БУРГАГА АЧЧИҚ ҚИЛИБ КЎРПАНИ КУЙДИРМАСЛИК КЕРАК

Яқинда юртимиздан келган бир киши билан суҳбатлашиб қолдим. Суҳбат асносида:
— Имомларнинг аксарининг ваъз-насиҳатлари ёқмайди. Шунинг учун хутба тугашига етиб бораман. Бошимдаги фарзни адо этаману қайтаман, - деб қолди.
Айтишига қараганда, шу ишни қиладиганлар озчилик эмас экан.

Унинг бу гапларини эшитиб ўтирар эканман, шайтони лаиннинг одамлар ақлини нақадар ҳийлакорлик билан қориштиришига яна бир бор амин бўлдим. Қилаётган ишларини уларга чиройли қилиб кўрсатганига қаранг!

Ҳолбуки, Расулуллоҳ алайҳиссалом киши жумага қанча эрта борса, шунчалик савоби катта бўлишини бир неча ҳадисларда таъкидлаб ўтганлар.
Шулардан бирини келтириб ўтаман.

Пайғамбар алайҳиссалом шундай марҳамат қиладилар:
"Ким жума куни ғусл қилиб, биринчи соатда борса худди туя садақа қилгандек бўлади. Иккинчи соатда борса сигир садақа қилгандек, учинчи соатда борса худди шохдор қўчқор садақа қилгандек, тўртинчи соатда борса худди товуқ садақа қилгандек, бешинчи соатда борса худди тухум садақа қилгандек бўлади. Имом минбарга чиқиб келгач, фаришталар савобларни ёзиб турган дафтарни ёпиб, зикр эшитиш учун ўтирадилар".
Бухорий ва Муслим ривояти.

Уламолар кун чиқиши билан биринчи соат бошланиб, имом минбарга хутба учун ўтирганда бешинчи соат тугашини айтадилар. Демак, кун чиқиш билан имом минбарга хутба учун чиқиши орасидаги вақт беш бўлакка тенг бўлинади. Орадаги замон узайиши-қисқаришининг аҳамияти йўқ. Балки шу беш соатнинг ҳар бири бир соатлик вақтга тўғри келар, балки ундан ошар, балки қисқароқ бўлар. Фарқи йўқ. Муҳими - шу муддат бешга тенг бўлинади. Биринчи муддатда келганга туя садақа қилган савоби, иккинчисида келганга сигир... ва ҳоказо охиригача.

"Имом ёмон гап гапиради" деган даъво билан шунчалик катта савобдан маҳрум қолиш катта йўқотишдир. Ўзбеклар мақоли билан айтадиган бўлсак, бургага аччиқ қилиб кўрпани куйдиргандек гапдир.

Бу ерда икки муҳим нуқтага эътибор қаратиш зарур:

Биринчидан, бу амал Исломда тарғиб этилган суннат амаллардан. Бинобарин, иши ёки вазифаси ёхуд бошқа зарур юмуши туфайли жумага кеч борган кишилар маломат қилинмайдилар. Бу ерда гап жумани кутиб, имом хутбасининг тугашини уйида кутиб ўтирадиган, фурсати бўлатуриб эрта бормасликни тўғри деб биладиганларга қаратилмоқда. Уларга ана шундай савобли иш тавсия этилаётир.

Иккинчидан, имомнинг хутба учун минбарга чиқиши деб таъкидладим. Чунки бизнинг диёрларда кўпчилик имомларнинг жума куни хутбадан олдин қиладиган маърузалари бўлади. Ана шундай маърузалар учун минбарга ўтиришлари бу ерда назарда тутилган эмас. Ҳадиси шарифда келган "имомнинг минбарга чиқиши" дан кўзланган нарса бу маърузалар учун минбарга ўтириш эмас, балки айнан хутба учун минбарга ўтиришлари назарда тутилган. Бизда ўша хутбани одатда арабча айтишади. Ҳозир юртимизда қандай, билмайман, ҳар ҳолда илгари хутбага чиққанда имомлар фақат шу арабча хутбага чекланишарди, маърузани эса, илгари қилишарди.
Бордию, маърузани шу хутба асносида ўз тилида қилаётган бўлса, ҳадиси шарифдан кўзланган хутбага кириб кетади буям.

