Салавот ва саломни қисқартириб ёзиш одобга хилофдир
Ҳазрат Ашраф Али Таҳонавий шундай дедилар: «Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг муборак номлари зикр қилинганда салавот ва салом айтиш вожибдир. Кимдир қалам билан фақатгина «(с.а.в)» деб ёзиб қўйса, лекин тили билан салавот ва салом айтмаса, бу билан вожиб адо бўлмайди, деб ўйлайман».
Мажлисда бир неча уламолар ҳам бор эдилар. Улар бу гапга эътироз қилиб, «Бугун ўша бош ҳарфлар (яъни «с.а.в.» деб ёзиш) мукаммал салавот ва саломга далолат қила бошлаган. Шунинг учун кифоя қилади, деб ўйлаймиз», дейишди.
Ҳазрат шундай дедилар: «Менинг кўнглим бу гапга равшан бўлмайди. Асл гап шуки, ҳазрат Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламдек бутун халойиққа эҳсон (яхшилик қилган зотнинг ҳақларида қисқартиришга ҳаракат қилишни ақлим асло қабул қилмайди. Агар у зот соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳам бизнинг ҳаққимизда қилган ишларини қисқартирсалар, аҳволимиз нима бўлар эди?»
Мен (Шафеъ Усмоний) айтаманки, «Қисқартиришгa гoҳида зарурат бор», дейилса, биз айтамизки, қисқартиришга энг кўп зарурати бўлган кишилар муҳаддислар эдилар. Чунки Пайғамбаримиз алайҳиссалоту вассаломнинг муборак номлари улар ёзган китобларнинг ҳар сатрида келган. Лекин ҳадис имомларининг китобларида кўрасизки, улар ҳамма ўринда у зотнинг муборак номлари билан бирга салавот ва саломни ҳам тўлиқ ёзишган, қисқартиришни исташмаган».
«Мажолиси ҳакимул умма» китобидан Ёрқинжон Фозилов таржимаси
@diyonatli
Ҳазрат Ашраф Али Таҳонавий шундай дедилар: «Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг муборак номлари зикр қилинганда салавот ва салом айтиш вожибдир. Кимдир қалам билан фақатгина «(с.а.в)» деб ёзиб қўйса, лекин тили билан салавот ва салом айтмаса, бу билан вожиб адо бўлмайди, деб ўйлайман».
Мажлисда бир неча уламолар ҳам бор эдилар. Улар бу гапга эътироз қилиб, «Бугун ўша бош ҳарфлар (яъни «с.а.в.» деб ёзиш) мукаммал салавот ва саломга далолат қила бошлаган. Шунинг учун кифоя қилади, деб ўйлаймиз», дейишди.
Ҳазрат шундай дедилар: «Менинг кўнглим бу гапга равшан бўлмайди. Асл гап шуки, ҳазрат Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламдек бутун халойиққа эҳсон (яхшилик қилган зотнинг ҳақларида қисқартиришга ҳаракат қилишни ақлим асло қабул қилмайди. Агар у зот соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳам бизнинг ҳаққимизда қилган ишларини қисқартирсалар, аҳволимиз нима бўлар эди?»
Мен (Шафеъ Усмоний) айтаманки, «Қисқартиришгa гoҳида зарурат бор», дейилса, биз айтамизки, қисқартиришга энг кўп зарурати бўлган кишилар муҳаддислар эдилар. Чунки Пайғамбаримиз алайҳиссалоту вассаломнинг муборак номлари улар ёзган китобларнинг ҳар сатрида келган. Лекин ҳадис имомларининг китобларида кўрасизки, улар ҳамма ўринда у зотнинг муборак номлари билан бирга салавот ва саломни ҳам тўлиқ ёзишган, қисқартиришни исташмаган».
«Мажолиси ҳакимул умма» китобидан Ёрқинжон Фозилов таржимаси
@diyonatli
👏1
Фазилатли шайх, муҳаддис, муҳаққиқ, аллома Муҳаммад Аввома ўгитларидан:
▪️Илм йўлида сафарга чиқадиган киши худди асаларига ўхшайди. У ҳам асалари каби ҳар бир гулдан хушбўй ва мусаффо нарсаларни йиғиб олади.
▪️Илмни устозлардан олиш саҳиҳ илм калитини қўлга киритиш ҳамда талабанинг зафар қучиб, муваффақиятга эришишининг сиридир.
▪️Илм толиби қуйидаги ишларда тизгин ва бошқарувни устозига топширмоғи лозим: Илм, камолот ва одоб-ахлоқ.
▪️Илм таҳсилида яхши, солиҳ ният билан устозларни кўпайтириш мақтовга лойиқ, аммо мақтаниш ниятида бўладиган бўлса, ҳаромдир.
▪️Ҳар қандай янгилик улоқтирилмаганидек, ҳар қандай эскилик ҳам барча замонга мос келавермайди.
▪️Толиби илмнинг ҳаётида чарчоқ ва машаққат учун ўрин йўқ. Унинг луғатида у икки сўз топилмайди.
▪️Илмни чала қолдириш жоҳиллик устига жоҳилликдир.
▪️Бало ва офат кунларида бандани Аллоҳ таолога яқинлаштирувчи ишнинг энг афзали- зикр ва дуода бардавом бўлишдир.
Доктор Усома Абдурраззоқ Рифоий, (Ливан) Аллома Муҳаммад Аввома ҳақларида:
«Шайхнинг ҳаётдаги тарбиявий йўналишлари Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг «Уламолар пайғамбарларнинг меросхўридир» деган ҳадисларига мувофиқ келади. Бу инсон амаллар илмга мувофиқ бўлишини, ўрганилган билимлар асосида амал қилиш лозимлигини ўргатади.
У зотнинг Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга муҳаббатлари шу қадар кучлики, бу муҳаббат у кишининг атрофларидаги инсонларга ҳам беихтиёр «юқиб» қолади. Бу хокисор, камтар инсон барчага ибратдир. Бу самимий инсоннинг ўз шогирдларига ҳам меҳр-муҳаббати, эҳтироми жуда кучлидир».
@diyonatli
▪️Илм йўлида сафарга чиқадиган киши худди асаларига ўхшайди. У ҳам асалари каби ҳар бир гулдан хушбўй ва мусаффо нарсаларни йиғиб олади.
▪️Илмни устозлардан олиш саҳиҳ илм калитини қўлга киритиш ҳамда талабанинг зафар қучиб, муваффақиятга эришишининг сиридир.
▪️Илм толиби қуйидаги ишларда тизгин ва бошқарувни устозига топширмоғи лозим: Илм, камолот ва одоб-ахлоқ.
▪️Илм таҳсилида яхши, солиҳ ният билан устозларни кўпайтириш мақтовга лойиқ, аммо мақтаниш ниятида бўладиган бўлса, ҳаромдир.
▪️Ҳар қандай янгилик улоқтирилмаганидек, ҳар қандай эскилик ҳам барча замонга мос келавермайди.
▪️Толиби илмнинг ҳаётида чарчоқ ва машаққат учун ўрин йўқ. Унинг луғатида у икки сўз топилмайди.
▪️Илмни чала қолдириш жоҳиллик устига жоҳилликдир.
▪️Бало ва офат кунларида бандани Аллоҳ таолога яқинлаштирувчи ишнинг энг афзали- зикр ва дуода бардавом бўлишдир.
Доктор Усома Абдурраззоқ Рифоий, (Ливан) Аллома Муҳаммад Аввома ҳақларида:
«Шайхнинг ҳаётдаги тарбиявий йўналишлари Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг «Уламолар пайғамбарларнинг меросхўридир» деган ҳадисларига мувофиқ келади. Бу инсон амаллар илмга мувофиқ бўлишини, ўрганилган билимлар асосида амал қилиш лозимлигини ўргатади.
У зотнинг Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга муҳаббатлари шу қадар кучлики, бу муҳаббат у кишининг атрофларидаги инсонларга ҳам беихтиёр «юқиб» қолади. Бу хокисор, камтар инсон барчага ибратдир. Бу самимий инсоннинг ўз шогирдларига ҳам меҳр-муҳаббати, эҳтироми жуда кучлидир».
