ҲАР БИР АҚЛ ЭГАСИ ҒАФЛАТ УЙҚУСИДАН УЙҒОНМОҚЛИГИ ЛОЗИМ
Ғафлат тўшагидан уйғониш аломатлари тўрт нарсадир:
1. Дунёнинг ишларини қаноат билан, шошқалоқлик қилмасдан бажариш;
2. Охират ишларига ҳирс қўйиш ва уни шошилиб бажариш;
3. Дин ишларини илм ва ижтиҳод билан қилиш;
4. Хулқ-атвор ишларини насиҳат билан қилиш.
Эй биродарлар! Албатта, ҳаммамиз ўлишга маҳкум, ўлим учун яратилганмиз. Ундан ҳеч ким қочиб қутула олмас. Аллоҳ таоло бундай дейди: “Ҳеч шак-шубҳасиз, сен ўлувчидирсан, улар ҳам ўлувчидирлар” (Зумар, 30);
Айтинг: “Агар сизлар ўлишдан ё ўлдирилишдан қочсангизлар, бу қочиш сизларга бирор фойда бермас” (Аҳзоб, 16).
Ҳар бир мусулмон кишига ўлим бошига тушмасидан олдин ўлимга ҳозирлик кўрмоқлик вожибдир. Аллоҳ таоло бундай дейди: “Ростгўй бўлсангизлар, ўлимни орзу қилинглар. Қилган кирдикорлари сабабли ҳаргиз уни (ўлимни) орзу қилолмайдилар” (Бақара, 94-95).
Аллоҳ таоло бизларга, албатта, Аллоҳга ва охиратга ҳамда унинг жаннатига ишонадиганлар, яъни содиқлар ўлимни орзу қилишларини баён этади. Ва энди, албатта, Аллоҳга ишонмай, охиратни ва Унинг жаннатини ёлғон дегувчилар ўз амаллариннинг ёмонлиги сабабли ўлимдан қочадилар. Чунки мўмин киши ўлим учун ҳар вақт ҳозирлик кўради ва у Роббисига бўлган иштиёқи билан ўлимни орзу қилади.
Шу ҳақда Абу Дардодан ривоят қилинади. У айтадики: “Мен фақирликни Роббимга камтарлик қилиш учун яхши кўраман ва касалликни гуноҳларга каффорат бўлишлиги учун яхши кўраман. Ўлимни Роббимга муштоқ бўлганлигим учун яхши кўраман”.
“Танбеҳул ғофилин”дан.
👉@diyonatli
Ғафлат тўшагидан уйғониш аломатлари тўрт нарсадир:
1. Дунёнинг ишларини қаноат билан, шошқалоқлик қилмасдан бажариш;
2. Охират ишларига ҳирс қўйиш ва уни шошилиб бажариш;
3. Дин ишларини илм ва ижтиҳод билан қилиш;
4. Хулқ-атвор ишларини насиҳат билан қилиш.
Эй биродарлар! Албатта, ҳаммамиз ўлишга маҳкум, ўлим учун яратилганмиз. Ундан ҳеч ким қочиб қутула олмас. Аллоҳ таоло бундай дейди: “Ҳеч шак-шубҳасиз, сен ўлувчидирсан, улар ҳам ўлувчидирлар” (Зумар, 30);
Айтинг: “Агар сизлар ўлишдан ё ўлдирилишдан қочсангизлар, бу қочиш сизларга бирор фойда бермас” (Аҳзоб, 16).
Ҳар бир мусулмон кишига ўлим бошига тушмасидан олдин ўлимга ҳозирлик кўрмоқлик вожибдир. Аллоҳ таоло бундай дейди: “Ростгўй бўлсангизлар, ўлимни орзу қилинглар. Қилган кирдикорлари сабабли ҳаргиз уни (ўлимни) орзу қилолмайдилар” (Бақара, 94-95).
Аллоҳ таоло бизларга, албатта, Аллоҳга ва охиратга ҳамда унинг жаннатига ишонадиганлар, яъни содиқлар ўлимни орзу қилишларини баён этади. Ва энди, албатта, Аллоҳга ишонмай, охиратни ва Унинг жаннатини ёлғон дегувчилар ўз амаллариннинг ёмонлиги сабабли ўлимдан қочадилар. Чунки мўмин киши ўлим учун ҳар вақт ҳозирлик кўради ва у Роббисига бўлган иштиёқи билан ўлимни орзу қилади.
Шу ҳақда Абу Дардодан ривоят қилинади. У айтадики: “Мен фақирликни Роббимга камтарлик қилиш учун яхши кўраман ва касалликни гуноҳларга каффорат бўлишлиги учун яхши кўраман. Ўлимни Роббимга муштоқ бўлганлигим учун яхши кўраман”.
