Audio
🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар
Савол:
❓Кулни, чой шамасини ахлатга ташласа бўладими?
—————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
Савол:
❓Кулни, чой шамасини ахлатга ташласа бўладими?
—————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
ФИЛ ВА УНИНГ БОЛАСИ
Ҳиндистонда ақлли ва донишманд зот бор эди. Бир куни узоқ юртдан келган оч-яланғоч, бечораҳол кимсаларга дуч келди. Уларга ачиниб, насиҳат қилди:
— Билиб турибман, оғир кунларни бошдан кечирибсиз. Менга яхшилаб қулоқ солинг. Бундан кейин юрадиган йўлларингизда гўзал бир масканга рўбарў келасизлар. У жойда филлар ва болалари бор. Муҳтож бўлсангизда, қанчалик жозибалик кўринмасин, фил болаларини овлаб еманг. Чунки она фил боласини излайди ва боласи ҳидини сиздан топса барчангизни ҳалок қилади. Агар ўгитимга амал қилсангиз, бошингизни балодан қутқарган бўласиз. Ўт-ўлан, барглар, ёввойи меваларни тановул қилиш билан кифояланинг.
Йўловчилар йўлда давом этаркан, егуликлари тугади, чорасиз қолишди. Очлик борган сайин ўз кучини кўрсатар, чидаш тобора қийинлашиб борарди. Худди шу пайт семизгина, иштаҳани қитиқлайдиган фил боласини кўриб қолишди. Оч бўрилар каби унинг атрофини ўраб олишди, сўйиб емоқчи бўлишди. Ораларидан бири шерикларига донишманднинг айтганларини эслатди. Бироқ ҳеч ким эътибор қилмади, очлик гўё уларнинг қулоғини кар, кўзини кўр қилган эди.
Шериклари фил боласини сўйиб, кабоб қилиб ейишди. Унга ҳам узатишди. Аммо қанча мажбурлашмасин, у гўштдан емади. Қорнини тўйдирганлар сал ўтмай ётиб, қаттиқ уйқуга кетишди. Гўшт емаган одам эса очликдан ухлай олмай, айланиб юрди.
Орадан анча вақт ўтгач, важоҳатли бир фил келди. Олдин уйғоқ, қўрқувдан титраётган, терга ботган одамнинг ёнига келиб, оғзини уч марта ҳидлади. Боласининг исини ололмади. Атрофини бир неча бор айланиб, унга тегинмай кетди. Кейин ухлаганларнинг ёнига бориб, оғизларини ҳидлади. Кимдан боласининг гўшти ҳиди келса, ҳаммасини осмонга кўтариб, ерга зарб билан уриб, парчалади («Маснавийи маънавий»).
Қиссадан ҳисса: Бу ҳикояда Мавлоно Румий фил боласини ейиш деб ғийбатни назарда тутган. Шу билан бирга, ҳид аломатига урғу беради. Она фил оғиздаги ҳидлардан ёмон инсонларни таниди.
Румий дейди: “Ғийбат, кибр, ҳирс ва шаҳват ҳудди пиёз, саримсоқ еган инсоннинг оғзидан келаётган ҳидга ўхшайди. Саримсоқ, пиёз еган киши «Мен уларни емаганман», деб ҳар қанча қасам ичсада, гапираётганида ёнидагилар унинг ҳидини сезишади. Бинобарин, кибрли ва ҳаддан зиёд эҳтиросли киши тили билан «Менда бу ёмон хислатлар йўқ», деса ҳам, ҳоли ва хатти-ҳаракатлари унинг аслини кўрсатиб туради...”
Ҳиндистонда ақлли ва донишманд зот бор эди. Бир куни узоқ юртдан келган оч-яланғоч, бечораҳол кимсаларга дуч келди. Уларга ачиниб, насиҳат қилди:
— Билиб турибман, оғир кунларни бошдан кечирибсиз. Менга яхшилаб қулоқ солинг. Бундан кейин юрадиган йўлларингизда гўзал бир масканга рўбарў келасизлар. У жойда филлар ва болалари бор. Муҳтож бўлсангизда, қанчалик жозибалик кўринмасин, фил болаларини овлаб еманг. Чунки она фил боласини излайди ва боласи ҳидини сиздан топса барчангизни ҳалок қилади. Агар ўгитимга амал қилсангиз, бошингизни балодан қутқарган бўласиз. Ўт-ўлан, барглар, ёввойи меваларни тановул қилиш билан кифояланинг.
Йўловчилар йўлда давом этаркан, егуликлари тугади, чорасиз қолишди. Очлик борган сайин ўз кучини кўрсатар, чидаш тобора қийинлашиб борарди. Худди шу пайт семизгина, иштаҳани қитиқлайдиган фил боласини кўриб қолишди. Оч бўрилар каби унинг атрофини ўраб олишди, сўйиб емоқчи бўлишди. Ораларидан бири шерикларига донишманднинг айтганларини эслатди. Бироқ ҳеч ким эътибор қилмади, очлик гўё уларнинг қулоғини кар, кўзини кўр қилган эди.
Шериклари фил боласини сўйиб, кабоб қилиб ейишди. Унга ҳам узатишди. Аммо қанча мажбурлашмасин, у гўштдан емади. Қорнини тўйдирганлар сал ўтмай ётиб, қаттиқ уйқуга кетишди. Гўшт емаган одам эса очликдан ухлай олмай, айланиб юрди.
Орадан анча вақт ўтгач, важоҳатли бир фил келди. Олдин уйғоқ, қўрқувдан титраётган, терга ботган одамнинг ёнига келиб, оғзини уч марта ҳидлади. Боласининг исини ололмади. Атрофини бир неча бор айланиб, унга тегинмай кетди. Кейин ухлаганларнинг ёнига бориб, оғизларини ҳидлади. Кимдан боласининг гўшти ҳиди келса, ҳаммасини осмонга кўтариб, ерга зарб билан уриб, парчалади («Маснавийи маънавий»).
Қиссадан ҳисса: Бу ҳикояда Мавлоно Румий фил боласини ейиш деб ғийбатни назарда тутган. Шу билан бирга, ҳид аломатига урғу беради. Она фил оғиздаги ҳидлардан ёмон инсонларни таниди.