@diyonatli
😁2❤1
МУРШИДИ КОМИЛ
ҲИКМАТЛАРИ (47)
Доктор, профессор, Шайх
МАҲМУД АСЪАД ЖЎШОН
раҳматуллоҳи алайҳ ҳазратларининг
сўзларидан сайланма
* * *
Булоқ очмоқ, сув чиқармоқ, йўл қурмоқ, бировга ёрдамлашмоқ, кўнгилни оладиган, ишга ярайдиган, дуо олишимизга сабаб бўладиган бир қанча яхшиликлардир булар... Ана шулар инсонни сақлайди. Нимадан сақлайди? Хунук бир ҳолатда, бирор бурчакда қулаб тушмоқдан, йиқилиб тушмоқдан сақлайди... «Суи хотима» деймиз... Демак, хунук ўлимдан сақлайди инсонни.
* * *
...Имконимиз борича, қўлимиздан келганича яхшилик қилмоғимиз керак. Бировнинг кийимини кийгизиб қўймоқ ҳам, эшигини очиб бермоқ ҳам, юк юклаётган бир кишига ёрдамлашмоқ ҳам, юкини тушириб қўймоқ ҳам бир яхшиликдир... Чнки бунинг маънавий мукофотлари бор. Аллоҳ бизни ана яхшиликларимиз сабабли хунук оқибатларга тушмоқдан асрайди.
* * *
Банда жазога лойиқ ишни қилиб қўйган, ғазабга учрайдиган бўлиб турибди! Илоҳий ғазабга йўлиқишни тайин қилиб қўйган!.. Аммо садақа бериши билан бу ғазаб сўнади. Аллоҳ таоло: «Яхшилик қилди, садақа берди» дейди-да, унга ғазаб қилмайди. Ғазабини тўхтатади, уни афв этади...
* * *
Бир мўъмин биродарининг юзига очиқ чеҳра билан, табассум билан қарамоқ садақадир. Ердан, йўлдан тошни олиб, бир четга қўймоқ ҳам садақадир.
* * *
Бир инсон яхшилик қилдими, қилган яхшилиги уни хунук ҳолатларга – ёмон оқибатларга тушмоқдан асрайди. Банда яширин садақа бердими, Аллоҳнинг ғазаби сўнади, Аллоҳ ўша бандасига ғазаб қилмайди. Шундай қилиб, инсон балога, жазога учрамоқдан қутулиб қолади.
* * *
Қариндошларга, яқинларга силаи раҳм қилмоқ – қариндошлик, яқинлик меҳр-оқибатини кўрсатмоқ ҳам умрни узайтиради.
* * *
Яхшилик қилиш инсонни хунук оқибатга йўлиқишдан қутқаради; садақа бермоқ ғазаби Илоҳийни сўндиради; силаи раҳм қилмоқ умрни узайтиради. Демакки, имконимиз борича яхшилик қиламиз, имконимиз борича ҳамёнимизни очамиз, садақалар, хайрлар берамиз; имконимиз борича қариндошимизни, қондошлик жиҳатидан боғлиқлиги бўлган инсонларни асраб-авайлаймиз, қўллаб-қувватлаймиз, уларга ёрдам берамиз.
Мусанниф:
Мирзо Кенжабек
•┈❁✿❁┈•
@xojagon_uz
@m_kenjabek
@diyonatli
•┈❁✿❁┈•
ҲИКМАТЛАРИ (47)
Доктор, профессор, Шайх
МАҲМУД АСЪАД ЖЎШОН
раҳматуллоҳи алайҳ ҳазратларининг
сўзларидан сайланма
* * *
Булоқ очмоқ, сув чиқармоқ, йўл қурмоқ, бировга ёрдамлашмоқ, кўнгилни оладиган, ишга ярайдиган, дуо олишимизга сабаб бўладиган бир қанча яхшиликлардир булар... Ана шулар инсонни сақлайди. Нимадан сақлайди? Хунук бир ҳолатда, бирор бурчакда қулаб тушмоқдан, йиқилиб тушмоқдан сақлайди... «Суи хотима» деймиз... Демак, хунук ўлимдан сақлайди инсонни.
* * *
...Имконимиз борича, қўлимиздан келганича яхшилик қилмоғимиз керак. Бировнинг кийимини кийгизиб қўймоқ ҳам, эшигини очиб бермоқ ҳам, юк юклаётган бир кишига ёрдамлашмоқ ҳам, юкини тушириб қўймоқ ҳам бир яхшиликдир... Чнки бунинг маънавий мукофотлари бор. Аллоҳ бизни ана яхшиликларимиз сабабли хунук оқибатларга тушмоқдан асрайди.
* * *
Банда жазога лойиқ ишни қилиб қўйган, ғазабга учрайдиган бўлиб турибди! Илоҳий ғазабга йўлиқишни тайин қилиб қўйган!.. Аммо садақа бериши билан бу ғазаб сўнади. Аллоҳ таоло: «Яхшилик қилди, садақа берди» дейди-да, унга ғазаб қилмайди. Ғазабини тўхтатади, уни афв этади...
* * *
Бир мўъмин биродарининг юзига очиқ чеҳра билан, табассум билан қарамоқ садақадир. Ердан, йўлдан тошни олиб, бир четга қўймоқ ҳам садақадир.
* * *
Бир инсон яхшилик қилдими, қилган яхшилиги уни хунук ҳолатларга – ёмон оқибатларга тушмоқдан асрайди. Банда яширин садақа бердими, Аллоҳнинг ғазаби сўнади, Аллоҳ ўша бандасига ғазаб қилмайди. Шундай қилиб, инсон балога, жазога учрамоқдан қутулиб қолади.
* * *
Қариндошларга, яқинларга силаи раҳм қилмоқ – қариндошлик, яқинлик меҳр-оқибатини кўрсатмоқ ҳам умрни узайтиради.
* * *
Яхшилик қилиш инсонни хунук оқибатга йўлиқишдан қутқаради; садақа бермоқ ғазаби Илоҳийни сўндиради; силаи раҳм қилмоқ умрни узайтиради. Демакки, имконимиз борича яхшилик қиламиз, имконимиз борича ҳамёнимизни очамиз, садақалар, хайрлар берамиз; имконимиз борича қариндошимизни, қондошлик жиҳатидан боғлиқлиги бўлган инсонларни асраб-авайлаймиз, қўллаб-қувватлаймиз, уларга ёрдам берамиз.
Мусанниф:
Мирзо Кенжабек
•┈❁✿❁┈•
@xojagon_uz
@m_kenjabek
@diyonatli
•┈❁✿❁┈•
Илоҳий ҳақиқат
***
ЕР ҲАЙВОНИНИНГ ОДАМЛАРГА
ГАПИРИШИ
Аллоҳ таоло айтади; Намл сураси, 82-ояти (Аъуузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожийм. Бисмиллаҳир-Роҳманир-Роҳийм):
وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ
تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآَيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ
Маъноси: “Уларнинг бошида (қиёмат қоим бўлиши ҳақидаги) сўз воқеъ бўлган вақтда Биз улар учун ердан бир ҳайвон (ажойиб ва ғаройиб бир махлуқ) чиқарурмизки, у инсонларнинг Бизнинг оятларимизга қатъий ишонмаганларини айтиб уларга гапиради”. (Бас, шунда тавба эшиги ёпилади, ҳақиқий мўъминлар билан иймонсизлар маълум бўлади.)
Изоҳ. Гап қиёматга яқин чиқадиган ер ҳайвони – доббатул-арз ҳақида бормоқда. Ислом эътиқодига кўра, Доббатул-арзнинг чиқиши ҳақиқатдир. Чунки ояти карима билан собитдир.
Саййид Маҳмуд Торозий “Тафсирул-Қуръон” китобида айтадилар: «Қиёматдан олдинроқ Маккадаги Сафо тоғи ёрилиб, ичидан бир жонвор чиқади ва халқ билан сўзлашади”..
Исмоил Ҳаққий Бурсавий “Руҳул-баён” китобида айтадилар: «(Аввал) Маҳдий келади, кейин Дажжол чиқади, ана шунда ҳазрати Ийсо алайҳиссалом тушадилар (ва Дажжолни ўлдирадилар), шундан кейин Ер ҳайвони чиқади ва энг охирида қуёш ғарбдан чиқади».
Ҳабибуллоҳ ибн Саййид Яҳёхон Фарғоний-Кобулий «Ҳадоятут-толибийн» китобида айтадилар: «Ер ҳайвонининг сабаби билан бу мўъжизани кўрсатишдан мақсад ушбуни билдиришдир: «Эй инкор этувчи кофирлар! Сизлар пайғамбарлар тилидан айтилган қиёмат ва ундан кейин бўладиган ишларни қабул қилмас эдингизлар, бу кун у нарсани бир ҳайвон тилидан қабул қилишга мажбурсизлар, лекин бу қабул қилишнинг энди ҳеч фойдаси йўқдир».