“Танбеҳул ғофилин”дан.
👉@diyonatli
👍2
САОДАТ НИМА
Саодат шуки, сени яхши кўрганни сен ҳам яхши кўришингдир.
Сен Аллоҳни У яхши кўрсагина яхши кўра оласан.
Агар нафсинг Аллоҳнинг муҳаббатига мафтун бўлганини сезсанг, шуни билгинки, сени муҳаббат билан ўзига жалб қилган Аллоҳ таолодир.
Албатта муҳаббат муҳаббатга боғлиқдир.
Бориъ азза ва жалла ўз муҳаббатини сенга боғлаб қўйиши улкан саодатдир. Бундан юқори саодат бўлмайди.
Жаннат саодати ҳам, неъматлар саодати ҳам мутлақо ундан устун бўла олмайди. Уларнинг барчаси воситалар холос.
Асосий ғоя Аллоҳнинг муҳаббатига эришиш ва Унинг жамолини кўришдир.
Имом Бутий раҳматуллоҳи алайҳи.
✍️Абдуллоҳ Ғуломов.
👉@diyonatli
Саодат шуки, сени яхши кўрганни сен ҳам яхши кўришингдир.
Сен Аллоҳни У яхши кўрсагина яхши кўра оласан.
Агар нафсинг Аллоҳнинг муҳаббатига мафтун бўлганини сезсанг, шуни билгинки, сени муҳаббат билан ўзига жалб қилган Аллоҳ таолодир.
Албатта муҳаббат муҳаббатга боғлиқдир.
Бориъ азза ва жалла ўз муҳаббатини сенга боғлаб қўйиши улкан саодатдир. Бундан юқори саодат бўлмайди.
Жаннат саодати ҳам, неъматлар саодати ҳам мутлақо ундан устун бўла олмайди. Уларнинг барчаси воситалар холос.
Асосий ғоя Аллоҳнинг муҳаббатига эришиш ва Унинг жамолини кўришдир.
Имом Бутий раҳматуллоҳи алайҳи.
✍️Абдуллоҳ Ғуломов.
👉@diyonatli
👍2
НАМОЗГА УЙҒОТГАН ШАЙТОН
Боязиди Бистомий ҳазратлари бир кеча уйқу оғир келиб, бомдод намозига уйғона олмадилар. Кейин пушаймон бўлиб шунчалик кўп йиғладиларки, ғойибдан бир овоз:
«Эй Боязид! Бу қусурингни кечирдим. Бу тавбанг туфайли сенга яна етмиш минг намоз савобини бердим.» - деди.
Бир неча ойдан кейин, бомдод вақтида яна уйқу бостирган эди. Шайтон келиб муборак оёқларидан туртиб уйғотди ва «Тур, намоз вақтинг ўтиб кетади.» - деди.
Боязид Бистомий ҳазратлари ҳайратланиб сўрадилар:
«Эй малъун, сен қачондан бери хайрли ишга қўл урадиган бўлдинг? Ҳамманинг намоз вақти ўтиб кетишини хоҳлардинг-ку. Мени нега уйғотдинг?
Шайтон:
«Сен бомдод намозини ўтказиб юборган кунинг шунчалик йиғладингки, эвазига етмиш минг намоз савоби олдинг. Мен шуни ўйлаб, сени намозга турғаздим, токи бир намоздан ортиқ савоб олмагайсан. Йўқса яна етмиш минг намоз савобини олардинг!» - деб жавоб берди.
👉@diyonatli
Боязиди Бистомий ҳазратлари бир кеча уйқу оғир келиб, бомдод намозига уйғона олмадилар. Кейин пушаймон бўлиб шунчалик кўп йиғладиларки, ғойибдан бир овоз:
«Эй Боязид! Бу қусурингни кечирдим. Бу тавбанг туфайли сенга яна етмиш минг намоз савобини бердим.» - деди.
Бир неча ойдан кейин, бомдод вақтида яна уйқу бостирган эди. Шайтон келиб муборак оёқларидан туртиб уйғотди ва «Тур, намоз вақтинг ўтиб кетади.» - деди.
Боязид Бистомий ҳазратлари ҳайратланиб сўрадилар:
«Эй малъун, сен қачондан бери хайрли ишга қўл урадиган бўлдинг? Ҳамманинг намоз вақти ўтиб кетишини хоҳлардинг-ку. Мени нега уйғотдинг?
Шайтон:
«Сен бомдод намозини ўтказиб юборган кунинг шунчалик йиғладингки, эвазига етмиш минг намоз савоби олдинг. Мен шуни ўйлаб, сени намозга турғаздим, токи бир намоздан ортиқ савоб олмагайсан. Йўқса яна етмиш минг намоз савобини олардинг!» - деб жавоб берди.