Румий дейди: “Ғийбат, кибр, ҳирс ва шаҳват ҳудди пиёз, саримсоқ еган инсоннинг оғзидан келаётган ҳидга ўхшайди. Саримсоқ, пиёз еган киши «Мен уларни емаганман», деб ҳар қанча қасам ичсада, гапираётганида ёнидагилар унинг ҳидини сезишади. Бинобарин, кибрли ва ҳаддан зиёд эҳтиросли киши тили билан «Менда бу ёмон хислатлар йўқ», деса ҳам, ҳоли ва хатти-ҳаракатлари унинг аслини кўрсатиб туради...”
Audio
🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар
Савол:
❓Касбим юзасидан бомдод намозини вақтида ўкий олмайман. Ҳайдовчилик киламан. Соат 8 – 9 орасида ўқисам бўладими ? Ният қилганда қазосини ўқийман деб ният қилинадими?
——————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
Савол:
❓Касбим юзасидан бомдод намозини вақтида ўкий олмайман. Ҳайдовчилик киламан. Соат 8 – 9 орасида ўқисам бўладими ? Ният қилганда қазосини ўқийман деб ният қилинадими?
——————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
Устоз Салоҳиддин домла
<unknown>
#audio
🎤 Устоз Салоҳиддин домла
Ичкиликбозлик
Ибратли воқеа
•┈┈┈•☪️•┈┈┈•
https://t.me/joinchat/AAAAAEt7gNhJjLeIX92JLA
🎤 Устоз Салоҳиддин домла
Ичкиликбозлик
Ибратли воқеа
•┈┈┈•☪️•┈┈┈•
https://t.me/joinchat/AAAAAEt7gNhJjLeIX92JLA
БАРАКА ҲАЛОЛЛИКДАДИР
Барака деганда кўпчилик ҳажмни тушунади. Барака ҳажмда, саноқнинг кўплигида эмас. Бойликнинг, фарзанднинг ё бошқа неъматларнинг адади кўп экани уларнинг баракали эканини билдирмайди.
Барака яхшиликнинг тўхтовсиз ёғиб туришидир. Яхшилик эса биз кутмаган жойдан ўзини зоҳир қилиши мумкин.
Барака ҳаётимизнинг турли жабҳаларида намоён бўлади. Хусусан, вақтнинг баракаси – жуда кўп хайрли ишларга эришмоқдир. Бу хайрли ишлар кўзга кам кўринса-да, сира тўхтамайди.
Бойликнинг баракаси – қўлимизда Аллоҳ берган озгина сарват билан зинҳор йўқчилик сезмаймиз. Қалбда қаноат ва хотиржамлик, эртанги кундан хавотир бўлмайди, Аллоҳ ризқимизни, албатта, беришига ишонамиз ва бу айни баракадир.
Фарзанднинг баракаси – Аллоҳ биргина фарзанд билан ҳам инсонни иззатга кўтариши мумкин. Фарзанднинг салоҳияти, ибодати ва дини билан ундан келадиган яхшиликлар узилмайди.
Касбнинг баракаси – ўзимиз тутган касбни бажариб, вақтимизнинг мазмунли ўтиши, ундан инсонларга манфаатлар етказишда кўринади.
Сўзнинг баракаси – қисқа жумла ва оз калима билан катта маъно изҳор қилиш ва шу сўз сабабли инсонлар қалбига йўл топиб, уларнинг ҳидоятига сабабчи бўлиш сўзнинг баракасидир.
Бараканинг манбаси нима?
Уламоларимиз бу ҳақда дақиқ изланишлар олиб боришган. Барака – ҳалолликдадир. Ҳалоллик – тўғрилик, дил ва тилнинг, амал ва сўзнинг мувофиқ бўлиши, ёлғон ва фирибдан холи бўлмоқ ҳалолликдир.
Бараканинг офати – ҳаромдир. Аллоҳ таъқиқлаган ишлар билан машғул бўлиш баракани учиради. Юз йил умр, катта маблағ, ўнлаб фарзандлар, соатлаб сўзланган нутқлардан гўзал натижа кўринмаса, билмоқ керакки, Аллоҳ амрига исён этган жойимиз бор. Биз югурамиз, еламиз, лекин барака ва ҳаловатни топмаймиз. Чунки ишимизда ҳаромдан бир улуш бор.
Аллоҳ бизга ҳалолликни, баракани насиб этсин! Ўзи рози бўлмаган ишлардан узоқ айласин! Амийн!
Абдул Ҳамид Маликов,
“Пискент” жоме масжиди имом хатиби
Барака деганда кўпчилик ҳажмни тушунади. Барака ҳажмда, саноқнинг кўплигида эмас. Бойликнинг, фарзанднинг ё бошқа неъматларнинг адади кўп экани уларнинг баракали эканини билдирмайди.
Барака яхшиликнинг тўхтовсиз ёғиб туришидир. Яхшилик эса биз кутмаган жойдан ўзини зоҳир қилиши мумкин.
Барака ҳаётимизнинг турли жабҳаларида намоён бўлади. Хусусан, вақтнинг баракаси – жуда кўп хайрли ишларга эришмоқдир. Бу хайрли ишлар кўзга кам кўринса-да, сира тўхтамайди.
Бойликнинг баракаси – қўлимизда Аллоҳ берган озгина сарват билан зинҳор йўқчилик сезмаймиз. Қалбда қаноат ва хотиржамлик, эртанги кундан хавотир бўлмайди, Аллоҳ ризқимизни, албатта, беришига ишонамиз ва бу айни баракадир.
Фарзанднинг баракаси – Аллоҳ биргина фарзанд билан ҳам инсонни иззатга кўтариши мумкин. Фарзанднинг салоҳияти, ибодати ва дини билан ундан келадиган яхшиликлар узилмайди.
Касбнинг баракаси – ўзимиз тутган касбни бажариб, вақтимизнинг мазмунли ўтиши, ундан инсонларга манфаатлар етказишда кўринади.
Сўзнинг баракаси – қисқа жумла ва оз калима билан катта маъно изҳор қилиш ва шу сўз сабабли инсонлар қалбига йўл топиб, уларнинг ҳидоятига сабабчи бўлиш сўзнинг баракасидир.