Хулоса шуки, ким юқоридаги савобга эришмоқчи бўлса, бунга фурсати ва шароити бўлса, эртароқ жумага боришга ҳаракат қилсин, бундай улкан савобдан маҳрум қолиб кетмасин.

Мабодо, имомнинг хутбадан олдинги маърузаси ёқмаса, маърузани тинглашга мажбур эмас. Ўзини бошқа бир зикр билан машғул қилса ҳам бўлади: тиловат қилиш, қулоқликни тақиб олиб телефонидан қуръон эшитиш, тасбиҳу таҳлил айтиш...
Чунки жума хутбасидан бошқа маърузани эшитиш мусулмон кишига фарз эмас. Бўйнида фарз бўлган нарса - жума хутбаси пайтида қилт этмай тинглашдир.
Маърузанинг йўриғи бошқа. Ундан фойда олмаётганини сезса, ўзини бошқа фойдали зикр билан машғул этишга ҳақли.

Аллоҳ таоло барчамизни тоатларга шошувчи, савобли ибодатларга талпинувчилардан қилсин. Жума айёмини барчага баракали қилсин. Омин.

Сайфуллоҳ НОСИР

Бугунги ишларинг билан ғурурланма! Чунки эртага нима бўлишини билмайсан.

🔷Аҳмад ибн Ҳанбалнинг дуоси.

Имом Байҳақий ривоят қилади:

«Бир куни Аҳмад ибн Ҳанбалнинг зиёратига бир йигит келиб: «Эй Аҳмад ибн Ҳанбал онамнинг ҳаққига дуо қилинг, у 20 йилдан бери юролмайди. Онам мени олдингизга бир илтимос билан юборди. Унинг ҳаққига шифо сўраб Аллоҳга дуо қилинг.» деди

Йигитнинг гапларини эшитиб, Аҳмад ибн Ҳанбалнинг қаттиқ жахли чиқди. Йигитга: « У бизнинг дуо қилишимизга эмас, у бизнинг ҳаққимизга дуо қилишига кўпроқ мухтожмиз» деди.

Сўнг, Аллоҳ субҳанаҳу таъалога юзланиб, йигитнинг онаси ҳаққига шифо сўраб дуо қилди.
Бу йигит уйига онасининг олдига қайтди ва уйга кириш учун эшикни тақиллатди. Эшик олдига 20 йилдан бери юролмайдиган йигитнинг онаси ўз оёқлари билан юриб чиқиб: «Эй ўғлим Аллоҳ менга шифо берди» деди.