👉@diyonatli
👍3
АЛЛОҲ КИМНИ АЗИЗ ҚИЛСА, БИРОВ УНИ ХЎРЛАЙ ОЛМАС
Ҳорун ар-Рашидга бир одам амри маъруф қилди. Ҳоруннинг ғазаби қўзиб: "Буни қутурган хачирга боғлаб қўйинглар, шундай ўлиб кетсин!", деди. Бу жазо унга кор қилмади. Ҳорун энди: "Бир уйга қамаб, деворларини лой билан уриб ташланглар", дея амр қилди. Шундай қилишувди, уни энди бўстонда сайр қилиб юрганини кўришди. Ушлаб Ҳоруннинг ҳузурига келтиришди. Ҳорун: "Қамоқдан сени ким чиқарди?", деди. У жавоб қилди: - Мени бўстонга киритган Зот чиқарди.
- Бўстонга ким киритди?
- Қамоқдан чиқарган Зот - деди.
Ҳорун билдики, бу одамни хўрлай олмайди. Шунда у мунодийга қуйидагича жар солишни буюрди: "Билиб қўйинглар, Аллоҳ азиз қилиб қўйганни Ҳорун хўрламоқчи бўлди, лекин қўлидан келмади!".
"Кимки иззат истаса, бас, барча иззат Аллоҳникидир". (Фотир сураси, 10-оят)
👉@diyonatli
Ҳорун ар-Рашидга бир одам амри маъруф қилди. Ҳоруннинг ғазаби қўзиб: "Буни қутурган хачирга боғлаб қўйинглар, шундай ўлиб кетсин!", деди. Бу жазо унга кор қилмади. Ҳорун энди: "Бир уйга қамаб, деворларини лой билан уриб ташланглар", дея амр қилди. Шундай қилишувди, уни энди бўстонда сайр қилиб юрганини кўришди. Ушлаб Ҳоруннинг ҳузурига келтиришди. Ҳорун: "Қамоқдан сени ким чиқарди?", деди. У жавоб қилди: - Мени бўстонга киритган Зот чиқарди.
- Бўстонга ким киритди?
- Қамоқдан чиқарган Зот - деди.
Ҳорун билдики, бу одамни хўрлай олмайди. Шунда у мунодийга қуйидагича жар солишни буюрди: "Билиб қўйинглар, Аллоҳ азиз қилиб қўйганни Ҳорун хўрламоқчи бўлди, лекин қўлидан келмади!".
"Кимки иззат истаса, бас, барча иззат Аллоҳникидир". (Фотир сураси, 10-оят)
👉@diyonatli
👍1
ШАЙТОННИ ТАЛТАЙТИРМАНГ
“Бошингизга бир фалокат келганида зинҳор:
“Қуриб кетсин шайтон” деманг. Чунки шундай десангиз, шайтон талтайиб кетади, ўзича ғурурланиб: “Кўрдингизми кучимни, бошингизга фалокатни мен солдим, - дейди. Бундай бало-қазога дуч келганингизда “Бисмиллоҳ...” дeнг. Шунда
шайтон аламидан кичраяди, ҳатто пашшдан-да
заиф ҳолга келади”.
(Имом Аҳмад, Байҳақий, Ҳоким ривояти).
Ҳадисда инсон ўзи олиши лозим бўлган чора-тадбирларни тарк этиб, ҳамма айбни шайтонга тўнкаши янглиш эканига ишора бор.
👉@diyonatli
“Бошингизга бир фалокат келганида зинҳор:
“Қуриб кетсин шайтон” деманг. Чунки шундай десангиз, шайтон талтайиб кетади, ўзича ғурурланиб: “Кўрдингизми кучимни, бошингизга фалокатни мен солдим, - дейди. Бундай бало-қазога дуч келганингизда “Бисмиллоҳ...” дeнг. Шунда
шайтон аламидан кичраяди, ҳатто пашшдан-да
заиф ҳолга келади”.
(Имом Аҳмад, Байҳақий, Ҳоким ривояти).
Ҳадисда инсон ўзи олиши лозим бўлган чора-тадбирларни тарк этиб, ҳамма айбни шайтонга тўнкаши янглиш эканига ишора бор.
👉@diyonatli
👍5
ҚУРЪОН
Албатта Қуръон ва мусиқа инсон қалбида бирга жам бўлмайди. Унинг қалби ёки мусиқа билан тўйинган, қонган бўлади, ёки Қуръон билан тўйинган, қонган бўлади.