Бараканинг манбаси нима?
Уламоларимиз бу ҳақда дақиқ изланишлар олиб боришган. Барака – ҳалолликдадир. Ҳалоллик – тўғрилик, дил ва тилнинг, амал ва сўзнинг мувофиқ бўлиши, ёлғон ва фирибдан холи бўлмоқ ҳалолликдир.
Бараканинг офати – ҳаромдир. Аллоҳ таъқиқлаган ишлар билан машғул бўлиш баракани учиради. Юз йил умр, катта маблағ, ўнлаб фарзандлар, соатлаб сўзланган нутқлардан гўзал натижа кўринмаса, билмоқ керакки, Аллоҳ амрига исён этган жойимиз бор. Биз югурамиз, еламиз, лекин барака ва ҳаловатни топмаймиз. Чунки ишимизда ҳаромдан бир улуш бор.
Аллоҳ бизга ҳалолликни, баракани насиб этсин! Ўзи рози бўлмаган ишлардан узоқ айласин! Амийн!
Абдул Ҳамид Маликов,
“Пискент” жоме масжиди имом хатиби
Audio
🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар
Савол:
❓Мен таъмирлаш ишларида ишлайман.
Таҳорат қилишда маҳсига масҳ ортиш ҳақида тушунтириб беринг. Мен бомдодда маҳси кийиб, намоз ўқийман. Кейин ечиб қўяман. Кейин ишга бориб кияман. Яъни ишга борсам ва намоз вақти бўлганда таҳорат қилсам, оёқни ювмасам, маҳсини кийиб намоз ўқиш жоиз бўладими?
Шу масалада – маҳси, масҳ ҳақида менга илм беринг.
—————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
Савол:
❓Мен таъмирлаш ишларида ишлайман.
Таҳорат қилишда маҳсига масҳ ортиш ҳақида тушунтириб беринг. Мен бомдодда маҳси кийиб, намоз ўқийман. Кейин ечиб қўяман. Кейин ишга бориб кияман. Яъни ишга борсам ва намоз вақти бўлганда таҳорат қилсам, оёқни ювмасам, маҳсини кийиб намоз ўқиш жоиз бўладими?
Шу масалада – маҳси, масҳ ҳақида менга илм беринг.
—————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
БУЮК ФАТҲ ОЛДИДАН СИНОВ
Фотиҳ Султон Меҳмет Константинопол (Истанбул)ни фатҳ этиш режаларини тузарди. Ҳали 21 ёшда бўлган навқирон султон Истанбул фатҳига киришишдан олдин ўз халқини имтиҳон қилиб кўрмоқчи бўлди. Тонгнинг илк соатларида қиёфасини ўзгартириб, ўша вақтлардаги Усмонийлар салтанатининг бош шаҳри бўлган Эдирнедаги бозорга борди. Бозорнинг бир тарафидан кириб харид қилишга киришди.
Биринчи дўконга кириб, бир нарса харид қилди. Иккинчи нарсани олмоқчи бўлганида сотувчи кўнмади. Султон ҳам ўз ўрнида мол бўла туриб нима сабабдан бермаётгани ҳақида сўради. Сотувчи: «Мен сенга бу нарсани сотиб байʼ очдим, иккинчи оладиган нарсангни қаршимдаги дўкондан ол, чунки у ҳали савдо қилгани йўқ», деб жавоб қайтарди.
Фотиҳ бу ҳолдан мамнун бўлганча иккинчи дўконга кирди. У ердан бир мол олгач, иккинчисини сўраса, у ҳам бермай қўшни дўконга юборди. Шу йўсинда султон Меҳмет бутун бозорни кезиб чиқди ва ҳар кирган дўконида аввалгидек муомалага гувоҳ бўлди. Олган нарсаларини мадрасадаги толиби илмларга юборди.
Султон саройга қайтаркан, Аллоҳга шукур саждаси қилиб, бундай деди: «Эй Роббим, сенга ҳамдлар бўлсин. Менга шундай бир-бирини ўйлайдиган миллат эҳсон этдинг. Мен бу миллат билан нафақат Византияни, балки дунёни фатҳ этаман», деди ва Константинополни фатҳ этиш режаларини тузишга киришди.
51 кун давом этган қамал билан Византия таслим бўлди. Истанбул фатҳ этилганидан сўнг пойтахт Эдирнадан Истанбулга кўчирилди.
Туркчадан Ислом Абдулмажид таржимаси.
Фотиҳ Султон Меҳмет Константинопол (Истанбул)ни фатҳ этиш режаларини тузарди. Ҳали 21 ёшда бўлган навқирон султон Истанбул фатҳига киришишдан олдин ўз халқини имтиҳон қилиб кўрмоқчи бўлди. Тонгнинг илк соатларида қиёфасини ўзгартириб, ўша вақтлардаги Усмонийлар салтанатининг бош шаҳри бўлган Эдирнедаги бозорга борди. Бозорнинг бир тарафидан кириб харид қилишга киришди.
Биринчи дўконга кириб, бир нарса харид қилди. Иккинчи нарсани олмоқчи бўлганида сотувчи кўнмади. Султон ҳам ўз ўрнида мол бўла туриб нима сабабдан бермаётгани ҳақида сўради. Сотувчи: «Мен сенга бу нарсани сотиб байʼ очдим, иккинчи оладиган нарсангни қаршимдаги дўкондан ол, чунки у ҳали савдо қилгани йўқ», деб жавоб қайтарди.
Фотиҳ бу ҳолдан мамнун бўлганча иккинчи дўконга кирди. У ердан бир мол олгач, иккинчисини сўраса, у ҳам бермай қўшни дўконга юборди. Шу йўсинда султон Меҳмет бутун бозорни кезиб чиқди ва ҳар кирган дўконида аввалгидек муомалага гувоҳ бўлди. Олган нарсаларини мадрасадаги толиби илмларга юборди.