Ҳазрат Алишер Навоий айтадилар:
Чу бўлди нутқ ила мумтоз
барча ҳайвондин,
Ҳам охир ул ҳайвондин
эрур мақолат анга.
“Инсон нутқ туфайли барча ҳайвондан мумтоз – устун ва афзал бўлди. Охири (қиёмат яқин келганда) яна ўша ҳайвондан инсонга сўзлашув, нутқ бўлади”.
Дунёда 124 минг пайғамбар, неча минг уламо, авлиё ва шайхлар қиёматнинг келишини эълон қилдилар, лекин куфр аҳли инсонларнинг энг афзалларининг сўзларини қабул қилмади ва унга ҳозирлик кўрмади. Энди бир ҳайвоннинг тилидан ҳақиқатни қабул қилишга мажбур бўлади! Афсус, унда кеч бўлади!..
ЭЙ ИЙМОН КЕЛТИРГАНЛАР, ИЙМОН КЕЛТИРИНГЛАР!..
Нисо сураси, 136-ояти маъноси: Эй иймон келтирганлар! Аллоҳга, Унинг Расулига ҳамда Ўз Расулига нозил қилган Китоби (Қуръон)га ва ундан олдин туширган китоб(ларининг асл)ига (лозим бўлган тарзда, шартларига мувофиқ) иймон келтиринглар.
Мирзо Кенжабек
“Навоий муҳаббати” китобидан.
•┈❁✿❁┈•
@xojagon_uz
@m_kenjabek
@diyonatli
•┈❁✿❁┈•
***
ЕР ҲАЙВОНИНИНГ ОДАМЛАРГА
ГАПИРИШИ
Аллоҳ таоло айтади; Намл сураси, 82-ояти (Аъуузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожийм. Бисмиллаҳир-Роҳманир-Роҳийм):
وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ
تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآَيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ
Маъноси: “Уларнинг бошида (қиёмат қоим бўлиши ҳақидаги) сўз воқеъ бўлган вақтда Биз улар учун ердан бир ҳайвон (ажойиб ва ғаройиб бир махлуқ) чиқарурмизки, у инсонларнинг Бизнинг оятларимизга қатъий ишонмаганларини айтиб уларга гапиради”. (Бас, шунда тавба эшиги ёпилади, ҳақиқий мўъминлар билан иймонсизлар маълум бўлади.)
Изоҳ. Гап қиёматга яқин чиқадиган ер ҳайвони – доббатул-арз ҳақида бормоқда. Ислом эътиқодига кўра, Доббатул-арзнинг чиқиши ҳақиқатдир. Чунки ояти карима билан собитдир.
Саййид Маҳмуд Торозий “Тафсирул-Қуръон” китобида айтадилар: «Қиёматдан олдинроқ Маккадаги Сафо тоғи ёрилиб, ичидан бир жонвор чиқади ва халқ билан сўзлашади”..
Исмоил Ҳаққий Бурсавий “Руҳул-баён” китобида айтадилар: «(Аввал) Маҳдий келади, кейин Дажжол чиқади, ана шунда ҳазрати Ийсо алайҳиссалом тушадилар (ва Дажжолни ўлдирадилар), шундан кейин Ер ҳайвони чиқади ва энг охирида қуёш ғарбдан чиқади».
Ҳабибуллоҳ ибн Саййид Яҳёхон Фарғоний-Кобулий «Ҳадоятут-толибийн» китобида айтадилар: «Ер ҳайвонининг сабаби билан бу мўъжизани кўрсатишдан мақсад ушбуни билдиришдир: «Эй инкор этувчи кофирлар! Сизлар пайғамбарлар тилидан айтилган қиёмат ва ундан кейин бўладиган ишларни қабул қилмас эдингизлар, бу кун у нарсани бир ҳайвон тилидан қабул қилишга мажбурсизлар, лекин бу қабул қилишнинг энди ҳеч фойдаси йўқдир».
Ҳазрат Алишер Навоий айтадилар:
Чу бўлди нутқ ила мумтоз
барча ҳайвондин,
Ҳам охир ул ҳайвондин
эрур мақолат анга.
“Инсон нутқ туфайли барча ҳайвондан мумтоз – устун ва афзал бўлди. Охири (қиёмат яқин келганда) яна ўша ҳайвондан инсонга сўзлашув, нутқ бўлади”.
Дунёда 124 минг пайғамбар, неча минг уламо, авлиё ва шайхлар қиёматнинг келишини эълон қилдилар, лекин куфр аҳли инсонларнинг энг афзалларининг сўзларини қабул қилмади ва унга ҳозирлик кўрмади. Энди бир ҳайвоннинг тилидан ҳақиқатни қабул қилишга мажбур бўлади! Афсус, унда кеч бўлади!..
ЭЙ ИЙМОН КЕЛТИРГАНЛАР, ИЙМОН КЕЛТИРИНГЛАР!..
Нисо сураси, 136-ояти маъноси: Эй иймон келтирганлар! Аллоҳга, Унинг Расулига ҳамда Ўз Расулига нозил қилган Китоби (Қуръон)га ва ундан олдин туширган китоб(ларининг асл)ига (лозим бўлган тарзда, шартларига мувофиқ) иймон келтиринглар.
Мирзо Кенжабек
“Навоий муҳаббати” китобидан.
•┈❁✿❁┈•
@xojagon_uz
@m_kenjabek
@diyonatli
•┈❁✿❁┈•
👍3👏1
Ҳикоя килинишича, саҳрода яшайдиган бир киши амакисининг қизига уйланди. Орадан йиллар ўтиб, аёли унга тўққиз ўғил фарзанд тугиб берди. Яна орадан йиллар ўтиб, аёл ўнинчисига ҳам ҳомиладор булди. Ой куни етиб, қиз фарзанд дунёга келтирди. Аёл эрига киз кўрганининг хабарини берганда, эри жуда қаттиқ хафа бўлди ва ўзини камситилгандек ҳис қилди. Баланд овозда у: «Қандай ҳам қаро тун а-а-а, бу тун», деб дод солиб, аёлини ҳайдади. Унга нафрат нигоҳи билан карай бошлади. Гўёки, ҳомиланинг киз бўлишига аëли сабабчидек.
Орадан кунлар, йиллар ўтди. Ота кексайди. танасидан мадор кетди. Бир куни унинг кўзи ҳам ожиз бўлиб қолди. Ўғилларининг ҳаммаси уйланиб, ўз юмушлари билан овора бўлиб, кўзи ожиз оталарини эсдан чикардилар. Кенжа фарзанди бўлмиш киз ҳам турмушга чикиб, оилали бўлган эди. Отасига етган мусибатни эшитган заҳоти унинг ёнига, ҳолидан хабар олгани шошилди. Отасининг хонадонига бориб, падари бузрукворини чўмилтирди. уйларини саранжом-саришта килди. отасига таом пиширди. Ювиниб покланган ота аввал ҳис қилмаган роҳатни туйди. Киз отасига дори бермокчи бўлиб, қўлини узатганда, ота унинг қўлидан ушлади ва: «Эй меҳрибон кизим, сиз кимсиз?», деб сўради.
Киз кўзларидан шашқатор ёшлар оққан ҳолда: <<Эй отажон, мен ўша сизнинг қаро тунингизман», дейди. Бу гапдан ота ўз қизи билан гаплашаётганини англадида, хўнграб йиғлаб юборди ва айтган гапларига афсус надомат килиб: «Қизалоғим, мени кечир! Қанийди, тунларимнинг ҳаммаси қаро бўлса. Уйимда тун қаросида сокинлик ҳукм сурарди. Агар замон менинг ҳаётимни ортга қайтарса, мен кизимни туғилган пайтиданок яхши кўрган бўлар эдим. Қизимдан бошқаси менга яхшилик қилмаяпти, мендан хабар олмаяпти. Тўққиз эркак, ҳаммаси ўзи билан овора бўлиб, мендан бохабар бўлишдан анча йироқлар. Мушк анбарнинг исини фақатгина мени кўргани келадиган кизим таратмокда», деди.
Аллоҳ таоло киз тарбия қилаëтган ота-оналарга Қиёмат куни қизлари сабабли жаннатга кириш ва дўзахдан кутулиб колиш неъматини ато этсин!
