, илм йўқ эди. Оқибат шу бўлдики, улар Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва салламдан сўнг башариятнинг энг гултожлари бўлган саҳобалар розиёллоҳу анҳумга қарши қилич кўтаришди.
Имом Молик роҳимаҳуллоҳ айтадилар:
"Бир қавм ибодатни исташди, илмни зое қилишди. Оқибатда Муҳаммад алайҳис саломнинг умматига қилич яланғочлаб қарши чиқишди. Агар улар илм олишганида илм уларни бундан тўсган бўлар эди!".
Ҳасан Басрий роҳимаҳуллоҳ айтадилар:
"Илмсиз амал қиладиган киши ислоҳдан кўра кўпроқ фасод қилади. Илмни шундай талаб қилингки, ибодатга зарар етмасин. Ибодатни шундай қилингки, илмга зарар етмасин!".
Ибодатнинг кўпи илмдан беҳожат қилмайди. Дин ва дунёни тушуниш албатта илмдадир!
Набий саллоллоҳу алайҳи ва саллам:
"Олимнинг обиддан афзаллиги худди тўлин ойнинг бошқа юлдузлардан афзаллиги кабидир", дейдилар.
Бугун ҳам мусулмон умматини қони тўкилишида динсизлар билан бир қаторда илмсиз мусулмонларнинг, ақидаси бузуқ обидларнинг ҳам яхшигина ҳиссаси бор.
ЗЕРО БИР МУСУЛМОННИНГ НОҲАҚДАН ҚОНИ ТЎКИЛГАНИДАН, АЛЛОҲ УЧУН БУ ДУНЁНИНГ ЙЎҚ БЎЛИБ КЕТИШИ ЕНГИЛРОҚДИР!
@Abdulqodir_Polvonov
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"Аҳли дунёнинг оқибати"
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар
ЎЗИНГИЗНИ АРЗОНГА СОТМАНГ!
Муҳаммад ибн Ҳанафийя раҳимаҳуллоҳ айтади:
"Қадр-қиймати ўзи учун муҳим бўлган кишининг наздида дунё арзимас - қийматсиз бўлмоғи керак".
Яна шундай дейди:
"Аллоҳ таоло сизларга нарх ўлароқ Жаннатни қўйди. Ўзингизни арзонга сотиб юборманг".
@Sayfulloh_Nosir
Муҳаммад ибн Ҳанафийя раҳимаҳуллоҳ айтади:
"Қадр-қиймати ўзи учун муҳим бўлган кишининг наздида дунё арзимас - қийматсиз бўлмоғи керак".
Яна шундай дейди:
"Аллоҳ таоло сизларга нарх ўлароқ Жаннатни қўйди. Ўзингизни арзонга сотиб юборманг".
@Sayfulloh_Nosir
Номаҳрамга қарашнинг ҳукми:
Али розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
«Эй Али, назарга назарни эргаштирма. Албатта, биринчиси сен учун безарар бўлса ҳам, бошқаси ундай эмас», дедилар».
Абу Довуд ва Термизий ривоят қилганлар.
Агар бир киши уйланмоқчи бўлса, шариат кўрсатмаси бўйича назар солсин. Бу гуноҳ ҳам бўлмайди, биров маломат ҳам қилмайди. Ўз хотинига хоҳлаганича назар солсин, ундан лаззат олсин, савоб бўлади. Аммо бировнинг хотинига ёки бировга хотин бўладиган одамга шаҳват назари билан қарамасин. Акс ҳолда зино содир бўлмаган чоғда ҳам, кўз зиноси, хиёнат содир бўлади. Шунинг учун Аллоҳдан ва қиёмат кунидан умиди бор эркаклар номаҳрам назарлардан ўзларини сақлашсин, аёллар, қизлар эса ўзларини кўз-кўз қилишмасин, эркакларни жалб қилишга сабабчи бўлишмасин.
©️Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуфнинг «Ижтимоий одоблар» китобидан.
@Abror_Siddiq
Али розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
«Эй Али, назарга назарни эргаштирма. Албатта, биринчиси сен учун безарар бўлса ҳам, бошқаси ундай эмас», дедилар».
Абу Довуд ва Термизий ривоят қилганлар.
Агар бир киши уйланмоқчи бўлса, шариат кўрсатмаси бўйича назар солсин. Бу гуноҳ ҳам бўлмайди, биров маломат ҳам қилмайди. Ўз хотинига хоҳлаганича назар солсин, ундан лаззат олсин, савоб бўлади. Аммо бировнинг хотинига ёки бировга хотин бўладиган одамга шаҳват назари билан қарамасин. Акс ҳолда зино содир бўлмаган чоғда ҳам, кўз зиноси, хиёнат содир бўлади. Шунинг учун Аллоҳдан ва қиёмат кунидан умиди бор эркаклар номаҳрам назарлардан ўзларини сақлашсин, аёллар, қизлар эса ўзларини кўз-кўз қилишмасин, эркакларни жалб қилишга сабабчи бўлишмасин.
©️Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуфнинг «Ижтимоий одоблар» китобидан.
@Abror_Siddiq
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"Жаҳаннам азоби"
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар
ҚУШ РИЗҚЛАНГАНИ КАБИ...
Умар ибн Хаттоб розиёллоҳу анҳу халифалик даврларида ҳаж қилдилар. У зот ҳаж мавсумида зод-роҳиласиз ҳажга келган бир қанча кишиларни кўриб қолдилар. Улар кишилардан у-бу нарса тиланиб юрган эди. Умар розиёллоҳу анҳу улардан:
-Сизлар кимсизлар?-дея сўрадилар.
Улар:
-Биз таваккул қилувчилармиз, дейишди.