Султон саройга қайтаркан, Аллоҳга шукур саждаси қилиб, бундай деди: «Эй Роббим, сенга ҳамдлар бўлсин. Менга шундай бир-бирини ўйлайдиган миллат эҳсон этдинг. Мен бу миллат билан нафақат Византияни, балки дунёни фатҳ этаман», деди ва Константинополни фатҳ этиш режаларини тузишга киришди.
51 кун давом этган қамал билан Византия таслим бўлди. Истанбул фатҳ этилганидан сўнг пойтахт Эдирнадан Истанбулга кўчирилди.
Туркчадан Ислом Абдулмажид таржимаси.
Audio
🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар
Савол:
❓Намозда – фарзда ҳам суннатда ҳам, фақат биринчи ракатида Фотиҳа сурасидан кейин “Амийн “дейиладими? Ё қолган ракатлардаям айтиладими?
——————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
Савол:
❓Намозда – фарзда ҳам суннатда ҳам, фақат биринчи ракатида Фотиҳа сурасидан кейин “Амийн “дейиладими? Ё қолган ракатлардаям айтиладими?
——————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
ТАҲАЖЖУДГА УЙҒОТГАН КИМ ЭДИ?
Пайғамбаримиз с.а.в.нинг ваҳий котибларидан, буюк саҳоба Муовия р.а. таҳажжудни ҳеч канда қилмас эканлар. Бир куни ухлаб қолиб, таҳажжудни ўқий олмабдилар. Шу куни тинмай йиғлаб, Аллоҳга истиғфор айтибдилар. Ўша кеча уйқуда ётсалар, бир нотаниш киши келиб уйғотибди.
— Ҳазрат, туринг, таҳажжуд вақти бўлди.
— Сени танимадим, кимсан?
— Мен Иблисман.
— Ие, сен доим намоздан қолдирардинг. Нега энди уйғотиб, таҳажжудни ўқи, деяпсан?
— Сен бир марта таҳажжудни қолдириб, куни билан йиғлаб, Аллоҳга истиғфор айтганинг учун у зот сенга катта даражотларни ёзди, кўп марталаб таҳажжуд савобини берди. Мен учун бундан кўра, бир марта таҳажжуд ўқиб олганинг афзалроқ.
Пайғамбаримиз с.а.в.нинг ваҳий котибларидан, буюк саҳоба Муовия р.а. таҳажжудни ҳеч канда қилмас эканлар. Бир куни ухлаб қолиб, таҳажжудни ўқий олмабдилар. Шу куни тинмай йиғлаб, Аллоҳга истиғфор айтибдилар. Ўша кеча уйқуда ётсалар, бир нотаниш киши келиб уйғотибди.
— Ҳазрат, туринг, таҳажжуд вақти бўлди.
— Сени танимадим, кимсан?
— Мен Иблисман.
— Ие, сен доим намоздан қолдирардинг. Нега энди уйғотиб, таҳажжудни ўқи, деяпсан?
— Сен бир марта таҳажжудни қолдириб, куни билан йиғлаб, Аллоҳга истиғфор айтганинг учун у зот сенга катта даражотларни ёзди, кўп марталаб таҳажжуд савобини берди. Мен учун бундан кўра, бир марта таҳажжуд ўқиб олганинг афзалроқ.
Audio
🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар
Савол:
❓Мусулмон киши мушук боқиб олса бўладими?
—————————-
🎧Жавобни аудиода тингланг!
Савол:
❓Мусулмон киши мушук боқиб олса бўладими?
—————————-
🎧Жавобни аудиода тингланг!
#sof_tasavvuf
Ҳазрат Абдухолиқ Ғиждувоний халифалари Авлиёи Кабирга бағишлаб ёзилган “Васиятнома” рисоласида айтадиларки: “Қуръонни хоҳ ёддан, хоҳ Мусҳафдан бўлсин, ўқишни канда қилмагин. Ва Қуръонни тадаббур, тафаккур, қўрқув ва йиғи билан ўқигин. Ҳар кору ҳолда Қуръонга амал қилгинки, Худойи таолонинг ҳужжати Қуръондир.
Ва яна илм талаб қилишдан оёқларингни канда қилма. Фиқҳ ва ҳадис илмини ўрган. Ва жоҳил сўфийлардан йироқ бўл. Ва уларнинг авомидан ҳам узоқ бўлгинки, улар дин ўғрилари ва мусулмонлар (дини) нинг қароқчиларидир. Ва суннатни ўзингга лозим тут. Ва ўтган салаф имомларнинг мазҳабида бўл”.
Ҳазрат Абдухолиқ Ғиждувоний халифалари Авлиёи Кабирга бағишлаб ёзилган “Васиятнома” рисоласида айтадиларки: “Қуръонни хоҳ ёддан, хоҳ Мусҳафдан бўлсин, ўқишни канда қилмагин. Ва Қуръонни тадаббур, тафаккур, қўрқув ва йиғи билан ўқигин. Ҳар кору ҳолда Қуръонга амал қилгинки, Худойи таолонинг ҳужжати Қуръондир.
Ва яна илм талаб қилишдан оёқларингни канда қилма. Фиқҳ ва ҳадис илмини ўрган. Ва жоҳил сўфийлардан йироқ бўл. Ва уларнинг авомидан ҳам узоқ бўлгинки, улар дин ўғрилари ва мусулмонлар (дини) нинг қароқчиларидир. Ва суннатни ўзингга лозим тут. Ва ўтган салаф имомларнинг мазҳабида бўл”.
Audio
🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар
Савол:
🎤Аёллар хайз кўриш даврида ўқилмаган намозлари қазосини ўқиш тартибини айтиб берсангиз.
—————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
Савол:
🎤Аёллар хайз кўриш даврида ўқилмаган намозлари қазосини ўқиш тартибини айтиб берсангиз.
—————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
РОСТГЎЙЛИКНИНГ ХАЙРЛИ ОҚИБАТИ
Ислом буюкларидан Абдуқодир Гилоний болалигида ўқишга бориш учун онасидан рухсат сўради. Онаси рухсат берди, фақат қаэрга бориб ўқишини сўради. Ёш Абдуқодир онасига ўша пайтларда Ислом дунёсининг илм-маърифат маркази бўлган Бағдодга бориб, ўша ерда ўқимоқчи бўлганлигини айтди. Онаси рози бўлди.