©Манбаа Ибн Касир роҳимаҳуллоҳнинг «ал-Бидая ва ан-Ниҳая» китоби 14-боб

📝БИРОВНИНГ ҲАҚИ ЭВАЗИГА КЕЛГАН СОВҒА

— Бир дўстим билан супермаркетга кирдик. Харидни
якунлаб, тўловни қилиб бўлиб, бекат томон
ошиқдик. Дўстим тўлов паттасидан кўзини узмасди.
Шу пайт у тўхтади.
— Кассир қиз нотўғри ҳисоблабди, — деди.
— Пулингдан уриб қолибдими? — дедим шошиб. — Шундай қилган бўлса, қайтиб бориб, шарманда
қиламиз!
— Йўқ,— деди дўстим хотиржам. — Атирга пул
олмабди. Кўрмаган, шекилли.
У матоҳнинг нархи қиммат эди. Лофи билан айтсам,
беш улфатнинг битта тўкин чойхонасига етарди. — Хатони қилган у, биз эмас. — дедим. — Шундай
экан, ўзига зарар! Ундан кўра, шу пулга битта
отамлашсак зўр бўларди.
— Э, калланг борми ўзи?!. — деди дўстим хуноби
чиқиб. — Бировнинг ҳақи бўйнимда қолиб
кетсинми?! Кечаси ухлолмайман-ку! Бу гапдан кейин дўстимни замонадан ортда қолган
аҳмоқ, ўз фойдасини билмайдиган тентак, деб
ҳисобладим. Маишатнинг хумори тутиб, роса сўкдим,
ичимда.
— Ким билиб ўтирибди?! — дедим сўнг қоним
қайнаб. — Ҳамма нарсани билиб туради-ку! — деди дўстим
кўрсаткич бармоғини осмонга қаратиб.
Шу пайт юрагимнинг бир томири узилгандек бўлди.
Вужудим қалтираб, пешонамдан совуқ тер чиқди.
Дўстим нималарни ўйлаяпти?! Менинг дардим эса
нимада?!. Шубҳасиз, Яратган ҳар бир ишимизни, ҳатто,
қалбимиздаги ўйларимизни кўриб туради. Икки
дунёда бу учун ҳисоб бор. Қайтар дунё.
Ҳар биримиз шуни билсак-да, негадир ҳаромни
ямламай ютадиган бўлиб бормоқдамиз. Икки дунёда
бу учун ҳисоб бериш вақти келганда ҳолимиз нима бўлиши бизни қизиқтирмай қўяётгандай...
Қолган ҳақни тўлар эканмиз, кассада ўтирган
аёллардан бири:
— Инсофли одамлар ҳам бор экан-а?! — деди
ажабланиб.
Шу пайт олдимизга башанг кийинган бир киши келди. Билсак, у шу ернинг хўжайини экан. Бу воқеа
супермаркет тарихида биринчи марта бўлаётганини
айтиб, қилган ишимиз учун иккимизга усти ўралган
совға берди.
Раҳмат айтиб чиқдик. Йўлимизга равона бўлдик.
Автобусда борарканман, бояги хаёллар яна такрорланди. Ич-ичимдан қийналдим. Бироқ нафс
ёмон экан. Совғага кўзим тушди-ю, ҳаммаси унут
бўлди. Унинг нима эканига қизиқиб очдим. Қарасам,
қимматбаҳо атир ва битта карта. Унга кўра, мен йил
бўйи бу ердан ўттиз фоиз чегирма билан савдо
қиламан. Дўстимнинг ҳалоллиги, қилган иши, савоби ортидан
камина ҳам қуруқ қолмади. Аммо менинг ниятим
нима эди?! Дўстим-ку, ҳалоллиги учун шу илтифотга
эришди. Мен-чи?!
Шуни ўйласам, барчага бир гапни айтгим келади:
«Бировнинг ҳақидан қўрқайлик»!

ЁЛҒОННИНГ МАНБАСИ

​​Она боласига: "Агар овқатингни ҳаммасини есанг сени сайр қилдириб келаман", деди. Бола овқатини тўла еб бўлгач: "Онажон! Қани сайрга кетдик", деди. Онаси: "Вақт кеч бўлиб қолди. Ташқарида арвоҳлар бор, улар ёш болаларни ейди. Биз ҳозир ташқарига чиқа олмаймиз", деб жавоб берди. Бола онасининг жавобидан маҳзун ўтирган эди, ташқаридан болаларни кулги ва ўйинлари овози эшитилди....

Бола улғайгач мактабга борди. Ўқитувчи: "Кимнинг одоби яхши бўлса, ҳафта охирида уни экскурсияга олиб бораман", деди. Бола экскурсияга бориш мақсадида бор кучини ишга солди. Ҳафта ниҳоясига етгач бола ўқитувчисидан: "Сайр қилгани қачон борамиз?" деди. Ўқитувчи: "Қанақа сайр ҳақида гапиряпсан!" деб жавоб берди....

Уйда дарс қилиб ўтирган эди, отасини бу ҳолатни кўриб: "Агар имтиҳонлардан яхши ўтсанг мен сенга ажойиб велосипед олиб бераман", деди. Йил якунлангач имтиҳондан аъло баҳоларга ўтди. Шунда отасидан: "Велосипед қани?" деб сўраган эди, отаси: "Велосипедда кўнгилсиз ҳодисалар кўп юз бермоқда, қўй шуни олмайлик", деди....