Умар розиёллоҳу анҳу уларга:
-Сизлар ялқовларсиз. Таваккул қилувчи олдин ерга уруғни қадаб сўнгра Аллоҳга таваккул қилади!-дедилар.
Кўп инсонлар Аллоҳга таваккул қилишни нотўғри фаҳмлашади. Таваккулни сабабларни тарк қилиш деб ўйлашади. Булар уни ё унутишади ёки ўзларини унутганга солишади. Сабаблар Аллоҳнинг қадарида воқе бўладиган ишлардир. Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло бу борлиқда биз риоя қилишимиз лозим бўлган қонунларни жорий қилган. Инсон қодир бўлганича бу қонунларга риоя қилиши лозим. Ана шундан сўнггина ишончини Аллоҳга боғлайди. Аллоҳ изн бермаса бу сабаблар зарар ҳам фойда ҳам бера олмаслигига эътиқод қилади.
Ҳа! Аллоҳ шифо берувчидир. Аммо шифокорга бормаслик ва даволаниш чорасини кўрмаслик аҳмоқликдир.
Набий саллоллоҳу алайҳи ва саллам энг Аллоҳга ишончи мустаҳкам инсон эдилар. Аммо бунга муқобил ўлароқ, у зот сабабларни ҳам энг қаттиқ тутувчи инсон эдилар.
Мадинага ҳижрат қилганларида йўл кўрсатувчи қидирдилар. “Мен пайғамбарман. Аллоҳ менга йўл кўрсатиб боради” , демадилар.
У зот саллоллоҳу алайҳи ва саллам умрлар Аллоҳнинг қўлида эканлигига иймон келтирган бўлсаларда, Уҳуд жангида икки қават совут кийдилар. “Аллоҳ мени сақлайди”, демадилар. Бизга сабабларни тутиш маданиятини таълим бердилар.
Агар бирор-бир ғазотга чиқмоқчи бўлсалар уни яширин тутар эдилар. Қайси йўлдан боришларини яширар эдилар. Аслида ғалаба Аллоҳники эканлигига иймон келтирган эдилар.
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам: “Агар сиз Аллоҳга таваккули ҳаққича таваккул қилганингизда эди худди қушларни ризқлантиргани каби ризқлантирар эди. Улар қоринлари бўш ҳолда кетиб, қоринлари тўлиб қайтишади”, дейишлари билан фақатгина ёлғиз Аллоҳнинг ўзи бизларни тирилтиришини, ўлдиришини, ризқ беришини, шифо беришини таълим бермоқчи бўлар эдилар. Аммо бунинг муқобилида бу дунёнинг сабаблар дунёси эканлигини бизга сингдирар эдилар. Қушларнинг ризқ талабида бўш қорин билан учиб чиқиши айнан сабабдир. Қушлар инларида ризқини кутиб ўтиришмайди. Очлигини қоплаш учун дон қидиради. Аммо улар ҳам Аллоҳ тақсим қилган ризқни олишади холос.
Баъзи инсонлар сабабларсиз мўъжизалар кутишади. Улар сенга Мусо алайҳис саломнинг асолари қандай қилиб денгизни иккига бўлганини гапиришади. Юнус алайҳис саломни кит ютган бўлсада у зотга ҳеч нарса қилмаганини гапиришади. Иброҳим алайҳис саломни оловга улоқтиришганда олов у зотни куйдирмаганини эслатишади. Улар билишмайдики, мўъжизалар Аллоҳ бу борлиқдаги қонунларни бузиш учун пайғамбарларга берилган одатдан ташқари ишлардир. Сабаблар Аллоҳга ўтмайди, бандаларига ўтади.
Агар ҳозирда биз асомиз билан денгизни иккига бўлмоқчи бўлсак кишилар бизни аниқ жинни дейишади. Агар ўзимизни оловга отсак куйиб ўламиз.
Сабабларни олмасдан, фақатгина уларга ишонишдан ёмон иш йўқ дунёда!
@Abdulqodir_Polvonov
Умар ибн Хаттоб розиёллоҳу анҳу халифалик даврларида ҳаж қилдилар. У зот ҳаж мавсумида зод-роҳиласиз ҳажга келган бир қанча кишиларни кўриб қолдилар. Улар кишилардан у-бу нарса тиланиб юрган эди. Умар розиёллоҳу анҳу улардан:
-Сизлар кимсизлар?-дея сўрадилар.
Улар:
-Биз таваккул қилувчилармиз, дейишди.
Умар розиёллоҳу анҳу уларга:
-Сизлар ялқовларсиз. Таваккул қилувчи олдин ерга уруғни қадаб сўнгра Аллоҳга таваккул қилади!-дедилар.
Кўп инсонлар Аллоҳга таваккул қилишни нотўғри фаҳмлашади. Таваккулни сабабларни тарк қилиш деб ўйлашади. Булар уни ё унутишади ёки ўзларини унутганга солишади. Сабаблар Аллоҳнинг қадарида воқе бўладиган ишлардир. Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло бу борлиқда биз риоя қилишимиз лозим бўлган қонунларни жорий қилган. Инсон қодир бўлганича бу қонунларга риоя қилиши лозим. Ана шундан сўнггина ишончини Аллоҳга боғлайди. Аллоҳ изн бермаса бу сабаблар зарар ҳам фойда ҳам бера олмаслигига эътиқод қилади.
Ҳа! Аллоҳ шифо берувчидир. Аммо шифокорга бормаслик ва даволаниш чорасини кўрмаслик аҳмоқликдир.
Набий саллоллоҳу алайҳи ва саллам энг Аллоҳга ишончи мустаҳкам инсон эдилар. Аммо бунга муқобил ўлароқ, у зот сабабларни ҳам энг қаттиқ тутувчи инсон эдилар.