Онаси кичкина Абдуқодирни жуда севар, ундан айрилиши қийин бўлса ҳам Аллоҳ йўлида илм ўрганиши уйда ўйнаб юришидан яхшироқ деб тушунди ва ўғлининг хирқаси (тўни) ичига тушиб қолмасин ва йўқолмасин деб қирқ олтин тикиб қўйди. Ўғлига: «Ўғлим, ҳеч ёлғон гапирма. Мусулмонлик тўғрилик динидир, тўғриликдан айрилма (ҳамиша тўғри бўл)» деб насиҳат қилди.
Шундан кейин она-ўғил хайрлашдилар (бир-бирларидан розилик тиладилар), ёш Абдуқодир бир карвонга қўшилиб йўлга чиқди. Йўлда карвон қаршисидан олтмишта отлиқ чиқиб тўсди. Булар йўлтўсар, карвонларни талайдиган қароқчилар тўдаси эдилар. Кўпчиликни ўлдирдилар.
Қароқчилардан бири боладан нимаси борлигини сўради. Бола ёлғон гапирмаслик ҳақида онасига берган сўзини хотирлаб: «Қирқ олтиним бор», деди. Қароқчи бу бола мени алдаяпти деб ўйлаб ундан нари кетди. Кейин бошқа бири келди: «Эй бола, қанча пулинг бор?», деб сўради. Бола яна ўша гапни қайтариб: «Қирқ олтиним бор», деди. Юпун кийинган бу болада қирқ олтин нима қилади, у мени алдаяпти деб ўйлаб, у ҳам нари кетди. Кейин учинчи йўлтўсар келиб: «Қанча пулинг бор, бола?» деб сўради. Унга ҳам: «Қирқ олтиним бор», деб жавоб берди.
Қароқчи боланинг қўлидан ушлаб бошлиқлари олдига олиб борди ва: «Бу бола қирқ олтиним бор деяпти», деди. Қароқчилар бошлиғи «Олтининг қани?» деб сўради. «Тўним ичида» деб жавоб берди бола. Бош қароқчи буйруғи билан тўнни йиртиб кўришди, ҳақиқатан унинг ичидан қирқ олтин чиқди. Қароқчилар бошлиғи ҳайрат билан: «Нега тўғрисини айтдинг, ёлғон гапирганингда олтинларингни қутқариб қолардинг», деди.
Ёш Абдуқодир кулимсираб:
— Ҳеч ёлғон гапирмайман, деб онамга сўз берганман, — деб жавоб берди.
Кўзлари қон ва гуноҳга тўлган қароқчиларнинг бошлиғи диққат ва синовчи бир назар билан Абдуқодирнинг юзига тикилди. Бирдан қароқчининг кўзи очилди, ҳайрат ва ҳаяжондан кўзларидан икки томчи ёш сизиб чиқиб юзига оқди ва меҳрибонлик билан:
— Қаранг, бу бола онасига берган сўзида турибди ва унга вафо қилмоқда! Мен эса шунча йиллардан бери Аллоҳимга хиёнат қилиб келаман. Бу йигитча менинг ҳалоскорим бўлди, мен барча разил ишларимдан тавба қиламан! — деди. Қалби, қаҳри тошдай қаттиқ бошлиқларининг атрофидаги қароқчилар баробарига:
— Шу кунга қадар йўл тўсиб, одам ўлдириб қароқчилик қилишда бошлиғимиз эдинг, энди гуноҳларимизга тавба қилиш ва яхши, хайрли ишларда бизга бош бўл,— деб ҳайқирдилар.
Бошлиқларининг буйруғи билан карвонда кимдан нима олган бўлсалар қайтариб бердилар, карвон эсон-омон йўлида давом этди. Қароқчиларнинг тоғ қояларидек қаттиқ тош қалблари юмшаб, тавба қилдилар. Қилган ёмон ишларидан пушаймон бўлдилар...
Юсуф Товаслийнинг «Ҳикматлар хазинаси» китобидан
Ислом буюкларидан Абдуқодир Гилоний болалигида ўқишга бориш учун онасидан рухсат сўради. Онаси рухсат берди, фақат қаэрга бориб ўқишини сўради. Ёш Абдуқодир онасига ўша пайтларда Ислом дунёсининг илм-маърифат маркази бўлган Бағдодга бориб, ўша ерда ўқимоқчи бўлганлигини айтди. Онаси рози бўлди.
Онаси кичкина Абдуқодирни жуда севар, ундан айрилиши қийин бўлса ҳам Аллоҳ йўлида илм ўрганиши уйда ўйнаб юришидан яхшироқ деб тушунди ва ўғлининг хирқаси (тўни) ичига тушиб қолмасин ва йўқолмасин деб қирқ олтин тикиб қўйди. Ўғлига: «Ўғлим, ҳеч ёлғон гапирма. Мусулмонлик тўғрилик динидир, тўғриликдан айрилма (ҳамиша тўғри бўл)» деб насиҳат қилди.
Шундан кейин она-ўғил хайрлашдилар (бир-бирларидан розилик тиладилар), ёш Абдуқодир бир карвонга қўшилиб йўлга чиқди. Йўлда карвон қаршисидан олтмишта отлиқ чиқиб тўсди. Булар йўлтўсар, карвонларни талайдиган қароқчилар тўдаси эдилар. Кўпчиликни ўлдирдилар.
Қароқчилардан бири боладан нимаси борлигини сўради. Бола ёлғон гапирмаслик ҳақида онасига берган сўзини хотирлаб: «Қирқ олтиним бор», деди. Қароқчи бу бола мени алдаяпти деб ўйлаб ундан нари кетди. Кейин бошқа бири келди: «Эй бола, қанча пулинг бор?», деб сўради. Бола яна ўша гапни қайтариб: «Қирқ олтиним бор», деди. Юпун кийинган бу болада қирқ олтин нима қилади, у мени алдаяпти деб ўйлаб, у ҳам нари кетди. Кейин учинчи йўлтўсар келиб: «Қанча пулинг бор, бола?» деб сўради. Унга ҳам: «Қирқ олтиним бор», деб жавоб берди.