Сизларга айтаманки: Дунёдаги энг зўр мусиқачилар жамланишиб, ўзларининг куй-қўшиқлари билан лаззатланишлари мўмин кишининг Аллоҳнинг Китобини тиловат қилиб эришадиган лаззат, саодатнинг даражасига етиша олмайдилар, ҳузурлана олмайдилар.
Яъни, агар ғино ва мусиқадан ўгирадиган бўлсангда, оҳанг ва тараннумнинг неъматидан маҳрум бўлиб қолмайсан, балки Аллоҳнинг Китоби орқали тавсифлаб бўлмас ҳаловат ва лаззат, саодат сенга етади.
Шайх Муҳаммад Ротиб Нобулсий
Изоҳ: Қуръон сураларининг ўқилишида ҳам ўзига хос оҳанг мавжуд бўлиб, бу ҳам унинг ўзига хос бўлган мўъжизасидир. Унинг сўзлари оҳанги билан инсоннинг руҳиятига кириб боради, қалбини лиммо-лим қилади. Сўз уч овозни ифодалайди:
1. Ҳарф маҳраж ва ҳаракатлари билан тараннум саслари.
2. Руҳнинг маъносини ифодаловчи, руҳан ҳарфлар ила инсоннинг қалбига таъсири.
3. Ақлни ҳайратга солувчи таъсир. Қуръони Каримда ифодаланган маънони англаш ва англатиш жараёнида қалбларга бахш этиладиган нурли илҳомлар инсонни илоҳий ўйларга чўмдиради. Ўлик қалблар уни тинглаш орқали ҳаётга қайтадилар.
👉@diyonatli
Албатта Қуръон ва мусиқа инсон қалбида бирга жам бўлмайди. Унинг қалби ёки мусиқа билан тўйинган, қонган бўлади, ёки Қуръон билан тўйинган, қонган бўлади.
Сизларга айтаманки: Дунёдаги энг зўр мусиқачилар жамланишиб, ўзларининг куй-қўшиқлари билан лаззатланишлари мўмин кишининг Аллоҳнинг Китобини тиловат қилиб эришадиган лаззат, саодатнинг даражасига етиша олмайдилар, ҳузурлана олмайдилар.
Яъни, агар ғино ва мусиқадан ўгирадиган бўлсангда, оҳанг ва тараннумнинг неъматидан маҳрум бўлиб қолмайсан, балки Аллоҳнинг Китоби орқали тавсифлаб бўлмас ҳаловат ва лаззат, саодат сенга етади.
Шайх Муҳаммад Ротиб Нобулсий
Изоҳ: Қуръон сураларининг ўқилишида ҳам ўзига хос оҳанг мавжуд бўлиб, бу ҳам унинг ўзига хос бўлган мўъжизасидир. Унинг сўзлари оҳанги билан инсоннинг руҳиятига кириб боради, қалбини лиммо-лим қилади. Сўз уч овозни ифодалайди:
1. Ҳарф маҳраж ва ҳаракатлари билан тараннум саслари.
2. Руҳнинг маъносини ифодаловчи, руҳан ҳарфлар ила инсоннинг қалбига таъсири.
3. Ақлни ҳайратга солувчи таъсир. Қуръони Каримда ифодаланган маънони англаш ва англатиш жараёнида қалбларга бахш этиладиган нурли илҳомлар инсонни илоҳий ўйларга чўмдиради. Ўлик қалблар уни тинглаш орқали ҳаётга қайтадилар.
👉@diyonatli
👍2
АЛЛОҲДАН БОШҚА БИЛАН ҚАСАМ ИЧИШ
Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло ўзи яратган махлуқотларнинг хоҳлагани билан қасам ичади. Аммо махлуқлар Аллоҳдан бошқа билан қасам ичишлари мумкин эмас. Кўпгина инсонларнинг тилларида Аллоҳдан бошқа билан қасам ичиш жорий бўлиб кетган, ваҳоланки қасам улуғлашнинг бир тури бўлиб, Аллоҳдан бошқага лойиқ эмасдир.
Абдуллоҳ ибн Умар разияллоҳу анҳумо ривоят қилган ҳадисда: ”Огоҳ бўлингизким, Аллоҳ сизларни ота-боболарингиз номи билан қасам ичишингиздан қайтарган. Ким қасам ичса, Аллоҳ номи билан қасам ичсин ёки жим бўлсин” дейилган.
(Имом Бухорий)
Бошқа ҳадисда: ”Ким Аллоҳдан бошқа билан қасам ичса, ширк қилибди”.