@diyonatli
Орадан кунлар, йиллар ўтди. Ота кексайди. танасидан мадор кетди. Бир куни унинг кўзи ҳам ожиз бўлиб қолди. Ўғилларининг ҳаммаси уйланиб, ўз юмушлари билан овора бўлиб, кўзи ожиз оталарини эсдан чикардилар. Кенжа фарзанди бўлмиш киз ҳам турмушга чикиб, оилали бўлган эди. Отасига етган мусибатни эшитган заҳоти унинг ёнига, ҳолидан хабар олгани шошилди. Отасининг хонадонига бориб, падари бузрукворини чўмилтирди. уйларини саранжом-саришта килди. отасига таом пиширди. Ювиниб покланган ота аввал ҳис қилмаган роҳатни туйди. Киз отасига дори бермокчи бўлиб, қўлини узатганда, ота унинг қўлидан ушлади ва: «Эй меҳрибон кизим, сиз кимсиз?», деб сўради.
Киз кўзларидан шашқатор ёшлар оққан ҳолда: <<Эй отажон, мен ўша сизнинг қаро тунингизман», дейди. Бу гапдан ота ўз қизи билан гаплашаётганини англадида, хўнграб йиғлаб юборди ва айтган гапларига афсус надомат килиб: «Қизалоғим, мени кечир! Қанийди, тунларимнинг ҳаммаси қаро бўлса. Уйимда тун қаросида сокинлик ҳукм сурарди. Агар замон менинг ҳаётимни ортга қайтарса, мен кизимни туғилган пайтиданок яхши кўрган бўлар эдим. Қизимдан бошқаси менга яхшилик қилмаяпти, мендан хабар олмаяпти. Тўққиз эркак, ҳаммаси ўзи билан овора бўлиб, мендан бохабар бўлишдан анча йироқлар. Мушк анбарнинг исини фақатгина мени кўргани келадиган кизим таратмокда», деди.
Аллоҳ таоло киз тарбия қилаëтган ота-оналарга Қиёмат куни қизлари сабабли жаннатга кириш ва дўзахдан кутулиб колиш неъматини ато этсин!
@diyonatli
👍7
НОННИНГ УВОЛИ (жуда ибратли)
Қадимда бир бойнинг арзанда ўғли бўлган экан. Бир куни у ёзилиб бўлганидан кейин ярим нондан кесак ўрнида фойдаланибди-да, ҳожатхона деворининг тирқишига тиқиб қўйибди.
Орадан ҳафта ўтмай, шундай бир довул бошланибдики, ҳамма экинларни пайҳон қилиб ташлабди. Юртда очарчилик авж олибди. Одамлар очликдан ўла бошлабди. Бойнинг эркатой ўғли ҳам очдан ўлар ҳолда шишиб ётар экан, бирдан ўша ҳожатхона деворининг тирқишига ўзи тиқиб қўйган нон эсига тушиб қолибди. Судралиб бориб тирқишга қараса, нон ҳалигача ўша жойда турган экан. Олай деса, шишиб кетган қўли тирқишга сиғмай, тили билан олиш учун оғзини босганида, тирқишнинг нариги тарафидан бир илон чиқиб, унинг тилидан чақибди. Бола тил тортмай ўлибди. Ана шундан кейингина элда яна тўқчилик бошланибди.
Ҳулоса сиздан...
"Шарқ ҳикоят ва ривоятлари" китобидан.
👉 @diyonatli
Қадимда бир бойнинг арзанда ўғли бўлган экан. Бир куни у ёзилиб бўлганидан кейин ярим нондан кесак ўрнида фойдаланибди-да, ҳожатхона деворининг тирқишига тиқиб қўйибди.
Орадан ҳафта ўтмай, шундай бир довул бошланибдики, ҳамма экинларни пайҳон қилиб ташлабди. Юртда очарчилик авж олибди. Одамлар очликдан ўла бошлабди. Бойнинг эркатой ўғли ҳам очдан ўлар ҳолда шишиб ётар экан, бирдан ўша ҳожатхона деворининг тирқишига ўзи тиқиб қўйган нон эсига тушиб қолибди. Судралиб бориб тирқишга қараса, нон ҳалигача ўша жойда турган экан. Олай деса, шишиб кетган қўли тирқишга сиғмай, тили билан олиш учун оғзини босганида, тирқишнинг нариги тарафидан бир илон чиқиб, унинг тилидан чақибди. Бола тил тортмай ўлибди. Ана шундан кейингина элда яна тўқчилик бошланибди.
Ҳулоса сиздан...
"Шарқ ҳикоят ва ривоятлари" китобидан.
👉 @diyonatli
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⚡️⚡️Эртага, 20 декабрь куни Ўзбекистон Президенти Шавкат Мирзиёевнинг Олий Мажлисга Мурожаатномаси МТРК телерадиоканаллари, шунингдек, нодавлат телеканаллар ҳамда Президентнинг ижтимоий тармоқлардаги саҳифалари орқали тўғридан-тўғри жонли эфирда намойиш этилади.
Каналга уланиш:
➖@uzauz
Каналга уланиш:
➖@uzauz
👍1
❗️Ўзбекистон Президенти Шавкат Мирзиёевнинг Олий Мажлисга Мурожаатномаси МТРК телерадиоканаллари, шунингдек, нодавлат телеканаллар ҳамда Президентнинг ижтимоий тармоқлардаги саҳифалари орқали тўғридан-тўғри жонли эфирда намойиш этилади.
Тадбир бугун соат 11.00 бошланиши белгиланган.
Каналга уланиш:
➖@uzauz
Тадбир бугун соат 11.00 бошланиши белгиланган.
Каналга уланиш:
➖@uzauz
🔥1
ҒАФЛАТНИНГ САБАБИ
Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан:
"Бир сафарда Абу Мусо билан бирга эдик. Тумонат одам йиғилганини кўрдик. Бир киши ўртада туриб, тинмай гапирар эди. Абу Мусо менга:
- Эй Анас, кел Роббимизни зикр этайлик. Кўряпсанки, булар дунё учун тинмай гап сотмоқдалар. Эй Анас, бугунги инсонларда охират қайғуси деярли йўқ, охират улар учун ҳеч бир аҳамиятга эга эмас, - деди.
- Нафсоний орзу-истаклар ва шайтон уларни ғафлатга етакламоқда, - дедим.
- Йўқ, ундай эмас. Уларга дунё нақд ҳолда кўрсатилган, охират эса улардан пардаланган. Агар дунёни кўрганлари янглиғ охиратни ҳам кўрганларида эди, охиратдан юз ўгирмас ва дунёга бу қадар ўралашиб қолмас эдилар, - деди Абу Мусо".
"Ғам қайғусиз яшай десангиз (ўксинма)" китобидан.
@diyonati
Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан:
"Бир сафарда Абу Мусо билан бирга эдик. Тумонат одам йиғилганини кўрдик. Бир киши ўртада туриб, тинмай гапирар эди. Абу Мусо менга:
- Эй Анас, кел Роббимизни зикр этайлик. Кўряпсанки, булар дунё учун тинмай гап сотмоқдалар. Эй Анас, бугунги инсонларда охират қайғуси деярли йўқ, охират улар учун ҳеч бир аҳамиятга эга эмас, - деди.
- Нафсоний орзу-истаклар ва шайтон уларни ғафлатга етакламоқда, - дедим.
- Йўқ, ундай эмас. Уларга дунё нақд ҳолда кўрсатилган, охират эса улардан пардаланган. Агар дунёни кўрганлари янглиғ охиратни ҳам кўрганларида эди, охиратдан юз ўгирмас ва дунёга бу қадар ўралашиб қолмас эдилар, - деди Абу Мусо".
"Ғам қайғусиз яшай десангиз (ўксинма)" китобидан.
@diyonati
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Фиқҳ
Фиқҳнинг тарифи.
Манба: "Кифоя l "
Тўлиқ видео👉 https://t.me/diyonatli/6087
ФИҚҲ Луғатда – “дақиқ фаҳм”, “бирор нарсани нозик жойигача тушуниш”. Истилоҳда – шаръий далиллардан фаръий ҳукмлар чиқариш.
👉 Батафсил
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
Фиқҳнинг тарифи.
Манба: "Кифоя l "
Тўлиқ видео👉 https://t.me/diyonatli/6087
ФИҚҲ Луғатда – “дақиқ фаҳм”, “бирор нарсани нозик жойигача тушуниш”. Истилоҳда – шаръий далиллардан фаръий ҳукмлар чиқариш.
👉 Батафсил
Дўстларингизга ҳам улашинг:
@Diyonatli
👍5
АГАР...
• Агар ҳали ҳам ғазабланаётган бўлсанг, демак ўзинг билан бўлган курашинг тамом бўлмабди.