Қароқчи боланинг қўлидан ушлаб бошлиқлари олдига олиб борди ва: «Бу бола қирқ олтиним бор деяпти», деди. Қароқчилар бошлиғи «Олтининг қани?» деб сўради. «Тўним ичида» деб жавоб берди бола. Бош қароқчи буйруғи билан тўнни йиртиб кўришди, ҳақиқатан унинг ичидан қирқ олтин чиқди. Қароқчилар бошлиғи ҳайрат билан: «Нега тўғрисини айтдинг, ёлғон гапирганингда олтинларингни қутқариб қолардинг», деди.
Ёш Абдуқодир кулимсираб:
— Ҳеч ёлғон гапирмайман, деб онамга сўз берганман, — деб жавоб берди.
Кўзлари қон ва гуноҳга тўлган қароқчиларнинг бошлиғи диққат ва синовчи бир назар билан Абдуқодирнинг юзига тикилди. Бирдан қароқчининг кўзи очилди, ҳайрат ва ҳаяжондан кўзларидан икки томчи ёш сизиб чиқиб юзига оқди ва меҳрибонлик билан:
— Қаранг, бу бола онасига берган сўзида турибди ва унга вафо қилмоқда! Мен эса шунча йиллардан бери Аллоҳимга хиёнат қилиб келаман. Бу йигитча менинг ҳалоскорим бўлди, мен барча разил ишларимдан тавба қиламан! — деди. Қалби, қаҳри тошдай қаттиқ бошлиқларининг атрофидаги қароқчилар баробарига:
— Шу кунга қадар йўл тўсиб, одам ўлдириб қароқчилик қилишда бошлиғимиз эдинг, энди гуноҳларимизга тавба қилиш ва яхши, хайрли ишларда бизга бош бўл,— деб ҳайқирдилар.
Бошлиқларининг буйруғи билан карвонда кимдан нима олган бўлсалар қайтариб бердилар, карвон эсон-омон йўлида давом этди. Қароқчиларнинг тоғ қояларидек қаттиқ тош қалблари юмшаб, тавба қилдилар. Қилган ёмон ишларидан пушаймон бўлдилар...
Юсуф Товаслийнинг «Ҳикматлар хазинаси» китобидан
Audio
🎤Абдул Ҳамид домла жавоб берадилар
Савол:
❓Инсон бу дунёдан ўтгандан кейин қиёматгача қабрда савол-жавоб бўлади, шу пайтда унинг руҳи қаерда бўлади? Жаннатда ёхуд дўзахда ё танасида, яъни қабрдами?
——————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
Савол:
❓Инсон бу дунёдан ўтгандан кейин қиёматгача қабрда савол-жавоб бўлади, шу пайтда унинг руҳи қаерда бўлади? Жаннатда ёхуд дўзахда ё танасида, яъни қабрдами?
——————————
🎧Жавобни аудиода тингланг!
Forwarded from Muxlis.uz
МАҲЗУН БЎЛМА☘️
.. Ҳеч қачон маҳзун бўлма !
Чунки қайғу сени ўтмишингдан безовта қилиб, келажакдан хавотирга солади , оқибатда бугунги кунингни йўқотасан.
👉https://telegram.me/Muxlisuz
.. Ҳеч қачон маҳзун бўлма !
Чунки қайғу сени ўтмишингдан безовта қилиб, келажакдан хавотирга солади , оқибатда бугунги кунингни йўқотасан.
👉https://telegram.me/Muxlisuz
ВАҚТ ҚАДРИ
Ҳужжатул Ислом имом Ғаззолий «Бидоятул ҳидоя» номли китобида қуйидагиларни айтадилар:
“Вақтинг – ҳаётинг, умрингдир. Умринг сармоянгдир. Ўша билан тижорат қиласан. У билан Аллоҳ таолонинг ҳузуридаги абадий неъмат (жаннат)га етасан.
Ҳар бир олаётган нафасинг асли гавҳардир. Лекин у ўз қийматини йўқотади, агар унинг бадали, эвази бўлмаса. Вақтинг ўтар экан, у энди асло ортга қайтмайди.
Сен, ҳар куни мол-дунёси зиёда бўлаётгани билан шод бўлаётган, аслида у билан бирга умри қисқариб бораётган нодонлардан бўлмагин.
Умрнинг қисқариши эвазига мол-дунёнинг кўпайишида нима хайр бор?! Унинг ўрнига илм ва амалнинг кўпайиши сени шод қилсин. Чунки бу иккиси сенга дўст бўлиб, оиланг, мол-мулкинг, фарзандларинг ва дўстларинг сени тарк қилган чоғда, қабрда ҳам сени рафиқинг, ҳамроҳинг бўладилар.
@arabicuz
Ҳужжатул Ислом имом Ғаззолий «Бидоятул ҳидоя» номли китобида қуйидагиларни айтадилар:
“Вақтинг – ҳаётинг, умрингдир. Умринг сармоянгдир. Ўша билан тижорат қиласан. У билан Аллоҳ таолонинг ҳузуридаги абадий неъмат (жаннат)га етасан.
Ҳар бир олаётган нафасинг асли гавҳардир. Лекин у ўз қийматини йўқотади, агар унинг бадали, эвази бўлмаса. Вақтинг ўтар экан, у энди асло ортга қайтмайди.
Сен, ҳар куни мол-дунёси зиёда бўлаётгани билан шод бўлаётган, аслида у билан бирга умри қисқариб бораётган нодонлардан бўлмагин.
Умрнинг қисқариши эвазига мол-дунёнинг кўпайишида нима хайр бор?! Унинг ўрнига илм ва амалнинг кўпайиши сени шод қилсин. Чунки бу иккиси сенга дўст бўлиб, оиланг, мол-мулкинг, фарзандларинг ва дўстларинг сени тарк қилган чоғда, қабрда ҳам сени рафиқинг, ҳамроҳинг бўладилар.
@arabicuz
КУЛГИ ВА ЙИҒИ ЧЕГАРАСИ
Ҳазрати Исо алайҳиссаломда кулиш ғолиб экан. У киши бир гапириб, бир табассум қилар эканлар. Ҳазрати Исонинг қариндошлари Яҳё алайҳиссалом эса кўп йиғларканлар. Бир куни Яҳё алайҳиссалом Исо алайҳиссаломдан сўрабдилар:
— Эй Исо, Аллоҳдан қўрқмайсизми? Мунча куласиз?