Мадинага ҳижрат қилганларида йўл кўрсатувчи қидирдилар. “Мен пайғамбарман. Аллоҳ менга йўл кўрсатиб боради” , демадилар.
У зот саллоллоҳу алайҳи ва саллам умрлар Аллоҳнинг қўлида эканлигига иймон келтирган бўлсаларда, Уҳуд жангида икки қават совут кийдилар. “Аллоҳ мени сақлайди”, демадилар. Бизга сабабларни тутиш маданиятини таълим бердилар.
Агар бирор-бир ғазотга чиқмоқчи бўлсалар уни яширин тутар эдилар. Қайси йўлдан боришларини яширар эдилар. Аслида ғалаба Аллоҳники эканлигига иймон келтирган эдилар.
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам: “Агар сиз Аллоҳга таваккули ҳаққича таваккул қилганингизда эди худди қушларни ризқлантиргани каби ризқлантирар эди. Улар қоринлари бўш ҳолда кетиб, қоринлари тўлиб қайтишади”, дейишлари билан фақатгина ёлғиз Аллоҳнинг ўзи бизларни тирилтиришини, ўлдиришини, ризқ беришини, шифо беришини таълим бермоқчи бўлар эдилар. Аммо бунинг муқобилида бу дунёнинг сабаблар дунёси эканлигини бизга сингдирар эдилар. Қушларнинг ризқ талабида бўш қорин билан учиб чиқиши айнан сабабдир. Қушлар инларида ризқини кутиб ўтиришмайди. Очлигини қоплаш учун дон қидиради. Аммо улар ҳам Аллоҳ тақсим қилган ризқни олишади холос.
Баъзи инсонлар сабабларсиз мўъжизалар кутишади. Улар сенга Мусо алайҳис саломнинг асолари қандай қилиб денгизни иккига бўлганини гапиришади. Юнус алайҳис саломни кит ютган бўлсада у зотга ҳеч нарса қилмаганини гапиришади. Иброҳим алайҳис саломни оловга улоқтиришганда олов у зотни куйдирмаганини эслатишади. Улар билишмайдики, мўъжизалар Аллоҳ бу борлиқдаги қонунларни бузиш учун пайғамбарларга берилган одатдан ташқари ишлардир. Сабаблар Аллоҳга ўтмайди, бандаларига ўтади.
Агар ҳозирда биз асомиз билан денгизни иккига бўлмоқчи бўлсак кишилар бизни аниқ жинни дейишади. Агар ўзимизни оловга отсак куйиб ўламиз.
Сабабларни олмасдан, фақатгина уларга ишонишдан ёмон иш йўқ дунёда!
@Abdulqodir_Polvonov
ОТА ҲАЙБАТИ
Бир воқеа мени хурсанд қилди, айни пайтда ўйлантириб ҳам қўйди.
Бундан икки ойлар олдин Қуръон мусобақаси уюштириладиган бўлди. Мусобақага тахминан бир ой қолганда Анисанинг қайсарлиги тутиб:
- Мен қатнашмайман, - деб туриб олибди. Бону менга шикоят қилганди, мен унга:
- Қўявер, қатнашгиси келмаса, қатнашмай қўя қолсин, мажбурлама, - дедим.
Шу билан Аниса мутлақо дарс қилмай қўйибди. Бону хавотир олиб, яна шикоят қилди.
Мен Анисанинг дарсларини назорат қилишни ўз зиммамга кўчирдим. Аниса дарсни менга топширадиган бўлди.
Шу билан деярли ҳар куни яхши дарс топшириб турди. Мусобақага уч кун қолганда фикрини ўзгартириб, "Мен ҳам қатнашаман"га ўтди. Қатнашди ва ҳатто ғолиб бўлиб, биринчи ўринни олди.
Бундан жуда хурсанд бўлдик, албатта.
Энди мени ўйлантириб қўйган тарафини айтиб ўтай. Аниса бир неча марта Бонуга:
- Ойижон, дарсни ўзингизга топширай, айтганингизни қиламан, ҳеч гапингизни икки қилмайман, - деб ялиниб-ёлворди.
Қизиқ! Мен уни урмадим, сўкмадим, унга қаттиқ гапирмадим, аксинча, доим эркалатиб турдим. Ҳатто "Дарсингни топшир" ибораси ўрнига "Асал қизим бугун ҳам мени бир хурсанд қиладими?" каби ибораларни қўлладим.
Мен шунчалар қўрқинчли одамманми, деган ўй бироз безовта қилди.
Лекин барибир хурсандлигим кўпроқ бўлди. Оилада отанинг ҳайбати сақланиб тургани маъқул.
Шу ўринда ёш келинларга бир насиҳатимни айтиб ўтай.
Қизларим, оилада эрнинг нуфузи, ҳайбати сақланиб туриши кўпроқ сизларга боғлиқ бўлади. Эрингизнинг ширин муомаласини, севиб эркалашларини ҳаргиз суиистеъмол қила кўрманг. Талтайиб кетиб, менсиз яшай олмайди, деган пуч ўйларга бориб, ҳаддингиздан ошиб кетманг. Ҳар ким ўз ҳаддида турса, оила гўзаллашади.
Аёл аёллиги билан гўзал, эркак эркаклиги билан. Ўрни алмашиб қолса, жуда хунук, ёқимсиз ҳолат юзага келади.
Аллоҳ ҳамма ўғил-қизларимизнинг бахтини берсин.
Muqim MAHMUD
Бир воқеа мени хурсанд қилди, айни пайтда ўйлантириб ҳам қўйди.