Фарзанд шу алфозда вояга етди ҳамда ёлғон ва алдовлар хусусида моҳир бўлди. Оқибатда: "Бу каби ёмон иллатни қаердан ўргана қолдинг!" деб ҳамма ҳайрон.

#видеолавҳа

🎤Устоз Салоҳиддин домла

Икки неъмат.

•┈┈┈•☪️•┈┈┈•

https://t.me/joinchat/AAAAAEt7gNhJjLeIX92JLA

Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам келтирган дин Ислом дини номи билан машҳурдир. Бу номни Пайғамбарнинг ўзлари танлаган эмас, балки уни Аллоҳ таоло ихтиёр қилган.
Қуръони Каримда Аллоҳ таоло: «Ва сизга Исломни дин деб рози бўлдим», дейди («Моида» сураси, 3-оят).
Ислом сўзининг луғавий маъносига келсак, бу сўзни луғат илми олимлари, тафсирчилар ва бошқа олимлар чуқур ўрганиб чиққанлар ва бу сўз қуйидаги маъноларни англатишини уқдириб ўтганлар:
1. Ихлос.
2. Турли офатлардан саломат бўлиш.
3. Сулҳ ва омонлик.
4. Итоат ва бўйсуниш.

Батафсил 👇

https://graph.org/ISLOM-VA-IJMON-11-28

🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар

Савол:

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам тушимизга кириши учун нима қилсак, бўлади?
-----------------------
🎧Жавобни аудиода тингланг!

🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар

Савол:

❓Уйланмоқчиман, қандай қизга уйлансам бўлади?
----------------------------------
🎧Жавобни аудиода тингланг!

ДУНЁ МУҲАББАТИ

Молик ибн Динор раҳимаҳуллоҳ Ҳасан Басрий раҳматуллоҳи алайҳдан
- Дунё муҳаббатига гирифтор бўлган олим уқубати қандай бўлади?, дея сўрадилар.
У зот:
- Қалби ўлади. Дунё муҳаббатига гирифтор бўлгач, охират амаллари воситасида дунё талабига тушади. Шунда қалбидан илм баракоти кўтарилиб, илмнинг расмигина қолади, деб айтдилар.

Ал-Бидоя ван-Ниҳоя.

🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар

Савол:

❓Баъзилар косага кул солиб фол очади. Косани айлантириб, кулга қараб, фалончига уйланасан дейди. Фолбинлик ҳақида динимзда нима дейилган?

-----------------------
🎧Жавобни аудиода тингланг!

Ҳикоят.

Байт.

Эшитгил Аҳмади Ҳанбалга бир йавм,
Деди бир бева зан:"Эй ҳодийи қавм!

Чироғим йўқтур асло,эй улуғ нарх,
Ўгурур эрдим ойни борида чарх.

Фуру кетти жаҳон айвонидин моҳ,
Халифа ўтти машъал бирла ногоҳ.

Ани равшанлиғида чусту чолок,
Ўгурдим бир-ики йўл чархим,эй пок.

Манга ул риштам,эй қутби замона,
Жавоб айғил,ҳалол ўлғайму яна?"

Имом айди:"Бу ғафлат оламинда,
Нечук зансан мунингдек дин ғаминда?! "

Заифа айди:"эй мақбули вофий,
Манинг ҳамзодим эрди Бишр(и) Хофий.

Эшитти Бишр отин,кўздин тўкиб об,
Деди:"Сизга раво йўқ,эй дурри ноб!"


Анингдек маръанинг тупроғи,эй меҳ,
Бизингдек юз минг эрнинг қонидин беҳ.

Дариғо,эр отин булғаб юрибмиз,
Имома бир абас чулғаб юрибмиз.

Лачак ортуқ бизинг дасторимиздан,
Эранлар ор этар кирдоримиздан.