Исо алайҳиссалом:
— Аллоҳдан умидингиз йўқми? Нега йиғлайверасиз?
Иккалаларининг ўрталарида ҳукм қилиш учун Аллоҳ таоло бир фариштани юборибди. Фаришта шундай жавоб берган экан:
— Кўпчиликнинг орасида Исо алайҳиссаломнинг ҳолати яхши. Чунки одамларни маъюс, ноумид қилиб қўймаслик керак. Хилватда эса Яҳё алайҳиссаломнинг ҳолати яхши.
Ҳазрати Исо алайҳиссаломда кулиш ғолиб экан. У киши бир гапириб, бир табассум қилар эканлар. Ҳазрати Исонинг қариндошлари Яҳё алайҳиссалом эса кўп йиғларканлар. Бир куни Яҳё алайҳиссалом Исо алайҳиссаломдан сўрабдилар:
— Эй Исо, Аллоҳдан қўрқмайсизми? Мунча куласиз?
Исо алайҳиссалом:
— Аллоҳдан умидингиз йўқми? Нега йиғлайверасиз?
Иккалаларининг ўрталарида ҳукм қилиш учун Аллоҳ таоло бир фариштани юборибди. Фаришта шундай жавоб берган экан:
— Кўпчиликнинг орасида Исо алайҳиссаломнинг ҳолати яхши. Чунки одамларни маъюс, ноумид қилиб қўймаслик керак. Хилватда эса Яҳё алайҳиссаломнинг ҳолати яхши.
БУРГАГА АЧЧИҚ ҚИЛИБ КЎРПАНИ КУЙДИРМАСЛИК КЕРАК
Яқинда юртимиздан келган бир киши билан суҳбатлашиб қолдим. Суҳбат асносида:
— Имомларнинг аксарининг ваъз-насиҳатлари ёқмайди. Шунинг учун хутба тугашига етиб бораман. Бошимдаги фарзни адо этаману қайтаман, - деб қолди.
Айтишига қараганда, шу ишни қиладиганлар озчилик эмас экан.
Унинг бу гапларини эшитиб ўтирар эканман, шайтони лаиннинг одамлар ақлини нақадар ҳийлакорлик билан қориштиришига яна бир бор амин бўлдим. Қилаётган ишларини уларга чиройли қилиб кўрсатганига қаранг!
Ҳолбуки, Расулуллоҳ алайҳиссалом киши жумага қанча эрта борса, шунчалик савоби катта бўлишини бир неча ҳадисларда таъкидлаб ўтганлар.
Шулардан бирини келтириб ўтаман.
Пайғамбар алайҳиссалом шундай марҳамат қиладилар:
"Ким жума куни ғусл қилиб, биринчи соатда борса худди туя садақа қилгандек бўлади. Иккинчи соатда борса сигир садақа қилгандек, учинчи соатда борса худди шохдор қўчқор садақа қилгандек, тўртинчи соатда борса худди товуқ садақа қилгандек, бешинчи соатда борса худди тухум садақа қилгандек бўлади. Имом минбарга чиқиб келгач, фаришталар савобларни ёзиб турган дафтарни ёпиб, зикр эшитиш учун ўтирадилар".
Бухорий ва Муслим ривояти.
Уламолар кун чиқиши билан биринчи соат бошланиб, имом минбарга хутба учун ўтирганда бешинчи соат тугашини айтадилар. Демак, кун чиқиш билан имом минбарга хутба учун чиқиши орасидаги вақт беш бўлакка тенг бўлинади. Орадаги замон узайиши-қисқаришининг аҳамияти йўқ. Балки шу беш соатнинг ҳар бири бир соатлик вақтга тўғри келар, балки ундан ошар, балки қисқароқ бўлар. Фарқи йўқ. Муҳими - шу муддат бешга тенг бўлинади. Биринчи муддатда келганга туя садақа қилган савоби, иккинчисида келганга сигир... ва ҳоказо охиригача.
"Имом ёмон гап гапиради" деган даъво билан шунчалик катта савобдан маҳрум қолиш катта йўқотишдир. Ўзбеклар мақоли билан айтадиган бўлсак, бургага аччиқ қилиб кўрпани куйдиргандек гапдир.
Бу ерда икки муҳим нуқтага эътибор қаратиш зарур:
Биринчидан, бу амал Исломда тарғиб этилган суннат амаллардан. Бинобарин, иши ёки вазифаси ёхуд бошқа зарур юмуши туфайли жумага кеч борган кишилар маломат қилинмайдилар. Бу ерда гап жумани кутиб, имом хутбасининг тугашини уйида кутиб ўтирадиган, фурсати бўлатуриб эрта бормасликни тўғри деб биладиганларга қаратилмоқда. Уларга ана шундай савобли иш тавсия этилаётир.
Иккинчидан, имомнинг хутба учун минбарга чиқиши деб таъкидладим. Чунки бизнинг диёрларда кўпчилик имомларнинг жума куни хутбадан олдин қиладиган маърузалари бўлади. Ана шундай маърузалар учун минбарга ўтиришлари бу ерда назарда тутилган эмас. Ҳадиси шарифда келган "имомнинг минбарга чиқиши" дан кўзланган нарса бу маърузалар учун минбарга ўтириш эмас, балки айнан хутба учун минбарга ўтиришлари назарда тутилган. Бизда ўша хутбани одатда арабча айтишади. Ҳозир юртимизда қандай, билмайман, ҳар ҳолда илгари хутбага чиққанда имомлар фақат шу арабча хутбага чекланишарди, маърузани эса, илгари қилишарди.
Бордию, маърузани шу хутба асносида ўз тилида қилаётган бўлса, ҳадиси шарифдан кўзланган хутбага кириб кетади буям.
Хулоса шуки, ким юқоридаги савобга эришмоқчи бўлса, бунга фурсати ва шароити бўлса, эртароқ жумага боришга ҳаракат қилсин, бундай улкан савобдан маҳрум қолиб кетмасин.