Бундан икки ойлар олдин Қуръон мусобақаси уюштириладиган бўлди. Мусобақага тахминан бир ой қолганда Анисанинг қайсарлиги тутиб:
- Мен қатнашмайман, - деб туриб олибди. Бону менга шикоят қилганди, мен унга:
- Қўявер, қатнашгиси келмаса, қатнашмай қўя қолсин, мажбурлама, - дедим.
Шу билан Аниса мутлақо дарс қилмай қўйибди. Бону хавотир олиб, яна шикоят қилди.
Мен Анисанинг дарсларини назорат қилишни ўз зиммамга кўчирдим. Аниса дарсни менга топширадиган бўлди.
Шу билан деярли ҳар куни яхши дарс топшириб турди. Мусобақага уч кун қолганда фикрини ўзгартириб, "Мен ҳам қатнашаман"га ўтди. Қатнашди ва ҳатто ғолиб бўлиб, биринчи ўринни олди.
Бундан жуда хурсанд бўлдик, албатта.
Энди мени ўйлантириб қўйган тарафини айтиб ўтай. Аниса бир неча марта Бонуга:
- Ойижон, дарсни ўзингизга топширай, айтганингизни қиламан, ҳеч гапингизни икки қилмайман, - деб ялиниб-ёлворди.
Қизиқ! Мен уни урмадим, сўкмадим, унга қаттиқ гапирмадим, аксинча, доим эркалатиб турдим. Ҳатто "Дарсингни топшир" ибораси ўрнига "Асал қизим бугун ҳам мени бир хурсанд қиладими?" каби ибораларни қўлладим.
Мен шунчалар қўрқинчли одамманми, деган ўй бироз безовта қилди.
Лекин барибир хурсандлигим кўпроқ бўлди. Оилада отанинг ҳайбати сақланиб тургани маъқул.
Шу ўринда ёш келинларга бир насиҳатимни айтиб ўтай.
Қизларим, оилада эрнинг нуфузи, ҳайбати сақланиб туриши кўпроқ сизларга боғлиқ бўлади. Эрингизнинг ширин муомаласини, севиб эркалашларини ҳаргиз суиистеъмол қила кўрманг. Талтайиб кетиб, менсиз яшай олмайди, деган пуч ўйларга бориб, ҳаддингиздан ошиб кетманг. Ҳар ким ўз ҳаддида турса, оила гўзаллашади.
Аёл аёллиги билан гўзал, эркак эркаклиги билан. Ўрни алмашиб қолса, жуда хунук, ёқимсиз ҳолат юзага келади.
Аллоҳ ҳамма ўғил-қизларимизнинг бахтини берсин.
Muqim MAHMUD
ИБРАТ
Якшанба куни эди. Бозор тонг саҳардан қизигандан қизиганди. Бозор дарвозаси рўпарасига келиб тўхтаган серҳашам ва қимматбаҳо машина хаммани кўзини ўйнатди. Унинг ичидан келишган хушсурат бир ёши 30 ларда бўлган йигит тушиб келди. Қўлида аллақайси дўконга етказиб берилиши керак бўлган катта сумма солинган қоғоз ҳалтани олганча бозор ўртасидаги икки қаватли дўкон ёнига етиб келди. Дўкондор билан анчадан бери олди берди қилиб турса керак, интиқиб кутаётганлиги сабаб дўкондор оломон орасидан уни дарров кўриб қаршисига чиқди. Шу онда қуюқ қучоқлашиб кўришаркан энди ҳол ахвол сўрашаётган маҳалда қаердандир пайдо бўлган юпун кийинган жуда ғариб онахон йигитга юзланди:
— Бошинг тошдан бўлсин илойим ўғлим! Болам садақа қил. . Мен онангга садақа қил...
— Мана шунақа дайди гадойларнинг дастидан бемалол гаплашиб ҳам ўтиролмайсан ее! – дея йигитнинг шериги дўкондор кампирни қувиб солди.
Йигит аксига олиб минг истиҳола билан атрофга аланг жаланг қараркан ёнидаги шеригидан пул сўраб садақа беришни ўзига эп бермади. Онахоннинг қоқ суяк оёқ қўллари кир бўлиб кетган рўмоли, хира тортиб тўзиган кўйлаги унинг дийдасига қаттиқ озор берди. Кўзига алланечук ёш қалқиди. Авваллари ҳам турфа хил лўлими, ўзбекми ёки русми гадойларни кўрганди, аммо бу онахон умуман гадойга ҳам ўхшамасди.
Худди йўқчилик тўсатдан бошига чақмоқ мисол урган–у, тақдир кажрафтори сабаб мана шу маҳзунликка чўккан мазлумлик йўлига ўтганди.
“Уч кундан бери туз тотмаганга ўхшайди“ ҳаёл қилди йигит онахоннинг нон расталарига тарфага судралиб кетаётганига кўзини узмай қараб қоларкан шеригининг:
— Тушликка зўр жойга борамиз.. Бир кабобхўрлик қиламиз ... - деган сўзлари негадир қулоғи остида
“...ҳўрлик қиламиз” дегандек туйилди. Жирканч илондан безиган одамдек бир сонияда ундан нари турди ва “Дўстим. Бироз шошиб тургандим, бошқа сафар “ дея хайр маъзурни хам насия қилиб дарвоза томонга йўл олди.
Шошилиб кўйлагини орқа томонини шими устидан чиқариб олди ёқаларини кенгайтириб тугмасини иккитаси очди.
Аравакашлар турадиган жойда бир озғингина ёши 15 дан ошмайдиган болани кўриб қолди. Бола унинг кўзига нажоткоридек кўриниб кетди.
— Укам аравангни икки соатга ижарага бериб тур. Илтимос шу икки соат ичида қанча фойда кўрсам шуни ярмини сенга бераман.