(Имом Аҳмад)
Яна бир ҳадисда эса: ”Ким омонат билан қасам ичса, биздан эмас”. (Абу Довуд)
Каъба, омонат, шараф ёки фалончининг баракаси ва ё ҳаёти билан, пайғамбарлар ёки авлиёларнинг ҳаққи-ҳурмати билан, ота-она ва авлод билан қасам ичиш мумкин эмас. Буларнинг барчаси ҳаромдир. Кимда шулардан бири содир бўлиб қолса, яъни шуларнинг бири билан қасам ичиб қўйса, унинг каффорати “Ла илаҳа иллаллоҳ” дейишдир.
Саҳиҳ ҳадисда: ”Ким қасам ичса ва қасамида Лот, Уззо номи билан деса, ла илаҳа иллаллоҳ деб қўйсин”.
(Имом Бухорий)
Ушбу бобнинг тахтига дохил бўладиган, баъзи мусулмонлар билиб-билмай айтиб юрган ширк ва ҳаром сўзлар ҳам бор. Масалан, «Аллоҳ ва сендан паноҳ истайман», «Аллоҳ ва сенга суянганман», «Аллоҳ ва сен бўлмаганингда», «бу Аллоҳдан ва сендан», «мен учун осмонда Аллоҳ, ерда сен», «Аллоҳ ва фалончи бўлмаганида», «мен Исломдан безорман», «табият инжиқликлари», «табият шуни хоҳлади» ва «замон бузилиб кетди», «ёмон замон бўлди», «бу омадсиз (нахс) пайт», «замон алдовчи» ва ҳоказо замонни сўкадиган барча иборалар мумкин эмас, чунки буларнинг бари шу замонни яратган Аллоҳга қайтади.
Аллоҳдан бошқага бандаликни боғлаб қўядиган исмлар, масалан, “Абдулмасиҳ”, “Абдуннабий”, “Абдуррасул” ва “Абдулҳусайн”га ўхшаш. Буларнинг барини истеъмол қилиш жоиз эмас. Шунингдек янги пайдо бўлган ва тавҳидга хилоф истилоҳ ва иборалардан: Ислом социализми, Ислом демократияси, Халқнинг иродаси – Аллоҳнинг иродасидир, Дин Аллоҳ учун – Ватан барча учун, Араблар номи билан ва Революция номи билан.
Яна ҳаром бўлган лафзлардан: “олампаноҳ”, “шаҳаншоҳ”, “балогардон” шунга ўхшаш сўзларни инсонларга ишлатиш ва ҳамда “саййид” ва шу маънодаги сўзларни кофир ёки мунофиқ кишиларга ишлатиш (араб тилида бўладими ёки бошқа тиллардами баробар). Ғазаб, надомат ва ғам-қайғуга далолат қилувчи “агар” калимасини ишлатиш (“Агар ит бўлмаганда, уйни ўғри урарди” дейиш каби), чунки “агар” сўзи шайтоннинг амалини очади. “Аллоҳ агар хоҳласанг мени кечир” дейиш ҳам ҳаром. Юқорида ўтган барча сўзларнинг истеъмоли жоиз эмас.
👉@diyonatli
Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло ўзи яратган махлуқотларнинг хоҳлагани билан қасам ичади. Аммо махлуқлар Аллоҳдан бошқа билан қасам ичишлари мумкин эмас. Кўпгина инсонларнинг тилларида Аллоҳдан бошқа билан қасам ичиш жорий бўлиб кетган, ваҳоланки қасам улуғлашнинг бир тури бўлиб, Аллоҳдан бошқага лойиқ эмасдир.
Абдуллоҳ ибн Умар разияллоҳу анҳумо ривоят қилган ҳадисда: ”Огоҳ бўлингизким, Аллоҳ сизларни ота-боболарингиз номи билан қасам ичишингиздан қайтарган. Ким қасам ичса, Аллоҳ номи билан қасам ичсин ёки жим бўлсин” дейилган.
(Имом Бухорий)
Бошқа ҳадисда: ”Ким Аллоҳдан бошқа билан қасам ичса, ширк қилибди”.
(Имом Аҳмад)
Яна бир ҳадисда эса: ”Ким омонат билан қасам ичса, биздан эмас”. (Абу Довуд)
Каъба, омонат, шараф ёки фалончининг баракаси ва ё ҳаёти билан, пайғамбарлар ёки авлиёларнинг ҳаққи-ҳурмати билан, ота-она ва авлод билан қасам ичиш мумкин эмас. Буларнинг барчаси ҳаромдир. Кимда шулардан бири содир бўлиб қолса, яъни шуларнинг бири билан қасам ичиб қўйса, унинг каффорати “Ла илаҳа иллаллоҳ” дейишдир.
Саҳиҳ ҳадисда: ”Ким қасам ичса ва қасамида Лот, Уззо номи билан деса, ла илаҳа иллаллоҳ деб қўйсин”.