• Агар ҳали ҳам хафа бўлаётган бўлсанг, демак кўнгил уйингни ғиштлари мустаҳкам бўлмабди.
• Агар ҳали ҳам (бировларни) айблаётган бўлсанг, демак фикрларинг етарлича тиниқлашмабди.
• Агар ҳали ҳам эвазсиз севолмаётган ва севгингда ажратаётган бўлсанг, демак ҳали ҳам ақл ва мантиғингни қўллаб, ичингдаги севгининг камол топишига тўсқинлик қилмоқдасан.
• Агар ҳали ҳам "мен" демоқдан воз кечолмаётган бўлсанг, демак тизгинларинг ҳали ҳам нафсингни қўлида ва сен бу тутқунликга бўйин эгмоқдасан.
• Агар ҳали ҳам мусибатлардан ғамгин бўлаётган бўлсанг, демак асл моҳиятни англаб етмабсан.
• Агар ҳали ҳам шикоят қилаётган бўлсанг, демак ҳақиқатни кўролмаяпсан...
Шамс Табризий.
@diyonatli
• Агар ҳали ҳам ғазабланаётган бўлсанг, демак ўзинг билан бўлган курашинг тамом бўлмабди.
• Агар ҳали ҳам хафа бўлаётган бўлсанг, демак кўнгил уйингни ғиштлари мустаҳкам бўлмабди.
• Агар ҳали ҳам (бировларни) айблаётган бўлсанг, демак фикрларинг етарлича тиниқлашмабди.
• Агар ҳали ҳам эвазсиз севолмаётган ва севгингда ажратаётган бўлсанг, демак ҳали ҳам ақл ва мантиғингни қўллаб, ичингдаги севгининг камол топишига тўсқинлик қилмоқдасан.
• Агар ҳали ҳам "мен" демоқдан воз кечолмаётган бўлсанг, демак тизгинларинг ҳали ҳам нафсингни қўлида ва сен бу тутқунликга бўйин эгмоқдасан.
• Агар ҳали ҳам мусибатлардан ғамгин бўлаётган бўлсанг, демак асл моҳиятни англаб етмабсан.
• Агар ҳали ҳам шикоят қилаётган бўлсанг, демак ҳақиқатни кўролмаяпсан...
Шамс Табризий.
@diyonatli
👍1
ЖУФТИ ҲАЛОЛ ТАНЛАГАНДА НИМАЛАРГА ЭЪТИБОР БЕРИШ ЛОЗИМ?
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам озод қилган Савбон розияллоҳу анҳу шундай ривоят қилади: “Кумуш ёки олтин йиғиш билан боғлиқ оят нозил қилинган пайтда одамлар: “У ҳолда қайси молни тўпласак бўлади?" дея бир-биридан сўради. Шунда ҳазрат Умар: "Буни мен сўраб билиб, сизга хабар бераман!" деди ва дарров туясига миниб кетди. Мен ҳам унинг ортидан бордим. Ҳазрат Умар Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ёнларига бориб сўради:
– Ё Расулуллоҳ, қайси молдан йиғинайлик?
– Ҳар бирингиз шукрона айтган бир қалб, зикр қиладиган тил, охират ишингизга ёрдам берадиган мўмина аёлга уйланинг, шуни жамлашга ҳаракат қилинг, дея марҳамат қилдилар”.
Абу Умома розияллоҳу анҳу шундай ривоят қилади: Ҳазрат Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Мўмин киши Аллоҳга тақводан кейин энг зиёда солиҳ завжасидан хайр кўради. Назар солса уни хурсанд қиладиган, амр қилса унга итоат қиладиганини ва ўз жонидан ва молидан эри ёқтирмайдиган нарса ила унга хилоф қилмайдиган аёл афзалдир”, дея марҳамат қиладилар.
Абдуллоҳ ибн Амр розияллоҳу анҳу шундай ривоят қилади: "Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Аёлларга ҳуснлари учун уйланманглар, ҳуснлари уларни ҳалок қилади. Уларга моллари учун уйланманглар, балки мол-дунёлари уларни ҳаддан ошириб юборар. Лекин уларга динлари учун уйланинглар, ҳатто бурни тешилган, қора чўри (тақводор) бўлса, ўша (тақводор аёл диндор бўлмаган ҳур аёллардан) афзалроқдир”, дея марҳамат қиладилар.
«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам билан бир соат суҳбат» китобидан.
@diyonatli
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам озод қилган Савбон розияллоҳу анҳу шундай ривоят қилади: “Кумуш ёки олтин йиғиш билан боғлиқ оят нозил қилинган пайтда одамлар: “У ҳолда қайси молни тўпласак бўлади?" дея бир-биридан сўради. Шунда ҳазрат Умар: "Буни мен сўраб билиб, сизга хабар бераман!" деди ва дарров туясига миниб кетди. Мен ҳам унинг ортидан бордим. Ҳазрат Умар Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ёнларига бориб сўради:
– Ё Расулуллоҳ, қайси молдан йиғинайлик?
– Ҳар бирингиз шукрона айтган бир қалб, зикр қиладиган тил, охират ишингизга ёрдам берадиган мўмина аёлга уйланинг, шуни жамлашга ҳаракат қилинг, дея марҳамат қилдилар”.
Абу Умома розияллоҳу анҳу шундай ривоят қилади: Ҳазрат Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Мўмин киши Аллоҳга тақводан кейин энг зиёда солиҳ завжасидан хайр кўради. Назар солса уни хурсанд қиладиган, амр қилса унга итоат қиладиганини ва ўз жонидан ва молидан эри ёқтирмайдиган нарса ила унга хилоф қилмайдиган аёл афзалдир”, дея марҳамат қиладилар.
Абдуллоҳ ибн Амр розияллоҳу анҳу шундай ривоят қилади: "Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Аёлларга ҳуснлари учун уйланманглар, ҳуснлари уларни ҳалок қилади. Уларга моллари учун уйланманглар, балки мол-дунёлари уларни ҳаддан ошириб юборар. Лекин уларга динлари учун уйланинглар, ҳатто бурни тешилган, қора чўри (тақводор) бўлса, ўша (тақводор аёл диндор бўлмаган ҳур аёллардан) афзалроқдир”, дея марҳамат қиладилар.
«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам билан бир соат суҳбат» китобидан.
@diyonatli
👍3👏1
ИБРАТЛИ ХИКОЯ
Муаззин азон айтиб бўлгач, жоме имомининг олдига бир девонасифат йигит келди-да, «Ҳазрат, майлими сизлар билан биргаликда ибодат қилсам?», деди. Имомнинг бу девонани хафа қилгиси келмади, розилик берди.
-Фақат намозхонларга халақит бермагин, ўғлим. Бурчакроқда ибодат қила қол, - деди.
Девонасифат йигит қисинибгина бир бурчакка бориб ўтириб, жомега йиғилаётган одамларни диққат билан кузата бошлади. Намозхонларга олдинига ҳавас билан тикилаётган йигитнинг авзойи бирдан ўзгара борди. Энди у ҳар бир кишига кўзларини катта-катта очиб, ҳайратланиб қарар, нигоҳларида гоҳ ачиниш, гоҳ қизиқиш, гоҳ алам зоҳир эди...
Охири ортига тисарила-тисарила жомедан чиқиб кетди. Намоз бошланган вақтда эса, елкасида бир боғ ўтин билан, ҳаллослаб қайтиб келди. Туртиниб-суртиниб бир бурчакка ўтди-да, намоз бошлади. Ҳар саждага борганида елкасидаги ўтинлар тарақлаб тушар, намозхонларни роҳатсиз этар, атрофда безовталик бошланган эди...
Намоз тугади. Жомедагилар ғала-ғовур қилиб, бир телбани жомега киритгани учун имомдан норози бўлдилар. Имом нима гаплигини тушунолмай, кўзларини жавдиратиб турган девонасифат йигитнинг олдига келиб, сокинлик билан танбеҳ берди:
-Мени уялтирдинг-ку, ўғлим. Жомега ўтин орқалаб келганинг нимаси?! Бу ер Аллоҳнинг уйи, бунда одобсизлик қилиш мумкин эмас!..