Йигит шошиларди. Сабаби кампирни йўқотиб қўйишни сира истамасди.
Болакай бунақа ноёб таклифдан аввалига эсанкираб қолди. Бироз ўйланиб турганди, йигитни алдамаётганига ишонч ҳосил қилдими, аравасини берадиган бўлди.
Бизнинг қаҳрамонимиз эса нақ икки соат ичида терлаб, қора кир чир бўлса ҳам роса арава сурди. Гоҳ сабзи қопларини, гоҳ мева чева ортилган челак тоғораларини, гоҳ эса бойвучча эр–хотинларнинг гап гаштагига бозорликларини машиналари юкхонасигача олиб бориб берар, ўзи кўтариб жойлаб ҳам қўярди. Балким, юклари бор одамлар бунақа тоза ўзига қараб юрган “ғаройиб аравакаш” йигитга қизиқиб қолганликлари сабаб ҳам айнан уни ёллашарди. Соат қоқ пешинга келганида йигит хориб пишиб ишлаган олтмиш минг пулини қуртдек санаб боланинг ёнига келди ва аравасини хамда қоқ ярим даромад ўттиз минг сўм пулни болага тутқазди. Бола ҳам бунақа саҳийликдан шошиб қолиб “Яна арава сургингиз келса мен шу ерда бўламан, ака” - деб қолди.
Онахон фаввора ёнидаги мармар зинада беҳол ўтирган экан. Йигит худди ўз онасини кўриб қолгандек шошиб унинг истиқболига учди. Қўлидаги ҳамма пулларини онага тутаркан, гадой кампир ҳаяжон ва шодликдан титраб–титраб дуога қўл очди:
— Бошинг тошдан бўлсин болажоним! Илоё топганинг зар, ушлаганинг олтин бўлсин!
Йигит онага меҳр билан қараб энди ўрнидан туриб кетмоқчи эди, онахон йигитни боя дўкондор ёнида кўрганини эслаб қолди , тилга кирди:
— Боя ҳам сени кўргандек эдим. Кейин арава суриб юрганингни ҳам кўрдим аммо бошқа бўлса керак , деб ўйлагандим...
Йигит эса хўрсиниб жавоб берди:
— Боя сизга беришга бир тийин хам пулим йўқ эди. Сизни кўриб марҳум онам ёдимга тушди, шу сабаб сизни бир лаҳза бўлса ҳам бахтиёр кўришни истадим.
Хадичаи КУБРО
Якшанба куни эди. Бозор тонг саҳардан қизигандан қизиганди. Бозор дарвозаси рўпарасига келиб тўхтаган серҳашам ва қимматбаҳо машина хаммани кўзини ўйнатди. Унинг ичидан келишган хушсурат бир ёши 30 ларда бўлган йигит тушиб келди. Қўлида аллақайси дўконга етказиб берилиши керак бўлган катта сумма солинган қоғоз ҳалтани олганча бозор ўртасидаги икки қаватли дўкон ёнига етиб келди. Дўкондор билан анчадан бери олди берди қилиб турса керак, интиқиб кутаётганлиги сабаб дўкондор оломон орасидан уни дарров кўриб қаршисига чиқди. Шу онда қуюқ қучоқлашиб кўришаркан энди ҳол ахвол сўрашаётган маҳалда қаердандир пайдо бўлган юпун кийинган жуда ғариб онахон йигитга юзланди:
— Бошинг тошдан бўлсин илойим ўғлим! Болам садақа қил. . Мен онангга садақа қил...
— Мана шунақа дайди гадойларнинг дастидан бемалол гаплашиб ҳам ўтиролмайсан ее! – дея йигитнинг шериги дўкондор кампирни қувиб солди.
Йигит аксига олиб минг истиҳола билан атрофга аланг жаланг қараркан ёнидаги шеригидан пул сўраб садақа беришни ўзига эп бермади. Онахоннинг қоқ суяк оёқ қўллари кир бўлиб кетган рўмоли, хира тортиб тўзиган кўйлаги унинг дийдасига қаттиқ озор берди. Кўзига алланечук ёш қалқиди. Авваллари ҳам турфа хил лўлими, ўзбекми ёки русми гадойларни кўрганди, аммо бу онахон умуман гадойга ҳам ўхшамасди.
Худди йўқчилик тўсатдан бошига чақмоқ мисол урган–у, тақдир кажрафтори сабаб мана шу маҳзунликка чўккан мазлумлик йўлига ўтганди.
“Уч кундан бери туз тотмаганга ўхшайди“ ҳаёл қилди йигит онахоннинг нон расталарига тарфага судралиб кетаётганига кўзини узмай қараб қоларкан шеригининг:
— Тушликка зўр жойга борамиз.. Бир кабобхўрлик қиламиз ... - деган сўзлари негадир қулоғи остида
“...ҳўрлик қиламиз” дегандек туйилди. Жирканч илондан безиган одамдек бир сонияда ундан нари турди ва “Дўстим. Бироз шошиб тургандим, бошқа сафар “ дея хайр маъзурни хам насия қилиб дарвоза томонга йўл олди.
Шошилиб кўйлагини орқа томонини шими устидан чиқариб олди ёқаларини кенгайтириб тугмасини иккитаси очди.
Аравакашлар турадиган жойда бир озғингина ёши 15 дан ошмайдиган болани кўриб қолди. Бола унинг кўзига нажоткоридек кўриниб кетди.
— Укам аравангни икки соатга ижарага бериб тур. Илтимос шу икки соат ичида қанча фойда кўрсам шуни ярмини сенга бераман.
Йигит шошиларди. Сабаби кампирни йўқотиб қўйишни сира истамасди.