(Имом Бухорий)
Ушбу бобнинг тахтига дохил бўладиган, баъзи мусулмонлар билиб-билмай айтиб юрган ширк ва ҳаром сўзлар ҳам бор. Масалан, «Аллоҳ ва сендан паноҳ истайман», «Аллоҳ ва сенга суянганман», «Аллоҳ ва сен бўлмаганингда», «бу Аллоҳдан ва сендан», «мен учун осмонда Аллоҳ, ерда сен», «Аллоҳ ва фалончи бўлмаганида», «мен Исломдан безорман», «табият инжиқликлари», «табият шуни хоҳлади» ва «замон бузилиб кетди», «ёмон замон бўлди», «бу омадсиз (нахс) пайт», «замон алдовчи» ва ҳоказо замонни сўкадиган барча иборалар мумкин эмас, чунки буларнинг бари шу замонни яратган Аллоҳга қайтади.
Аллоҳдан бошқага бандаликни боғлаб қўядиган исмлар, масалан, “Абдулмасиҳ”, “Абдуннабий”, “Абдуррасул” ва “Абдулҳусайн”га ўхшаш. Буларнинг барини истеъмол қилиш жоиз эмас. Шунингдек янги пайдо бўлган ва тавҳидга хилоф истилоҳ ва иборалардан: Ислом социализми, Ислом демократияси, Халқнинг иродаси – Аллоҳнинг иродасидир, Дин Аллоҳ учун – Ватан барча учун, Араблар номи билан ва Революция номи билан.
Яна ҳаром бўлган лафзлардан: “олампаноҳ”, “шаҳаншоҳ”, “балогардон” шунга ўхшаш сўзларни инсонларга ишлатиш ва ҳамда “саййид” ва шу маънодаги сўзларни кофир ёки мунофиқ кишиларга ишлатиш (араб тилида бўладими ёки бошқа тиллардами баробар). Ғазаб, надомат ва ғам-қайғуга далолат қилувчи “агар” калимасини ишлатиш (“Агар ит бўлмаганда, уйни ўғри урарди” дейиш каби), чунки “агар” сўзи шайтоннинг амалини очади. “Аллоҳ агар хоҳласанг мени кечир” дейиш ҳам ҳаром. Юқорида ўтган барча сўзларнинг истеъмоли жоиз эмас.
👉@diyonatli
👍1
ТУҲМАТ ВА УНГА ҚУЛОҚ ТУТИШЛИК
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам туҳмат қилиш ва туҳматга қулоқ тутишдан қайтардилар.
Туҳмат – мусулмон киши ҳақида бошқа бир мусулмонда нафрат уйғотадиган нарсаларни айтиб, унда йўқ айбларни унга тўнкашдир. Бу иши билан Аллоҳ тўғрилаб изга солиб қўйган нарсага путур етказади, Аллоҳ уларни боғлаб қўйган риштага дахл қилиб, уни узади. Натижада улар орасида адоват ва нафрат уйғонади. Бу иш катта бузғунчиликка олиб келади, унинг кетидан ёвузлик ва ёмонлик туғилади.
Шунинг учун ҳам Расулуллоҳ (алайҳиссалом): “Бўҳтончи иғвогар жаннатга кирмайди”, деб марҳамат қилдилар. Чунки у шайтоннинг лашкари ва жосусидир. У боғланган ришталарни нифоқ солиш ва гиж-гижлаш билан узади.
Абу Абдуллоҳ Ҳаким ТЕРМИЗИЙнинг “Орифлар тасаллиси” сайланмасидан
👉@diyonatli
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам туҳмат қилиш ва туҳматга қулоқ тутишдан қайтардилар.
Туҳмат – мусулмон киши ҳақида бошқа бир мусулмонда нафрат уйғотадиган нарсаларни айтиб, унда йўқ айбларни унга тўнкашдир. Бу иши билан Аллоҳ тўғрилаб изга солиб қўйган нарсага путур етказади, Аллоҳ уларни боғлаб қўйган риштага дахл қилиб, уни узади. Натижада улар орасида адоват ва нафрат уйғонади. Бу иш катта бузғунчиликка олиб келади, унинг кетидан ёвузлик ва ёмонлик туғилади.
Шунинг учун ҳам Расулуллоҳ (алайҳиссалом): “Бўҳтончи иғвогар жаннатга кирмайди”, деб марҳамат қилдилар. Чунки у шайтоннинг лашкари ва жосусидир. У боғланган ришталарни нифоқ солиш ва гиж-гижлаш билан узади.