Ҳавас бозорида,эй майли кўп нафс,
Емак бирла қилибсан гарданинг ғафс.

Санга суд айламас бу жисми варминг,
Қилиб шаррминг,бирор келмасму шарминг?!

Бўлуб шармандалик дарёсига ғарқ,
Ёмону яхшини фарқ этмаган фарқ.

Сўфи Оллоҳёр (қ с).

Ҳалоллик

Имом Моликнинг ҳузурларига бир кампир келиб дебди:
- Мен кечаси ой нурида турли нарсалар тўқиб, кун кечирар эдим. Бир куни кечаси подшоҳ аскарлари кўчамдан ўтди. Улар кўтарган машъала мени ҳовлимни ёритиб турди. Бу ёруғликда мен тўқиётган нарсаларимни ҳар доимгидан тезроқ битказдим. Эртасига бу нарсаларни бозорга олиб бориб сотдим. Энди ўша сотган нарсамнинг пулини рўзғоримга ишлатишга ҳайрон бўлиб, ўйланиб турибман. Мен доимо ой нуридан фойдаланиб, тўқиб, тирикчилик қилар эдим. Бу тўқиганим эса, ой нуридан эмас, подшоҳ аскарлари кўтарган машъала нуридан ҳосил бўлди. Айтинг, шу пул ҳалолми ёки ҳаром?
Бу ҳолатдан Имом Молик шунчалар ҳайратга тушибдиларки, кўзларидан шашқатор ёш оқибди.

Ибратли ҳикоялар китобидан

🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар

Савол:

❓Кеннойим 100 минг сўм топиб, сарфлаб қўйибдилар. Бугун буни билиб қолдим. Гуноҳкор бўлмаслик учун нима қилишмиз керак?
----------------------
🎧Жавобни аудиода тингланг!

ИШҚ

Хазрати Имоми Ғаззолий роҳимаҳуллоҳнинг Мукошафат ул-Қулуб номли китобларида қуйидаги хикоя келтирилади.

Бир куни хазрати Исо алайҳиссалом боғдаги дарахтларни суғораётган навқирон йигитга дуч келадилар. Йигит ҳазрати Исо алайхиссаломга:
— «Раббимдан менга бир зарра севги сўраб беринг», — деб арз қилади. Хазрати Исо алайҳиссалом:
— «Аллоҳдан бир зарра севги сўраб берсам, сен унга бардош беролмайсан», — деганларида, йигит:
— «У ҳолда зарранинг ярмисини берсин!» — деб ялинади. Ҳазрати Исо алайхиссалом:
— «Ё Раббим! Бу навқирон йигитга зарранинг ярмисича севгингдан ато эт!» — дейдилару йўлларида давом этадилар. Орадан бир муддат ўтиб, яна айни шу ерга келганларида ўша навқирон йигитни боғда кўрмай, қаердалигини суриштирадилар. Одамлар:
— У ақлдан озиб қолиб, тоққа чиқиб кетган, — деб жавоб беришади.

Ҳазрати Исо алайхиссалом ўша ёш йигитни ўзларига кўрсатишни сўраб, Аллоҳга муножот этадилар ва уни тоғда бир қоянинг устида самога термулганича ўтирган ҳолида топадилар. Салом берадилар, лекин йигит саломга алик олмайди. Шунда:
— Мен Исоман! — дея садо берадилар.

Вале Аллоҳ ваҳий йўли билан ҳазрати Исо алайхиссаломга буюрадики:
— Эй Исо! Қалбида зарранинг ярмисича менинг севгим бўлган кимса инсонларнинг сўзини қандай эшитсин?! Иззатим ва Жалолим ҳаққи айтаман, агар бу йигитни арра билан арраласанг ҳам сезмайди.

Мисрлик юраги хаста киши Оврупага — Британияга ўзини текширтиргани борди. Уни кўрикдан ўтказиб:
«Касаллигингиз оғир, жарроҳлик амалиётини ўтказиш керак. Лекин натижага ҳам, тўлиқ кафолат йўқ, юрагингиз заиф!» дейишди.