Мабодо, имомнинг хутбадан олдинги маърузаси ёқмаса, маърузани тинглашга мажбур эмас. Ўзини бошқа бир зикр билан машғул қилса ҳам бўлади: тиловат қилиш, қулоқликни тақиб олиб телефонидан қуръон эшитиш, тасбиҳу таҳлил айтиш...
Чунки жума хутбасидан бошқа маърузани эшитиш мусулмон кишига фарз эмас. Бўйнида фарз бўлган нарса - жума хутбаси пайтида қилт этмай тинглашдир.
Маърузанинг йўриғи бошқа. Ундан фойда олмаётганини сезса, ўзини бошқа фойдали зикр билан машғул этишга ҳақли.
Аллоҳ таоло барчамизни тоатларга шошувчи, савобли ибодатларга талпинувчилардан қилсин. Жума айёмини барчага баракали қилсин. Омин.
Сайфуллоҳ НОСИР
Яқинда юртимиздан келган бир киши билан суҳбатлашиб қолдим. Суҳбат асносида:
— Имомларнинг аксарининг ваъз-насиҳатлари ёқмайди. Шунинг учун хутба тугашига етиб бораман. Бошимдаги фарзни адо этаману қайтаман, - деб қолди.
Айтишига қараганда, шу ишни қиладиганлар озчилик эмас экан.
Унинг бу гапларини эшитиб ўтирар эканман, шайтони лаиннинг одамлар ақлини нақадар ҳийлакорлик билан қориштиришига яна бир бор амин бўлдим. Қилаётган ишларини уларга чиройли қилиб кўрсатганига қаранг!
Ҳолбуки, Расулуллоҳ алайҳиссалом киши жумага қанча эрта борса, шунчалик савоби катта бўлишини бир неча ҳадисларда таъкидлаб ўтганлар.
Шулардан бирини келтириб ўтаман.
Пайғамбар алайҳиссалом шундай марҳамат қиладилар:
"Ким жума куни ғусл қилиб, биринчи соатда борса худди туя садақа қилгандек бўлади. Иккинчи соатда борса сигир садақа қилгандек, учинчи соатда борса худди шохдор қўчқор садақа қилгандек, тўртинчи соатда борса худди товуқ садақа қилгандек, бешинчи соатда борса худди тухум садақа қилгандек бўлади. Имом минбарга чиқиб келгач, фаришталар савобларни ёзиб турган дафтарни ёпиб, зикр эшитиш учун ўтирадилар".
Бухорий ва Муслим ривояти.
Уламолар кун чиқиши билан биринчи соат бошланиб, имом минбарга хутба учун ўтирганда бешинчи соат тугашини айтадилар. Демак, кун чиқиш билан имом минбарга хутба учун чиқиши орасидаги вақт беш бўлакка тенг бўлинади. Орадаги замон узайиши-қисқаришининг аҳамияти йўқ. Балки шу беш соатнинг ҳар бири бир соатлик вақтга тўғри келар, балки ундан ошар, балки қисқароқ бўлар. Фарқи йўқ. Муҳими - шу муддат бешга тенг бўлинади. Биринчи муддатда келганга туя садақа қилган савоби, иккинчисида келганга сигир... ва ҳоказо охиригача.
"Имом ёмон гап гапиради" деган даъво билан шунчалик катта савобдан маҳрум қолиш катта йўқотишдир. Ўзбеклар мақоли билан айтадиган бўлсак, бургага аччиқ қилиб кўрпани куйдиргандек гапдир.
Бу ерда икки муҳим нуқтага эътибор қаратиш зарур:
Биринчидан, бу амал Исломда тарғиб этилган суннат амаллардан. Бинобарин, иши ёки вазифаси ёхуд бошқа зарур юмуши туфайли жумага кеч борган кишилар маломат қилинмайдилар. Бу ерда гап жумани кутиб, имом хутбасининг тугашини уйида кутиб ўтирадиган, фурсати бўлатуриб эрта бормасликни тўғри деб биладиганларга қаратилмоқда. Уларга ана шундай савобли иш тавсия этилаётир.
Иккинчидан, имомнинг хутба учун минбарга чиқиши деб таъкидладим. Чунки бизнинг диёрларда кўпчилик имомларнинг жума куни хутбадан олдин қиладиган маърузалари бўлади. Ана шундай маърузалар учун минбарга ўтиришлари бу ерда назарда тутилган эмас. Ҳадиси шарифда келган "имомнинг минбарга чиқиши" дан кўзланган нарса бу маърузалар учун минбарга ўтириш эмас, балки айнан хутба учун минбарга ўтиришлари назарда тутилган. Бизда ўша хутбани одатда арабча айтишади. Ҳозир юртимизда қандай, билмайман, ҳар ҳолда илгари хутбага чиққанда имомлар фақат шу арабча хутбага чекланишарди, маърузани эса, илгари қилишарди.
Бордию, маърузани шу хутба асносида ўз тилида қилаётган бўлса, ҳадиси шарифдан кўзланган хутбага кириб кетади буям.
Хулоса шуки, ким юқоридаги савобга эришмоқчи бўлса, бунга фурсати ва шароити бўлса, эртароқ жумага боришга ҳаракат қилсин, бундай улкан савобдан маҳрум қолиб кетмасин.
Мабодо, имомнинг хутбадан олдинги маърузаси ёқмаса, маърузани тинглашга мажбур эмас. Ўзини бошқа бир зикр билан машғул қилса ҳам бўлади: тиловат қилиш, қулоқликни тақиб олиб телефонидан қуръон эшитиш, тасбиҳу таҳлил айтиш...
Чунки жума хутбасидан бошқа маърузани эшитиш мусулмон кишига фарз эмас. Бўйнида фарз бўлган нарса - жума хутбаси пайтида қилт этмай тинглашдир.
Маърузанинг йўриғи бошқа. Ундан фойда олмаётганини сезса, ўзини бошқа фойдали зикр билан машғул этишга ҳақли.
Аллоҳ таоло барчамизни тоатларга шошувчи, савобли ибодатларга талпинувчилардан қилсин. Жума айёмини барчага баракали қилсин. Омин.
Сайфуллоҳ НОСИР