Йигит уятдан қизариб кетди, кўзларидан алам ёшлари қуйилди. Елкасидаги ўтинларни ерга тарақлатиб ташларкан:
-Ахир... ахир мен сизларга ўхшамоқчи бўлдим... Жомега фақат ибодат учун кирилади, деб ўйлар эдим. Аммо ҳамма елкасида юк билан кирди. Ҳеч ким ибодат қилмади, елкасидаги юки билан овора бўлди! – деди ва атрофдагиларнинг «Астағфируллоҳ!», «Ё Худо, Ўзинг асра!», «Бу жиннига жомеда нима бор эди?!» дея ғала-ғовур кўтарганига парво қилмай, одамларни бирма-бир қўли билан кўрсата бошлади:
-Мана, ишонмасангиз ўзингиз қаранг, мана бу одамнинг елкасида бир қари кампир мингашиб ўтирибди...
Мана бу одамнинг елкасида товуқлар бор...
Буниси елкасига чиройли бир жувонни ўтқизиб олган...
Анави одамнинг елкасидаги гўдак тинмай чинқириб йиғлади, у одам гўдакни овутиш билан овора бўлди, ибодат қилмади...
Табиийки, одамлар у кўрсатганларни кўролмадилар, жумладан имом ҳам. Айримлар хахолаб кула бошлашди.
Аммо... йигит қўли билан кўрсатган одамларнинг ранглари қув ўчиб, тиллари лол, ўсал бир алфозга тушдилар. Улардан бири сал ўзига келиб, имомнинг қулоғига нимадир деди. Имом олдинига: «Йўғ-е! Ростданми?!» деди ҳайратланиб ва бироз ўйланиб тургач, секин йигитнинг олдига яқинлашиб, сўради:
-Айт-чи, ўғлим, менинг елкамда ҳам бирор юк борми?
Йигит имомдан кўзларини олиб қочди ва журъатсизгина:
-Албатта... Сиз ҳам ибодат қилмадингиз. Елкангизга семиз бир қўй мингашиб турибди, у билан овора бўлдингиз, - деди. Йигитга диққат билан тикилиб турган имом бу гапдан сўнг қўлларини кўтариб, фарёд урди:
-Ҳайҳот, у тўғри гапиряпти! Тўғри гапиряпти! Ё Аллоҳ! Биз гумроҳларни Ўзинг авф эт!..
Жомеда тўс-тўполон бошланди. Одамлар қўлларини силкитиб, бир-бирларига нималарнидир уқтиришар, кимдир силкиниб, унсиз йиғлар, кимдир бошини чангаллаб ўтирар, имом эса чўккалаб қолган, тинимсиз «Ўзинг кечир! Ўзинг кечир!» дер эди...
Маълум бўлишича, ўша куни имомнинг қурбонликка атаб боқаётган қўйи касалланиб қолган бўлиб, имом жомеда ҳам шунинг ташвиши билан банд бўлган, ҳатто намоз вақтида ҳам «Боргунимча ҳаром ўлиб қолса-чи», деган ташвишли хаёлдан қутулолмаган эди...
«Елкасига қари кампир мингашиб турган» кишининг онаси бетоб эди ва у «Ҳозир камхаржман, онам бандачилик қилиб қолсалар, маросимларини қандай ўтказаман?!» деган ташвишда эди...
«Елкасида товуқ кўтарган» одам товуқ олиш учун бозорга кетаётган бўлиб, йўл-йўлакай ибодат учун жомега кирган, лекин фикри хаёли товуқ бозорида эди...
«Елкасига чиройли бир жувонни ўтқизиб» олган йигит яширин маъшуқасининг висолига шошилар, йўлда учраб қолган амакисининг қистови билангина жомега кирган эди...
@diyonatli
Муаззин азон айтиб бўлгач, жоме имомининг олдига бир девонасифат йигит келди-да, «Ҳазрат, майлими сизлар билан биргаликда ибодат қилсам?», деди. Имомнинг бу девонани хафа қилгиси келмади, розилик берди.
-Фақат намозхонларга халақит бермагин, ўғлим. Бурчакроқда ибодат қила қол, - деди.
Девонасифат йигит қисинибгина бир бурчакка бориб ўтириб, жомега йиғилаётган одамларни диққат билан кузата бошлади. Намозхонларга олдинига ҳавас билан тикилаётган йигитнинг авзойи бирдан ўзгара борди. Энди у ҳар бир кишига кўзларини катта-катта очиб, ҳайратланиб қарар, нигоҳларида гоҳ ачиниш, гоҳ қизиқиш, гоҳ алам зоҳир эди...
Охири ортига тисарила-тисарила жомедан чиқиб кетди. Намоз бошланган вақтда эса, елкасида бир боғ ўтин билан, ҳаллослаб қайтиб келди. Туртиниб-суртиниб бир бурчакка ўтди-да, намоз бошлади. Ҳар саждага борганида елкасидаги ўтинлар тарақлаб тушар, намозхонларни роҳатсиз этар, атрофда безовталик бошланган эди...
Намоз тугади. Жомедагилар ғала-ғовур қилиб, бир телбани жомега киритгани учун имомдан норози бўлдилар. Имом нима гаплигини тушунолмай, кўзларини жавдиратиб турган девонасифат йигитнинг олдига келиб, сокинлик билан танбеҳ берди:
-Мени уялтирдинг-ку, ўғлим. Жомега ўтин орқалаб келганинг нимаси?! Бу ер Аллоҳнинг уйи, бунда одобсизлик қилиш мумкин эмас!..
Йигит уятдан қизариб кетди, кўзларидан алам ёшлари қуйилди. Елкасидаги ўтинларни ерга тарақлатиб ташларкан:
-Ахир... ахир мен сизларга ўхшамоқчи бўлдим... Жомега фақат ибодат учун кирилади, деб ўйлар эдим. Аммо ҳамма елкасида юк билан кирди. Ҳеч ким ибодат қилмади, елкасидаги юки билан овора бўлди! – деди ва атрофдагиларнинг «Астағфируллоҳ!», «Ё Худо, Ўзинг асра!», «Бу жиннига жомеда нима бор эди?!» дея ғала-ғовур кўтарганига парво қилмай, одамларни бирма-бир қўли билан кўрсата бошлади:
-Мана, ишонмасангиз ўзингиз қаранг, мана бу одамнинг елкасида бир қари кампир мингашиб ўтирибди...
Мана бу одамнинг елкасида товуқлар бор...
Буниси елкасига чиройли бир жувонни ўтқизиб олган...
Анави одамнинг елкасидаги гўдак тинмай чинқириб йиғлади, у одам гўдакни овутиш билан овора бўлди, ибодат қилмади...
Табиийки, одамлар у кўрсатганларни кўролмадилар, жумладан имом ҳам. Айримлар хахолаб кула бошлашди.
Аммо... йигит қўли билан кўрсатган одамларнинг ранглари қув ўчиб, тиллари лол, ўсал бир алфозга тушдилар. Улардан бири сал ўзига келиб, имомнинг қулоғига нимадир деди. Имом олдинига: «Йўғ-е! Ростданми?!» деди ҳайратланиб ва бироз ўйланиб тургач, секин йигитнинг олдига яқинлашиб, сўради:
-Айт-чи, ўғлим, менинг елкамда ҳам бирор юк борми?
Йигит имомдан кўзларини олиб қочди ва журъатсизгина:
-Албатта... Сиз ҳам ибодат қилмадингиз. Елкангизга семиз бир қўй мингашиб турибди, у билан овора бўлдингиз, - деди. Йигитга диққат билан тикилиб турган имом бу гапдан сўнг қўлларини кўтариб, фарёд урди:
-Ҳайҳот, у тўғри гапиряпти! Тўғри гапиряпти! Ё Аллоҳ! Биз гумроҳларни Ўзинг авф эт!..
Жомеда тўс-тўполон бошланди. Одамлар қўлларини силкитиб, бир-бирларига нималарнидир уқтиришар, кимдир силкиниб, унсиз йиғлар, кимдир бошини чангаллаб ўтирар, имом эса чўккалаб қолган, тинимсиз «Ўзинг кечир! Ўзинг кечир!» дер эди...
Маълум бўлишича, ўша куни имомнинг қурбонликка атаб боқаётган қўйи касалланиб қолган бўлиб, имом жомеда ҳам шунинг ташвиши билан банд бўлган, ҳатто намоз вақтида ҳам «Боргунимча ҳаром ўлиб қолса-чи», деган ташвишли хаёлдан қутулолмаган эди...
«Елкасига қари кампир мингашиб турган» кишининг онаси бетоб эди ва у «Ҳозир камхаржман, онам бандачилик қилиб қолсалар, маросимларини қандай ўтказаман?!» деган ташвишда эди...
«Елкасида товуқ кўтарган» одам товуқ олиш учун бозорга кетаётган бўлиб, йўл-йўлакай ибодат учун жомега кирган, лекин фикри хаёли товуқ бозорида эди...