«Ундай бўлса, юртимга қайтиб, фарзандларим билан видолашиб келаман» -деди.
Докторлар:
«Кеч қолманг. Аҳволингиз оғир»-деб такроклашди.
Ватанига қайтиб, болаларини жамлади. Уларни сабрга чақирди. Бу учрашув охиргиси бўлиши, амалиётдан соғ чиқмаслиги мумкинлигини, айтди.
Сўнг баъзи дўстларини зиёрат қилиб, Аллоҳга йўлиқиш учун тараддудини кўрмоқчи бўлди.
У кишининг ўзи айтади:
«Бир дўстимни кўришгани идорага бордим.
Идора яқинида қассобхона ҳам бор эди.
Атрофга назар солиб қарасам, бир кекса аёл ерга тушган ва ахлат қутисидан гўшт, суяк, ёғ парчаларини териб, халтага солаётганди. Дўстимга «Қара», дедим.
Унинг олдига бордим. Ишидан ҳайрон эдим.
— Нима қиляпсиз? — дедим.
— Бешта кичик ёшли қизларим бор. Бир йилдан бери умуман гўшт ейишмайди. Ейишмаса ҳам, ҳидини ҳидлашсин дедим! — деди.
Унинг бу гапларидан кўзларимга ёш келди. Уни қассобнинг олдига олиб кириб:
— Бу аёлга ҳар ҳафта менинг ҳисобимдан гўшт берасиз! — дедим.
Аёл тинмай:
— Йўқ, йўқ, керакмас, -дерди.
— Ҳар ҳафта келиб, сизга қанча гўшт керак бўлса, шу ердан оласиз! — дедим.
— Менга бир кило етади, — деди.
— Йўқ, икки кило қилиб оласиз! — дедим.
Олдиндан бир йилликнинг пулини тўладим. Буни кўрган аёл, ҳаққимга йиғлаб дуо қилди. Кайфиятим кўтарилди. Ўзимни бахтиёр сездим, қилган ишимдан мамнун, қалбимда ҳузур билан уйга қайтдим.
Мени қизалоғим қарши олди.
— Дадажон, жуда хурсанд кўринасиз, — деди.
Унга воқеани айтиб бердим. Қизим ақлли эди, йиғлаб қўлларини очиб:
— Эй Аллоҳим, дадажоним ўша аёлга ёрдам қилганларидек, Сен ҳам уларга ёрдам бер! Дардларига шифо бер! — деди.
Қолган ишларимни ҳам битириб, болаларим билан хайрлашиб, амалиёт учун Оврупага қайтдим. Доктор мени текширди. Ҳайрат билан:
— Қаерда даволандингиз, қайси шифохонада? — деди.
— Нимани назарда тутяпсиз? — дедим.
— Қаерга бордингиз, деб сўраяпман. Ким сизни муолажа қилди? — деди.
— Аллоҳга қасам, ҳеч қаерга бормадим. Фарзандаларим билан хайрлашиб қайтдим — дедим.
— Тўғрисини сўзланг! Юрагингиздаги касаллик умуман қолмабди! — деди.
— Нималар деяпсиз, доктор? — дедим.
— Ҳудди у бемор сиз эмас, бошқа одам бўлгандек. Қайси шифохона у? Сизни қандай даволади? Қандай дорилар истеъмол қилдингиз? Рўйхати борми? Беринг, илтимос! — деди.
— Ҳеч қаерда даволанмадим! — дедим-у, аёлнинг дуолари ёдимга келди. Ичимда, Аллоҳ унинг ҳоли ҳақиқатда ҳам ғариб бўлганидан, мени самимий солиҳ амалим, унинг ва солиҳа қизимнинг қалбдан қилган дуолари, ижобат бўлганидан, менга сиҳҳатимни қайтариб берди, деб ўйладим.

Шайх Набил Авдий ҳикояларидан.