Абу Абдуллоҳ Ҳаким ТЕРМИЗИЙнинг “Орифлар тасаллиси” сайланмасидан
👉@diyonatli
👍5
АХЛОҚ
Киши иймони қандайлигини билмоқчи бўлса, унинг тарозуси чиройли хулқдир. Айниқса, ўзидан заифлар (хотин, бола ва қўл остидаги ходимлар)га чиройли муомалада бўлиши энг яхши мўъминлар қаторига кириш ҳисобланади.
عَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "إِنَّ مِنْ أَحَبِّكُمْ إِلَيَّ وَأَقْرَبِكُمْ مِنِّي مَجْلِسًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَحَاسِنَكُمْ أَخْلَاقًا" (رواه الإمام الترمذي).
Яъни: Жобир розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда Пайғамбар алайҳиссалом айтадилар: “Сизларнинг менга суюклироғингиз ва қиёмат куни менга яқинроғингиз ахлоқи гўзалларингиздир”.
(Имом Термизий ривояти)
👉@diyonatli
Киши иймони қандайлигини билмоқчи бўлса, унинг тарозуси чиройли хулқдир. Айниқса, ўзидан заифлар (хотин, бола ва қўл остидаги ходимлар)га чиройли муомалада бўлиши энг яхши мўъминлар қаторига кириш ҳисобланади.
عَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "إِنَّ مِنْ أَحَبِّكُمْ إِلَيَّ وَأَقْرَبِكُمْ مِنِّي مَجْلِسًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَحَاسِنَكُمْ أَخْلَاقًا" (رواه الإمام الترمذي).
Яъни: Жобир розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган ҳадисда Пайғамбар алайҳиссалом айтадилар: “Сизларнинг менга суюклироғингиз ва қиёмат куни менга яқинроғингиз ахлоқи гўзалларингиздир”.
(Имом Термизий ривояти)
👉@diyonatli
👍1
ФАРҚ
Ливиялик олим доктор Алий Саллобий ҳақиқий мусулмон билан жоҳил мусулмоннинг фарқини ажойиб тушунтиб берибди:
1. Ҳақиқий мусулмон ўз иймони билан машғул бўлади.
Жоҳил мусулмон бировларнинг иймони билан машғул бўлади.
2. Ҳақиқий мусулмон ўзини ва бошқаларни жаннатга кириши учун ҳаракат қилади.
Жоҳил мусулмон бошқаларни дўзахий эканини исботлашга ҳаракат қилади.
3. Ҳақиқий мусулмон кишиларнинг хато ва тойилишларини кечириш учун узр қидиради.
Жоҳил мусулмон эса инсонларни жазолаш ва уларни гапириб юриш учун уларнинг хатолари , айблари ва тойилишларини қидириб юради.
👉 @diyonatli
Ливиялик олим доктор Алий Саллобий ҳақиқий мусулмон билан жоҳил мусулмоннинг фарқини ажойиб тушунтиб берибди:
1. Ҳақиқий мусулмон ўз иймони билан машғул бўлади.
Жоҳил мусулмон бировларнинг иймони билан машғул бўлади.
2. Ҳақиқий мусулмон ўзини ва бошқаларни жаннатга кириши учун ҳаракат қилади.
Жоҳил мусулмон бошқаларни дўзахий эканини исботлашга ҳаракат қилади.
3. Ҳақиқий мусулмон кишиларнинг хато ва тойилишларини кечириш учун узр қидиради.
Жоҳил мусулмон эса инсонларни жазолаш ва уларни гапириб юриш учун уларнинг хатолари , айблари ва тойилишларини қидириб юради.
👉 @diyonatli
👍5
АБУ ҲАНИФА
Буюк олим Имом Абу Ҳанифа шогирдлари билан масжидда мажлис қурган ва тиззадаги оғриқ туфайли оёқларини узатиб ўтиргандилар. Бу узр сабабли, шогирдлиридан оёқларини узатиб ўтиришга изн ҳам олгандилар. Шу ҳолатда дарс бериб ўтирганларида, виқор ва салобатли бир киши мажлисга кириб келди. У оппоқ ва тоза кийим кийган ва катта қалин соқолли бир киши эди. Келиб индамай имомнинг шогирдлари орасига ўтирди. Имом Абу Ҳанифа эса оёқларини йиғиштириб олдилар ва уларни букиб, жуда одобли шогирдга ўхшаб, бу виқорли шайх олдида чўккалаб ўтирдилар. Ўша пайтда имом бомдод вақтининг кириши ҳақида дарс бериб тургандилар. Талабалар эса имомнинг айтганларини ёзиб боришаётган эди. Шайх ёки ҳалқа меҳмони уларни кузатар ва кўзининг чети билан атрофга яширин назар ташларди. Шунда у олдиндан изн сўраб ўтирмай: “Эй Абу Ҳанифа, мени сизга саволим бор, жавоб беринг”, деди. Имом Абу Ҳанифа ўзларини кенг илмли ва чуқур билимли раббоний масъул олдида тургандек ҳис қилдилар. Шунинг учун: "Марҳамат, сўранг”, дедилар. У одам: “Агар фатвода ишончли олим бўлсангиз жавоб берингчи, рўзадор оғзини қачон очади?” деди. Имом Абу Ҳанифа бу савол аниқ ҳийла ёки ўзларининг илмлари етмайдиган туб маъноли қочирим деб ўйладилар ва эҳтиёткорлик билан: “Қуёш ботганда оғзини очади”, дея жавоб қилдилар. Имом Абу Ҳанифанинг жавобларидан кейин у жиддият ва қатъият билан, ҳамда имомга қарши кучли ҳужжатга эга бўлган одамдек: “Ўша куни қуёш ботмаса, эй Абу Ҳанифа, рўзадор қачон оғзини очади?!!” деди.