Болакай бунақа ноёб таклифдан аввалига эсанкираб қолди. Бироз ўйланиб турганди, йигитни алдамаётганига ишонч ҳосил қилдими, аравасини берадиган бўлди.
Бизнинг қаҳрамонимиз эса нақ икки соат ичида терлаб, қора кир чир бўлса ҳам роса арава сурди. Гоҳ сабзи қопларини, гоҳ мева чева ортилган челак тоғораларини, гоҳ эса бойвучча эр–хотинларнинг гап гаштагига бозорликларини машиналари юкхонасигача олиб бориб берар, ўзи кўтариб жойлаб ҳам қўярди. Балким, юклари бор одамлар бунақа тоза ўзига қараб юрган “ғаройиб аравакаш” йигитга қизиқиб қолганликлари сабаб ҳам айнан уни ёллашарди. Соат қоқ пешинга келганида йигит хориб пишиб ишлаган олтмиш минг пулини қуртдек санаб боланинг ёнига келди ва аравасини хамда қоқ ярим даромад ўттиз минг сўм пулни болага тутқазди. Бола ҳам бунақа саҳийликдан шошиб қолиб “Яна арава сургингиз келса мен шу ерда бўламан, ака” - деб қолди.
Онахон фаввора ёнидаги мармар зинада беҳол ўтирган экан. Йигит худди ўз онасини кўриб қолгандек шошиб унинг истиқболига учди. Қўлидаги ҳамма пулларини онага тутаркан, гадой кампир ҳаяжон ва шодликдан титраб–титраб дуога қўл очди:
— Бошинг тошдан бўлсин болажоним! Илоё топганинг зар, ушлаганинг олтин бўлсин!
Йигит онага меҳр билан қараб энди ўрнидан туриб кетмоқчи эди, онахон йигитни боя дўкондор ёнида кўрганини эслаб қолди , тилга кирди:
— Боя ҳам сени кўргандек эдим. Кейин арава суриб юрганингни ҳам кўрдим аммо бошқа бўлса керак , деб ўйлагандим...
Йигит эса хўрсиниб жавоб берди:
— Боя сизга беришга бир тийин хам пулим йўқ эди. Сизни кўриб марҳум онам ёдимга тушди, шу сабаб сизни бир лаҳза бўлса ҳам бахтиёр кўришни истадим.
Хадичаи КУБРО
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"Жаннатийлик сифати"
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар
Абдул Ҳамид домла маъруза қиладилар
﷽
{إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ}
۞ «Магар Аллоҳ ҳузурига тоза қалб билан келган кишигина (фойда топар)». ۞ (Шуаро: 89).
• Абу Усмон Найсабурий раҳимаҳуллоҳ ушбу оят ҳақида деди:
هو القلب الخالي من البدعة، المطمئن على السنة.
«Бу бидъатдан холи бўлиб, суннатда хотиржам бўлган қалбдир».
«Тафсир Ибн Касир», 4/630
{إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ}
۞ «Магар Аллоҳ ҳузурига тоза қалб билан келган кишигина (фойда топар)». ۞ (Шуаро: 89).
• Абу Усмон Найсабурий раҳимаҳуллоҳ ушбу оят ҳақида деди:
هو القلب الخالي من البدعة، المطمئن على السنة.
«Бу бидъатдан холи бўлиб, суннатда хотиржам бўлган қалбдир».
«Тафсир Ибн Касир», 4/630
АЙТИШЛАРИЧА
Айтишларича, бир аёл замонасининг пешвоси ҳузурига кириб хожасининг жоҳиллиги, аҳлу-аёлига қаттиққўллиги, фарзандларига зулми, оиласига инсофсизлиги, рўзғорига эътиборсизлиги, бола-чақасига меҳрсизлиги, кулбасига ҳам бефарқлигидан ўта ҳароб ҳолга келганлиги, оила даврасидан йироқлиги, суҳбати йўқлиги, ўз юмушлари билан ўзи овворалиги, аёли, фарзандларига нафақа ажратмаслигидан улар оч қолиб кетишлиги, қийинчилик бисёрлигидан ночор аҳволда қолишганлиги ва ҳар кун хонадонда уруш-жанжал аримаслигидан шикоят қилди...
Шайх у одамни чақиртирдилар. Келиб тавозеъ билан салом берди. "Аҳлу-аёлинг хузурига кирганингда ҳам салом берарсан?" дедилар. Саволга жавоб йўқлигидан каловланиб қолди. "Касбинг не?" дедилар, "Чорва боқаман, семиртираман, кўпайтириб сотаман" деди. "Емиши ҳақида айт!?" дедилар. "Қиш учун баҳордан уринаман. Экин экаман, дон сепаман, ёзи билан меҳнат қиламан. Ер чопаман, сув қўяман, кузда мисқоллаб йиғиб оламан". "Парваришидан сўзла" дедилар. "Тонг сахардан юваман, тарайман, яхши қарайман, ем, сув бераман, таналарига парвариш қиламан, тагини тозалайман, устини юваман, кундузи билан назардан қочирмайман, кечалари ухламайман" деди. "Қайсарлик қилса урарсан?" дедилар. "Йўқ, урмайман, баданига озор етишин истамайман" деди. Эшитишимча, бозордаги ҳайвонлар ичида сеники энг кўрками, энг чиройлиси, энг сардори эмиш?" дедилар, "Ҳа, чунки мен МEҲР БEРАМАН" деб жавоб берди...