Ибрат
Ҳаётимизда баъзи муаммолар бўладики, ечими солиҳ амалларга беркитилган бўлади.
Аллоҳга яхши қарз беринглар. Ўзингиз учун нима яхшилик қилган бўлсангиз, Аллоҳнинг ҳузурида ундан яхшироғини ва улканроқ ажрни топарсизлар

🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар

Савол:

❓Ишим туфайли намозларни ўз вақтида адо эта ололмаяпман. Беш маалги намозни битта қилиб ўқисам бўладими?
------------------------
🎧Жавобни аудиода тингланг!

ЭНГ ЯХШИ AKA

Банкнинг ёнида катта қоп қора ўта ҳашамдор Ламборджини машинаси турарди. Унинг ёнида эса кичикина етти–саккиз ёшар болакай унга тикилиб қолганди.
Кўзларини катта катта очиб ҳажон ва ҳавас билан атрофида айланиб томоша қиларди,
У хайратдан кўзлар чақнаб тикилиб қолганидан ортидан келган қоп қора анча қимматбаҳо элегант кастюм шим кийган йигитни пайқамай қолди.
— Ҳа болакай машинам сенга ёқиб қолдими? —, ўта замонавий кийинган соч соқоли ўзига ярашган бойвачча йигит бўлса керак юпунгина кийинган озғингина бу болакайга менсимай қаради,
У банкдан катта пул олиб чиқаётган бўлса керак қўлида қора кейс уни бир қўлида айлантириб машинанинг орқа ўриндиғига қўйди. Сўнг эса қўлида иккита буханка нон ушлаб олган болакайга қараб қўйди,
— Бу менинг акамнинг совғаси, у сеҳргар эмас , шунчаки энг кучли банкир – битта–ю битта , укасига энг зўр машинани совға қилади–да».
— Машинангиз жуда хам чиройли ва зўр экан . хам жуда бой экан, оҳ, қанийди мен хам ……. Болакай гапини тугата олмади
— Шунақа аканг бўлишини хоҳладингми ? — сўради бойвучча йигит ,
— Йўқ, мен худди сизнинг акангиздек ака бўлишни истайман,..
Бу жавобдан йигитнинг юраги увишиб жуда хам ғариб бўлиб кетди, бироз ўйланиб қолди.
— Хохлайсанми сени айлантириб келаман?
Болакай шу қадар севиниб кетдики бахтдан сакрарди,
Машина йўлга тушди ,
Қимматбаҳо чарм қопланган ўриндиқларда икки хил дунё — бирининг онги шурида ғиж ғиж бойу давлат иккинчисининг қалбида меҳр дарё муҳаббат лиммо лим тўла икки инсон кетиб борарди.
Болакай шунақа қимматбаҳо машинада миниб кетаётганидан мағрурланганича кўчадагиларга ғурур билан қўл силкирган сал нарида кўринган кўп қаватли уйларни кўриб қўл силкиди
— Ака майлими мана шу домнинг падезди ёнигача мени олиб бориб қўйинг сиздан илтимос , у қўшниларига хам мақтанмоқчи шекилли деб йигит мийиғида кулиб бош ирғиди, ва машинани бола айтган падезд ёнигача олиб келиб тўхтатди.
Шундай қимматбаҳо машина падезд ёнига келиб тўхтаганини кўриб хамма қўшнилар деразаларидан мўралай бошлашди. Болакай ғайрат билан эшикдан тушиб йигитга ўгирилиб қаради
– Ака беш дақиқа мени шу ерда кутиб туринг илтимос сиздан.
Ўзи эса шамолдек падездга кириб кетди ва иккинчи қаватга уйига кирди.
Хонада эса беш яшар укачаси қанақадир расмли китобчани варақлаб ўтирарди,
Укаси туғма оёқ фалажлиги билан туғилганди. У хеч қачон юра олмасди, фақат ногиронлар аравачачига боғланиб қолганди
Акаси укасини бир амаллаб кўтариб ташқарига олиб тушди.
«Қара кўрябсанми Санжар, қара қанақа дахшат зўр машина , мана бу аканинг акаси укасига совға қилибди! Сўнг эса гўёки қасамёд этаётгандек ишонч билан укасига қаради — Мен катта бўлсам бой бўламан , кейин сенга хам худди шундай зўр машина совға қиламан Кейин уйдан магазинга магазиндан уйга бемалол бориб келаверамиз! Сенга кўп ўйинчоқлар сотиб оламиз,
Кейин эса машинангда Худони уйига бориб сеннинг оёқларингни тузалиб кетишин сўраймиз”,
Йигит ҳўнграб йиғлаб юборди ва машина эшигини очди
— Кутиб нима қилдик? Мана менинг машинам борку, сизларни магазинга хам элтиб қўяди.. Агар сўраб суриштирсак Худонинг олдига хам йўлни топамиз ….