«Елкасига чиройли бир жувонни ўтқизиб» олган йигит яширин маъшуқасининг висолига шошилар, йўлда учраб қолган амакисининг қистови билангина жомега кирган эди...
@diyonatli
🤔2
РОҲИБ БЎЛМОҚЧИ ЭДИ, ИМОМ БЎЛДИ
Абдуллоҳ Ал-Қори кореялик мусулмон. Корейс миллатига мансуб.
Абдуллоҳнинг ота-онаси христиан динига эътиқод қиларди. Католик эди. Фарзанди Абдуллоҳни (аввалги исмини билолмадим) эътиқодли христиан, ҳатто роҳиб бўлишини исташар эди. Шу боис у болалигидан Инжил ўқир, насоро динини ўрганарди. Дастлаб миссионерлик лицейига ҳам қатнаб турди. Аммо лицей ёшига етганида унда саволлар туғила бошлади.
Инжилда ўқиганлари билан роҳибнинг сўзлари ётишмаётгандек туюлди. Эски Аҳд ва Янги Аҳд мутолааси билан биргаликда роҳибнинг мавъизаларини эшитиб, мулоҳаза қиларди. Бу китоблар бир-биридан фарқли эди. Эски Аҳдда барча пайғамбарлар исломдаги каби бир илоҳга топинар, Янги Аҳдда бўлса негадир Исо алайҳиссалом Худонинг ўғли дея тилга олинарди. Исо пайғамбар эса ўзининг илоҳ эмаслиги, Аллоҳга ибодат қилиш лозимлигини уқтирганди.
У изланишда давом этди, борган сари шубҳаси ортар, янги-янги саволлар туғиларди. Унинг ҳаёти насоролик динини тадқиқ қилиш билан кечаётган эди. Тадқиқотлари ортгани сайин шубҳалари ошиб борарди. Роҳибларнинг жавоблари эса уни умуман қониқтиролмади.
Бу ҳол йигитнинг юрагини сиқар, болалигидан бери ўрганиб, эътиқод қилиб келаётган динига гумони ортгани сари эсидан оғай дерди. Ҳаётга бўлган ишончини йитирди. "Тўғриси, жонимга қасд қилмоқчи ҳам бўлдим. Чунки бутун умримни христианликни ўрганишга бағишладим. У менинг бору йўғим эди. Аммо бу диннинг ичи шубҳаларга тўла эди. Мен ҳаётдан мақсадимни йўқотиб қўйдим", дейди у. Оғир кунларни бошидан кечирди. Ва…
Ва ана шундай изтироблар исканжасида ерга йиқилди, беихтиёр саждага бош қўйди! Худди мусулмонлар каби. Чунки у Инжилдан ҳам билардики, бутун пайғамбарлар ерга бош қўйиб ибодат қилишган. Абдуллоҳ боши саждада, қалби тўла дард, ёлвора бошлади: "Илоҳим! Агар бор бўлсанг, илтижо қиламан, дуоимга жавоб бер! Менга ҳаётимнинг мақсадини кўрсат! Ҳақиқат нима? Сен кимсан?! Ёлвораман, мени ҳақ йўлга бошла!"
Аллоҳ унинг дуосини ижобат қилди. "Худди мўъжиза содир бўлгандек", дейди у. Ўзи ҳам кутмаган ердан, диний бир китобдан ислом ҳақида ўқиб қолди. Ислом айтардики: "Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ! Ибодатга лойиқ зот фақатгина Аллоҳдир!" Бу жумлаларни ўқиркан у ҳайрат ичида қолди. Қалбида хотиржамлик, роҳатни ҳис қилди ва севинчга тўлиб деди: "Ниҳоят тўғри йўлни топдим!"
Шундан сўнг у мусулмон бўлди. Мисрга бориб, "Ал-Азҳар" университетида таълим олиб қайтди. Мисрлик муслима қизга уйланди. Кореяга келиб ўзининг ғайрати, маблағи эвазига масжид очди. Имомлик фаолияти давомида бир неча миллатдошларининг исломига сабабчи бўлди. Ҳатто ёлғондакам шаҳодат келтириб, муслима қизларга "арзон" дея уйланаётган мунофиқ корейсларга қарши курашиб боши ғалваларга кирди.
Унинг кўзини қувонтирган воқеалардан бири эса, онасининг ислом билан шарафланиши бўлди!
Аллоҳ Абдуллоҳ биродаримизнинг илмини зиёда қилсин! Унинг сабабидан залолатда юрган кўплаб миллатдошларига нажот берсин!
@diyonatli
Абдуллоҳ Ал-Қори кореялик мусулмон. Корейс миллатига мансуб.
Абдуллоҳнинг ота-онаси христиан динига эътиқод қиларди. Католик эди. Фарзанди Абдуллоҳни (аввалги исмини билолмадим) эътиқодли христиан, ҳатто роҳиб бўлишини исташар эди. Шу боис у болалигидан Инжил ўқир, насоро динини ўрганарди. Дастлаб миссионерлик лицейига ҳам қатнаб турди. Аммо лицей ёшига етганида унда саволлар туғила бошлади.
Инжилда ўқиганлари билан роҳибнинг сўзлари ётишмаётгандек туюлди. Эски Аҳд ва Янги Аҳд мутолааси билан биргаликда роҳибнинг мавъизаларини эшитиб, мулоҳаза қиларди. Бу китоблар бир-биридан фарқли эди. Эски Аҳдда барча пайғамбарлар исломдаги каби бир илоҳга топинар, Янги Аҳдда бўлса негадир Исо алайҳиссалом Худонинг ўғли дея тилга олинарди. Исо пайғамбар эса ўзининг илоҳ эмаслиги, Аллоҳга ибодат қилиш лозимлигини уқтирганди.
У изланишда давом этди, борган сари шубҳаси ортар, янги-янги саволлар туғиларди. Унинг ҳаёти насоролик динини тадқиқ қилиш билан кечаётган эди. Тадқиқотлари ортгани сайин шубҳалари ошиб борарди. Роҳибларнинг жавоблари эса уни умуман қониқтиролмади.
Бу ҳол йигитнинг юрагини сиқар, болалигидан бери ўрганиб, эътиқод қилиб келаётган динига гумони ортгани сари эсидан оғай дерди. Ҳаётга бўлган ишончини йитирди. "Тўғриси, жонимга қасд қилмоқчи ҳам бўлдим. Чунки бутун умримни христианликни ўрганишга бағишладим. У менинг бору йўғим эди. Аммо бу диннинг ичи шубҳаларга тўла эди. Мен ҳаётдан мақсадимни йўқотиб қўйдим", дейди у. Оғир кунларни бошидан кечирди. Ва…
Ва ана шундай изтироблар исканжасида ерга йиқилди, беихтиёр саждага бош қўйди! Худди мусулмонлар каби. Чунки у Инжилдан ҳам билардики, бутун пайғамбарлар ерга бош қўйиб ибодат қилишган. Абдуллоҳ боши саждада, қалби тўла дард, ёлвора бошлади: "Илоҳим! Агар бор бўлсанг, илтижо қиламан, дуоимга жавоб бер! Менга ҳаётимнинг мақсадини кўрсат! Ҳақиқат нима? Сен кимсан?! Ёлвораман, мени ҳақ йўлга бошла!"
Аллоҳ унинг дуосини ижобат қилди. "Худди мўъжиза содир бўлгандек", дейди у. Ўзи ҳам кутмаган ердан, диний бир китобдан ислом ҳақида ўқиб қолди. Ислом айтардики: "Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ! Ибодатга лойиқ зот фақатгина Аллоҳдир!" Бу жумлаларни ўқиркан у ҳайрат ичида қолди. Қалбида хотиржамлик, роҳатни ҳис қилди ва севинчга тўлиб деди: "Ниҳоят тўғри йўлни топдим!"
Шундан сўнг у мусулмон бўлди. Мисрга бориб, "Ал-Азҳар" университетида таълим олиб қайтди. Мисрлик муслима қизга уйланди. Кореяга келиб ўзининг ғайрати, маблағи эвазига масжид очди. Имомлик фаолияти давомида бир неча миллатдошларининг исломига сабабчи бўлди. Ҳатто ёлғондакам шаҳодат келтириб, муслима қизларга "арзон" дея уйланаётган мунофиқ корейсларга қарши курашиб боши ғалваларга кирди.
Унинг кўзини қувонтирган воқеалардан бири эса, онасининг ислом билан шарафланиши бўлди!