Сўз шу ерга келганда Шайх ҳайбат ва ғазаб билан унга шундай дедилар: "Эй нодон! Шу меҳрингни, парваришингни, ризқ учун ҳаракатингни, тарбия учун жаҳдингни, даромад учун сабрингни, чорпо учун шафқатингни бирор қисмини ўз аҳлинга, фарзандинга, оиланга, рўғоринга сарф қилдингми? Бири бетоб бўлганда парвариш қилдингми? Аёлинг оч қолса ачиндингми? Рўзғоринг бутлиги учун кечалари ухламай чиқдингми? Оиланг фаровонлиги учун баҳордан қишга қадар вақт ажратдингми? Бир ҳайвонга, бир молга берган меҳрингни солиҳа аёлинга ҳам бердингми? Сенга катта бўлганда ёрдамчи бўладиган, қўлингдан ишинги оладиган, бетоб бўлсанг атрофингда парвона бўладиган, кексайган чоғингда мадор бўладиган, вақтийки оламдан ўтсанг, ортингдан мағфиратингни сўраб дуо қиладиган зурриëд келтиргувчи рафиқанга жонингни куйдирдингми? Эй бетавфиқ! Билгил-ки, сен борингни, умрингни, буткул эътиборингни ўзидай солиҳ ва солиҳа фарзанд келтирадиган аёлинга эмас, айнан ўзидай ҳайвон, ҳудди ўзидай мол туғиб берадиган ҳайвонга бериб қўйдинг!"...
Бу сўзларни эшитган молфурушнинг бошига мисоли гурзи урилди. Ҳаёлидан эса, оро берилган боқувдаги моллари билан оч, юпун, қаровсизликдан нимжон ва касалманд ҳолга келган фарзандларининг таққоси ўтарди...
Салим АЙЮБИЙ(2017)
Айтишларича, бир аёл замонасининг пешвоси ҳузурига кириб хожасининг жоҳиллиги, аҳлу-аёлига қаттиққўллиги, фарзандларига зулми, оиласига инсофсизлиги, рўзғорига эътиборсизлиги, бола-чақасига меҳрсизлиги, кулбасига ҳам бефарқлигидан ўта ҳароб ҳолга келганлиги, оила даврасидан йироқлиги, суҳбати йўқлиги, ўз юмушлари билан ўзи овворалиги, аёли, фарзандларига нафақа ажратмаслигидан улар оч қолиб кетишлиги, қийинчилик бисёрлигидан ночор аҳволда қолишганлиги ва ҳар кун хонадонда уруш-жанжал аримаслигидан шикоят қилди...
Шайх у одамни чақиртирдилар. Келиб тавозеъ билан салом берди. "Аҳлу-аёлинг хузурига кирганингда ҳам салом берарсан?" дедилар. Саволга жавоб йўқлигидан каловланиб қолди. "Касбинг не?" дедилар, "Чорва боқаман, семиртираман, кўпайтириб сотаман" деди. "Емиши ҳақида айт!?" дедилар. "Қиш учун баҳордан уринаман. Экин экаман, дон сепаман, ёзи билан меҳнат қиламан. Ер чопаман, сув қўяман, кузда мисқоллаб йиғиб оламан". "Парваришидан сўзла" дедилар. "Тонг сахардан юваман, тарайман, яхши қарайман, ем, сув бераман, таналарига парвариш қиламан, тагини тозалайман, устини юваман, кундузи билан назардан қочирмайман, кечалари ухламайман" деди. "Қайсарлик қилса урарсан?" дедилар. "Йўқ, урмайман, баданига озор етишин истамайман" деди. Эшитишимча, бозордаги ҳайвонлар ичида сеники энг кўрками, энг чиройлиси, энг сардори эмиш?" дедилар, "Ҳа, чунки мен МEҲР БEРАМАН" деб жавоб берди...
Сўз шу ерга келганда Шайх ҳайбат ва ғазаб билан унга шундай дедилар: "Эй нодон! Шу меҳрингни, парваришингни, ризқ учун ҳаракатингни, тарбия учун жаҳдингни, даромад учун сабрингни, чорпо учун шафқатингни бирор қисмини ўз аҳлинга, фарзандинга, оиланга, рўғоринга сарф қилдингми? Бири бетоб бўлганда парвариш қилдингми? Аёлинг оч қолса ачиндингми? Рўзғоринг бутлиги учун кечалари ухламай чиқдингми? Оиланг фаровонлиги учун баҳордан қишга қадар вақт ажратдингми? Бир ҳайвонга, бир молга берган меҳрингни солиҳа аёлинга ҳам бердингми? Сенга катта бўлганда ёрдамчи бўладиган, қўлингдан ишинги оладиган, бетоб бўлсанг атрофингда парвона бўладиган, кексайган чоғингда мадор бўладиган, вақтийки оламдан ўтсанг, ортингдан мағфиратингни сўраб дуо қиладиган зурриëд келтиргувчи рафиқанга жонингни куйдирдингми? Эй бетавфиқ! Билгил-ки, сен борингни, умрингни, буткул эътиборингни ўзидай солиҳ ва солиҳа фарзанд келтирадиган аёлинга эмас, айнан ўзидай ҳайвон, ҳудди ўзидай мол туғиб берадиган ҳайвонга бериб қўйдинг!"...
Бу сўзларни эшитган молфурушнинг бошига мисоли гурзи урилди. Ҳаёлидан эса, оро берилган боқувдаги моллари билан оч, юпун, қаровсизликдан нимжон ва касалманд ҳолга келган фарзандларининг таққоси ўтарди...
Салим АЙЮБИЙ(2017)
Forwarded from REGISTON TV
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Sura: Fotiha
Qori: Hasanxon Yahyo Abdulmajid
______________________
📌Telegram: @tvregiston
______________________
📌:@registon_tv
__________________________
📹 Videolarni yuklab olishingiz mumkin,
Quron oyatlari tarqalishiga sababchi bo'ling, do'stlaringizga ham yuboring!