Вазият ойдинлашиб, кўнгилдаги ўй маълум ва виқорли бу одамнинг савияси аён бўлгач, имом Абу Ҳанифа зарбулмасал бўлиб кетган ўзларининг қуйидаги машҳур сўзларини айтдилар:
“Абу Ҳанифа оёғини энди узатса бўлаверади!”.
👉@diyonatli
Буюк олим Имом Абу Ҳанифа шогирдлари билан масжидда мажлис қурган ва тиззадаги оғриқ туфайли оёқларини узатиб ўтиргандилар. Бу узр сабабли, шогирдлиридан оёқларини узатиб ўтиришга изн ҳам олгандилар. Шу ҳолатда дарс бериб ўтирганларида, виқор ва салобатли бир киши мажлисга кириб келди. У оппоқ ва тоза кийим кийган ва катта қалин соқолли бир киши эди. Келиб индамай имомнинг шогирдлари орасига ўтирди. Имом Абу Ҳанифа эса оёқларини йиғиштириб олдилар ва уларни букиб, жуда одобли шогирдга ўхшаб, бу виқорли шайх олдида чўккалаб ўтирдилар. Ўша пайтда имом бомдод вақтининг кириши ҳақида дарс бериб тургандилар. Талабалар эса имомнинг айтганларини ёзиб боришаётган эди. Шайх ёки ҳалқа меҳмони уларни кузатар ва кўзининг чети билан атрофга яширин назар ташларди. Шунда у олдиндан изн сўраб ўтирмай: “Эй Абу Ҳанифа, мени сизга саволим бор, жавоб беринг”, деди. Имом Абу Ҳанифа ўзларини кенг илмли ва чуқур билимли раббоний масъул олдида тургандек ҳис қилдилар. Шунинг учун: "Марҳамат, сўранг”, дедилар. У одам: “Агар фатвода ишончли олим бўлсангиз жавоб берингчи, рўзадор оғзини қачон очади?” деди. Имом Абу Ҳанифа бу савол аниқ ҳийла ёки ўзларининг илмлари етмайдиган туб маъноли қочирим деб ўйладилар ва эҳтиёткорлик билан: “Қуёш ботганда оғзини очади”, дея жавоб қилдилар. Имом Абу Ҳанифанинг жавобларидан кейин у жиддият ва қатъият билан, ҳамда имомга қарши кучли ҳужжатга эга бўлган одамдек: “Ўша куни қуёш ботмаса, эй Абу Ҳанифа, рўзадор қачон оғзини очади?!!” деди.
Вазият ойдинлашиб, кўнгилдаги ўй маълум ва виқорли бу одамнинг савияси аён бўлгач, имом Абу Ҳанифа зарбулмасал бўлиб кетган ўзларининг қуйидаги машҳур сўзларини айтдилар:
“Абу Ҳанифа оёғини энди узатса бўлаверади!”.
👉@diyonatli
👍5
Forwarded from Шайх Муҳаммад Муҳиддин Мансур ҳафизаҳуллоҳ
YouTube
Dolzarb! Muhiddin domla bilan suhbat. | Alloh osmondami?
Assalamu alaykum va rohmatulloh va barokatuhu.
Kanalimizga aʼzo bo‘lishni unutmang.
Yaxshilik va taqvo yo'lida hamkorlik qiling, dars manzur bo'lgan bo'lsa, boshqalarga ham yuboring. Kommentda savol va fikringizni yozib qoldirishni unutmang.
Telegram…
Kanalimizga aʼzo bo‘lishni unutmang.
Yaxshilik va taqvo yo'lida hamkorlik qiling, dars manzur bo'lgan bo'lsa, boshqalarga ham yuboring. Kommentda savol va fikringizni yozib qoldirishni unutmang.
Telegram…