Аллоҳ Абдуллоҳ биродаримизнинг илмини зиёда қилсин! Унинг сабабидан залолатда юрган кўплаб миллатдошларига нажот берсин!
@diyonatli
👍6👏1
ХОЛИСЛИК
Абдуллоҳ ибн Муборак шундай ҳикоя қилади: ''Бир йили Маккада қурғоқчилик бўлди. Халқ уч кунгача истисқо (ёмғир сўраш) намози ўқиди. Аммо ёмғир ёғавермади. Шунда ўзим ёлғиз дуо қилай, деб халқдан четландим ва бир ғорга кирдим.
Бир пайт бир ҳабаш қул кириб, икки ракъат намоз ўқишга киришди. Ғор қоронғи бўлгани учун у мени кўрмади. Қул бошини саждага қўйганича, ''Илоҳим, бандаларинг уч кун ёмғир сўрашди, бермадинг. Сенинг иззатинг ҳаққи, ёмғир юбормагунингча бошимни саждадан кўтармайман'', деб дуо қилди.
Шунда у ҳали бошини кўтармай туриб ёмғир қуя бошлади. У ўрнидан тургач, ортидан эргашдим. Бир ҳовлига кириб кетди. Бироздан сўнг ҳовлидан бир киши чиқиб келди. Мен унга қул сотиб олмоқчилигимни айтдим. Уй эгаси менга бир қулини кўрсатди. Бошқасини сўрадим. ''Яна биттаси бор-у, сал дангасароқ, сизга тўғри келмайди'', деди уй эгаси. У ўша қул эди. Мен уни йигирма динорга сотиб олдим. Шунда қул менга: ''Эй Ибн Муборак, мени нега сотиб олдингиз? Мен сизга хизмат қила олмайман'', деди.
Уни уйга олиб келдим. У таҳорат олиб, намоз ўқиди. Саждага борганида нимадир деб пичирлади. Сўзини эшитиш учун яқинроқ бордим. У: ''Эй Сирлар соҳиби, сир фош бўлди, мен танилиб қолганимдан кейин ортиқ яшашни истамайман'', деб илтижо қилаётган экан. Сўнг бир муддат жим бўлиб қолди. Қарасам, ўлган экан...''.
''Кўҳна дунё ва ривоятлари'' китобидан.
👉 @diyonatli
Абдуллоҳ ибн Муборак шундай ҳикоя қилади: ''Бир йили Маккада қурғоқчилик бўлди. Халқ уч кунгача истисқо (ёмғир сўраш) намози ўқиди. Аммо ёмғир ёғавермади. Шунда ўзим ёлғиз дуо қилай, деб халқдан четландим ва бир ғорга кирдим.
Бир пайт бир ҳабаш қул кириб, икки ракъат намоз ўқишга киришди. Ғор қоронғи бўлгани учун у мени кўрмади. Қул бошини саждага қўйганича, ''Илоҳим, бандаларинг уч кун ёмғир сўрашди, бермадинг. Сенинг иззатинг ҳаққи, ёмғир юбормагунингча бошимни саждадан кўтармайман'', деб дуо қилди.
Шунда у ҳали бошини кўтармай туриб ёмғир қуя бошлади. У ўрнидан тургач, ортидан эргашдим. Бир ҳовлига кириб кетди. Бироздан сўнг ҳовлидан бир киши чиқиб келди. Мен унга қул сотиб олмоқчилигимни айтдим. Уй эгаси менга бир қулини кўрсатди. Бошқасини сўрадим. ''Яна биттаси бор-у, сал дангасароқ, сизга тўғри келмайди'', деди уй эгаси. У ўша қул эди. Мен уни йигирма динорга сотиб олдим. Шунда қул менга: ''Эй Ибн Муборак, мени нега сотиб олдингиз? Мен сизга хизмат қила олмайман'', деди.
Уни уйга олиб келдим. У таҳорат олиб, намоз ўқиди. Саждага борганида нимадир деб пичирлади. Сўзини эшитиш учун яқинроқ бордим. У: ''Эй Сирлар соҳиби, сир фош бўлди, мен танилиб қолганимдан кейин ортиқ яшашни истамайман'', деб илтижо қилаётган экан. Сўнг бир муддат жим бўлиб қолди. Қарасам, ўлган экан...''.
''Кўҳна дунё ва ривоятлари'' китобидан.
👉 @diyonatli
ҚИЁМАТ КУНИДА ҲАМ ШУНДАЙ БЎЛАДИ
Масжидда жамоат билан намоз ўқидим. Намоз тугаши билан ёнимдаги отахон қулоғимга пичирлади:
- Биринчи сафдаги одамларга яхшилаб қара.
Мен диққат билан уларга қарадим ва отахондан сўрадим:
- Узр, бу билан нима демоқчисиз?
- Ораларида бирор бой ёки амалдорни кўряпсанми?
- Ҳа, лекин озчилик.
- Йўқ, уларнинг ҳаммаси оддий ишчилар. Бири фаррош, бири сувчи яна бири оддий хизматчи.
- Ҳа...
- Аллоҳнинг ҳузуридаги манзилларимиз ҳам худди шундай, - деди отахон ва гапида давом этди - менинг ҳозирги ўрнимга ва ўзингникига қара, тўртинчи ё бешинчи сафдамиз. Қиёмат кунида ҳам шундай бўлади! Масжидлар бор бўлсин, Бизларни фош қилди, Аллоҳнинг ҳузуридаги манзилларимизни кўрсатиб қўйди!
Бу гапдан мен даҳшат ва ҳайрат ичида қолдим. Худди биров юзимга тарсаки туширгандек бўлди.
Аллоҳ таолонинг оятини эсладим:
«Ва пешқадамлар, пешқадамлар. Ана ўшалар, (Аллоҳга) яқин бўлганлар».
("Воқеа" сураси, 10, 11-оятлар).
Яна Ҳабибимизнинг ҳадислари ёдимга келди:
«(Одамлар) Азон айтишда ва биринчи сафда намоз ўқишда нималар (қандай фазилатлар) борлигини билсалар эди, уларга эмаклаб бўлса ҳам келар эдилар».
"Эҳ отахон, - дедим хаёлан - намозга кечикиб келганлар ҳақида шундай десангиз, умуман намоз ўқимайдиган ёки фақат жума намозини ўқийдиганлар ҳақида нима дер экансиз!?
@diyonatli
Масжидда жамоат билан намоз ўқидим. Намоз тугаши билан ёнимдаги отахон қулоғимга пичирлади:
- Биринчи сафдаги одамларга яхшилаб қара.
Мен диққат билан уларга қарадим ва отахондан сўрадим:
- Узр, бу билан нима демоқчисиз?
- Ораларида бирор бой ёки амалдорни кўряпсанми?
- Ҳа, лекин озчилик.
- Йўқ, уларнинг ҳаммаси оддий ишчилар. Бири фаррош, бири сувчи яна бири оддий хизматчи.
- Ҳа...
- Аллоҳнинг ҳузуридаги манзилларимиз ҳам худди шундай, - деди отахон ва гапида давом этди - менинг ҳозирги ўрнимга ва ўзингникига қара, тўртинчи ё бешинчи сафдамиз. Қиёмат кунида ҳам шундай бўлади! Масжидлар бор бўлсин, Бизларни фош қилди, Аллоҳнинг ҳузуридаги манзилларимизни кўрсатиб қўйди!
Бу гапдан мен даҳшат ва ҳайрат ичида қолдим. Худди биров юзимга тарсаки туширгандек бўлди.
Аллоҳ таолонинг оятини эсладим:
«Ва пешқадамлар, пешқадамлар. Ана ўшалар, (Аллоҳга) яқин бўлганлар».
("Воқеа" сураси, 10, 11-оятлар).
Яна Ҳабибимизнинг ҳадислари ёдимга келди:
«(Одамлар) Азон айтишда ва биринчи сафда намоз ўқишда нималар (қандай фазилатлар) борлигини билсалар эди, уларга эмаклаб бўлса ҳам келар эдилар».
"Эҳ отахон, - дедим хаёлан - намозга кечикиб келганлар ҳақида шундай десангиз, умуман намоз ўқимайдиган ёки фақат жума намозини ўқийдиганлар ҳақида нима дер экансиз!?
@diyonatli
👍5
ҲИКМАТ
«Менинг буюк дардим бор», - дема, дардингга қараб: «Менинг буюк Роббим бор!» - деб айт.
@diyonartli
«Менинг буюк дардим бор», - дема, дардингга қараб: «Менинг буюк Роббим бор!» - деб айт.
@diyonartli
👍3👏1