Alloh manfaatli qilsin. 🤲
Qori: Hasanxon Yahyo Abdulmajid
______________________
📌Telegram: @tvregiston
______________________
📌:@registon_tv
__________________________
📹 Videolarni yuklab olishingiz mumkin,
Quron oyatlari tarqalishiga sababchi bo'ling, do'stlaringizga ham yuboring!
Alloh manfaatli qilsin. 🤲
Forwarded from .
Қалбингдан фатво сўра...
Сўровчи яхшилик ҳақида сўраганида ислом Пайғамбари: "Қалбингдан сўра...", деб, бу жавобни қон тўкишни ҳалол биладиган ва ҳуқуқларга суиқасд қиладиган жиноятчига ҳадя ўлароқ тақдим этмадилар. Қалблари гуноҳи кабираларни бемалол сиғдирадиганлар қанчалар бисёр!
Бу эзгу жавобни у зот сағира гуноҳдан ҳам сесканадиган, фитрати соғлом, жавҳари шаффоф ва эзгулик ошиқига айтганлар.
Пайғамбари карим бу одамни савол бериш ва фатво кутиш машаққатидан халос этмоқни истаганлар, қачон ишлар олдида иштибоҳли бўлганда қалбига боқишига ҳамда муфтийлар фатво берса-да, унинг (қалбининг) жавобидан хотиржам бўлишини хоҳлаганлар.
Шайх Муҳаммад Ғаззолий,"Ҳаётингни янгидан бошла" китобидан
@Mubashshirahmad
Сўровчи яхшилик ҳақида сўраганида ислом Пайғамбари: "Қалбингдан сўра...", деб, бу жавобни қон тўкишни ҳалол биладиган ва ҳуқуқларга суиқасд қиладиган жиноятчига ҳадя ўлароқ тақдим этмадилар. Қалблари гуноҳи кабираларни бемалол сиғдирадиганлар қанчалар бисёр!
Бу эзгу жавобни у зот сағира гуноҳдан ҳам сесканадиган, фитрати соғлом, жавҳари шаффоф ва эзгулик ошиқига айтганлар.
Пайғамбари карим бу одамни савол бериш ва фатво кутиш машаққатидан халос этмоқни истаганлар, қачон ишлар олдида иштибоҳли бўлганда қалбига боқишига ҳамда муфтийлар фатво берса-да, унинг (қалбининг) жавобидан хотиржам бўлишини хоҳлаганлар.
Шайх Муҳаммад Ғаззолий,"Ҳаётингни янгидан бошла" китобидан
@Mubashshirahmad
АХЛОК ФАЗИЛАТИ
Қўпол одамларни ёқтирмайман. Савдогар бўлса дўконига, амалдор бўлса девонига кирмайман. Лекин имом бўлса, хатиб домла бўлса, даъватчи бўлса, ҳақиқий бало мана шу. Бу балодан қутулиб, чалғиш учун ҳеч нарса билан овуниб бўлмайди.
Ахир дин чиройли хулқ, очиқ юзлилик, бағрикенглик, олийжаноблик эмасми?
Ахир дин мудом Аллоҳга муҳтожликни ҳис этиб туриш, Унинг ҳузурида синиш, раҳматидан умидвор бўлиш, яхшилиги ҳамма одамлару ҳамма диёрларга ёйилишини соғиниш эмасми?
Айрим намозхонлар сафни текислашда худди бир тоғни сафлаётгандек иш тутадилар. Айрим воизлар эса худди ёлғиз ўзларигина маъсумдек, қолган ҳамма одамлар эса хатокордек гапирадилар. Ҳали она сути оғзидан кетмаган ўспирин худди унга башариятни ислоҳ қилиши учун илоҳий назар тушгандек, катта-ю кичикка юқоридан туриб назар ташлайди.
Тошбағирлик ва каттазанглик Аллоҳнинг ғазабини келтиради ва Унинг тўғри йўлидан узоқлаштиради. Ботини кир, нопок инсоннинг ташқи қиёфасини тоат-ибодат билан безаб олиши бунчалар осон бўлмаса?
Муҳаммад Ғаззолий “Аччиқ ҳақиқат”
Арабчадан Muqim Mahmud таржимаси
Қўпол одамларни ёқтирмайман. Савдогар бўлса дўконига, амалдор бўлса девонига кирмайман. Лекин имом бўлса, хатиб домла бўлса, даъватчи бўлса, ҳақиқий бало мана шу. Бу балодан қутулиб, чалғиш учун ҳеч нарса билан овуниб бўлмайди.
Ахир дин чиройли хулқ, очиқ юзлилик, бағрикенглик, олийжаноблик эмасми?
Ахир дин мудом Аллоҳга муҳтожликни ҳис этиб туриш, Унинг ҳузурида синиш, раҳматидан умидвор бўлиш, яхшилиги ҳамма одамлару ҳамма диёрларга ёйилишини соғиниш эмасми?
Айрим намозхонлар сафни текислашда худди бир тоғни сафлаётгандек иш тутадилар. Айрим воизлар эса худди ёлғиз ўзларигина маъсумдек, қолган ҳамма одамлар эса хатокордек гапирадилар. Ҳали она сути оғзидан кетмаган ўспирин худди унга башариятни ислоҳ қилиши учун илоҳий назар тушгандек, катта-ю кичикка юқоридан туриб назар ташлайди.
Тошбағирлик ва каттазанглик Аллоҳнинг ғазабини келтиради ва Унинг тўғри йўлидан узоқлаштиради. Ботини кир, нопок инсоннинг ташқи қиёфасини тоат-ибодат билан безаб олиши бунчалар осон бўлмаса?
Муҳаммад Ғаззолий “Аччиқ ҳақиқат”
Арабчадан Muqim Mahmud таржимаси