#tafakkur

Вақти келса юзага чиқади

Аллоҳ таоло бир нарсани хоҳласа “бўл” дейди ва у бўлади:
﴿إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ﴾
“Бир нарсани ирода қилганида Унинг иши “бўл” дейиш холос. Бас у бўлади” (Ёсин сураси, 82-оят).
Аллоҳ таоло бир нарсани хоҳлаганида унга “бўл” дейди холос. У юзага чиқади ва уни ҳис этамиз, шоҳиди бўламиз.
Шу ерда эътиборимизни бир нарсага қаратишимиз керак. Оятда “унга “бўл” дейди” дейилган.
Демак, “унга” деган сўздан билишимиз мумкинки, бир нарса юзага чиқишидан олдин Аллоҳнинг илмида бор бўлар экан. Чунки бу ерда “унга” деган сўз аслида мавжуд нарсага нисбатан ишлатиляпти.
Бўлиши мумкин барча нарса Аллоҳнинг илмида аввалдан мавжуд бўлади ва унга “бўл” дейиши билан у борлиқда ҳам акс этади. Қиёмат куни бўладиган барча ишлар тафсилотлари билан Аллоҳнинг илмида ҳозир ҳам мавжуд, аввал ҳам мавжуд бўлган. Жаннат, дўзахда бўладиган ҳолатлар ҳақида ҳам шуларни айтишимиз мумкин.
Ояти карима, ҳадиси шарифларда жаннат ва дўзахда бўладиган ҳолатлар ҳам зикр қилинган. Айримлар “Ҳали юз бермаган воқеаларни қандай қилиб айтиш мумкин?” дейишлари мумкин. Гап шундаки, у нарсалар Аллоҳнинг илмида азалдан мавжуддир. Вақти келганда эса уларни юзага чиқаради.

Шайх Муҳаммад Мутавалли Шаъровийнинг
“Аллоҳнинг борлигига ақлий далиллар” номли китобидан олинди.

🌐 https://t.me/+ZgkOZopwJwc3ZWEy

#hadis

📝 РАСУЛИМИЗ СЎЗЛАРИ

Набий соллаллоҳу алайҳи ва ъалаа олиҳи васаллам: “Ким камбағалга муҳлат берса ёки ундан ўтиб юборса, Аллоҳ уни Ўзининг соясидан бошқа соя йўқ кунда Аршнинг соясига олади”, дедилар.

🌐 https://t.me/+ZgkOZopwJwc3ZWEy

#tafakkur

Аллоҳ таоло ҳаммасини билади

Аллоҳ таоло инсон нимани хоҳлашини яхши билади. Чунки инсонни Ўзи яратган. У нимани хоҳлаяпти, нимани хоҳламаяпти ҳаммасини билади. Ҳатто инсон ҳеч кимга айтмаган туйғуларини ҳам билади. Аллоҳ таоло Қуръони каримда бундай марҳамат қилади:
﴿وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ﴾
"Биз Мусонинг онасига "Уни эмизгин. Агар унга (зарар етишидан) қўрқсанг уни денгизга от. Қўрқма ва маҳзун бўлма. Биз уни ўзинга қайтарурмиз ва уни пайғамбарлардан қилурмиз" деб ваҳий қилдик" (Қасос сураси, 7-оят).
Демак, инсоннинг ички кечинмалари ҳам, ақли ҳам Аллоҳнинг измида экан. Аллоҳ хоҳлаган нарсаларнигина ақлимиз англай олади. Хоҳламагини эса англай олмайди. Лекин инсон ихтиёри борасида эркиндир. Инсон бирор нарсани танлаш ҳуқуқига эга. Лекин бу ҳақиқий эркинлик эмас, нисбий эркинлик холос. Айримлар бу қарашни инкор қилсалар ҳам аслида шундай.
Тўғри, инсон "уни қиламан, буни қиламан" деб айтади. Ҳатто барча амаллар унинг ихтиёрига боғланган. Лекин бу Аллоҳнинг қудратидан ташқарига чиқиб кетади дегани эмас. Чунки бунда Аллоҳнинг қудратини чеклаш маъноси чиқиб қолади.

Шайх Муҳаммад Мутавалли Шаъровийнинг
“Аллоҳнинг борлигига ақлий далиллар” номли китобидан олинди.

🌐 https://t.me/+ZgkOZopwJwc3ZWEy