Хулоса:
Узатилган қўл – асло бўш қолмайди. Тақилатилган эшик бир кунмас бир кун очилади.

САВОЛ:

Ассалому алайкум! Инсон бу дунёни тарк этганидан кейин албатта қабрга қўйилади. Кўпинча намоз вақтлари орқасида ёки баъзи бир жойларда "Қабрдаги савол жавоблар деб" бир қанча савол-жавоблар қўйилган шуни ёд олинг маъносида. Шу ишни қандай деб этиқод қилишимиз керак?

ЖАВОБ:

– Ва алайкум ассалом! Ҳадисда қуйидагича келади:

عَنِ الْبَرَاءِ رَضِي اللهُ عَنْهُ قَالَ: خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَنَازَةِ رَجُلٍ مِنَ الْأَنْصَارِ، فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ، فَجَلَسَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ كَأَنَّمَا عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرُ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ بِهِ فِي الْأَرْضِ، فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ: اسْتَعِيذُوا بِاللهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا، ثُمَّ قَالَ: إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ وَهُوَ يَسْمَعُ خَفْقَ نِعَالِهِمْ يَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ: مَنْ رَبُّكَ؟ فَيَقُولُ: رَبِّيَ اللهُ، فَيَقُولَانِ لَهُ: مَا دِينُكَ؟ فَيَقُولُ: دِينِيَ الْإِسْلَامُ، فَيَقُولَانِ لَهُ: مَنْ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ؟ فَيَقُولُ: هُوَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَيَقُولَانِ: وَمَا يُدْرِيكَ؟ فَيَقُولُ: قَرَأْتُ كِتَابَ اللهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ، فَذَلِكَ قَوْلُ اللهِ تَعَالَى يُثَبِّتُ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ، فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ: أَنْ قَدْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنَ الْجَنَّةِ، وَأَلْبِسُوهُ مِنَ الْجَنَّةِ، وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ، قَالَ: فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا، وَيُفْتَحُ لَهُ فِيهِ مَدَّ بَصَرِهِ، وَإِنَّ الْكَافِرَ أَوِ الْمُنَافِقَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَعَادَتْ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ يَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ: مَنْ رَبُّكَ؟ فَيَقُولُ: هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي، فَيَقُولَانِ لَهُ: مَا دِينُكَ؟ فَيَقُولُ: هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي، فَيَقُولَانِ: مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ؟ فَيَقُولُ: هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي، قَالَ: فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ: أَنْ كَذَبَ فَأَفْرِشُوهُ مِنَ النَّارِ، وَأَلْبِسُوهُ مِنَ النَّارِ، وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ، قَالَ: فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ، ثُمَّ يُقَيَّضُ لَهُ أَعْمَى أَبْكَمُ مَعَهُ مِرْزَبَّةٌ مِنْ حَدِيدٍ، لَوْ ضُرِبَ بِهَا جَبَلٌ لَصَارَ تُرَابًا، فَيَضْرِبُهُ بِهَا ضَرْبَةً يَسْمَعُهَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ فَيَصِيرُ تُرَابًا، ثُمَّ تُعَادُ فِيهِ الرُّوحُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